Atos 28

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 As du-nǝrag daɣ awen, nǝgmad-du aman, itawann-ana akal wen imosan gǝrwǝtlan, esǝm-net Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen ǝlluɣ wǝr nǝla tulat. Ǝgan-ana ketnana marhaba, ǝssǝrɣan-ana temsay, fǝlas akonak a iffayan, iga deɣ asamed.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Iššedaw-du Bulǝs eɣaf n eškan, ig-en daɣ tǝmsay, tǝkkas-du daɣ-san tuksay taššolt, tǝdad ǝfus-net, tǝkarayray daɣ-as.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 As ǝnayan kǝl akal wen taššolt tǝkirayray daɣ ǝfus ǝn Bulǝs, ad tinǝmǝnnin: «Igmâd aššak as alǝs wen ǝmǝggi ǝn man a imos. Irag-du daɣ agaraw, mišan harwa da ilkâm-as ǝššǝriɣa, wǝr ira ad iddǝr.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Irsak-in Bulǝs taššolt, tǝrtak daɣ tǝmsay, wǝr t-illa a t-igrâwan.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ǝqqalan aytedan y ad ihǝdǝdǝy Bulǝs, madeɣ ifǝtǝqqǝt iba-tu tamazayt ten da; mišan as ǝrǝwan wǝr hǝnnǝyan a t-igrâwan, ǝqqalan-du daɣ awa ǝnnan, ad gannin amaran: «Ǝmǝli iyyan awa!»
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Edag en ǝhoznat-tu tǝwǝgas ǝn Bublǝyǝs, alǝs wa n ǝmuzar n akal wen. Izazzabbat-ana daɣ ahan-net, nǝga karad adan nǝnniftaɣ-as. Ig-ana marhaba ǝd mǝgura ǝknanen ǝlluɣ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 As itaggu awen, tǝzizalallat tanaday abba ǝn Bublǝyǝs, tǝrtây-as ǝd tǝdist. Os-ay-in Bulǝs issǝwar-tu ifassan-net, onsay-as Mǝššina. Izzozay-tu.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Dǝffǝr awen a du-tasin miranan n akal wen win hadatnen, ǝtiwǝzuzǝyan.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen saɣmar aggen, as nǝggaz šin teklay daɣ ǝɣlal n aman iyyan. Ǝkfan-anaɣ arat was nǝddǝrar y ǝšikǝl.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 As nǝga karadat tǝlil daɣ Malta, nǝggaz aɣlal n aman a d-igmâdan aɣrǝm n Alaskandrǝya, as ǝwâran ǝssǝnǝman as itawannu "win ǝknewan" eɣaf-net, s ǝnta da akal wen da imosan gǝrwǝtlan a daɣ ikkas tagrǝst, nǝgla.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 As nosa aɣrǝm ǝn Surakusa, nǝga daɣ-as karad adan.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Nǝgmad Surakusa nǝgla har nosa aɣrǝm ǝn Regǝyon. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, igar-du aḍu wa n agala, nǝgla. As ǝzǝl wa hadan newad aɣrǝm ǝn Batǝyolǝs.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Den da ad nǝssǝha fǝl arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, ǝgmayan daɣ-na a ɣur-san nagu ǝssa adan. Dǝffǝr awen nǝnnǝmad aɣrǝm n Ǝrrum.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 As danaɣ-ǝslan mǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝɣrǝm n Ǝrrum, ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt ta n Ǝssuk n Affǝyus, wiyyad ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt as itawannu Ta n Karad Zǝzzǝbba. As tan-inay Bulǝs iga igodan i Mǝššina, ikna awen iman-net.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 As din-nǝggaz aɣrǝm n Ǝrrum, irḍa ǝlxǝkum i Bulǝs s ad iɣsǝr daɣ ahan wǝr inamaha ar ǝd soji wa t-ogazan.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Karad adan dǝffǝr awen, isassaɣra-du Bulǝs imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm n Ǝrrum. As d-ǝddewan inn-asan: «Imǝdrayan-in, nak wǝr nǝɣšed arat waliyyan i tamattay-nana wala deɣ ǝmmizraya alɣadaten šin du-nogaz ɣur marawan-nana, mišan ǝttǝrmasaɣ daɣ Yerusalam, tawagga daɣ fassan ǝn Kǝl-Ǝrrum.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 As di-ǝšraɣan, ǝran di-ayyin fǝlas wǝr ǝgeɣ arat waliyyan a di-issiwaran tamattant.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ugayan s ad tawayya, iqqal-i ǝššil agamay n a di-išrǝɣ Qaysara ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, dǝr iga awen da ya wǝr ǝgeɣ ǝnnǝyat n ad aga i tamattay-nana taɣtǝst waliyyat.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Adi a fǝl kawan-ǝssǝgmaya, a kawan-ǝnǝya, mǝšiwǝla dǝr-wan. Isassaran win, wǝr sǝr-i tan-d-eway ar as ǝgeɣ attama-nin daɣ was ǝqqalan Kǝl-Israyil.»
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ǝnnan-as: «Nakkanay za, wǝr nǝgrew širawt waliyyat a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya daɣ talɣa-nak wala deɣ os-âna-du iyyan daɣ mǝdrayan-nana daɣ ǝddin, ag-ana isalan-nak madeɣ annu sǝr-ǝk ark arat.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Amaran nǝra a dana-tǝmǝla kay iman-nak awa tǝsamadranaɣ, fǝlas arat iyyanda as danaɣ-ǝhan salan-net as, taggayt ta n tarrayt n Ǝlmǝsix Ɣaysa, wǝr t-illa adag a tat-wǝr-nǝššek.»
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Tǝzzar namaggan dǝr-ǝs tǝmastant ǝzǝl iyyan. As d-iɣlay ǝzǝl wen, osan-t-idu s igǝt daɣ ahan wa iha. Iššewal-asan ǝs gǝlleyat daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wa n aɣora har iga ahad, isasagr-asan-tat. Isakn-en ǝs tǝmǝwit tǝsisagrat daɣ Ǝttawret ǝn Musa d Ǝlkǝttaban n Ǝnnǝbitan win hadatnen as, awa igannu ǝs Ɣaysa tidǝt daɣ a imos.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Wiyyad ǝssokasan daɣ-san aratan win inna Bulǝs aššak, ǝzzǝgzanan; win hadatnen ugayan s ǝzǝgzan.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Tǝzzar ǝmmǝzaɣan gar-essan. As ǝggazan šin teklay, inna Bulǝs: «Tidǝt da a inna Infas wa Zǝddigan i marawan-nana daɣ ǝmi n ǝnnǝbi Isayas, as inna:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 "Aglu, akku tamattay en, tannaɣ-as: 'Ad tayyawan ǝsǝsǝm, mišan wǝr ilkem ad tǝgra wala, tayyawan asawad, mišan wǝr ilkem ad tǝnay wala';
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 fǝlas tamattay di, ǝsǝɣǝr a tǝga ǝwǝl-net, gǝrrid as sallinat tǝmǝzzugen-net, tǝqqân šittawen-net; fǝl ad wǝr tǝnǝy za wala taslu, taqqam da wǝr tǝgra s ǝwǝl-net, ǝngǝm tutab, ǝzzuzǝyaq-qat!"»
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Dǝffǝr awen, inn-asan Bulǝs: «Ǝssǝnat za as, šimattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝntanatay da issok-enat-du Mǝššina isalan n efsan-net. Ǝntanatay a dasan-z-ǝssǝsǝmnen.»
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [As inna Bulǝs awen, ǝfalan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝmmizaɣan wǝllen gar-essan.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Iga Bulǝs ǝššin elan ǝɣrâdnen daɣ ahan ixfâr ǝnta iman-net, itaggu marhaba y aytedan kul win ǝranen anay-net.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Itagg-asan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, isasaɣr-en deɣ arat kul wa iqqalan Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix ši wala tasa, wǝr t-illa deɣ awedan a das-igdâlan awen.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.