Atos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Harwada iššewal Butros ǝd Yaxya i tamattay as fall-asan ǝhan limaman ǝddewan d ǝmuzar n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd Sadusaytan;
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ih-en alham n ǝsǝssǝɣri wa taggin tamattay, ǝmmâlan âs dad zamas Ɣaysa inkar-du daɣ tǝmattant, wǝdi inǝmmǝttan da a daɣ-as d ǝnkaran.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Sattarmasan-tan ǝgan-tan daɣ kasaw har ifaw fǝlas ehad a igan.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mišan ya ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ win ǝslanen i tǝlxutbat ten, tǝzzar ǝqqalan mǝzzǝgzan edag ǝn sǝmmos gim n alǝs.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 As affaw ǝmmǝnayan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d ǝmɣaran-nasan ǝd musanan n Ǝttawret daɣ Yerusalam.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ih-en Xânan wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝd Kayif, ǝd Yaxya d Alaskandǝr d aytedan n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ketnasan.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ǝssǝbdadan Butros ǝd Yaxya gar-essan, ǝsǝstanan-tan ǝnnan-asan: «Ma ilan tarna madeɣ esǝm was tǝgam adi?»
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Tǝzzar inn-asan Butros idkâran Infas wa Zǝddigan: «Ya imuzaran ǝn tamattay-nana d ǝmɣaran n Israyil,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 azalada nǝbdâd dat asaggawar wa fǝlas nǝga ǝmazal olâɣan imosan tilalt y awedan ibdânan, amaran ilzâm-ana ad nǝmǝl ǝmmǝk was itawazozay.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Ǝssǝnat za ketnawan, kawanay d aytedan n Israyil kul as, alǝs wa ibdadan dat-wan da wǝr ila malad waliyyan, tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix wa n Nazaret a t-izzozayan, wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tǝmattant.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Ɣaysa, ǝnta a imosan "tǝhunt ta din-tǝgaram kawanay win makrasan, amaran ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan."
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Ǝnta ɣas a iɣallasan, amaran wǝr ikfa Mǝššina gǝr jǝnnawan d amaḍal esǝm n awedan iyyan was za nǝɣlǝs ar wa-net.»
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 As ǝnayan taholat ǝn Butros ǝd Yaxya awal isammaklal sǝr-san awen fǝlas ǝgran as aljahilan a ǝmosan, ǝssânan deɣ as aytedan a ǝmosan as kala tiddawan ǝd Ɣaysa,
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 mišan wǝr t-illa as ǝfrâgan a dasan-t-annin fǝlas hannayan alǝs wa itawazozayan ibdâd den ɣur-san.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Tǝzzar ǝkkasan-tan daɣ ahan wa daɣ immǝnay asaggawar, amaran ad tinǝmǝggin šinaden.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Gannin: «Ma za nagu y aytedan a? Illikan as ǝnâyan Kǝl-Yerusalam kul tǝlmǝɣjujat zǝwwǝrat ta ǝgan, amaran wǝr nǝfreg ǝsǝbbǝhǝw-net.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Mišan ya fǝl ad wǝr wǝziwǝzan salan n awen daɣ tamattay kul, daɣ adi agiwatana y-asan šisǝksǝdawen fǝl a du-wǝr-ǝlǝsan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa dat awedan waliyyan.»
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Tǝzzar sassaɣran-tan-du, ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa wala deɣ ǝsǝssǝɣri n arat a t-iqqâlan.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Mišan inn-asan Butros ǝd Yaxya: «Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Mǝni daɣ aratan win wa oɣadan dat Mǝššina: awak ǝbǝrdǝg y-awan meɣ ǝbǝrdǝg i Mǝššina?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Nakkanay za, wǝr nǝfreg ad nayyu emel n aratan win nǝnay ǝd win as nǝsla.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ilas-asan asaggawar igi n tǝsǝksǝdawen, amaran oyyan-tan, id wǝr ǝgrewan ǝsaru fǝl tan-ǝwwǝddaban. Ǝgân awen fǝl ǝddǝlil n aytedan, fǝlas aytedan en ketnasan taggin i Mǝššina tǝmmalen fǝl awa igan den.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ǝnta alǝs wa igan tǝmǝzzǝyt tǝmosat tǝlmǝɣjujat ten, elan-net ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Itawayya Butros ǝd Yaxya ɣas, ǝkkan imidawan-nasan, ǝssoɣalan-asan awa dasan-ǝnnan muzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 As ǝslan i salan win, jajjayen daɣ tǝwatray ta, s ǝwǝl iyyanda, ǝnnan s afalla: «Ya Ǝmǝli, kay a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal, ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 kay a innan ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan s ǝmi n amaraw-nana akli-nak Dawǝd: "Mafel ɣišašatnat addawlaten n ǝddǝnet, tagginat tǝmattiwen šinaden wǝr nǝnfa wala?
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ǝbdadan mǝnokalan n ǝddǝnet, ǝddewan deɣ muzaran daɣ adag iyyanda, fǝl ad ammaddin Ǝmǝli d Ǝlmǝsix-net."
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Id illikan as, aɣrǝm wa da, a daɣ immǝnay Herod ǝd Fons Bilatǝs ǝntanay ǝd tǝmattiwen šin nǝzzulam ǝd šin Israyil, ǝmmǝddan Ɣaysa, imosan Akli-nak zǝddigan, wa tǝgeɣ Ǝlmǝsix.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Imos awen igi n arat ketnet was tǝxtasa fǝl igi-net dat alwaq ǝs tarna-nak ǝd tara-nak.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Amaran ǝmǝrǝdda Ǝmǝli, ǝswǝd daɣ tǝsǝksǝdawen šin dana-taggin, tǝzzar tǝssǝhǝlaɣ-ana wǝllen nakkanay an eklan-nak emel n awal-nak,
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 tilalaɣ-ana ǝs tarna n ǝfus-nak fǝl ad nǝzzuzǝy aytedan, nagu tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmosnen alɣalamaten s esǝm ǝn Ɣaysa, Akli-nak Zǝddigan.»
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 As ǝɣradan tǝwatray-nasan inagaynagay adag wa daɣ ǝddewan, idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina ši wala tasa.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ǝljǝmaɣat ta n mǝzzǝgzan ketnet tǝnimannak tǝmos arat iyyanda. Wǝr tan-iha i igannin awa ila, i-net ɣas-net, kalar ǝdrâwan arat kul wa ǝlan.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tagayyen nǝmmuzal ǝs tarna zǝwwǝrat fǝl tanakra n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tǝmattant, ikf-en deɣ Mǝššina ketnasan arraxmat-net s igǝt.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ǝljǝmaɣat en wǝr tat-iha i iddiraran ǝs wala, fǝlas win daɣ-san ǝlanen inan madeɣ šiwǝgas zanzan-tan-in, tawayan-du attaman-nasan,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 hakkin-tu i nǝmmuzal, amaran itǝwizǝn gǝr mǝzzǝgzan ewâlan dǝgran-nasan s awa dǝr ogdanat tǝmǝɣutar-nasan.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Awen da a iga alǝs iyyan igân Yusǝf imosan iyyan daɣ Kǝl-Lebi n akal ǝn Qibrus. Ǝnta as ǝgan nǝmmuzal tǝsǝmmadǝq Barnabas, almaɣna «Ǝnalam fǝl man»
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Izzǝnz-in tawagost tǝhat tǝla-net, eway-du attaman-net ikf-ay i nǝmmuzal.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.