Atos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Harwada iššewal Butros ǝd Yaxya i tamattay as fall-asan ǝhan limaman ǝddewan d ǝmuzar n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd Sadusaytan;
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 ih-en alham n ǝsǝssǝɣri wa taggin tamattay, ǝmmâlan âs dad zamas Ɣaysa inkar-du daɣ tǝmattant, wǝdi inǝmmǝttan da a daɣ-as d ǝnkaran.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Sattarmasan-tan ǝgan-tan daɣ kasaw har ifaw fǝlas ehad a igan.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mišan ya ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ win ǝslanen i tǝlxutbat ten, tǝzzar ǝqqalan mǝzzǝgzan edag ǝn sǝmmos gim n alǝs.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 As affaw ǝmmǝnayan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d ǝmɣaran-nasan ǝd musanan n Ǝttawret daɣ Yerusalam.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Ih-en Xânan wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝd Kayif, ǝd Yaxya d Alaskandǝr d aytedan n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ketnasan.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ǝssǝbdadan Butros ǝd Yaxya gar-essan, ǝsǝstanan-tan ǝnnan-asan: «Ma ilan tarna madeɣ esǝm was tǝgam adi?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tǝzzar inn-asan Butros idkâran Infas wa Zǝddigan: «Ya imuzaran ǝn tamattay-nana d ǝmɣaran n Israyil,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 azalada nǝbdâd dat asaggawar wa fǝlas nǝga ǝmazal olâɣan imosan tilalt y awedan ibdânan, amaran ilzâm-ana ad nǝmǝl ǝmmǝk was itawazozay.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ǝssǝnat za ketnawan, kawanay d aytedan n Israyil kul as, alǝs wa ibdadan dat-wan da wǝr ila malad waliyyan, tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix wa n Nazaret a t-izzozayan, wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tǝmattant.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ɣaysa, ǝnta a imosan "tǝhunt ta din-tǝgaram kawanay win makrasan, amaran ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan."
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ǝnta ɣas a iɣallasan, amaran wǝr ikfa Mǝššina gǝr jǝnnawan d amaḍal esǝm n awedan iyyan was za nǝɣlǝs ar wa-net.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 As ǝnayan taholat ǝn Butros ǝd Yaxya awal isammaklal sǝr-san awen fǝlas ǝgran as aljahilan a ǝmosan, ǝssânan deɣ as aytedan a ǝmosan as kala tiddawan ǝd Ɣaysa,
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 mišan wǝr t-illa as ǝfrâgan a dasan-t-annin fǝlas hannayan alǝs wa itawazozayan ibdâd den ɣur-san.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tǝzzar ǝkkasan-tan daɣ ahan wa daɣ immǝnay asaggawar, amaran ad tinǝmǝggin šinaden.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Gannin: «Ma za nagu y aytedan a? Illikan as ǝnâyan Kǝl-Yerusalam kul tǝlmǝɣjujat zǝwwǝrat ta ǝgan, amaran wǝr nǝfreg ǝsǝbbǝhǝw-net.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Mišan ya fǝl ad wǝr wǝziwǝzan salan n awen daɣ tamattay kul, daɣ adi agiwatana y-asan šisǝksǝdawen fǝl a du-wǝr-ǝlǝsan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa dat awedan waliyyan.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Tǝzzar sassaɣran-tan-du, ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa wala deɣ ǝsǝssǝɣri n arat a t-iqqâlan.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Mišan inn-asan Butros ǝd Yaxya: «Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Mǝni daɣ aratan win wa oɣadan dat Mǝššina: awak ǝbǝrdǝg y-awan meɣ ǝbǝrdǝg i Mǝššina?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nakkanay za, wǝr nǝfreg ad nayyu emel n aratan win nǝnay ǝd win as nǝsla.»
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ilas-asan asaggawar igi n tǝsǝksǝdawen, amaran oyyan-tan, id wǝr ǝgrewan ǝsaru fǝl tan-ǝwwǝddaban. Ǝgân awen fǝl ǝddǝlil n aytedan, fǝlas aytedan en ketnasan taggin i Mǝššina tǝmmalen fǝl awa igan den.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ǝnta alǝs wa igan tǝmǝzzǝyt tǝmosat tǝlmǝɣjujat ten, elan-net ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Itawayya Butros ǝd Yaxya ɣas, ǝkkan imidawan-nasan, ǝssoɣalan-asan awa dasan-ǝnnan muzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 As ǝslan i salan win, jajjayen daɣ tǝwatray ta, s ǝwǝl iyyanda, ǝnnan s afalla: «Ya Ǝmǝli, kay a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal, ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul,
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 kay a innan ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan s ǝmi n amaraw-nana akli-nak Dawǝd: "Mafel ɣišašatnat addawlaten n ǝddǝnet, tagginat tǝmattiwen šinaden wǝr nǝnfa wala?
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ǝbdadan mǝnokalan n ǝddǝnet, ǝddewan deɣ muzaran daɣ adag iyyanda, fǝl ad ammaddin Ǝmǝli d Ǝlmǝsix-net."
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Id illikan as, aɣrǝm wa da, a daɣ immǝnay Herod ǝd Fons Bilatǝs ǝntanay ǝd tǝmattiwen šin nǝzzulam ǝd šin Israyil, ǝmmǝddan Ɣaysa, imosan Akli-nak zǝddigan, wa tǝgeɣ Ǝlmǝsix.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Imos awen igi n arat ketnet was tǝxtasa fǝl igi-net dat alwaq ǝs tarna-nak ǝd tara-nak.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Amaran ǝmǝrǝdda Ǝmǝli, ǝswǝd daɣ tǝsǝksǝdawen šin dana-taggin, tǝzzar tǝssǝhǝlaɣ-ana wǝllen nakkanay an eklan-nak emel n awal-nak,
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 tilalaɣ-ana ǝs tarna n ǝfus-nak fǝl ad nǝzzuzǝy aytedan, nagu tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmosnen alɣalamaten s esǝm ǝn Ɣaysa, Akli-nak Zǝddigan.»
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 As ǝɣradan tǝwatray-nasan inagaynagay adag wa daɣ ǝddewan, idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina ši wala tasa.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Ǝljǝmaɣat ta n mǝzzǝgzan ketnet tǝnimannak tǝmos arat iyyanda. Wǝr tan-iha i igannin awa ila, i-net ɣas-net, kalar ǝdrâwan arat kul wa ǝlan.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Tagayyen nǝmmuzal ǝs tarna zǝwwǝrat fǝl tanakra n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tǝmattant, ikf-en deɣ Mǝššina ketnasan arraxmat-net s igǝt.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ǝljǝmaɣat en wǝr tat-iha i iddiraran ǝs wala, fǝlas win daɣ-san ǝlanen inan madeɣ šiwǝgas zanzan-tan-in, tawayan-du attaman-nasan,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 hakkin-tu i nǝmmuzal, amaran itǝwizǝn gǝr mǝzzǝgzan ewâlan dǝgran-nasan s awa dǝr ogdanat tǝmǝɣutar-nasan.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Awen da a iga alǝs iyyan igân Yusǝf imosan iyyan daɣ Kǝl-Lebi n akal ǝn Qibrus. Ǝnta as ǝgan nǝmmuzal tǝsǝmmadǝq Barnabas, almaɣna «Ǝnalam fǝl man»
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Izzǝnz-in tawagost tǝhat tǝla-net, eway-du attaman-net ikf-ay i nǝmmuzal.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.