Atos 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aɣrǝm ǝn Qaysarǝya ih-ay alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝrrum igân esǝm Kornilǝyas, imos iyyan daɣ kabtanatan win azzarnen y agan ǝn sojitan was itawannu «Italǝya».
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Imos alǝs iksudan Mǝššina, iɣbâd-tu ǝnta d aytedan n ahan-net ketnasan, itaggu šikutawen aggotnen i Kǝl-Ǝlyǝhud, faw deɣ itattar ǝs Mǝššina.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 As ǝzǝl iyyan ɣur amaḍal ǝn karad alwaqan win tazzar, inafalal-as-du angalos ǝn Mǝššina, inay-tu as d-iggaz ehan-net, inn-as: «Kornilǝyas!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Irmaɣ Kornilǝyas, igar šittawen daɣ angalos, inn-as: «Ya Mǝšši, ma tareɣ?» Inn-as angalos: «Šiwatriwen-nak ǝd tǝkutawen-nak ǝggǝzzaynat ǝs Mǝššina, iqbâl-tanat.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Daɣ adi ǝmǝrǝdda, zǝmmizǝl meddan s ǝɣrǝm ǝn Yaffa a dak-d-idawan d alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as itawannu Butros,
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 inniftaɣan i Simɣon wa išafalan igǝškan s ehan-net ihâ tagadamayt n agaraw.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ifal-tu angalos wa das-iššewalan ɣas, iɣra-du imaššaɣalan-net ǝššin d iyyan daɣ sojitan win išašɣal imosan awedan iksudan Mǝššina,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 issoɣal-asan awa igan kul, amaran izammazal-tan ǝs Yaffa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ǝhôzan-in aɣrǝm ǝzǝl wa hadan, as iwar Butros afalla ǝn taɣazamt attayan n ammas n azal fǝl ad agu šiwatriwen.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Itattar den da as t-iggaz gǝlǝk, isaddaran a itša. Tawaggin-as-du mensewan as tu-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ogga ijǝnnawan as ǝmmoran, itawasaras-du daɣ-san arat olân d ǝfǝr zǝwwǝran itiwattafan s ǝkkozat tǝsǝlkad-net, har dat-ǝs imal.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ǝhân-tu ǝzzǝnǝfan ǝn mudaran kul win jawankatnen fǝl amaḍal ǝd dǝmǝrdǝmaran ǝd gǝḍad.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Tǝzzar isla y ǝmǝsli iyyan as das-inna: «Butros, ǝnkǝr, tǝgzǝma, tatša!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mišan inn-as Butros: «Kala kala Ǝmǝli, id wǝr kala ad ǝtšeɣ a xaraman wala a immidasan.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ilas tesalay y ǝmǝsli en as inna: «Awa issǝxlal Mǝššina, wǝrgeɣ kay a tu-z-agin i xaraman!»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Har iga ǝmǝsli en y awen karadat tǝnnawen, amaran immǝdkal ǝfǝr en ǝs jǝnnawan.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Harwada iqqân awen eɣaf ǝn Butros, isamadran daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna-net n awa das-d-inafalalan den, as d-ǝbdadan meddan win d-izammazal Kornilǝyas daɣ ǝmi n ahan ǝn Simɣon, dǝffǝr as ǝssistanan ǝd dad illa.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ǝɣran-du mǝssawǝs n ahan, ǝssǝstanan-tan kud den da ad izzǝbbat Simɣon was itawannu Butros.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Harwada isamadran Butros daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna n arat wa das-d-inafalalan as [das]-inna Infas wa Zǝddigan: «Ǝnǝy! Meddan den karad a dǝr-ǝk sastannen.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ad wǝr tǝzlǝyaɣ aytedan, ǝbdǝd, tazzabbeɣ, tidawa dǝr-san; id nak a tan-d-izammazalan.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Tǝzzar izzǝbbat-du sǝr-san Butros inn-asan: «Nak da as tǝsaggadam. Ma imos ǝddǝlil wa kawan-d-ewayan da?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ǝnnan-as: «Kornilǝyas wa n kabtan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-d-izammazalan, imosan alǝs oɣâdan, n ǝmiksad ǝn Mǝššina, ǝssiɣmaran-tu Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan. Ǝnta as inafalal angalos zǝddigan ǝn Mǝššina omar-tu s a kay-issǝgmǝy, tasaɣ-in ehan-net fǝl ad aslu y awa za tanna.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Amaran izzogaz-tan-du Butros, isammagarat-tan. As affaw, iddew dǝr-san. Ǝddewan dǝr-ǝs arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win n ǝɣrǝm ǝn Yaffa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 As ǝzǝl wa hadan ewadan aɣrǝm wa n Qaysarǝya. As din-osan da, iqqâl-asan Kornilǝyas ǝnta ǝd marwan-net d aytedan win dǝr ikna tǝmmidwa s ǝnta a tan-d-iɣran.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 As zama din-iggâz Butros ehan, issǝlkad-as-du Kornilǝyas, igaraffat ɣur daran-net, issǝjad-as.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mišan issǝbdad-tu Butros, inn-as: «Ǝbdǝd! Nak aggadǝm ɣas a ǝmosa.»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ǝggazan ehan mišawalan, os-in daɣ-as Butros aljamaɣat tagget.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Tǝzzar inn-asan: «Tǝssânam kawanay iman-nawan as issixram ǝlqanun ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud y iyyan daɣ-san tassaq madeɣ iguz n ahan n awedan wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Mišan nak issosan-i Mǝššina daɣ as ad wǝr agaɣ y awedan waliyyan iduf n as i xaraman wala immidas.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Adi da fǝlas, as di-tǝssǝgmayam, ǝkkeq-qawan-du ǝddi da wǝr ǝgeɣ asarǝw waliyyan. Amaran ǝmǝrǝdda ǝmǝlat-i ǝddǝlil wa fǝl di-tǝssǝgmayam.»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Inn-as Kornilǝyas: «Ǝzǝl iyyan tattara daɣ ahan-in, ila adi ǝmǝrǝdda karad adan, wǝr ǝsleɣ a igan as dat-i ibdad alǝs ilsân isǝlsa bilazlaznen.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Tǝzzar inn-i: "Kornilǝyas! Tǝwatray-nak tǝqbâl, šikutawen-nak deɣ iqbâl-tanat Mǝššina.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Daɣ adi, zǝmmizǝl ǝs Yaffa, tǝssǝgmǝya Simɣon was itawannu Butros. Inniftaɣ y alǝs igân Simɣon wa išafalan igǝškan ihân tagadamayt n agaraw."
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Tǝzzar ǝssǝgmayaq-qay tamazayt tǝdi da, olâɣ deɣ as du-toseɣ. Amaran ǝmǝrǝdda ketnana nǝlla da dat Mǝššina, fǝl ad nǝssǝsǝm y arat kul was kay-omar Ǝmǝli s a danaq-qu-tanna.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Iššewal Butros inna: «Ǝmǝrǝdda ǝgreɣ as, tidǝt daɣ a imos as Mǝššina wǝr izlay aytedan.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kalar awedan kul wa t-iksudan, itaggu awa oɣadan, awedan wǝdi, ad t-iqbǝl Mǝššina, a tǝqqal tawšet-net.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Issoka-du Kǝl-Israyil awal-net imosan isalan n Ǝlinjil, ǝmmâlnen isalan n alxer wa ihakku Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝnta wa n Ǝmǝli n awedan kul.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Tǝssânam daɣ awa igan daɣ akal kul ǝn Yahudǝyya, intâ-du adi daɣ wa n Galilaya dǝffǝr tǝlxutbat ta iga Yaxya y aytedan daɣ batu n alamaɣ daɣ aman;
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 d ǝmmǝk was issǝkna Mǝššina aytedan as Ɣaysa wa n Nazaret a issannafran ǝs tahakkay ta t-iga Infas wa Zǝddigan ǝd tarna. Tǝssânam deɣ daɣ tilalt ta iga akal itamazal ǝlluɣ, izuzǝy aytedan kul win daɣ innoda Iblis, id tarna ǝn Mǝššina a igraw.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Nakkanay inǝmmuzal nǝggǝyat awa iga ketnet daɣ ǝɣrǝm wa n Yerusalam d akal sa hadan wa n Kǝl-Ǝlyǝhud. Ǝnta wa itawataytayan fǝl tǝgǝttawt, aba-tu;
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 issǝnkar-t-idu Mǝššina ǝzǝl wa n karad dǝffǝr iba-net, ikf-ay turagat n ad itǝwǝnǝy iddâr.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Wǝrgeɣ aytedan kul a t-ǝnaynen, kalar wǝr t-inay ar šigǝyyawen šin isannafran Mǝššina harwa dat alwaq, a tanat-imosan nakkanay win dǝr-ǝs ǝdrawnen tettay ǝd tassay dǝffǝr tanakra ta d-iga daɣ tamattant.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Tǝzzar omar-ana Ɣaysa s ad nǝmǝl Ǝlinjil y aytedan, naggayyat-asan as, ǝnta da, a isannafran Mǝššina ig-ay ǝmašraɣ n id t-illa awedan, gǝr za win ǝddarnen wala win aba.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ǝnta en da as ǝggǝyyen ǝnnǝbitan kul as, i sǝr-ǝs izzǝgzanan ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan-net s esǝm-net.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Harwada iššewal Butros as d-izzǝbbat Infas wa Zǝddigan fǝl aljamaɣat ketnet ta tǝssǝsamat i tǝlxutbat-net.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ikna awen ǝsǝmmǝklǝl ǝs nalkiman ǝn Ɣaysa win Kǝl-Ǝlyǝhud win d-ǝddewnen ǝd Butros, âs, wala aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud da garrawan s igǝt tǝhǝkkut ta n Infas wa Zǝddigan.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Fǝlas sallan-asan ǝššewalan awalan wǝr nǝtawazday, ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina. Tǝzzar inna Butros:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 «Awak ma zʼigdǝlan y aytedan ǝgânen y Infas wa Zǝddigan agaraw wa das-nǝga ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Amaran omar s ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman s esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix. Dǝffǝr awen ǝgmayan daɣ Butros a ɣur-san agu adan.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.