Atos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Harwada iššewal Butros ǝd Yaxya i tamattay as fall-asan ǝhan limaman ǝddewan d ǝmuzar n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd Sadusaytan;
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ih-en alham n ǝsǝssǝɣri wa taggin tamattay, ǝmmâlan âs dad zamas Ɣaysa inkar-du daɣ tǝmattant, wǝdi inǝmmǝttan da a daɣ-as d ǝnkaran.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Sattarmasan-tan ǝgan-tan daɣ kasaw har ifaw fǝlas ehad a igan.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mišan ya ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ win ǝslanen i tǝlxutbat ten, tǝzzar ǝqqalan mǝzzǝgzan edag ǝn sǝmmos gim n alǝs.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 As affaw ǝmmǝnayan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d ǝmɣaran-nasan ǝd musanan n Ǝttawret daɣ Yerusalam.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Ih-en Xânan wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝd Kayif, ǝd Yaxya d Alaskandǝr d aytedan n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ketnasan.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Ǝssǝbdadan Butros ǝd Yaxya gar-essan, ǝsǝstanan-tan ǝnnan-asan: «Ma ilan tarna madeɣ esǝm was tǝgam adi?»
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tǝzzar inn-asan Butros idkâran Infas wa Zǝddigan: «Ya imuzaran ǝn tamattay-nana d ǝmɣaran n Israyil,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 azalada nǝbdâd dat asaggawar wa fǝlas nǝga ǝmazal olâɣan imosan tilalt y awedan ibdânan, amaran ilzâm-ana ad nǝmǝl ǝmmǝk was itawazozay.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Ǝssǝnat za ketnawan, kawanay d aytedan n Israyil kul as, alǝs wa ibdadan dat-wan da wǝr ila malad waliyyan, tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix wa n Nazaret a t-izzozayan, wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tǝmattant.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Ɣaysa, ǝnta a imosan "tǝhunt ta din-tǝgaram kawanay win makrasan, amaran ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan."
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Ǝnta ɣas a iɣallasan, amaran wǝr ikfa Mǝššina gǝr jǝnnawan d amaḍal esǝm n awedan iyyan was za nǝɣlǝs ar wa-net.»
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 As ǝnayan taholat ǝn Butros ǝd Yaxya awal isammaklal sǝr-san awen fǝlas ǝgran as aljahilan a ǝmosan, ǝssânan deɣ as aytedan a ǝmosan as kala tiddawan ǝd Ɣaysa,
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 mišan wǝr t-illa as ǝfrâgan a dasan-t-annin fǝlas hannayan alǝs wa itawazozayan ibdâd den ɣur-san.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tǝzzar ǝkkasan-tan daɣ ahan wa daɣ immǝnay asaggawar, amaran ad tinǝmǝggin šinaden.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Gannin: «Ma za nagu y aytedan a? Illikan as ǝnâyan Kǝl-Yerusalam kul tǝlmǝɣjujat zǝwwǝrat ta ǝgan, amaran wǝr nǝfreg ǝsǝbbǝhǝw-net.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Mišan ya fǝl ad wǝr wǝziwǝzan salan n awen daɣ tamattay kul, daɣ adi agiwatana y-asan šisǝksǝdawen fǝl a du-wǝr-ǝlǝsan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa dat awedan waliyyan.»
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Tǝzzar sassaɣran-tan-du, ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa wala deɣ ǝsǝssǝɣri n arat a t-iqqâlan.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Mišan inn-asan Butros ǝd Yaxya: «Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Mǝni daɣ aratan win wa oɣadan dat Mǝššina: awak ǝbǝrdǝg y-awan meɣ ǝbǝrdǝg i Mǝššina?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Nakkanay za, wǝr nǝfreg ad nayyu emel n aratan win nǝnay ǝd win as nǝsla.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ilas-asan asaggawar igi n tǝsǝksǝdawen, amaran oyyan-tan, id wǝr ǝgrewan ǝsaru fǝl tan-ǝwwǝddaban. Ǝgân awen fǝl ǝddǝlil n aytedan, fǝlas aytedan en ketnasan taggin i Mǝššina tǝmmalen fǝl awa igan den.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Ǝnta alǝs wa igan tǝmǝzzǝyt tǝmosat tǝlmǝɣjujat ten, elan-net ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Itawayya Butros ǝd Yaxya ɣas, ǝkkan imidawan-nasan, ǝssoɣalan-asan awa dasan-ǝnnan muzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 As ǝslan i salan win, jajjayen daɣ tǝwatray ta, s ǝwǝl iyyanda, ǝnnan s afalla: «Ya Ǝmǝli, kay a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal, ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 kay a innan ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan s ǝmi n amaraw-nana akli-nak Dawǝd: "Mafel ɣišašatnat addawlaten n ǝddǝnet, tagginat tǝmattiwen šinaden wǝr nǝnfa wala?
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ǝbdadan mǝnokalan n ǝddǝnet, ǝddewan deɣ muzaran daɣ adag iyyanda, fǝl ad ammaddin Ǝmǝli d Ǝlmǝsix-net."
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Id illikan as, aɣrǝm wa da, a daɣ immǝnay Herod ǝd Fons Bilatǝs ǝntanay ǝd tǝmattiwen šin nǝzzulam ǝd šin Israyil, ǝmmǝddan Ɣaysa, imosan Akli-nak zǝddigan, wa tǝgeɣ Ǝlmǝsix.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Imos awen igi n arat ketnet was tǝxtasa fǝl igi-net dat alwaq ǝs tarna-nak ǝd tara-nak.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Amaran ǝmǝrǝdda Ǝmǝli, ǝswǝd daɣ tǝsǝksǝdawen šin dana-taggin, tǝzzar tǝssǝhǝlaɣ-ana wǝllen nakkanay an eklan-nak emel n awal-nak,
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 tilalaɣ-ana ǝs tarna n ǝfus-nak fǝl ad nǝzzuzǝy aytedan, nagu tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmosnen alɣalamaten s esǝm ǝn Ɣaysa, Akli-nak Zǝddigan.»
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 As ǝɣradan tǝwatray-nasan inagaynagay adag wa daɣ ǝddewan, idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina ši wala tasa.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ǝljǝmaɣat ta n mǝzzǝgzan ketnet tǝnimannak tǝmos arat iyyanda. Wǝr tan-iha i igannin awa ila, i-net ɣas-net, kalar ǝdrâwan arat kul wa ǝlan.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tagayyen nǝmmuzal ǝs tarna zǝwwǝrat fǝl tanakra n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tǝmattant, ikf-en deɣ Mǝššina ketnasan arraxmat-net s igǝt.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ǝljǝmaɣat en wǝr tat-iha i iddiraran ǝs wala, fǝlas win daɣ-san ǝlanen inan madeɣ šiwǝgas zanzan-tan-in, tawayan-du attaman-nasan,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 hakkin-tu i nǝmmuzal, amaran itǝwizǝn gǝr mǝzzǝgzan ewâlan dǝgran-nasan s awa dǝr ogdanat tǝmǝɣutar-nasan.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Awen da a iga alǝs iyyan igân Yusǝf imosan iyyan daɣ Kǝl-Lebi n akal ǝn Qibrus. Ǝnta as ǝgan nǝmmuzal tǝsǝmmadǝq Barnabas, almaɣna «Ǝnalam fǝl man»
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Izzǝnz-in tawagost tǝhat tǝla-net, eway-du attaman-net ikf-ay i nǝmmuzal.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.