Atos 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aɣrǝm ǝn Qaysarǝya ih-ay alǝs iyyan ǝn Kǝl-Ǝrrum igân esǝm Kornilǝyas, imos iyyan daɣ kabtanatan win azzarnen y agan ǝn sojitan was itawannu «Italǝya».
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Imos alǝs iksudan Mǝššina, iɣbâd-tu ǝnta d aytedan n ahan-net ketnasan, itaggu šikutawen aggotnen i Kǝl-Ǝlyǝhud, faw deɣ itattar ǝs Mǝššina.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 As ǝzǝl iyyan ɣur amaḍal ǝn karad alwaqan win tazzar, inafalal-as-du angalos ǝn Mǝššina, inay-tu as d-iggaz ehan-net, inn-as: «Kornilǝyas!»
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Irmaɣ Kornilǝyas, igar šittawen daɣ angalos, inn-as: «Ya Mǝšši, ma tareɣ?» Inn-as angalos: «Šiwatriwen-nak ǝd tǝkutawen-nak ǝggǝzzaynat ǝs Mǝššina, iqbâl-tanat.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Daɣ adi ǝmǝrǝdda, zǝmmizǝl meddan s ǝɣrǝm ǝn Yaffa a dak-d-idawan d alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as itawannu Butros,
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 inniftaɣan i Simɣon wa išafalan igǝškan s ehan-net ihâ tagadamayt n agaraw.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ifal-tu angalos wa das-iššewalan ɣas, iɣra-du imaššaɣalan-net ǝššin d iyyan daɣ sojitan win išašɣal imosan awedan iksudan Mǝššina,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 issoɣal-asan awa igan kul, amaran izammazal-tan ǝs Yaffa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ǝhôzan-in aɣrǝm ǝzǝl wa hadan, as iwar Butros afalla ǝn taɣazamt attayan n ammas n azal fǝl ad agu šiwatriwen.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Itattar den da as t-iggaz gǝlǝk, isaddaran a itša. Tawaggin-as-du mensewan as tu-tobaz tarna n Infas wa Zǝddigan.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ogga ijǝnnawan as ǝmmoran, itawasaras-du daɣ-san arat olân d ǝfǝr zǝwwǝran itiwattafan s ǝkkozat tǝsǝlkad-net, har dat-ǝs imal.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ǝhân-tu ǝzzǝnǝfan ǝn mudaran kul win jawankatnen fǝl amaḍal ǝd dǝmǝrdǝmaran ǝd gǝḍad.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tǝzzar isla y ǝmǝsli iyyan as das-inna: «Butros, ǝnkǝr, tǝgzǝma, tatša!»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mišan inn-as Butros: «Kala kala Ǝmǝli, id wǝr kala ad ǝtšeɣ a xaraman wala a immidasan.»
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ilas tesalay y ǝmǝsli en as inna: «Awa issǝxlal Mǝššina, wǝrgeɣ kay a tu-z-agin i xaraman!»
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Har iga ǝmǝsli en y awen karadat tǝnnawen, amaran immǝdkal ǝfǝr en ǝs jǝnnawan.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Harwada iqqân awen eɣaf ǝn Butros, isamadran daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna-net n awa das-d-inafalalan den, as d-ǝbdadan meddan win d-izammazal Kornilǝyas daɣ ǝmi n ahan ǝn Simɣon, dǝffǝr as ǝssistanan ǝd dad illa.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ǝɣran-du mǝssawǝs n ahan, ǝssǝstanan-tan kud den da ad izzǝbbat Simɣon was itawannu Butros.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Harwada isamadran Butros daɣ awa zʼiqqǝl almaɣna n arat wa das-d-inafalalan as [das]-inna Infas wa Zǝddigan: «Ǝnǝy! Meddan den karad a dǝr-ǝk sastannen.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ad wǝr tǝzlǝyaɣ aytedan, ǝbdǝd, tazzabbeɣ, tidawa dǝr-san; id nak a tan-d-izammazalan.»
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Tǝzzar izzǝbbat-du sǝr-san Butros inn-asan: «Nak da as tǝsaggadam. Ma imos ǝddǝlil wa kawan-d-ewayan da?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ǝnnan-as: «Kornilǝyas wa n kabtan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-d-izammazalan, imosan alǝs oɣâdan, n ǝmiksad ǝn Mǝššina, ǝssiɣmaran-tu Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan. Ǝnta as inafalal angalos zǝddigan ǝn Mǝššina omar-tu s a kay-issǝgmǝy, tasaɣ-in ehan-net fǝl ad aslu y awa za tanna.»
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Amaran izzogaz-tan-du Butros, isammagarat-tan. As affaw, iddew dǝr-san. Ǝddewan dǝr-ǝs arat daɣ nalkiman ǝn Ɣaysa win n ǝɣrǝm ǝn Yaffa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 As ǝzǝl wa hadan ewadan aɣrǝm wa n Qaysarǝya. As din-osan da, iqqâl-asan Kornilǝyas ǝnta ǝd marwan-net d aytedan win dǝr ikna tǝmmidwa s ǝnta a tan-d-iɣran.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 As zama din-iggâz Butros ehan, issǝlkad-as-du Kornilǝyas, igaraffat ɣur daran-net, issǝjad-as.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Mišan issǝbdad-tu Butros, inn-as: «Ǝbdǝd! Nak aggadǝm ɣas a ǝmosa.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ǝggazan ehan mišawalan, os-in daɣ-as Butros aljamaɣat tagget.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Tǝzzar inn-asan: «Tǝssânam kawanay iman-nawan as issixram ǝlqanun ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud y iyyan daɣ-san tassaq madeɣ iguz n ahan n awedan wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Mišan nak issosan-i Mǝššina daɣ as ad wǝr agaɣ y awedan waliyyan iduf n as i xaraman wala immidas.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Adi da fǝlas, as di-tǝssǝgmayam, ǝkkeq-qawan-du ǝddi da wǝr ǝgeɣ asarǝw waliyyan. Amaran ǝmǝrǝdda ǝmǝlat-i ǝddǝlil wa fǝl di-tǝssǝgmayam.»
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Inn-as Kornilǝyas: «Ǝzǝl iyyan tattara daɣ ahan-in, ila adi ǝmǝrǝdda karad adan, wǝr ǝsleɣ a igan as dat-i ibdad alǝs ilsân isǝlsa bilazlaznen.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Tǝzzar inn-i: "Kornilǝyas! Tǝwatray-nak tǝqbâl, šikutawen-nak deɣ iqbâl-tanat Mǝššina.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Daɣ adi, zǝmmizǝl ǝs Yaffa, tǝssǝgmǝya Simɣon was itawannu Butros. Inniftaɣ y alǝs igân Simɣon wa išafalan igǝškan ihân tagadamayt n agaraw."
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Tǝzzar ǝssǝgmayaq-qay tamazayt tǝdi da, olâɣ deɣ as du-toseɣ. Amaran ǝmǝrǝdda ketnana nǝlla da dat Mǝššina, fǝl ad nǝssǝsǝm y arat kul was kay-omar Ǝmǝli s a danaq-qu-tanna.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Iššewal Butros inna: «Ǝmǝrǝdda ǝgreɣ as, tidǝt daɣ a imos as Mǝššina wǝr izlay aytedan.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kalar awedan kul wa t-iksudan, itaggu awa oɣadan, awedan wǝdi, ad t-iqbǝl Mǝššina, a tǝqqal tawšet-net.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Issoka-du Kǝl-Israyil awal-net imosan isalan n Ǝlinjil, ǝmmâlnen isalan n alxer wa ihakku Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝnta wa n Ǝmǝli n awedan kul.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tǝssânam daɣ awa igan daɣ akal kul ǝn Yahudǝyya, intâ-du adi daɣ wa n Galilaya dǝffǝr tǝlxutbat ta iga Yaxya y aytedan daɣ batu n alamaɣ daɣ aman;
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 d ǝmmǝk was issǝkna Mǝššina aytedan as Ɣaysa wa n Nazaret a issannafran ǝs tahakkay ta t-iga Infas wa Zǝddigan ǝd tarna. Tǝssânam deɣ daɣ tilalt ta iga akal itamazal ǝlluɣ, izuzǝy aytedan kul win daɣ innoda Iblis, id tarna ǝn Mǝššina a igraw.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Nakkanay inǝmmuzal nǝggǝyat awa iga ketnet daɣ ǝɣrǝm wa n Yerusalam d akal sa hadan wa n Kǝl-Ǝlyǝhud. Ǝnta wa itawataytayan fǝl tǝgǝttawt, aba-tu;
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 issǝnkar-t-idu Mǝššina ǝzǝl wa n karad dǝffǝr iba-net, ikf-ay turagat n ad itǝwǝnǝy iddâr.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Wǝrgeɣ aytedan kul a t-ǝnaynen, kalar wǝr t-inay ar šigǝyyawen šin isannafran Mǝššina harwa dat alwaq, a tanat-imosan nakkanay win dǝr-ǝs ǝdrawnen tettay ǝd tassay dǝffǝr tanakra ta d-iga daɣ tamattant.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Tǝzzar omar-ana Ɣaysa s ad nǝmǝl Ǝlinjil y aytedan, naggayyat-asan as, ǝnta da, a isannafran Mǝššina ig-ay ǝmašraɣ n id t-illa awedan, gǝr za win ǝddarnen wala win aba.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ǝnta en da as ǝggǝyyen ǝnnǝbitan kul as, i sǝr-ǝs izzǝgzanan ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan-net s esǝm-net.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Harwada iššewal Butros as d-izzǝbbat Infas wa Zǝddigan fǝl aljamaɣat ketnet ta tǝssǝsamat i tǝlxutbat-net.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ikna awen ǝsǝmmǝklǝl ǝs nalkiman ǝn Ɣaysa win Kǝl-Ǝlyǝhud win d-ǝddewnen ǝd Butros, âs, wala aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud da garrawan s igǝt tǝhǝkkut ta n Infas wa Zǝddigan.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Fǝlas sallan-asan ǝššewalan awalan wǝr nǝtawazday, ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina. Tǝzzar inna Butros:
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 «Awak ma zʼigdǝlan y aytedan ǝgânen y Infas wa Zǝddigan agaraw wa das-nǝga ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman?»
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Amaran omar s ad tǝwǝsǝlmǝɣan daɣ aman s esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix. Dǝffǝr awen ǝgmayan daɣ Butros a ɣur-san agu adan.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.