Atos 28
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 As du-nǝrag daɣ awen, nǝgmad-du aman, itawann-ana akal wen imosan gǝrwǝtlan, esǝm-net Malta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen ǝlluɣ wǝr nǝla tulat. Ǝgan-ana ketnana marhaba, ǝssǝrɣan-ana temsay, fǝlas akonak a iffayan, iga deɣ asamed.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Iššedaw-du Bulǝs eɣaf n eškan, ig-en daɣ tǝmsay, tǝkkas-du daɣ-san tuksay taššolt, tǝdad ǝfus-net, tǝkarayray daɣ-as.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 As ǝnayan kǝl akal wen taššolt tǝkirayray daɣ ǝfus ǝn Bulǝs, ad tinǝmǝnnin: «Igmâd aššak as alǝs wen ǝmǝggi ǝn man a imos. Irag-du daɣ agaraw, mišan harwa da ilkâm-as ǝššǝriɣa, wǝr ira ad iddǝr.»
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Irsak-in Bulǝs taššolt, tǝrtak daɣ tǝmsay, wǝr t-illa a t-igrâwan.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Ǝqqalan aytedan y ad ihǝdǝdǝy Bulǝs, madeɣ ifǝtǝqqǝt iba-tu tamazayt ten da; mišan as ǝrǝwan wǝr hǝnnǝyan a t-igrâwan, ǝqqalan-du daɣ awa ǝnnan, ad gannin amaran: «Ǝmǝli iyyan awa!»
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Edag en ǝhoznat-tu tǝwǝgas ǝn Bublǝyǝs, alǝs wa n ǝmuzar n akal wen. Izazzabbat-ana daɣ ahan-net, nǝga karad adan nǝnniftaɣ-as. Ig-ana marhaba ǝd mǝgura ǝknanen ǝlluɣ.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 As itaggu awen, tǝzizalallat tanaday abba ǝn Bublǝyǝs, tǝrtây-as ǝd tǝdist. Os-ay-in Bulǝs issǝwar-tu ifassan-net, onsay-as Mǝššina. Izzozay-tu.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Dǝffǝr awen a du-tasin miranan n akal wen win hadatnen, ǝtiwǝzuzǝyan.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ǝssǝknan-anaɣ aytedan n akal wen saɣmar aggen, as nǝggaz šin teklay daɣ ǝɣlal n aman iyyan. Ǝkfan-anaɣ arat was nǝddǝrar y ǝšikǝl.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 As nǝga karadat tǝlil daɣ Malta, nǝggaz aɣlal n aman a d-igmâdan aɣrǝm n Alaskandrǝya, as ǝwâran ǝssǝnǝman as itawannu "win ǝknewan" eɣaf-net, s ǝnta da akal wen da imosan gǝrwǝtlan a daɣ ikkas tagrǝst, nǝgla.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 As nosa aɣrǝm ǝn Surakusa, nǝga daɣ-as karad adan.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Nǝgmad Surakusa nǝgla har nosa aɣrǝm ǝn Regǝyon. As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, igar-du aḍu wa n agala, nǝgla. As ǝzǝl wa hadan newad aɣrǝm ǝn Batǝyolǝs.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Den da ad nǝssǝha fǝl arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa, ǝgmayan daɣ-na a ɣur-san nagu ǝssa adan. Dǝffǝr awen nǝnnǝmad aɣrǝm n Ǝrrum.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 As danaɣ-ǝslan mǝdrayan-nana daɣ ǝzǝgzan win ǝɣrǝm n Ǝrrum, ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt ta n Ǝssuk n Affǝyus, wiyyad ǝssǝlkadan-ana-du ǝs tǝɣrǝmt as itawannu Ta n Karad Zǝzzǝbba. As tan-inay Bulǝs iga igodan i Mǝššina, ikna awen iman-net.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 As din-nǝggaz aɣrǝm n Ǝrrum, irḍa ǝlxǝkum i Bulǝs s ad iɣsǝr daɣ ahan wǝr inamaha ar ǝd soji wa t-ogazan.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Karad adan dǝffǝr awen, isassaɣra-du Bulǝs imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm n Ǝrrum. As d-ǝddewan inn-asan: «Imǝdrayan-in, nak wǝr nǝɣšed arat waliyyan i tamattay-nana wala deɣ ǝmmizraya alɣadaten šin du-nogaz ɣur marawan-nana, mišan ǝttǝrmasaɣ daɣ Yerusalam, tawagga daɣ fassan ǝn Kǝl-Ǝrrum.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 As di-ǝšraɣan, ǝran di-ayyin fǝlas wǝr ǝgeɣ arat waliyyan a di-issiwaran tamattant.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ugayan s ad tawayya, iqqal-i ǝššil agamay n a di-išrǝɣ Qaysara ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, dǝr iga awen da ya wǝr ǝgeɣ ǝnnǝyat n ad aga i tamattay-nana taɣtǝst waliyyat.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Adi a fǝl kawan-ǝssǝgmaya, a kawan-ǝnǝya, mǝšiwǝla dǝr-wan. Isassaran win, wǝr sǝr-i tan-d-eway ar as ǝgeɣ attama-nin daɣ was ǝqqalan Kǝl-Israyil.»
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ǝnnan-as: «Nakkanay za, wǝr nǝgrew širawt waliyyat a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya daɣ talɣa-nak wala deɣ os-âna-du iyyan daɣ mǝdrayan-nana daɣ ǝddin, ag-ana isalan-nak madeɣ annu sǝr-ǝk ark arat.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Amaran nǝra a dana-tǝmǝla kay iman-nak awa tǝsamadranaɣ, fǝlas arat iyyanda as danaɣ-ǝhan salan-net as, taggayt ta n tarrayt n Ǝlmǝsix Ɣaysa, wǝr t-illa adag a tat-wǝr-nǝššek.»
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Tǝzzar namaggan dǝr-ǝs tǝmastant ǝzǝl iyyan. As d-iɣlay ǝzǝl wen, osan-t-idu s igǝt daɣ ahan wa iha. Iššewal-asan ǝs gǝlleyat daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wa n aɣora har iga ahad, isasagr-asan-tat. Isakn-en ǝs tǝmǝwit tǝsisagrat daɣ Ǝttawret ǝn Musa d Ǝlkǝttaban n Ǝnnǝbitan win hadatnen as, awa igannu ǝs Ɣaysa tidǝt daɣ a imos.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Wiyyad ǝssokasan daɣ-san aratan win inna Bulǝs aššak, ǝzzǝgzanan; win hadatnen ugayan s ǝzǝgzan.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Tǝzzar ǝmmǝzaɣan gar-essan. As ǝggazan šin teklay, inna Bulǝs: «Tidǝt da a inna Infas wa Zǝddigan i marawan-nana daɣ ǝmi n ǝnnǝbi Isayas, as inna:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 "Aglu, akku tamattay en, tannaɣ-as: 'Ad tayyawan ǝsǝsǝm, mišan wǝr ilkem ad tǝgra wala, tayyawan asawad, mišan wǝr ilkem ad tǝnay wala';
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 fǝlas tamattay di, ǝsǝɣǝr a tǝga ǝwǝl-net, gǝrrid as sallinat tǝmǝzzugen-net, tǝqqân šittawen-net; fǝl ad wǝr tǝnǝy za wala taslu, taqqam da wǝr tǝgra s ǝwǝl-net, ǝngǝm tutab, ǝzzuzǝyaq-qat!"»
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Dǝffǝr awen, inn-asan Bulǝs: «Ǝssǝnat za as, šimattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝntanatay da issok-enat-du Mǝššina isalan n efsan-net. Ǝntanatay a dasan-z-ǝssǝsǝmnen.»
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 [As inna Bulǝs awen, ǝfalan-tu Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝmmizaɣan wǝllen gar-essan.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Iga Bulǝs ǝššin elan ǝɣrâdnen daɣ ahan ixfâr ǝnta iman-net, itaggu marhaba y aytedan kul win ǝranen anay-net.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Itagg-asan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, isasaɣr-en deɣ arat kul wa iqqalan Ǝmǝli Ɣaysa Ǝlmǝsix ši wala tasa, wǝr t-illa deɣ awedan a das-igdâlan awen.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.