Atos 13
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 Ǝlkǝnisat ta tǝhat aɣrǝm n Antǝyoxǝya ǝhân-tat ǝnnǝbitan ǝd mǝsǝssǝɣra ǝmosnen Barnabas ǝd Simɣon was itawannu "Akawel" ǝd Luqǝyus wa n akal ǝn Qǝrwan ǝd Manahin wa inamadwalan d ǝmǝnokal Herod daɣ ahan iyyanda amaran ǝd Talut.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ǝzǝl iyyan ad ǝmminayan ǝɣbâdan Ǝmǝli ǝzuman deɣ, inn-asan Infas wa Zǝddigan: «Sǝwǝrat-i Barnabas ǝd Talut aganna fǝl ad agin ǝššǝɣǝl was tan-d-ǝɣreɣ.»
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Ǝzuman ǝgan šiwatriwen tǝzzar, amaran ǝssǝwaran Barnabas ǝd Talut ifassan-nasan ǝgan-asan šiwatriwen, dǝffǝr adi ǝssǝglan-tan.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Issoka Infas wa Zǝddigan Barnabas ǝd Talut aɣrǝm ǝn Salukǝya. Ǝggazan daɣ-as aɣlal n aman ǝkkan akal imosan gǝrwǝtlan as itawannu Qibrus.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 As osan aɣrǝm ǝn Salamin, ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina daɣ nan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud. Iddew dǝr-san Yaxya was itawannu Markus. Illil-asan idhâl-tan.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Ǝrzagan Qibrus, sannaqqaban-tu har osan aɣrǝm ǝn Bafus. Den da ad ǝmmǝnayan d alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud igân esǝm Bar-Ɣaysa n amaššaɣaw, igannin ǝnta ǝnnǝbi.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Amaran osâɣ ǝd Sarjǝyus Bulǝs wa n ǝnaxkim n akal, imosan awedan ilân ǝgǝrri. Issǝgmay ǝmuzar wa Barnabas ǝd Talut fǝlas ikna ǝsǝnnǝhǝl ǝn tara n ad aslu y awal ǝn Mǝššina.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Mišan inkar Elǝymas wa n amaššaɣaw – awen da a imosan almaɣna n esǝm-net daɣ tǝlyunant – iqqal ǝllid-nasan, ad igammay d ad igdǝl y ǝnaxkim wen ǝzǝgzan.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Tǝzzar ijajjanɣal daɣ-as Talut, as itawannu deɣ Bulǝs, igrâwan s igǝt Infas wa Zǝddigan,
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 inn-as: «Agg Aššaytan, azangaw n arat kul wa oɣadan. Wǝr t-illa ǝzzǝnǝf ǝn tǝkǝrras a kay-wǝr-nǝha, ǝmǝkkerrǝs n ǝnallabus a tǝmosaɣ. Ǝmmay ad za tammazzayaɣ d agamay n ǝsǝfrǝɣ ǝn tarrayt toɣâdat n Ǝmǝli Mǝššina?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ǝmǝrǝdda ǝnǝy, a fall-ak assansu Ǝmǝli ǝfus-net, taddarɣala. Ad tagaɣ azzaman wǝr tǝlesaɣ anay n ǝnnur ǝn tǝfuk.» Tamazayt ten da a fall-as ǝganat šiyyay, idalammat fall-as amaḍal, tǝzzar ad iddâz, igammay i t-ilwayan.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 As inay ǝnaxkim wen awa igan den, izzǝgzan. Isimaklal sǝr-ǝs ǝsǝssǝɣri was isla daɣ batu n Ǝmǝli.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Iggaz Bulǝs aɣlal n aman ǝnta ǝd midawan-net daɣ Bafus, ǝkkan aɣrǝm ǝn Bǝrge ihân akal ǝn Banfilǝya. Den da a dǝr-san immǝzzay Yaxya was itawannu Markus, iqqal Yerusalam.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Ǝntanay amaran ǝgmadan Bǝrge, ǝkkan aɣrǝm n Antǝyoxǝya wa n akal ǝn Bissidǝya. As iga ǝzǝl wa n tǝsanfawt, ǝggazan ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝqqiman.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 As tawaɣran daggan daɣ Ǝttǝwret d Ǝlkǝttaban win Ǝnnǝbitan sa hadan, ǝnnan-asan-in muzaran n ahan n ǝlɣibada wen: «Imǝdrayan-nana, kud tǝll-ay batu as za tǝsǝssuhet ǝzǝgzan n aytedan, tagim-tat.»
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Ibdad Bulǝs, isaddagan-asan s ǝfus-net ad affastin, amaran inna: «Meddan win Kǝl-Israyil ǝd kawanay win miksadan ǝn Mǝššina, sǝsǝmat-i!
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn tamattay ta da n Israyil a isannafranan imarawan-nana, tǝzzar issǝgat-tan daɣ elan win daɣ ǝmosan inaftaɣan daɣ akal ǝn Masar, dǝffǝr adi ikkas-tan-du daɣ-as ǝs tarna n ǝfus-net.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Iga edag n ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay, šin ǝgan daɣ taneray, izizaydar dǝr-san.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Ikf-en as ǝrzan ǝssayat tawšeten daɣ akal ǝn Kanan, ikf-en akal-nasan, iggaz tǝkasit-nasan.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Awen ketnet, edag n ǝkkozat tǝmad n awatay ǝd sǝmmosat tǝmǝrwen a daɣ iga. Dǝffǝr awen a dasan-izuzir ǝlqalitan taqqalan-asan imǝnokalan har azzaman n ǝnnǝbi Samǝwel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Azzaman en da a daɣ ǝgmayan ǝmǝnokal, tǝzzar ikf-en Mǝššina Talut ag Kiš wa n tawšet ta n Benyamin. Iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ixkâm fall-asan.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Dǝffǝr adi ikkas-tu Mǝššina da taɣmar, iga Dawǝd daɣ adag-net s ǝnta a fǝl inna Mǝššina: "Ǝgrawa Dawǝd ag Yasay, imosan alǝs ilkâman i tara-nin, wa zʼammazalan ǝs tara-nin ketnet."
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 Ihayawan-net a daɣ d-ikkas Mǝššina Ɣaysa s ǝnta a imosan Ǝmaɣlas was iga arkawal-net i Kǝl-Israyil.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Dat assa-net ad iga Yaxya i tamattay n Israyil ketnet isalan ǝmosnen ad utaban, tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman, assaknu adi tǝtubt-nasan.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 As ibuk Yaxya y ǝsǝndi n ǝššǝɣǝl-net, ad igannu: "Ma tǝɣilam, ma ǝmosaɣ? Wǝr ǝmosaɣ za awedan was tǝɣilam. Kala, kala! Ilkâm-i-du, nak wǝr ǝweda wala arra ǝn suɣan ǝn ɣateman-net."
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 Imǝdrayan-in kawanay win hayawan n Ibrahim ǝd kawanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud tǝksudam Mǝššina, isalan n ǝlɣillas wa, nakkanay as tan-d-issoka Mǝššina.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Amaran aytedan ǝn Yerusalam ǝd muzaran-nasan wǝr ǝgren awa imos Ɣaysa, wǝr ǝgren deɣ wala daɣ awa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban win tawaɣrinen akk ǝzǝl wa n tǝsanfawt daɣ nan n ǝlɣibada, ǝssǝndan awa ǝnnan ǝnnǝbitan win di s abbaz wa t-ǝgan s ǝššǝriɣa.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Wǝr ǝgrewan arat waliyyan a t-issiwaran tamattant, mišan harkid awen, ǝgmayan daɣ Bilatǝs a daɣ-as tǝwǝkkǝsan man.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 As ǝssǝndan arat kul awa fall-as ǝnnan Ǝlkǝttaban, ǝkkasan-t-idu fǝl tǝgǝttawt, ǝgan-tu daɣ ǝzǝkka.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Mišan issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tamattant.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Iga adan aggotnen itinǝfilil y aytedan win dǝr-ǝs d-ǝddawnen daɣ akal ǝn Galilaya ǝgǝzzayyan s ǝɣrǝm ǝn Yerusalam. Ǝntanay a ǝmosnen ǝmǝrǝdda šigǝyyawen-net ɣur tamattay n Israyil.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 Amaran nakkanay da, nǝtagg-awan isalan n Ǝlinjil, ǝmosnen isalan win as itawagga arkawal-nasan i marawan-nana.
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Arkawal wen issǝnd-anaq-qu Mǝššina nakkanay win hayawan-nasan s ǝsǝnkǝr wa d-iga Ɣaysa s ǝmmǝk was iktab daɣ tǝsarnat ta n sanatat n Azzabur, as inna daɣ salan ǝn Ɣaysa: "Kay Barar-in, ǝqqalaɣ azalada Abba-nak."
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Ǝsǝnkǝr wa t-id-iga Mǝššina daɣ tamattant, da wǝr tǝrḳa tǝɣǝssa-net daɣ ǝzǝkka imâl-tu Mǝššina daɣ Ǝlkǝttaban ǝs tǝmǝwit ta, as inna: "A kawan-akfa arraxmaten zaddognen, ǝtiddanen šin as ǝgeɣ arkawal-nasnat i Dawǝd."
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Iktâb deɣ as: "Wǝr za tayya Ǝmizdag-nak arḳu daɣ ǝzǝkka."
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 Dawǝd amaran, dǝffǝr as immozal daɣ azzaman-net s aratan win ixtas Mǝššina, aba-tu, itawanbal dǝgma ǝn marawan-net, tǝrḳa tǝɣǝssa-net;
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 mišan Ɣaysa, ǝnta a d-issǝnkar Mǝššina daɣ tamattant, wǝr tǝrḳa tǝɣǝssa-net.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 — ausente —
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 — ausente —
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Adi a fǝl za tǝnkǝdam y a kawan-igrǝw awa ǝmalan ǝnnǝbitan, as ǝnnan:
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 "Ǝnǝyat kawanay win nujaban; sǝmmǝklǝlat, tǝhlǝkam; fǝlas ad ammazala arat daɣ azzaman-nawan, as kud dawan-iga awedan isalan-net kul da, wǝr das-za-tǝzzǝgzǝnam."»
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Igammad Bulǝs ǝd Barnabas as daɣ-san ǝgmayan aytedan ad d-ǝlǝsan tewaɣlay ǝzǝl ǝn tǝsanfawt wa d-izayan fǝl a dasan-ǝššitin daɣ igi ǝn salan win den.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 As tǝwazawaz ǝljǝmaɣat, ǝddewan Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen d aytedan wiyyad ad d-ǝhdânen s ǝddin wa n Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd Bulǝs ǝd Barnabas. Mašawalan dǝr-san, gammayan daɣ-san ad zǝzzǝwen daɣ arraxmat ǝn Mǝššina ta ǝgrawan.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 As d-iɣlay ǝzǝl wa n tǝsanfawt, tǝddew-du taššam n ǝɣrǝm ketnet y ad issǝsǝm y awal n Ǝmǝli.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 As ǝnayan Kǝl-Ǝlyǝhud igǝt ǝn tamattay, ǝggaznat-tan tǝsmiten labasnen, ad sabahawan Bulǝs, rabbadan-tu.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Tǝzzar inn-asan Bulǝs ǝd Barnabas wǝr tǝha tasa ǝn wala: «Kawanay a iddǝraran s a dawan-attamal awal ǝn Mǝššina ǝs tizarat, mišan dad zamas tugayam sǝr-ǝs, wǝr tǝssǝharam iman-nawan ǝd tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, wǝdi ad nǝmǝlǝllǝy s aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Fǝlas awen da as danaɣ-omar Ǝmǝli Mǝššina s ǝmmǝk was inna daɣ Ǝlkǝttaban as ǝnnan: "Ǝgeq-qay ǝnnur i tawšeten šin wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud fǝl ad tawǝyaɣ isalan n ǝlɣillas har d a du-tǝraz ǝddǝnet."»
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 As ǝslan aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud y awen, ǝddǝwen, ǝzzǝzwǝran awal n Ǝmǝli Mǝššina, ǝzzǝgzanan aytedan kul win as itawatas ad ǝgrǝwan tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Ad itiwǝziwiz awal n Ǝmǝli daɣ akal ketnet.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Mišan ǝnkaran Kǝl-Ǝlyǝhud ǝgan ark-man daɣ tǝdoden šiyyad tiwasaɣmarnen ǝhânen ǝddin ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran n ǝɣrǝm, ewayan-du ǝs Bulǝs ǝd Barnabas ǝtǝwǝdgaz labasan, tǝzzar ǝstaɣan-tan, ǝkkasan-tan daɣ akal-nasan.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Ǝbbǝkbakan aboqqa ǝn daran-nasan daɣ batu n ǝɣrǝm wen, tǝzzar ǝkkan aɣrǝm wa n Ikonǝyum.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Inalkiman ǝn Ɣaysa win d-oyyan dǝffǝr-san daɣ Antǝyoxǝya amaran, ǝknân tǝfalawist, idnay-tan deɣ Infas wa Zǝddigan.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.