Atos 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aɣrǝm ǝn Qaysarǝya ih-ay alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝrrum igân esǝm Kornilǝyas, imos iyyan daɣ kabtanatan win azzarnen y agan ǝn sojitan was itawannu «Italǝya».
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Imos alǝs iksudan Mǝššina, iɣbâd-tu ǝnta d aytedan n ahan-net ketnasan, itaggu šikutawen aggotnen i Kǝl-Ǝlyǝhud, faw deɣ itattar ǝs Mǝššina.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 As ǝzǝl iyyan ɣur amaḍal ǝn karad alwaqan win tazzar, inafalal-as-du angalos ǝn Mǝššina, inay-tu as d-iggaz ehan-net, inn-as: «Kornilǝyas!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Irmaɣ Kornilǝyas, igar šittawen daɣ angalos, inn-as: «Ya Mǝšši, ma tareɣ?» Inn-as angalos: «Šiwatriwen-nak ǝd tǝkutawen-nak ǝggǝzzaynat ǝs Mǝššina, iqbâl-tanat.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Daɣ adi ǝmǝrǝdda, zǝmmizǝl meddan s ǝɣrǝm ǝn Yaffa a dak-d-idawan d alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as itawannu Butros,
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 inniftaɣan i Simɣon wa išafalan igǝškan s ehan-net ihâ tagadamayt n agaraw.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ifal-tu angalos wa das-iššewalan ɣas, iɣra-du imaššaɣalan-net ǝššin d iyyan daɣ sojitan win išašɣal imosan awedan iksudan Mǝššina,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 issoɣal-asan awa igan kul, amaran izammazal-tan ǝs Yaffa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ǝhôzan-in aɣrǝm ǝzǝl wa hadan, as iwar Butros afalla ǝn taɣazamt attayan n ammas n azal fǝl ad agu šiwatriwen.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Itattar den da as t-iggaz gǝlǝk, isaddaran a itša. Tawaggin-as-du mensewan as tu-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ogga ijǝnnawan as ǝmmoran, itawasaras-du daɣ-san arat olân d ǝfǝr zǝwwǝran itiwattafan s ǝkkozat tǝsǝlkad-net, har dat-ǝs imal.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ǝhân-tu ǝzzǝnǝfan ǝn mudaran kul win jawankatnen fǝl amaḍal ǝd dǝmǝrdǝmaran ǝd gǝḍad.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Tǝzzar isla y ǝmǝsli iyyan as das-inna: «Butros, ǝnkǝr, tǝgzǝma, tatša!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mišan inn-as Butros: «Kala kala Ǝmǝli, id wǝr kala ad ǝtšeɣ a xaraman wala a immidasan.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ilas tesalay y ǝmǝsli en as inna: «Awa issǝxlal Mǝššina, wǝrgeɣ kay a tu-z-agin i xaraman!»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Har iga ǝmǝsli en y awen karadat tǝnnawen, amaran immǝdkal ǝfǝr en ǝs jǝnnawan.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Harwada iqqân awen eɣaf ǝn Butros, isamadran daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna-net n awa das-d-inafalalan den, as d-ǝbdadan meddan win d-izammazal Kornilǝyas daɣ ǝmi n ahan ǝn Simɣon, dǝffǝr as ǝssistanan ǝd dad illa.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ǝɣran-du mǝssawǝs n ahan, ǝssǝstanan-tan kud den da ad izzǝbbat Simɣon was itawannu Butros.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Harwada isamadran Butros daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna n arat wa das-d-inafalalan as [das]-inna Infas wa Zǝddigan: «Ǝnǝy! Meddan den karad a dǝr-ǝk sastannen.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ad wǝr tǝzlǝyaɣ aytedan, ǝbdǝd, tazzabbeɣ, tidawa dǝr-san; id nak a tan-d-izammazalan.»
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tǝzzar izzǝbbat-du sǝr-san Butros inn-asan: «Nak da as tǝsaggadam. Ma imos ǝddǝlil wa kawan-d-ewayan da?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ǝnnan-as: «Kornilǝyas wa n kabtan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-d-izammazalan, imosan alǝs oɣâdan, n ǝmiksad ǝn Mǝššina, ǝssiɣmaran-tu Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan. Ǝnta as inafalal angalos zǝddigan ǝn Mǝššina omar-tu s a kay-issǝgmǝy, tasaɣ-in ehan-net fǝl ad aslu y awa za tanna.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Amaran izzogaz-tan-du Butros, isammagarat-tan. As affaw, iddew dǝr-san. Ǝddewan dǝr-ǝs arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win n ǝɣrǝm ǝn Yaffa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 As ǝzǝl wa hadan ewadan aɣrǝm wa n Qaysarǝya. As din-osan da, iqqâl-asan Kornilǝyas ǝnta ǝd marwan-net d aytedan win dǝr ikna tǝmmidwa s ǝnta a tan-d-iɣran.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 As zama din-iggâz Butros ehan, issǝlkad-as-du Kornilǝyas, igaraffat ɣur daran-net, issǝjad-as.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Mišan issǝbdad-tu Butros, inn-as: «Ǝbdǝd! Nak aggadǝm ɣas a ǝmosa.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ǝggazan ehan mišawalan, os-in daɣ-as Butros aljamaɣat tagget.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tǝzzar inn-asan: «Tǝssânam kawanay iman-nawan as issixram ǝlqanun ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud y iyyan daɣ-san tassaq madeɣ iguz n ahan n awedan wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Mišan nak issosan-i Mǝššina daɣ as ad wǝr agaɣ y awedan waliyyan iduf n as i xaraman wala immidas.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Adi da fǝlas, as di-tǝssǝgmayam, ǝkkeq-qawan-du ǝddi da wǝr ǝgeɣ asarǝw waliyyan. Amaran ǝmǝrǝdda ǝmǝlat-i ǝddǝlil wa fǝl di-tǝssǝgmayam.»
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Inn-as Kornilǝyas: «Ǝzǝl iyyan tattara daɣ ahan-in, ila adi ǝmǝrǝdda karad adan, wǝr ǝsleɣ a igan as dat-i ibdad alǝs ilsân isǝlsa bilazlaznen.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Tǝzzar inn-i: "Kornilǝyas! Tǝwatray-nak tǝqbâl, šikutawen-nak deɣ iqbâl-tanat Mǝššina.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Daɣ adi, zǝmmizǝl ǝs Yaffa, tǝssǝgmǝya Simɣon was itawannu Butros. Inniftaɣ y alǝs igân Simɣon wa išafalan igǝškan ihân tagadamayt n agaraw."
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tǝzzar ǝssǝgmayaq-qay tamazayt tǝdi da, olâɣ deɣ as du-toseɣ. Amaran ǝmǝrǝdda ketnana nǝlla da dat Mǝššina, fǝl ad nǝssǝsǝm y arat kul was kay-omar Ǝmǝli s a danaq-qu-tanna.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Iššewal Butros inna: «Ǝmǝrǝdda ǝgreɣ as, tidǝt daɣ a imos as Mǝššina wǝr izlay aytedan.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kalar awedan kul wa t-iksudan, itaggu awa oɣadan, awedan wǝdi, ad t-iqbǝl Mǝššina, a tǝqqal tawšet-net.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Issoka-du Kǝl-Israyil awal-net imosan isalan n Ǝlinjil, ǝmmâlnen isalan n alxer wa ihakku Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝnta wa n Ǝmǝli n awedan kul.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Tǝssânam daɣ awa igan daɣ akal kul ǝn Yahudǝyya, intâ-du adi daɣ wa n Galilaya dǝffǝr tǝlxutbat ta iga Yaxya y aytedan daɣ batu n alamaɣ daɣ aman;
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 d ǝmmǝk was issǝkna Mǝššina aytedan as Ɣaysa wa n Nazaret a issannafran ǝs tahakkay ta t-iga Infas wa Zǝddigan ǝd tarna. Tǝssânam deɣ daɣ tilalt ta iga akal itamazal ǝlluɣ, izuzǝy aytedan kul win daɣ innoda Iblis, id tarna ǝn Mǝššina a igraw.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nakkanay inǝmmuzal nǝggǝyat awa iga ketnet daɣ ǝɣrǝm wa n Yerusalam d akal sa hadan wa n Kǝl-Ǝlyǝhud. Ǝnta wa itawataytayan fǝl tǝgǝttawt, aba-tu;
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 issǝnkar-t-idu Mǝššina ǝzǝl wa n karad dǝffǝr iba-net, ikf-ay turagat n ad itǝwǝnǝy iddâr.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Wǝrgeɣ aytedan kul a t-ǝnaynen, kalar wǝr t-inay ar šigǝyyawen šin isannafran Mǝššina harwa dat alwaq, a tanat-imosan nakkanay win dǝr-ǝs ǝdrawnen tettay ǝd tassay dǝffǝr tanakra ta d-iga daɣ tamattant.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Tǝzzar omar-ana Ɣaysa s ad nǝmǝl Ǝlinjil y aytedan, naggayyat-asan as, ǝnta da, a isannafran Mǝššina ig-ay ǝmašraɣ n id t-illa awedan, gǝr za win ǝddarnen wala win aba.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ǝnta en da as ǝggǝyyen ǝnnǝbitan kul as, i sǝr-ǝs izzǝgzanan ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan-net s esǝm-net.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Harwada iššewal Butros as d-izzǝbbat Infas wa Zǝddigan fǝl aljamaɣat ketnet ta tǝssǝsamat i tǝlxutbat-net.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ikna awen ǝsǝmmǝklǝl ǝs nalkiman ǝn Ɣaysa win Kǝl-Ǝlyǝhud win d-ǝddewnen ǝd Butros, âs, wala aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud da garrawan s igǝt tǝhǝkkut ta n Infas wa Zǝddigan.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Fǝlas sallan-asan ǝššewalan awalan wǝr nǝtawazday, ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina. Tǝzzar inna Butros:
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 «Awak ma zʼigdǝlan y aytedan ǝgânen y Infas wa Zǝddigan agaraw wa das-nǝga ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Amaran omar s ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman s esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix. Dǝffǝr awen ǝgmayan daɣ Butros a ɣur-san agu adan.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.