Atos 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Iga Bulǝs ǝd Barnabas daɣ ǝɣrǝm n Ikonǝyum arat wa da taggin fawda, a t-imosan iguz n ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud; tǝzzar ǝgan daɣ-as awal a d-ewayan as ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝs Ɣaysa.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud win ugaynen s ǝzǝgzan ǝs Ɣaysa, ǝgan daɣ aytedan win hadatnen wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ark-man ǝs mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Harkid awen iga Bulǝs ǝd Barnabas tamert tagget daɣ Ikonǝyum. Taggin awal a daq-qan wǝr tǝha tasa, tagayyen fǝl Ǝmǝli. Ikf-en Ǝmǝli fǝrregat n igi ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen sataddinen tidǝt a mosan salan win ǝqqalnen arraxmat-net.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Mišan tǝzun tamattay n ǝɣrǝm. Wiyyad ǝwaran aganna wa n Kǝl-Ǝlyǝhud, wiyyad aganna wa n nǝmmuzal.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ǝnkaran aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran-nasan sammarkasan ad agin taršǝxšad labasnen i Bulǝs ǝd Barnabas, anɣin-tan kǝrǝz ǝs tǝgur ǝn tǝhun.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 As isla Bulǝs ǝd Barnabas awen, ǝgmadan aɣrǝm wen, ǝkkan Lustra ǝd Derbe ǝmosnen iɣǝrman n akal wa n Lukawnǝya ǝd kallan win tan-ǝɣlaynen,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 a daɣ-san ǝmmalan isalan n Ǝlinjil.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Aɣrǝm ǝn Lustra ih-ay alǝs n anabdon s as d-ihǝw da, ǝmmutan daran-net, wǝr kala tǝwer takkolt-net amaḍal.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 As ǝzǝl iyyan ad issisam i Bulǝs iššewal, idak-ku Bulǝs s asawad, inay daɣ-as as, ila ǝzǝgzan a t-izzozayan;
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 tǝzzar inn-as s afalla: «Ǝnkǝr, taɣǝda tebadday-nak!» Iggad alǝs, iggaz šin teklay.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 As tǝnay tamattay tǝgget awa iga Bulǝs den, ad gannin aytedan s afalla daɣ awal wa n tǝlukawnǝysat: «Imalan ǝhânen šaššelan an aytedan, a fall-ana d-ǝzzǝbbatnen.»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ǝgan i Barnabas esǝm n iyyan daɣ ǝssǝnaman-nasan as gannin «Zus», Bulǝs ǝgan-as esǝm n iyyan as gannin «Hǝrmes» fǝlas ǝnta a imosan ǝmǝššewǝl.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Inkar ǝlimam n ǝssǝnǝm wa igan «Zus» âs ehan n ǝlɣibada-net iha imi n ǝɣrǝm, isassalway-du ǝs mawan n ǝɣrǝm izǝgran ǝd tǝtǝltǝla ǝn tǝjigay, ira ǝnta ǝd tamattay tagget a tan-agin šizǝgzam i Bulǝs ǝd Barnabas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Mišan as ǝslan nǝmmuzal win ǝganen Barnabas ǝd Bulǝs awen, zazzarren šikadkaden-nasan fǝl man-nasan, ozalan ǝs tamattay tǝgget ǝdkâlan imaslan-nasan s afalla gannin:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 «Xa meddan! Ma tǝtaggim da? Nakkanay wǝr nǝmos ar aytedan ǝn šilaten-nawan. Isalan n Ǝlinjil a dawan-du-neway fǝl ad tammazzayam d ǝlɣibada n ǝssǝnǝman, tutabam ǝs Mǝššina di n Amaɣlol a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Daɣ elan win ǝrǝwnen, oyya šimattiwen kul, ǝlkamnat i tara ǝn man-nasnat.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Mišan dǝr iga awen da ya, iga i man-net tǝgǝyya id issǝkna ǝlluɣ-net imosan: ǝsufǝy wa dawan-d-itaggu akonak daɣ jǝnnawan, ihakk-iwan šimeren olaɣnen ǝd sudar, isifǝliwis-kawan.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Gǝrrid as sahhadarren aytedan ǝs batu ta ǝgan den, ǝgdalan-asan a dasan-agin šinagzamen.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Osan-du Kǝl-Ǝlyǝhud wiyyad a d-ǝfalnen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd wa n Ikonǝyum, ǝššewalan y aytedan har tan-ǝssǝwaran aganna wa-nasan. Ad ǝggaran Bulǝs ǝs tǝhun, dǝffǝr adi zarorawan-tu har dǝr-ǝs ǝgmadan aɣrǝm, ǝɣilan aba-tu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Mišan as sǝr-ǝs d-ǝddewan nalkiman ǝn Ɣaysa, ɣalayɣalayan-tu, ibdad-du iqqal aɣrǝm. As affaw, iddew ǝd Barnabas ǝkkan aɣrǝm ǝn Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 As ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wen, ǝlkaman aytedan aggotnen i Ɣaysa; iqqal Bulǝs ǝd Barnabas aɣrǝm ǝn Lustra ǝd wa n Ikonǝyum ǝd wa n Antǝyoxǝya,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 ad gammayan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win ɣǝrman win ad zǝzzǝwen daɣ tarrayt-nasan. Šâwalan-asan, talaman-asan fǝl man s ad zǝzzǝwen daɣ ǝzǝgzan-nasan, gannin-asan: «Illikan as, iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, iddew ǝd tǝssust tagget.»
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ǝkkulluk n Ǝlkǝnisat sinafranan-as imuzaran, ǝššedawan awen ǝd tǝwatriwen d ǝzum, amaran agin-tan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina di as ǝzzǝgzanan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Dǝffǝr awen ǝrzagan akal wa n Bissidǝya, okayan ǝs wa n Banfilǝya.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wa n Bǝrge, amaran ǝrasan ǝs wa n Attalǝya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ǝggazan aɣlal n aman daɣ Attalǝya, ǝnnǝmadan Antǝyoxǝya, aɣrǝm was ǝnta as kala daɣ-as tawaggan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina y ǝššǝɣǝl wa ǝssǝndan den.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 As din-osan, sassaɣran-du aytedan kul n Ǝlkǝnisat, tǝzzar ǝssoɣalan-asan isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina turagat n igi-net, d ǝmmǝk was olam Mǝššina tarrayt n ǝzǝgzan i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Dǝffǝr awen ǝmalan ɣur nalkiman win den har ǝgan tamert tagget.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.