Atos 26
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Inna Agriffa i Bulǝs: «Tǝgrawa turagat n awal, tagǝzaɣ iman-nak.» Tǝzzar izzal Bulǝs ǝfus-net y a das-tǝssǝsǝm tamattay, inna:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 «Ya ǝmǝnokal Agriffa, ǝbbǝlǝl zǝwwǝran a di-tǝmos tahakkay ta di-tǝgeɣ azalada turagat n aggaz ǝn man-in daɣ aratan kul win as ǝnnan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝɣšadaq-qan,
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 wǝllen as ǝhân-kay salan wǝllen n alɣadaten-nasan kul d aratan kul win fǝl tamazaɣan. Daɣ adi, onsayaq-qay ad taga tazaydart, tǝssǝsǝmaɣ-i.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 Kǝl-Ǝlyǝhud kul ǝzdâyan-i harwa ɣur tǝmmǝdrǝyt-in. Ǝssânan daɣ awa ǝgeɣ kul daɣ tamattay-nin harkid deɣ daɣ Yerusalam.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Irǝw as di-ǝzdayan, amaran as imos as ǝrḍân, ǝfrâgan a dak-aggayyen as, taggayt ta n Farisaytan a ǝheɣ, s ǝnta a togarat ǝzǝzzǝwi daɣ ǝddin-nana.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Ǝmǝrǝdda nak da ibdadan da šarraɣa fǝlas ǝgeɣ attama daɣ arkawal wa iga Mǝššina i marawan-nana.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Attama en da a ǝganat tawšeten-nana an marawat ǝd sanatat, eway-du sǝr-ǝsnat awen ǝlɣibada ǝn Mǝššina ǝs gǝlleyat ehad ezal, ǝqqâlnat y ad andu. Ya ǝmǝnokal-in, Agriffa, attama en da za, a fǝl di-ǝɣtasan Kǝl-Ǝlyǝhud.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Ma fel as dawan-orna kawanay Kǝl-Ǝlyǝhud ǝzǝgzan âs Mǝššina ilkâm ad d-issǝnkǝr inǝmmǝttan?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Nak iman-in, kala a ɣur-i illa as, iwâr-i igi n arat kul wa ǝfraga fǝl a din-anɣa esǝm ǝn Ɣaysa wa n Nazaret.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Arat wen iman-net a ǝgeɣ daɣ ǝɣrǝm ǝn Yerusalam. Ǝkfan-i daɣ-as muzaran ǝn limaman turagat, tǝzzar ǝbazaɣ inalkiman ǝn Ɣaysa aggotnen ǝgeq-qan daɣ kasaw. Ǝwâraɣ aganna ǝn win tan-ǝbaznen s ǝššǝriɣa wa n tamattant ta n kǝrǝz.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Ǝyyǝwanaɣ ilum gǝr nan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝlɣibada tawaddabaq-qan, šahaššalaq-qan ǝbudǝr ǝn Ɣaysa. Awa dasan-ǝge daɣ gezzar, lakkamaɣ-asan ǝs ɣǝrman ǝn kallan win tamawen.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Ǝzǝl iyyan ǝššokala daɣ awen da ǝkkeɣ Damas, ǝgrâwa turagat ɣur muzaran ǝn limaman n igi n awen imos as ǝntanay a di-ǝganen daɣ ǝššǝɣǝl wen.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Ya ǝmǝnokal-in, ewâyaɣ ǝd tarrayt ammas n azal wala a ihogan ǝnayaɣ ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan ogaran wa n tǝfuk ǝmǝlǝwlǝw as ibalazzat daɣ ɣǝlǝyɣǝlayan-nana, nak d aytedan win dǝr ǝddewa.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Nuda ketnana, tǝzzar ǝsleɣ i wa di-innan daɣ tǝlɣibrit: "Talut! Talut! Mas di-tǝzaɣazzaba? Tugǝyt-nak ǝs lǝkkum i tara-nin, wǝr tǝnfa wala; wǝr tǝzlay ǝd ta n ays iddag mǝššis ǝs ɣayman."
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Ǝnneɣ-as: "Ǝmǝli, ma tǝmosaɣ?" Tǝzzar inn-i Ǝmǝli: "Nak awa, Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Mišan ǝnkǝr, tǝbdǝdaɣ, fǝlas ǝnifalalaɣ-ak fǝl a kay-aggaɣ amaššaɣal-in ǝd tǝgǝyya-nin a za taggayyet y aytedan anay wa [di-]tǝgeɣ, taggayyeɣ-asan deɣ awa kay-z-assakna dǝffǝr awa.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 A kay-aggaza daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd tǝmattiwen šin tan-wǝr-nǝmos, ǝzǝmmizǝlaq-qay sǝr-san,
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 fǝl ad tara šittawen-nasan, tǝkkǝsaq-qan-du daɣ šiyyay s ǝnnur, ǝgmǝdan-du tarna ta n Iblis ǝlkǝman i Mǝššina, fǝl ad ǝgrǝwan tǝsureft ǝn bakkadan-nasan, ǝgrǝwan deɣ tadagart daɣ mizdagan ǝs tarrayt n ǝzǝgzan sǝr-i."
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Ya ǝmǝnokal Agriffa, ǝddǝlil wǝdi a fǝl wǝr ǝmmǝzrayaɣ awa di-d-inafalalan, igmâd-du ijǝnnawan. Igi ǝn Mǝššina a imos.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Kalar azzaraɣ ǝs Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas ǝd win Yerusalam, d aytedan win Yahudǝyya ketnet, d aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, taggaɣ-asan tǝlxutbat gannaɣ-asan, iwâr-tan ad utaban, ahdin-du ǝs Mǝššina, agin imazalan ǝssiknanen tǝtub-nasan.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ǝddǝlil n awen da a fǝl di-ǝbazan Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝgmayan ǝd tanaɣay-nin.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Tadhǝlt ta di-iga Mǝššina a di-du-tǝšaššawadat ǝzǝl wa n azalada, tebadday ta ǝge da taggaɣ isalan-net y aytedan gǝr win wǝr nǝla almaqam, wala win t-ǝlanen, wǝr d-ǝššotaɣ wala daɣ salan ǝn was ǝmalan ǝnnǝbitan sa hadan d ǝnnǝbi Musa âs a d-asu;
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 a t-imosan as, Ǝlmǝsix ilkâm ad inǝy alɣazab, iba-tu, izar-du deɣ i nǝmmǝttan tanakra, imǝl ǝnnur wa ihakku Mǝššina, imosan isalan n ǝlɣillas, i Kǝl-Ǝlyǝhud d aytedan win tan-wǝr-nǝmos.»
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Harwada iššewal Bulǝs, išarraɣ fǝl man-net, as idkal Festus ǝmǝsli-net, inna: «Kay Bulǝs ǝmmǝskǝl a tǝgeɣ, igǝt ǝn taɣaray ta tǝgeɣ isammaskal-kay.»
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Inn-as Bulǝs: «Ǝmizwar Festus, nak wǝr ǝmmǝskala. Kalar awa ganna da, tidǝt a imos, tǝkfât ǝs tayttay.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Amaran ǝmǝnokal Agriffa ǝhân-tu salan win di. Adi a fǝl wǝr ǝksudaɣ igi-nasan dat-ǝs, fǝlas ǝkkâsaɣ aššak as, wǝr tan-iha waliyyan a das-ijhâlan, id wǝr tawaggan daɣ ǝssir.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Ǝmǝnokal-in Agriffa awak tǝzzigzanaɣ s awa ǝnnan ǝnnǝbitan? Ǝssânaɣ as tǝzzigzanaɣ sǝr-ǝs.»
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Tǝzzar inna Agriffa i Bulǝs: «Torda-nak a di-taga ǝlmǝsixi fǝl arat n amazay!»
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Inn-as Bulǝs: «Gǝr za fǝl arat n amazay wala, ǝgmâya daɣ Mǝššina a kay dǝr-i išaššalan, kay harkid aytedan kul win di-ǝssǝsamnen da azalada, as wǝr ǝhen sassaran win.»
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Tǝzzar inkar ǝmǝnokal Agriffa ǝd Festus wa n ǝnaxkim ǝd Bernikǝs d aytedan kul win dǝr naɣaman,
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 ǝgmadan tinǝmǝnnin gar-essan: «Alǝs wen wǝr iga arat waliyyan as ihor a fall-as ammat wala deɣ iggǝz fall-as kasaw.»
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Amaran inna Agriffa i Festus: «Alǝs wen ǝnnar wǝr igmay a das-išrǝɣ Qaysara ǝmǝnokal wa zǝwwǝran, itǝwǝyyu.»
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.