Atos 14

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iga Bulǝs ǝd Barnabas daɣ ǝɣrǝm n Ikonǝyum arat wa da taggin fawda, a t-imosan iguz n ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud; tǝzzar ǝgan daɣ-as awal a d-ewayan as ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝs Ɣaysa.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud win ugaynen s ǝzǝgzan ǝs Ɣaysa, ǝgan daɣ aytedan win hadatnen wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ark-man ǝs mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Harkid awen iga Bulǝs ǝd Barnabas tamert tagget daɣ Ikonǝyum. Taggin awal a daq-qan wǝr tǝha tasa, tagayyen fǝl Ǝmǝli. Ikf-en Ǝmǝli fǝrregat n igi ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen sataddinen tidǝt a mosan salan win ǝqqalnen arraxmat-net.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Mišan tǝzun tamattay n ǝɣrǝm. Wiyyad ǝwaran aganna wa n Kǝl-Ǝlyǝhud, wiyyad aganna wa n nǝmmuzal.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ǝnkaran aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran-nasan sammarkasan ad agin taršǝxšad labasnen i Bulǝs ǝd Barnabas, anɣin-tan kǝrǝz ǝs tǝgur ǝn tǝhun.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 As isla Bulǝs ǝd Barnabas awen, ǝgmadan aɣrǝm wen, ǝkkan Lustra ǝd Derbe ǝmosnen iɣǝrman n akal wa n Lukawnǝya ǝd kallan win tan-ǝɣlaynen,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 a daɣ-san ǝmmalan isalan n Ǝlinjil.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Aɣrǝm ǝn Lustra ih-ay alǝs n anabdon s as d-ihǝw da, ǝmmutan daran-net, wǝr kala tǝwer takkolt-net amaḍal.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 As ǝzǝl iyyan ad issisam i Bulǝs iššewal, idak-ku Bulǝs s asawad, inay daɣ-as as, ila ǝzǝgzan a t-izzozayan;
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 tǝzzar inn-as s afalla: «Ǝnkǝr, taɣǝda tebadday-nak!» Iggad alǝs, iggaz šin teklay.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 As tǝnay tamattay tǝgget awa iga Bulǝs den, ad gannin aytedan s afalla daɣ awal wa n tǝlukawnǝysat: «Imalan ǝhânen šaššelan an aytedan, a fall-ana d-ǝzzǝbbatnen.»
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ǝgan i Barnabas esǝm n iyyan daɣ ǝssǝnaman-nasan as gannin «Zus», Bulǝs ǝgan-as esǝm n iyyan as gannin «Hǝrmes» fǝlas ǝnta a imosan ǝmǝššewǝl.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Inkar ǝlimam n ǝssǝnǝm wa igan «Zus» âs ehan n ǝlɣibada-net iha imi n ǝɣrǝm, isassalway-du ǝs mawan n ǝɣrǝm izǝgran ǝd tǝtǝltǝla ǝn tǝjigay, ira ǝnta ǝd tamattay tagget a tan-agin šizǝgzam i Bulǝs ǝd Barnabas.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mišan as ǝslan nǝmmuzal win ǝganen Barnabas ǝd Bulǝs awen, zazzarren šikadkaden-nasan fǝl man-nasan, ozalan ǝs tamattay tǝgget ǝdkâlan imaslan-nasan s afalla gannin:
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 «Xa meddan! Ma tǝtaggim da? Nakkanay wǝr nǝmos ar aytedan ǝn šilaten-nawan. Isalan n Ǝlinjil a dawan-du-neway fǝl ad tammazzayam d ǝlɣibada n ǝssǝnǝman, tutabam ǝs Mǝššina di n Amaɣlol a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Daɣ elan win ǝrǝwnen, oyya šimattiwen kul, ǝlkamnat i tara ǝn man-nasnat.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Mišan dǝr iga awen da ya, iga i man-net tǝgǝyya id issǝkna ǝlluɣ-net imosan: ǝsufǝy wa dawan-d-itaggu akonak daɣ jǝnnawan, ihakk-iwan šimeren olaɣnen ǝd sudar, isifǝliwis-kawan.»
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Gǝrrid as sahhadarren aytedan ǝs batu ta ǝgan den, ǝgdalan-asan a dasan-agin šinagzamen.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Osan-du Kǝl-Ǝlyǝhud wiyyad a d-ǝfalnen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd wa n Ikonǝyum, ǝššewalan y aytedan har tan-ǝssǝwaran aganna wa-nasan. Ad ǝggaran Bulǝs ǝs tǝhun, dǝffǝr adi zarorawan-tu har dǝr-ǝs ǝgmadan aɣrǝm, ǝɣilan aba-tu.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mišan as sǝr-ǝs d-ǝddewan nalkiman ǝn Ɣaysa, ɣalayɣalayan-tu, ibdad-du iqqal aɣrǝm. As affaw, iddew ǝd Barnabas ǝkkan aɣrǝm ǝn Derbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 As ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wen, ǝlkaman aytedan aggotnen i Ɣaysa; iqqal Bulǝs ǝd Barnabas aɣrǝm ǝn Lustra ǝd wa n Ikonǝyum ǝd wa n Antǝyoxǝya,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 ad gammayan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win ɣǝrman win ad zǝzzǝwen daɣ tarrayt-nasan. Šâwalan-asan, talaman-asan fǝl man s ad zǝzzǝwen daɣ ǝzǝgzan-nasan, gannin-asan: «Illikan as, iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, iddew ǝd tǝssust tagget.»
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ǝkkulluk n Ǝlkǝnisat sinafranan-as imuzaran, ǝššedawan awen ǝd tǝwatriwen d ǝzum, amaran agin-tan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina di as ǝzzǝgzanan.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Dǝffǝr awen ǝrzagan akal wa n Bissidǝya, okayan ǝs wa n Banfilǝya.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wa n Bǝrge, amaran ǝrasan ǝs wa n Attalǝya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ǝggazan aɣlal n aman daɣ Attalǝya, ǝnnǝmadan Antǝyoxǝya, aɣrǝm was ǝnta as kala daɣ-as tawaggan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina y ǝššǝɣǝl wa ǝssǝndan den.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 As din-osan, sassaɣran-du aytedan kul n Ǝlkǝnisat, tǝzzar ǝssoɣalan-asan isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina turagat n igi-net, d ǝmmǝk was olam Mǝššina tarrayt n ǝzǝgzan i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Dǝffǝr awen ǝmalan ɣur nalkiman win den har ǝgan tamert tagget.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.