Atos 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Aɣrǝm ǝn Qaysarǝya ih-ay alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝrrum igân esǝm Kornilǝyas, imos iyyan daɣ kabtanatan win azzarnen y agan ǝn sojitan was itawannu «Italǝya».
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Imos alǝs iksudan Mǝššina, iɣbâd-tu ǝnta d aytedan n ahan-net ketnasan, itaggu šikutawen aggotnen i Kǝl-Ǝlyǝhud, faw deɣ itattar ǝs Mǝššina.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 As ǝzǝl iyyan ɣur amaḍal ǝn karad alwaqan win tazzar, inafalal-as-du angalos ǝn Mǝššina, inay-tu as d-iggaz ehan-net, inn-as: «Kornilǝyas!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Irmaɣ Kornilǝyas, igar šittawen daɣ angalos, inn-as: «Ya Mǝšši, ma tareɣ?» Inn-as angalos: «Šiwatriwen-nak ǝd tǝkutawen-nak ǝggǝzzaynat ǝs Mǝššina, iqbâl-tanat.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Daɣ adi ǝmǝrǝdda, zǝmmizǝl meddan s ǝɣrǝm ǝn Yaffa a dak-d-idawan d alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as itawannu Butros,
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 inniftaɣan i Simɣon wa išafalan igǝškan s ehan-net ihâ tagadamayt n agaraw.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ifal-tu angalos wa das-iššewalan ɣas, iɣra-du imaššaɣalan-net ǝššin d iyyan daɣ sojitan win išašɣal imosan awedan iksudan Mǝššina,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 issoɣal-asan awa igan kul, amaran izammazal-tan ǝs Yaffa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ǝhôzan-in aɣrǝm ǝzǝl wa hadan, as iwar Butros afalla ǝn taɣazamt attayan n ammas n azal fǝl ad agu šiwatriwen.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Itattar den da as t-iggaz gǝlǝk, isaddaran a itša. Tawaggin-as-du mensewan as tu-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ogga ijǝnnawan as ǝmmoran, itawasaras-du daɣ-san arat olân d ǝfǝr zǝwwǝran itiwattafan s ǝkkozat tǝsǝlkad-net, har dat-ǝs imal.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ǝhân-tu ǝzzǝnǝfan ǝn mudaran kul win jawankatnen fǝl amaḍal ǝd dǝmǝrdǝmaran ǝd gǝḍad.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Tǝzzar isla y ǝmǝsli iyyan as das-inna: «Butros, ǝnkǝr, tǝgzǝma, tatša!»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mišan inn-as Butros: «Kala kala Ǝmǝli, id wǝr kala ad ǝtšeɣ a xaraman wala a immidasan.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ilas tesalay y ǝmǝsli en as inna: «Awa issǝxlal Mǝššina, wǝrgeɣ kay a tu-z-agin i xaraman!»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Har iga ǝmǝsli en y awen karadat tǝnnawen, amaran immǝdkal ǝfǝr en ǝs jǝnnawan.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Harwada iqqân awen eɣaf ǝn Butros, isamadran daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna-net n awa das-d-inafalalan den, as d-ǝbdadan meddan win d-izammazal Kornilǝyas daɣ ǝmi n ahan ǝn Simɣon, dǝffǝr as ǝssistanan ǝd dad illa.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ǝɣran-du mǝssawǝs n ahan, ǝssǝstanan-tan kud den da ad izzǝbbat Simɣon was itawannu Butros.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Harwada isamadran Butros daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna n arat wa das-d-inafalalan as [das]-inna Infas wa Zǝddigan: «Ǝnǝy! Meddan den karad a dǝr-ǝk sastannen.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ad wǝr tǝzlǝyaɣ aytedan, ǝbdǝd, tazzabbeɣ, tidawa dǝr-san; id nak a tan-d-izammazalan.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Tǝzzar izzǝbbat-du sǝr-san Butros inn-asan: «Nak da as tǝsaggadam. Ma imos ǝddǝlil wa kawan-d-ewayan da?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ǝnnan-as: «Kornilǝyas wa n kabtan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-d-izammazalan, imosan alǝs oɣâdan, n ǝmiksad ǝn Mǝššina, ǝssiɣmaran-tu Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan. Ǝnta as inafalal angalos zǝddigan ǝn Mǝššina omar-tu s a kay-issǝgmǝy, tasaɣ-in ehan-net fǝl ad aslu y awa za tanna.»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Amaran izzogaz-tan-du Butros, isammagarat-tan. As affaw, iddew dǝr-san. Ǝddewan dǝr-ǝs arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win n ǝɣrǝm ǝn Yaffa.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 As ǝzǝl wa hadan ewadan aɣrǝm wa n Qaysarǝya. As din-osan da, iqqâl-asan Kornilǝyas ǝnta ǝd marwan-net d aytedan win dǝr ikna tǝmmidwa s ǝnta a tan-d-iɣran.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 As zama din-iggâz Butros ehan, issǝlkad-as-du Kornilǝyas, igaraffat ɣur daran-net, issǝjad-as.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Mišan issǝbdad-tu Butros, inn-as: «Ǝbdǝd! Nak aggadǝm ɣas a ǝmosa.»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ǝggazan ehan mišawalan, os-in daɣ-as Butros aljamaɣat tagget.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Tǝzzar inn-asan: «Tǝssânam kawanay iman-nawan as issixram ǝlqanun ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud y iyyan daɣ-san tassaq madeɣ iguz n ahan n awedan wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Mišan nak issosan-i Mǝššina daɣ as ad wǝr agaɣ y awedan waliyyan iduf n as i xaraman wala immidas.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Adi da fǝlas, as di-tǝssǝgmayam, ǝkkeq-qawan-du ǝddi da wǝr ǝgeɣ asarǝw waliyyan. Amaran ǝmǝrǝdda ǝmǝlat-i ǝddǝlil wa fǝl di-tǝssǝgmayam.»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Inn-as Kornilǝyas: «Ǝzǝl iyyan tattara daɣ ahan-in, ila adi ǝmǝrǝdda karad adan, wǝr ǝsleɣ a igan as dat-i ibdad alǝs ilsân isǝlsa bilazlaznen.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Tǝzzar inn-i: "Kornilǝyas! Tǝwatray-nak tǝqbâl, šikutawen-nak deɣ iqbâl-tanat Mǝššina.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Daɣ adi, zǝmmizǝl ǝs Yaffa, tǝssǝgmǝya Simɣon was itawannu Butros. Inniftaɣ y alǝs igân Simɣon wa išafalan igǝškan ihân tagadamayt n agaraw."
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Tǝzzar ǝssǝgmayaq-qay tamazayt tǝdi da, olâɣ deɣ as du-toseɣ. Amaran ǝmǝrǝdda ketnana nǝlla da dat Mǝššina, fǝl ad nǝssǝsǝm y arat kul was kay-omar Ǝmǝli s a danaq-qu-tanna.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Iššewal Butros inna: «Ǝmǝrǝdda ǝgreɣ as, tidǝt daɣ a imos as Mǝššina wǝr izlay aytedan.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Kalar awedan kul wa t-iksudan, itaggu awa oɣadan, awedan wǝdi, ad t-iqbǝl Mǝššina, a tǝqqal tawšet-net.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Issoka-du Kǝl-Israyil awal-net imosan isalan n Ǝlinjil, ǝmmâlnen isalan n alxer wa ihakku Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝnta wa n Ǝmǝli n awedan kul.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tǝssânam daɣ awa igan daɣ akal kul ǝn Yahudǝyya, intâ-du adi daɣ wa n Galilaya dǝffǝr tǝlxutbat ta iga Yaxya y aytedan daɣ batu n alamaɣ daɣ aman;
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 d ǝmmǝk was issǝkna Mǝššina aytedan as Ɣaysa wa n Nazaret a issannafran ǝs tahakkay ta t-iga Infas wa Zǝddigan ǝd tarna. Tǝssânam deɣ daɣ tilalt ta iga akal itamazal ǝlluɣ, izuzǝy aytedan kul win daɣ innoda Iblis, id tarna ǝn Mǝššina a igraw.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Nakkanay inǝmmuzal nǝggǝyat awa iga ketnet daɣ ǝɣrǝm wa n Yerusalam d akal sa hadan wa n Kǝl-Ǝlyǝhud. Ǝnta wa itawataytayan fǝl tǝgǝttawt, aba-tu;
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 issǝnkar-t-idu Mǝššina ǝzǝl wa n karad dǝffǝr iba-net, ikf-ay turagat n ad itǝwǝnǝy iddâr.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Wǝrgeɣ aytedan kul a t-ǝnaynen, kalar wǝr t-inay ar šigǝyyawen šin isannafran Mǝššina harwa dat alwaq, a tanat-imosan nakkanay win dǝr-ǝs ǝdrawnen tettay ǝd tassay dǝffǝr tanakra ta d-iga daɣ tamattant.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Tǝzzar omar-ana Ɣaysa s ad nǝmǝl Ǝlinjil y aytedan, naggayyat-asan as, ǝnta da, a isannafran Mǝššina ig-ay ǝmašraɣ n id t-illa awedan, gǝr za win ǝddarnen wala win aba.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ǝnta en da as ǝggǝyyen ǝnnǝbitan kul as, i sǝr-ǝs izzǝgzanan ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan-net s esǝm-net.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Harwada iššewal Butros as d-izzǝbbat Infas wa Zǝddigan fǝl aljamaɣat ketnet ta tǝssǝsamat i tǝlxutbat-net.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ikna awen ǝsǝmmǝklǝl ǝs nalkiman ǝn Ɣaysa win Kǝl-Ǝlyǝhud win d-ǝddewnen ǝd Butros, âs, wala aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud da garrawan s igǝt tǝhǝkkut ta n Infas wa Zǝddigan.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Fǝlas sallan-asan ǝššewalan awalan wǝr nǝtawazday, ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina. Tǝzzar inna Butros:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «Awak ma zʼigdǝlan y aytedan ǝgânen y Infas wa Zǝddigan agaraw wa das-nǝga ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Amaran omar s ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman s esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix. Dǝffǝr awen ǝgmayan daɣ Butros a ɣur-san agu adan.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.