Atos 28

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 As du-nǝrag daɣ awen, nǝgmad-du aman, itawann-ana akal wen imosan gǝrwǝtlan, esǝm-net Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen ǝlluɣ wǝr nǝla tulat. Ǝgan-ana ketnana marhaba, ǝssǝrɣan-ana temsay, fǝlas akonak a iffayan, iga deɣ asamed.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Iššedaw-du Bulǝs eɣaf n eškan, ig-en daɣ tǝmsay, tǝkkas-du daɣ-san tuksay taššolt, tǝdad ǝfus-net, tǝkarayray daɣ-as.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 As ǝnayan kǝl akal wen taššolt tǝkirayray daɣ ǝfus ǝn Bulǝs, ad tinǝmǝnnin: «Igmâd aššak as alǝs wen ǝmǝggi ǝn man a imos. Irag-du daɣ agaraw, mišan harwa da ilkâm-as ǝššǝriɣa, wǝr ira ad iddǝr.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Irsak-in Bulǝs taššolt, tǝrtak daɣ tǝmsay, wǝr t-illa a t-igrâwan.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ǝqqalan aytedan y ad ihǝdǝdǝy Bulǝs, madeɣ ifǝtǝqqǝt iba-tu tamazayt ten da; mišan as ǝrǝwan wǝr hǝnnǝyan a t-igrâwan, ǝqqalan-du daɣ awa ǝnnan, ad gannin amaran: «Ǝmǝli iyyan awa!»
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Edag en ǝhoznat-tu tǝwǝgas ǝn Bublǝyǝs, alǝs wa n ǝmuzar n akal wen. Izazzabbat-ana daɣ ahan-net, nǝga karad adan nǝnniftaɣ-as. Ig-ana marhaba ǝd mǝgura ǝknanen ǝlluɣ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 As itaggu awen, tǝzizalallat tanaday abba ǝn Bublǝyǝs, tǝrtây-as ǝd tǝdist. Os-ay-in Bulǝs issǝwar-tu ifassan-net, onsay-as Mǝššina. Izzozay-tu.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Dǝffǝr awen a du-tasin miranan n akal wen win hadatnen, ǝtiwǝzuzǝyan.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen saɣmar aggen, as nǝggaz šin teklay daɣ ǝɣlal n aman iyyan. Ǝkfan-anaɣ arat was nǝddǝrar y ǝšikǝl.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 As nǝga karadat tǝlil daɣ Malta, nǝggaz aɣlal n aman a d-igmâdan aɣrǝm n Alaskandrǝya, as ǝwâran ǝssǝnǝman as itawannu "win ǝknewan" eɣaf-net, s ǝnta da akal wen da imosan gǝrwǝtlan a daɣ ikkas tagrǝst, nǝgla.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 As nosa aɣrǝm ǝn Surakusa, nǝga daɣ-as karad adan.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nǝgmad Surakusa nǝgla har nosa aɣrǝm ǝn Regǝyon. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, igar-du aḍu wa n agala, nǝgla. As ǝzǝl wa hadan newad aɣrǝm ǝn Batǝyolǝs.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Den da ad nǝssǝha fǝl arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, ǝgmayan daɣ-na a ɣur-san nagu ǝssa adan. Dǝffǝr awen nǝnnǝmad aɣrǝm n Ǝrrum.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 As danaɣ-ǝslan mǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝɣrǝm n Ǝrrum, ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt ta n Ǝssuk n Affǝyus, wiyyad ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt as itawannu Ta n Karad Zǝzzǝbba. As tan-inay Bulǝs iga igodan i Mǝššina, ikna awen iman-net.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 As din-nǝggaz aɣrǝm n Ǝrrum, irḍa ǝlxǝkum i Bulǝs s ad iɣsǝr daɣ ahan wǝr inamaha ar ǝd soji wa t-ogazan.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Karad adan dǝffǝr awen, isassaɣra-du Bulǝs imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm n Ǝrrum. As d-ǝddewan inn-asan: «Imǝdrayan-in, nak wǝr nǝɣšed arat waliyyan i tamattay-nana wala deɣ ǝmmizraya alɣadaten šin du-nogaz ɣur marawan-nana, mišan ǝttǝrmasaɣ daɣ Yerusalam, tawagga daɣ fassan ǝn Kǝl-Ǝrrum.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 As di-ǝšraɣan, ǝran di-ayyin fǝlas wǝr ǝgeɣ arat waliyyan a di-issiwaran tamattant.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ugayan s ad tawayya, iqqal-i ǝššil agamay n a di-išrǝɣ Qaysara ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, dǝr iga awen da ya wǝr ǝgeɣ ǝnnǝyat n ad aga i tamattay-nana taɣtǝst waliyyat.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Adi a fǝl kawan-ǝssǝgmaya, a kawan-ǝnǝya, mǝšiwǝla dǝr-wan. Isassaran win, wǝr sǝr-i tan-d-eway ar as ǝgeɣ attama-nin daɣ was ǝqqalan Kǝl-Israyil.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ǝnnan-as: «Nakkanay za, wǝr nǝgrew širawt waliyyat a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya daɣ talɣa-nak wala deɣ os-âna-du iyyan daɣ mǝdrayan-nana daɣ ǝddin, ag-ana isalan-nak madeɣ annu sǝr-ǝk ark arat.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Amaran nǝra a dana-tǝmǝla kay iman-nak awa tǝsamadranaɣ, fǝlas arat iyyanda as danaɣ-ǝhan salan-net as, taggayt ta n tarrayt n Ǝlmǝsix Ɣaysa, wǝr t-illa adag a tat-wǝr-nǝššek.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Tǝzzar namaggan dǝr-ǝs tǝmastant ǝzǝl iyyan. As d-iɣlay ǝzǝl wen, osan-t-idu s igǝt daɣ ahan wa iha. Iššewal-asan ǝs gǝlleyat daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wa n aɣora har iga ahad, isasagr-asan-tat. Isakn-en ǝs tǝmǝwit tǝsisagrat daɣ Ǝttawret ǝn Musa d Ǝlkǝttaban n Ǝnnǝbitan win hadatnen as, awa igannu ǝs Ɣaysa tidǝt daɣ a imos.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Wiyyad ǝssokasan daɣ-san aratan win inna Bulǝs aššak, ǝzzǝgzanan; win hadatnen ugayan s ǝzǝgzan.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Tǝzzar ǝmmǝzaɣan gar-essan. As ǝggazan šin teklay, inna Bulǝs: «Tidǝt da a inna Infas wa Zǝddigan i marawan-nana daɣ ǝmi n ǝnnǝbi Isayas, as inna:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 "Aglu, akku tamattay en, tannaɣ-as: 'Ad tayyawan ǝsǝsǝm, mišan wǝr ilkem ad tǝgra wala, tayyawan asawad, mišan wǝr ilkem ad tǝnay wala';
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 fǝlas tamattay di, ǝsǝɣǝr a tǝga ǝwǝl-net, gǝrrid as sallinat tǝmǝzzugen-net, tǝqqân šittawen-net; fǝl ad wǝr tǝnǝy za wala taslu, taqqam da wǝr tǝgra s ǝwǝl-net, ǝngǝm tutab, ǝzzuzǝyaq-qat!"»
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Dǝffǝr awen, inn-asan Bulǝs: «Ǝssǝnat za as, šimattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝntanatay da issok-enat-du Mǝššina isalan n efsan-net. Ǝntanatay a dasan-z-ǝssǝsǝmnen.»
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [As inna Bulǝs awen, ǝfalan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝmmizaɣan wǝllen gar-essan.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Iga Bulǝs ǝššin elan ǝɣrâdnen daɣ ahan ixfâr ǝnta iman-net, itaggu marhaba y aytedan kul win ǝranen anay-net.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Itagg-asan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, isasaɣr-en deɣ arat kul wa iqqalan Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix ši wala tasa, wǝr t-illa deɣ awedan a das-igdâlan awen.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.