Atos 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Iga Bulǝs ǝd Barnabas daɣ ǝɣrǝm n Ikonǝyum arat wa da taggin fawda, a t-imosan iguz n ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud; tǝzzar ǝgan daɣ-as awal a d-ewayan as ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyunan ǝs Ɣaysa.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud win ugaynen s ǝzǝgzan ǝs Ɣaysa, ǝgan daɣ aytedan win hadatnen wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ark-man ǝs mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Harkid awen iga Bulǝs ǝd Barnabas tamert tagget daɣ Ikonǝyum. Taggin awal a daq-qan wǝr tǝha tasa, tagayyen fǝl Ǝmǝli. Ikf-en Ǝmǝli fǝrregat n igi ǝn tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten d aratan simaklalnen sataddinen tidǝt a mosan salan win ǝqqalnen arraxmat-net.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Mišan tǝzun tamattay n ǝɣrǝm. Wiyyad ǝwaran aganna wa n Kǝl-Ǝlyǝhud, wiyyad aganna wa n nǝmmuzal.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Ǝnkaran aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran-nasan sammarkasan ad agin taršǝxšad labasnen i Bulǝs ǝd Barnabas, anɣin-tan kǝrǝz ǝs tǝgur ǝn tǝhun.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 As isla Bulǝs ǝd Barnabas awen, ǝgmadan aɣrǝm wen, ǝkkan Lustra ǝd Derbe ǝmosnen iɣǝrman n akal wa n Lukawnǝya ǝd kallan win tan-ǝɣlaynen,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 a daɣ-san ǝmmalan isalan n Ǝlinjil.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Aɣrǝm ǝn Lustra ih-ay alǝs n anabdon s as d-ihǝw da, ǝmmutan daran-net, wǝr kala tǝwer takkolt-net amaḍal.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 As ǝzǝl iyyan ad issisam i Bulǝs iššewal, idak-ku Bulǝs s asawad, inay daɣ-as as, ila ǝzǝgzan a t-izzozayan;
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 tǝzzar inn-as s afalla: «Ǝnkǝr, taɣǝda tebadday-nak!» Iggad alǝs, iggaz šin teklay.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 As tǝnay tamattay tǝgget awa iga Bulǝs den, ad gannin aytedan s afalla daɣ awal wa n tǝlukawnǝysat: «Imalan ǝhânen šaššelan an aytedan, a fall-ana d-ǝzzǝbbatnen.»
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Ǝgan i Barnabas esǝm n iyyan daɣ ǝssǝnaman-nasan as gannin «Zus», Bulǝs ǝgan-as esǝm n iyyan as gannin «Hǝrmes» fǝlas ǝnta a imosan ǝmǝššewǝl.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Inkar ǝlimam n ǝssǝnǝm wa igan «Zus» âs ehan n ǝlɣibada-net iha imi n ǝɣrǝm, isassalway-du ǝs mawan n ǝɣrǝm izǝgran ǝd tǝtǝltǝla ǝn tǝjigay, ira ǝnta ǝd tamattay tagget a tan-agin šizǝgzam i Bulǝs ǝd Barnabas.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Mišan as ǝslan nǝmmuzal win ǝganen Barnabas ǝd Bulǝs awen, zazzarren šikadkaden-nasan fǝl man-nasan, ozalan ǝs tamattay tǝgget ǝdkâlan imaslan-nasan s afalla gannin:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 «Xa meddan! Ma tǝtaggim da? Nakkanay wǝr nǝmos ar aytedan ǝn šilaten-nawan. Isalan n Ǝlinjil a dawan-du-neway fǝl ad tammazzayam d ǝlɣibada n ǝssǝnǝman, tutabam ǝs Mǝššina di n Amaɣlol a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Daɣ elan win ǝrǝwnen, oyya šimattiwen kul, ǝlkamnat i tara ǝn man-nasnat.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Mišan dǝr iga awen da ya, iga i man-net tǝgǝyya id issǝkna ǝlluɣ-net imosan: ǝsufǝy wa dawan-d-itaggu akonak daɣ jǝnnawan, ihakk-iwan šimeren olaɣnen ǝd sudar, isifǝliwis-kawan.»
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Gǝrrid as sahhadarren aytedan ǝs batu ta ǝgan den, ǝgdalan-asan a dasan-agin šinagzamen.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Osan-du Kǝl-Ǝlyǝhud wiyyad a d-ǝfalnen aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝd wa n Ikonǝyum, ǝššewalan y aytedan har tan-ǝssǝwaran aganna wa-nasan. Ad ǝggaran Bulǝs ǝs tǝhun, dǝffǝr adi zarorawan-tu har dǝr-ǝs ǝgmadan aɣrǝm, ǝɣilan aba-tu.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Mišan as sǝr-ǝs d-ǝddewan nalkiman ǝn Ɣaysa, ɣalayɣalayan-tu, ibdad-du iqqal aɣrǝm. As affaw, iddew ǝd Barnabas ǝkkan aɣrǝm ǝn Derbe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 As ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wen, ǝlkaman aytedan aggotnen i Ɣaysa; iqqal Bulǝs ǝd Barnabas aɣrǝm ǝn Lustra ǝd wa n Ikonǝyum ǝd wa n Antǝyoxǝya,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 ad gammayan daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win ɣǝrman win ad zǝzzǝwen daɣ tarrayt-nasan. Šâwalan-asan, talaman-asan fǝl man s ad zǝzzǝwen daɣ ǝzǝgzan-nasan, gannin-asan: «Illikan as, iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, iddew ǝd tǝssust tagget.»
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Ǝkkulluk n Ǝlkǝnisat sinafranan-as imuzaran, ǝššedawan awen ǝd tǝwatriwen d ǝzum, amaran agin-tan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina di as ǝzzǝgzanan.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Dǝffǝr awen ǝrzagan akal wa n Bissidǝya, okayan ǝs wa n Banfilǝya.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ ǝɣrǝm wa n Bǝrge, amaran ǝrasan ǝs wa n Attalǝya.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Ǝggazan aɣlal n aman daɣ Attalǝya, ǝnnǝmadan Antǝyoxǝya, aɣrǝm was ǝnta as kala daɣ-as tawaggan daɣ tǝɣlift ǝn Mǝššina y ǝššǝɣǝl wa ǝssǝndan den.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 As din-osan, sassaɣran-du aytedan kul n Ǝlkǝnisat, tǝzzar ǝssoɣalan-asan isalan n arat kul was tan-ikfa Mǝššina turagat n igi-net, d ǝmmǝk was olam Mǝššina tarrayt n ǝzǝgzan i tǝmattiwen šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Dǝffǝr awen ǝmalan ɣur nalkiman win den har ǝgan tamert tagget.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.