Atos 28
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As du-nǝrag daɣ awen, nǝgmad-du aman, itawann-ana akal wen imosan gǝrwǝtlan, esǝm-net Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen ǝlluɣ wǝr nǝla tulat. Ǝgan-ana ketnana marhaba, ǝssǝrɣan-ana temsay, fǝlas akonak a iffayan, iga deɣ asamed.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Iššedaw-du Bulǝs eɣaf n eškan, ig-en daɣ tǝmsay, tǝkkas-du daɣ-san tuksay taššolt, tǝdad ǝfus-net, tǝkarayray daɣ-as.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 As ǝnayan kǝl akal wen taššolt tǝkirayray daɣ ǝfus ǝn Bulǝs, ad tinǝmǝnnin: «Igmâd aššak as alǝs wen ǝmǝggi ǝn man a imos. Irag-du daɣ agaraw, mišan harwa da ilkâm-as ǝššǝriɣa, wǝr ira ad iddǝr.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Irsak-in Bulǝs taššolt, tǝrtak daɣ tǝmsay, wǝr t-illa a t-igrâwan.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ǝqqalan aytedan y ad ihǝdǝdǝy Bulǝs, madeɣ ifǝtǝqqǝt iba-tu tamazayt ten da; mišan as ǝrǝwan wǝr hǝnnǝyan a t-igrâwan, ǝqqalan-du daɣ awa ǝnnan, ad gannin amaran: «Ǝmǝli iyyan awa!»
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Edag en ǝhoznat-tu tǝwǝgas ǝn Bublǝyǝs, alǝs wa n ǝmuzar n akal wen. Izazzabbat-ana daɣ ahan-net, nǝga karad adan nǝnniftaɣ-as. Ig-ana marhaba ǝd mǝgura ǝknanen ǝlluɣ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 As itaggu awen, tǝzizalallat tanaday abba ǝn Bublǝyǝs, tǝrtây-as ǝd tǝdist. Os-ay-in Bulǝs issǝwar-tu ifassan-net, onsay-as Mǝššina. Izzozay-tu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Dǝffǝr awen a du-tasin miranan n akal wen win hadatnen, ǝtiwǝzuzǝyan.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen saɣmar aggen, as nǝggaz šin teklay daɣ ǝɣlal n aman iyyan. Ǝkfan-anaɣ arat was nǝddǝrar y ǝšikǝl.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 As nǝga karadat tǝlil daɣ Malta, nǝggaz aɣlal n aman a d-igmâdan aɣrǝm n Alaskandrǝya, as ǝwâran ǝssǝnǝman as itawannu "win ǝknewan" eɣaf-net, s ǝnta da akal wen da imosan gǝrwǝtlan a daɣ ikkas tagrǝst, nǝgla.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 As nosa aɣrǝm ǝn Surakusa, nǝga daɣ-as karad adan.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nǝgmad Surakusa nǝgla har nosa aɣrǝm ǝn Regǝyon. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, igar-du aḍu wa n agala, nǝgla. As ǝzǝl wa hadan newad aɣrǝm ǝn Batǝyolǝs.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Den da ad nǝssǝha fǝl arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, ǝgmayan daɣ-na a ɣur-san nagu ǝssa adan. Dǝffǝr awen nǝnnǝmad aɣrǝm n Ǝrrum.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 As danaɣ-ǝslan mǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝɣrǝm n Ǝrrum, ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt ta n Ǝssuk n Affǝyus, wiyyad ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt as itawannu Ta n Karad Zǝzzǝbba. As tan-inay Bulǝs iga igodan i Mǝššina, ikna awen iman-net.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 As din-nǝggaz aɣrǝm n Ǝrrum, irḍa ǝlxǝkum i Bulǝs s ad iɣsǝr daɣ ahan wǝr inamaha ar ǝd soji wa t-ogazan.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Karad adan dǝffǝr awen, isassaɣra-du Bulǝs imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm n Ǝrrum. As d-ǝddewan inn-asan: «Imǝdrayan-in, nak wǝr nǝɣšed arat waliyyan i tamattay-nana wala deɣ ǝmmizraya alɣadaten šin du-nogaz ɣur marawan-nana, mišan ǝttǝrmasaɣ daɣ Yerusalam, tawagga daɣ fassan ǝn Kǝl-Ǝrrum.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 As di-ǝšraɣan, ǝran di-ayyin fǝlas wǝr ǝgeɣ arat waliyyan a di-issiwaran tamattant.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ugayan s ad tawayya, iqqal-i ǝššil agamay n a di-išrǝɣ Qaysara ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, dǝr iga awen da ya wǝr ǝgeɣ ǝnnǝyat n ad aga i tamattay-nana taɣtǝst waliyyat.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Adi a fǝl kawan-ǝssǝgmaya, a kawan-ǝnǝya, mǝšiwǝla dǝr-wan. Isassaran win, wǝr sǝr-i tan-d-eway ar as ǝgeɣ attama-nin daɣ was ǝqqalan Kǝl-Israyil.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ǝnnan-as: «Nakkanay za, wǝr nǝgrew širawt waliyyat a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya daɣ talɣa-nak wala deɣ os-âna-du iyyan daɣ mǝdrayan-nana daɣ ǝddin, ag-ana isalan-nak madeɣ annu sǝr-ǝk ark arat.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Amaran nǝra a dana-tǝmǝla kay iman-nak awa tǝsamadranaɣ, fǝlas arat iyyanda as danaɣ-ǝhan salan-net as, taggayt ta n tarrayt n Ǝlmǝsix Ɣaysa, wǝr t-illa adag a tat-wǝr-nǝššek.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Tǝzzar namaggan dǝr-ǝs tǝmastant ǝzǝl iyyan. As d-iɣlay ǝzǝl wen, osan-t-idu s igǝt daɣ ahan wa iha. Iššewal-asan ǝs gǝlleyat daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wa n aɣora har iga ahad, isasagr-asan-tat. Isakn-en ǝs tǝmǝwit tǝsisagrat daɣ Ǝttawret ǝn Musa d Ǝlkǝttaban n Ǝnnǝbitan win hadatnen as, awa igannu ǝs Ɣaysa tidǝt daɣ a imos.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Wiyyad ǝssokasan daɣ-san aratan win inna Bulǝs aššak, ǝzzǝgzanan; win hadatnen ugayan s ǝzǝgzan.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Tǝzzar ǝmmǝzaɣan gar-essan. As ǝggazan šin teklay, inna Bulǝs: «Tidǝt da a inna Infas wa Zǝddigan i marawan-nana daɣ ǝmi n ǝnnǝbi Isayas, as inna:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 "Aglu, akku tamattay en, tannaɣ-as: 'Ad tayyawan ǝsǝsǝm, mišan wǝr ilkem ad tǝgra wala, tayyawan asawad, mišan wǝr ilkem ad tǝnay wala';
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 fǝlas tamattay di, ǝsǝɣǝr a tǝga ǝwǝl-net, gǝrrid as sallinat tǝmǝzzugen-net, tǝqqân šittawen-net; fǝl ad wǝr tǝnǝy za wala taslu, taqqam da wǝr tǝgra s ǝwǝl-net, ǝngǝm tutab, ǝzzuzǝyaq-qat!"»
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Dǝffǝr awen, inn-asan Bulǝs: «Ǝssǝnat za as, šimattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝntanatay da issok-enat-du Mǝššina isalan n efsan-net. Ǝntanatay a dasan-z-ǝssǝsǝmnen.»
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [As inna Bulǝs awen, ǝfalan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝmmizaɣan wǝllen gar-essan.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Iga Bulǝs ǝššin elan ǝɣrâdnen daɣ ahan ixfâr ǝnta iman-net, itaggu marhaba y aytedan kul win ǝranen anay-net.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Itagg-asan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, isasaɣr-en deɣ arat kul wa iqqalan Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix ši wala tasa, wǝr t-illa deɣ awedan a das-igdâlan awen.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.