Atos 22
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 «Imǝdrayan-in d abbatan-in, sǝsǝmat ǝmǝrǝdda a kawan-sassagra tadlǝmt ta tawagga.»
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 As das-ǝslan iššewal-asan daɣ tǝlɣibrit, ǝššotan daɣ ǝsǝsǝm y-as; tǝzzar inn-asan:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «Nak Ag-Ǝlyǝhud a ǝmosa, ihǝwan daɣ ǝɣrǝm ǝn Tarsa ihân akal ǝn Kilikǝya, mišan aɣrǝm wa daɣ a daɣ ǝdwala, ǝɣreɣ daw Gamalǝyel. Isassaɣr-i s ǝlluɣ lǝkkum y ǝlqanun n aljad-nana. Ǝgeɣ gǝlleyat daɣ lǝkkum i Mǝššina šilat ǝn ta tǝgam azalada.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ǝzaɣazzabaɣ aytedan win ǝhanen tarrayt ta da ǝn Ɣaysa, har ǝgmadan man wiyyad, karrada meddan ǝd tǝdoden, ǝggaraq-qan daɣ kasaw.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ǝlimam wa Zǝwwǝran d Asaggawar wa n ǝɣmaran ǝggǝyyen fǝl adi. Ǝntanay fadda a di-ǝkfanen šira ǝkkanen imǝdrayan-nana, Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas, fǝl ad ǝgrǝwa as din-oseɣ tarrayt n abbaz ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa kul win t-ǝhanen, awǝyaq-qan-du ǝs Yerusalam ǝkrâdan fǝl ad awwaddaban.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Ǝššokala za daɣ awen da, as din-ǝhozaɣ aɣrǝm ǝn Damas attayan n ammas n azal, wala a ihogan, ibalazzat ǝnnur labasan a d-igmâdan ijǝnnawan daɣ ɣǝlǝyɣǝlayan-in.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Udeɣ, ǝsleɣ y ǝmǝsli iyyan as di-inna: "Talut, Talut ma fel as di-tǝzaɣazzaba?"
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ǝnneɣ: "Ǝmǝli, ma tǝmosaɣ?" Inn-i: "Nak awa, Ɣaysa wa n Nazaret, wa tǝzaɣazzaba."
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ǝnâyan aytedan win dǝr ǝddewaɣ ǝnnur wen, mišan wǝr ǝslen y ǝmǝsli wa di-iššewalan.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Tǝzzar ǝnneɣ: "Ǝmǝli, mas di-iwar igi-net?" Inn-i Ǝmǝli: "Ǝbdǝd, takkaɣ aɣrǝm ǝn Damas, a dak-daɣ-as-attamal arat kul was kay iwar igi-net."
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ǝddǝrɣala fǝl tǝllabǝst n ǝnnur en, tǝzzar ǝbazan aytedan win dǝr ǝddewa ǝfus-in, ǝlwayan-i ǝs Damas.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Amaran Damas ih-et alǝs iyyan igân esǝm Ananǝyâs iksudan Mǝššina wǝllen, ilkâm y ǝlqanun-nana, as Kǝl-Ǝlyǝhud kul win Damas ǝssiɣmaran-tu.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Os-i-du, ibdad dǝgma-nin, inn-i: "Amadray-nin Talut, iqqǝlet-kay-du asawad-nak." Iqqal-i-du asawad-in tamazayt ten da, ǝnayaq-qu.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Inn-i deɣ: "Mǝššina wa ǝɣbadan marawan-nana a kay-isannafranan harwa dat alwaq, y a kay-issusǝn tara-net, tǝnǝyaɣ Alɣadil-net, tasla deɣ y ǝmǝsli wa-net iman-net,
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 id ad tǝqqǝla tǝgǝyya-net dat aytedan kul, tǝmǝlaɣ-asan awa tǝnayaɣ d awas tǝsleɣ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ǝmǝrǝdda mas tǝqqala? Ǝbdǝd, tǝtǝwǝsǝlmǝɣa daɣ aman, tansǝyaɣ Ǝmǝli a kay-izzǝzdǝg daɣ bakkadan-nak."
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Dǝffǝr awen ǝqqala Yerusalam. Tattara ǝzǝl iyyan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada as di-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ǝnayaɣ Ǝmǝli, inn-i: "Ǝtrǝb, tǝgmǝda Yerusalam tarmâd, fǝlas wǝr zʼǝqbǝlan aytedan-net tǝgǝyya ta fall-i tǝtagga."
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Tǝzzar ǝnneɣ-as: "Ya Ǝmǝli, wǝrgeɣ ǝntanay iman-nasan ǝssânan daɣ ǝmmǝk was kala ad tilala inan n ǝlɣibada s iyyan iyyan, saɣfalaɣ aytedan win sǝr-ǝk ǝzzǝgzannen, ǝggataq-qan?
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 As itawanɣal deɣ ǝzni n Ǝstefanos imosan tǝgǝyya-nak, nak iman-in ǝlleɣ den, ǝrḍêɣ s ǝtǝwǝnɣa-net, nak a ogazan ibǝrnaz n aytedan win ǝganen iman-net."
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Amaran inn-i: "Aglu, nak a kay-z-izǝmmizǝlan s igǝg, ǝssukaq-qay aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud."»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ǝssisaman-as aytedan har d-idkal batu n aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, tǝzzar saɣaren daɣ jǝnnawan gannin: «Itǝwǝkkǝset awedan wa fǝl amaḍal! Awedan šilat ǝn wa, wǝr immǝk ad ilǝs tǝmǝddurt.»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Takkasan imaslan saksodnen, ǝggaran-in ibǝrnaz-nasan, ǝggaran aboqqa daɣ alhawa.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Omar kumanda s ad itǝwǝzugǝz Bulǝs ammas ǝn barǝki, tǝwǝgginat-as tǝwit s ǝlǝkkud fǝl a dasan-imǝl ǝddǝlil wa fall-as tǝsaɣarat tamattay.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Mišan as t-ǝkradan y a das-agin šiwwit, inna i kabtan wa illan den: «Awak tǝlâm tarrayt ǝn tǝwit n iyyan daɣ Kǝl-Ǝrrum wǝr ibez ǝššǝriɣa harwada?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 As isla kabtan en y awen, igla imal i kumanda, inn-as: «Ma tǝtagga da? Alǝs a, in Ǝrrum!»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ikka-du kumanda Bulǝs, inn-as: «Tidǝt as kay in Ǝrrum?» Inn-as Bulǝs: «Awalla!»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Tǝzzar inna kumanda: «Nak, azrǝf aggen a ǝzzǝnza tišit n iyyan daɣ Kǝl-Ǝrrum.» Inn-as Bulǝs: «Nak ǝlǝsǝl-in a tǝmos.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Tarmâd as fall-as ǝzzǝnkazan sojitan win as zama a t-ǝggazan šin tanaɣay y a tu-šǝššiwǝlan. Kumanda iman-net as issan as iyyan daɣ Kǝl-Ǝrrum a isassakrad den ǝs sassaran, tǝggaz-tu tasa.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 As ǝzǝl wa dǝffǝr wen, omar kumanda imuzaran ǝn limaman d Asaggawar wa Zǝwwǝran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnet s ad ammanay, fǝlas ira ad ikkǝs aššak daɣ ǝddǝlil wa fǝl sattarmasan Kǝl-Ǝlyǝhud Bulǝs. Tǝzzar issokas-du Bulǝs, issǝbdad-tu dat-san.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.