Atos 18

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dǝffǝr awen igmad Bulǝs aɣrǝm n Atena, ikka wa n Korent.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Den da ad immǝnay d alǝs ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud igân esǝm Akilas n akal ǝn Fontǝs, a d-osân sǝket ifâl-du akal wa n Italǝya ǝnta ǝd hannes Friska; fǝlas ǝmǝnokal Klawdǝyus Qaysara a omaran s ad tǝwǝstǝɣan Kǝl-Ǝlyǝhud kul daɣ ǝɣrǝm n Ǝrrum. Osaɣ dǝr-san Bulǝs.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Amaran dad imos as ola dǝr-san ǝššǝɣǝl – ketnasan ǝššǝɣǝl-nasan igi ǝn hǝktan – imal ɣur-san Bulǝs, išɣal.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Akk ǝzǝl ǝn tǝsanfawt, itaggu Bulǝs isalan daɣ ahan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada, igammay d ad ǝzzǝgzǝnan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyunan.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 As d-osa Silas ǝd Timotay Bulǝs ǝfâlan-du Masedonǝya, igmad Bulǝs ǝnta s amel n awal ǝn Mǝššina ɣas, itagayyat i Kǝl-Ǝlyǝhud as Ɣaysa a imosan Ǝlmǝsix.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Mišan ugayan sǝr-ǝs Kǝl-Ǝlyǝhud, a tu-rabbadan. Ibbǝkbak Bulǝs isǝlsa-net, almaɣna abʼas dǝr-san idraw wala. Inn-asan: «Tǝlmanam iman-nawan; iwǝret alxaq-nawan iɣafawan-nawan, nak abʼas di-iwar alxaq n iba n ǝlɣillas-nawan. A obazan ɣur ǝmǝrǝdda aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud a zʼakkaɣ.»
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Tǝzzar ifal-tan, iggaz ehan n alǝs igân esǝm Titǝyus Yustus imosan ǝmiksad ǝn Mǝššina as illa ahan-net dǝgma n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Krisbǝs wa n ǝmuzar n ahan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada ǝnta izzigzan s Ǝmǝli, ǝnta harkid aytedan n aɣaywan-net kul. Ǝslan Kǝl-Korent aggotnen i salan win itaggu Bulǝs, ǝzzǝgzanan ǝntanay da, tǝzzar tawasalmaɣan daɣ aman.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 As ahad iyyan iga Bulǝs targǝt a daɣ das-inna Ǝmǝli: «A kay wǝr tǝggǝz tasa, kalar šawal ad wǝr taffasta,
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 ǝlleq-qu dǝr-ǝk, wǝr t-illa i zʼifrǝgan a dak-ixšǝd arat, fǝlas ǝleɣ aytedan aggotnen daɣ ǝɣrǝm wa.»
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ixsar Bulǝs daɣ ǝɣrǝm ǝn Korent har iga awatay d aganna, isasaɣru aytedan awal ǝn Mǝššina.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Azzaman win daɣ imos Gallǝyyun ǝnaxkim n akal wa n Akayya, ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ǝgan eɣaf fǝl Bulǝs, ǝbazan-tu, ewayan-tu s adag n ǝššǝriɣa,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 ǝnnan: «Alǝs wa, igammay d ad ǝɣbǝdan aytedan Mǝššina ǝs tǝmǝwit tǝmmizrayat ǝššǝriɣa.»
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 As zama issinta Bulǝs daɣ awal, inna Gallǝyyun i Kǝl-Ǝlyǝhud: «Kawanay Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝnnar assa a di-du-tǝgam daɣ batu n arat immizrayan ǝššǝriɣa madeɣ ark amazal labasan, imǝl-tu ǝddǝlil wa fǝl dawan-z-ǝssǝsǝmaɣ;
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 mišan zama awa tamazaq tǝgât fǝl tǝfir d ǝsmawan d ǝššǝriɣa-nawan, ǝšrǝɣat-tan kawanay iman-nawan, nak wǝr areɣ ad ǝqqǝla ǝmašraɣ n aratan zun win di.»
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Amaran isassardaq-qan ehan wa n ǝššǝriɣa.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Tǝzzar ǝnkaran ketnasan, ǝbazan Sustinǝs wa n ǝmuzar n ahan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada, ad t-ǝggatan da da dat ahan wa n ǝššǝriɣa; mišan wǝr izlay Gallǝyyun daɣ awen.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Igla Bulǝs ixsâr daɣ ǝɣrǝm ǝn Korent har irǝw. Dǝffǝr adi inamagga ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa šiwatriwen, iggaz aɣlal n aman ikka Surǝya, iddew ǝd Friska d Akilas. Harwada wǝr iggez aɣlal n aman daɣ Qankrǝya inimahazan ǝd Korent akku Surǝya ad ilza eɣaf-net y ad assaknu s awen aḍḍawal wa iga.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 As osan aɣrǝm n Efez, immǝzzay dǝr-san Bulǝs. Igla ǝnta iggaz ehan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada imašawal dǝr-san.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Ǝgmayan daɣ-as a ɣur-san ihag, ugay-asan.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Mišan as tan-ifal inn-asan: «[Wǝr immǝkkan a di-wǝr-iga ǝmud wa d-izayan daɣ Yerusalam.] A kawan-d-ǝqqǝla kud Mǝššina irḍa.» Igmad Efez iha aɣlal n aman.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 As izzǝbbat daɣ ǝɣrǝm wa n Qaysarǝya, iggǝzzay, ikka Yerusalam issǝslam Ǝlkǝnisat, dǝffǝr adi izagaday, ikka aɣrǝm n Antǝyoxǝya.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 As daɣ-as iga tamert, igmad-tu, illil akal wa n Galatǝya ǝd wa n Frijǝya, isisuhit ǝzǝgzan ǝn nalkiman ǝn Ɣaysa kul.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 As itaggu awen, aɣrǝm n Efez os-ay-du alǝs ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud igân esǝm Abbolos n ǝɣrǝm n Alaskandrǝya, imosan alǝs issânan awal wǝllen, igân masnat tagget y Ǝlkǝttaban.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Itiwasasaɣra tarrayt ta n Ǝmǝli, amaran ikf-ay Infas wa Zǝddigan gǝlleyat daɣ igi ǝn tǝlxutbat, isasaɣru deɣ s ǝlluɣ daɣ batu ǝn Ɣaysa; dǝr iga awen da ya, isalan n ǝsǝlmǝɣ wa itaggu Yaxya aytedan daɣ aman ɣas a t-ǝhanen.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ad itaggu awal daq-qu wǝr tǝha tasa daɣ ahan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n ǝlɣibada. As das-tǝsla Friska d Akilas, ǝddewan dǝr-ǝs, sassaɣran-tu s ǝlluɣ, ǝššotan-as masnat ta iga tarrayt ta n Mǝššina.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Dǝffǝr awen isammarkas Abbolos iki n akal wa n Akayya, tǝzzar ǝdhalan-tu mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan s awen. Ǝktaban širawt i nalkiman ǝn Ɣaysa win t-ǝhanen fǝl a das-agin tǝmǝwit tolâɣat as tan-in-osa. As din-osa, tǝggaz-tu tǝnfa zǝwwǝrat a du-tǝfâllat arraxmat ǝn Mǝššina y aytedan win ǝzzǝgzannen,
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 fǝlas isabbahaw s assahat dat tamattay iduf wa ǝgan Kǝl-Ǝlyǝhud. Issǝkn-en daɣ Ǝlkǝttaban as, Ɣaysa a imosan Ǝlmǝsix.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.