Atos 13

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǝlkǝnisat ta tǝhat aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝhân-tat ǝnnǝbitan ǝd mǝsǝssǝɣra ǝmosnen Barnabas ǝd Simɣon was itawannu "Akawel" ǝd Luqǝyus wa n akal ǝn Qǝrwan ǝd Manahin wa inamadwalan d ǝmǝnokal Herod daɣ ahan iyyanda amaran ǝd Talut.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Ǝzǝl iyyan ad ǝmminayan ǝɣbâdan Ǝmǝli ǝzuman deɣ, inn-asan Infas wa Zǝddigan: «Sǝwǝrat-i Barnabas ǝd Talut aganna fǝl ad agin ǝššǝɣǝl was tan-d-ǝɣreɣ.»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ǝzuman ǝgan šiwatriwen tǝzzar, amaran ǝssǝwaran Barnabas ǝd Talut ifassan-nasan ǝgan-asan šiwatriwen, dǝffǝr adi ǝssǝglan-tan.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Issoka Infas wa Zǝddigan Barnabas ǝd Talut aɣrǝm ǝn Salukǝya. Ǝggazan daɣ-as aɣlal n aman ǝkkan akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 As osan aɣrǝm ǝn Salamin, ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina daɣ nan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud. Iddew dǝr-san Yaxya was itawannu Markus. Illil-asan idhâl-tan.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ǝrzagan Qibrus, sannaqqaban-tu har osan aɣrǝm ǝn Bafus. Den da ad ǝmmǝnayan d alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud igân esǝm Bar-Ɣaysa n amaššaɣaw, igannin ǝnta ǝnnǝbi.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Amaran osâɣ ǝd Sarjǝyus Bulǝs wa n ǝnaxkim n akal, imosan awedan ilân ǝgǝrri. Issǝgmay ǝmuzar wa Barnabas ǝd Talut fǝlas ikna ǝsǝnnǝhǝl ǝn tara n ad aslu y awal ǝn Mǝššina.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Mišan inkar Elǝymas wa n amaššaɣaw – awen da a imosan almaɣna n esǝm-net daɣ tǝlyunant – iqqal ǝllid-nasan, ad igammay d ad igdǝl y ǝnaxkim wen ǝzǝgzan.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Tǝzzar ijajjanɣal daɣ-as Talut, as itawannu deɣ Bulǝs, igrâwan s igǝt Infas wa Zǝddigan,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 inn-as: «Agg Aššaytan, azangaw n arat kul wa oɣadan. Wǝr t-illa ǝzzǝnǝf ǝn tǝkǝrras a kay-wǝr-nǝha, ǝmǝkkerrǝs n ǝnallabus a tǝmosaɣ. Ǝmmay ad za tammazzayaɣ d agamay n ǝsǝfrǝɣ ǝn tarrayt toɣâdat n Ǝmǝli Mǝššina?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ǝmǝrǝdda ǝnǝy, a fall-ak assansu Ǝmǝli ǝfus-net, taddarɣala. Ad tagaɣ azzaman wǝr tǝlesaɣ anay n ǝnnur ǝn tǝfuk.» Tamazayt ten da a fall-as ǝganat šiyyay, idalammat fall-as amaḍal, tǝzzar ad iddâz, igammay i t-ilwayan.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 As inay ǝnaxkim wen awa igan den, izzǝgzan. Isimaklal sǝr-ǝs ǝsǝssǝɣri was isla daɣ batu n Ǝmǝli.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Iggaz Bulǝs aɣlal n aman ǝnta ǝd midawan-net daɣ Bafus, ǝkkan aɣrǝm ǝn Bǝrge ihân akal ǝn Banfilǝya. Den da a dǝr-san immǝzzay Yaxya was itawannu Markus, iqqal Yerusalam.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ǝntanay amaran ǝgmadan Bǝrge, ǝkkan aɣrǝm n Antǝyoxǝya wa n akal ǝn Bissidǝya. As iga ǝzǝl wa n tǝsanfawt, ǝggazan ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝqqiman.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 As tawaɣran daggan daɣ Ǝttǝwret d Ǝlkǝttaban win Ǝnnǝbitan sa hadan, ǝnnan-asan-in muzaran n ahan n ǝlɣibada wen: «Imǝdrayan-nana, kud tǝll-ay batu as za tǝsǝssuhet ǝzǝgzan n aytedan, tagim-tat.»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ibdad Bulǝs, isaddagan-asan s ǝfus-net ad affastin, amaran inna: «Meddan win Kǝl-Israyil ǝd kawanay win miksadan ǝn Mǝššina, sǝsǝmat-i!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn tamattay ta da n Israyil a isannafranan imarawan-nana, tǝzzar issǝgat-tan daɣ elan win daɣ ǝmosan inaftaɣan daɣ akal ǝn Masar, dǝffǝr adi ikkas-tan-du daɣ-as ǝs tarna n ǝfus-net.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Iga edag n ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay, šin ǝgan daɣ taneray, izizaydar dǝr-san.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ikf-en as ǝrzan ǝssayat tawšeten daɣ akal ǝn Kanan, ikf-en akal-nasan, iggaz tǝkasit-nasan.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Awen ketnet, edag n ǝkkozat tǝmad n awatay ǝd sǝmmosat tǝmǝrwen a daɣ iga. Dǝffǝr awen a dasan-izuzir ǝlqalitan taqqalan-asan imǝnokalan har azzaman n ǝnnǝbi Samǝwel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Azzaman en da a daɣ ǝgmayan ǝmǝnokal, tǝzzar ikf-en Mǝššina Talut ag Kiš wa n tawšet ta n Benyamin. Iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ixkâm fall-asan.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Dǝffǝr adi ikkas-tu Mǝššina da taɣmar, iga Dawǝd daɣ adag-net s ǝnta a fǝl inna Mǝššina: "Ǝgrawa Dawǝd ag Yasay, imosan alǝs ilkâman i tara-nin, wa zʼammazalan ǝs tara-nin ketnet."
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ihayawan-net a daɣ d-ikkas Mǝššina Ɣaysa s ǝnta a imosan Ǝmaɣlas was iga arkawal-net i Kǝl-Israyil.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Dat assa-net ad iga Yaxya i tamattay n Israyil ketnet isalan ǝmosnen ad utaban, tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman, assaknu adi tǝtubt-nasan.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 As ibuk Yaxya y ǝsǝndi n ǝššǝɣǝl-net, ad igannu: "Ma tǝɣilam, ma ǝmosaɣ? Wǝr ǝmosaɣ za awedan was tǝɣilam. Kala, kala! Ilkâm-i-du, nak wǝr ǝweda wala arra ǝn suɣan ǝn ɣateman-net."
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Imǝdrayan-in kawanay win hayawan n Ibrahim ǝd kawanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud tǝksudam Mǝššina, isalan n ǝlɣillas wa, nakkanay as tan-d-issoka Mǝššina.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Amaran aytedan ǝn Yerusalam ǝd muzaran-nasan wǝr ǝgren awa imos Ɣaysa, wǝr ǝgren deɣ wala daɣ awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban win tawaɣrinen akk ǝzǝl wa n tǝsanfawt daɣ nan n ǝlɣibada, ǝssǝndan awa ǝnnan ǝnnǝbitan win di s abbaz wa t-ǝgan s ǝššǝriɣa.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Wǝr ǝgrewan arat waliyyan a t-issiwaran tamattant, mišan harkid awen, ǝgmayan daɣ Bilatǝs a daɣ-as tǝwǝkkǝsan man.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 As ǝssǝndan arat kul awa fall-as ǝnnan Ǝlkǝttaban, ǝkkasan-t-idu fǝl tǝgǝttawt, ǝgan-tu daɣ ǝzǝkka.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Mišan issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tamattant.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Iga adan aggotnen itinǝfilil y aytedan win dǝr-ǝs d-ǝddawnen daɣ akal ǝn Galilaya ǝgǝzzayyan s ǝɣrǝm ǝn Yerusalam. Ǝntanay a ǝmosnen ǝmǝrǝdda šigǝyyawen-net ɣur tamattay n Israyil.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Amaran nakkanay da, nǝtagg-awan isalan n Ǝlinjil, ǝmosnen isalan win as itawagga arkawal-nasan i marawan-nana.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Arkawal wen issǝnd-anaq-qu Mǝššina nakkanay win hayawan-nasan s ǝsǝnkǝr wa d-iga Ɣaysa s ǝmmǝk was iktab daɣ tǝsarnat ta n sanatat n Azzabur, as inna daɣ salan ǝn Ɣaysa: "Kay Barar-in, ǝqqalaɣ azalada Abba-nak."
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ǝsǝnkǝr wa t-id-iga Mǝššina daɣ tamattant, da wǝr tǝrḳa tǝɣǝssa-net daɣ ǝzǝkka imâl-tu Mǝššina daɣ Ǝlkǝttaban ǝs tǝmǝwit ta, as inna: "A kawan-akfa arraxmaten zaddognen, ǝtiddanen šin as ǝgeɣ arkawal-nasnat i Dawǝd."
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Iktâb deɣ as: "Wǝr za tayya Ǝmizdag-nak arḳu daɣ ǝzǝkka."
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Dawǝd amaran, dǝffǝr as immozal daɣ azzaman-net s aratan win ixtas Mǝššina, aba-tu, itawanbal dǝgma ǝn marawan-net, tǝrḳa tǝɣǝssa-net;
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 mišan Ɣaysa, ǝnta a d-issǝnkar Mǝššina daɣ tamattant, wǝr tǝrḳa tǝɣǝssa-net.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Adi a fǝl za tǝnkǝdam y a kawan-igrǝw awa ǝmalan ǝnnǝbitan, as ǝnnan:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 "Ǝnǝyat kawanay win nujaban; sǝmmǝklǝlat, tǝhlǝkam; fǝlas ad ammazala arat daɣ azzaman-nawan, as kud dawan-iga awedan isalan-net kul da, wǝr das-za-tǝzzǝgzǝnam."»
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Igammad Bulǝs ǝd Barnabas as daɣ-san ǝgmayan aytedan ad d-ǝlǝsan tewaɣlay ǝzǝl ǝn tǝsanfawt wa d-izayan fǝl a dasan-ǝššitin daɣ igi ǝn salan win den.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 As tǝwazawaz ǝljǝmaɣat, ǝddewan Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen d aytedan wiyyad ad d-ǝhdânen s ǝddin wa n Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Mašawalan dǝr-san, gammayan daɣ-san ad zǝzzǝwen daɣ arraxmat ǝn Mǝššina ta ǝgrawan.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 As d-iɣlay ǝzǝl wa n tǝsanfawt, tǝddew-du taššam n ǝɣrǝm ketnet y ad issǝsǝm y awal n Ǝmǝli.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 As ǝnayan Kǝl-Ǝlyǝhud igǝt ǝn tamattay, ǝggaznat-tan tǝsmiten labasnen, ad sabahawan Bulǝs, rabbadan-tu.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Tǝzzar inn-asan Bulǝs ǝd Barnabas wǝr tǝha tasa ǝn wala: «Kawanay a iddǝraran s a dawan-attamal awal ǝn Mǝššina ǝs tizarat, mišan dad zamas tugayam sǝr-ǝs, wǝr tǝssǝharam iman-nawan ǝd tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, wǝdi ad nǝmǝlǝllǝy s aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Fǝlas awen da as danaɣ-omar Ǝmǝli Mǝššina s ǝmmǝk was inna daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan: "Ǝgeq-qay ǝnnur i tawšeten šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud fǝl ad tawǝyaɣ isalan n ǝlɣillas har d a du-tǝraz ǝddǝnet."»
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 As ǝslan aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud y awen, ǝddǝwen, ǝzzǝzwǝran awal n Ǝmǝli Mǝššina, ǝzzǝgzanan aytedan kul win as itawatas ad ǝgrǝwan tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ad itiwǝziwiz awal n Ǝmǝli daɣ akal ketnet.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ǝgan ark-man daɣ tǝdoden šiyyad tiwasaɣmarnen ǝhânen ǝddin ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran n ǝɣrǝm, ewayan-du ǝs Bulǝs ǝd Barnabas ǝtǝwǝdgaz labasan, tǝzzar ǝstaɣan-tan, ǝkkasan-tan daɣ akal-nasan.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ǝbbǝkbakan aboqqa ǝn daran-nasan daɣ batu n ǝɣrǝm wen, tǝzzar ǝkkan aɣrǝm wa n Ikonǝyum.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Inalkiman ǝn Ɣaysa win d-oyyan dǝffǝr-san daɣ Antǝyoxǝya amaran, ǝknân tǝfalawist, idnay-tan deɣ Infas wa Zǝddigan.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.