Apocalipse 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Inkar angalos wa n sǝmmos insaɣ esǝk wa ittaf. Oggeɣ atri as d-irtak daɣ jǝnnawan fǝl amaḍal. Atri wen itiwakfa tǝsassarut n ǝɣǝɣi wa wǝr nǝla eder.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Olam ǝɣǝɣi wa, iggǝzzay-du daɣ-as ǝhu olân ǝd wa d-igammadan ǝɣǝɣi a daɣ tǝmihandar tǝmsay. Arat wen issǝkwal tǝfuk, d alhawa ketnet.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Tǝzzar ǝgmadan-du ǝjwalan ǝhu wen, ǝllilan ǝddǝnet ketnet. Tawakfan ǝjwalan win talbast togdât ǝd ta n tǝzurdam.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Itawarɣam-asan fǝl igi n a imosan tǝkma i taddalǝt a tǝqqal, gǝr za yel a ilsan amaḍal, wala eškan. Kalar tawamaran s ad zǝɣɣǝzzǝban aytedan ɣas win as wǝr iwer ejwal ǝn Mǝššina šikannaren-nasan.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Wǝr tawakfan turagat ǝn tanaɣay n aytedan win den kǝrǝz. Kalar tawamaran ɣas s a tan-zǝɣɣǝzzǝban wǝllen har sǝmmosat tǝlil. Amaran ǝsǝsnan ǝn tǝdud n ǝjwalan win den, ogda ǝd wa n taddod ǝn tǝzardǝmt.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Azzaman win den a daɣ-san sǝddirǝnan aytedan tǝmattant, mišan wǝr tat-z-ǝgrǝwan. Ad gammayan tǝmattant, tǝtinǝmǝggig dǝr-san.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ijwalan win den olân d ǝggǝsan simatagnen y iki n ǝmǝgǝr. Iɣafawan-nasan iwar-tan arat olân ǝd tǝkǝbba ǝn taɣmar ǝgânen daɣ urǝɣ, amaran udmawan-nasan olan ǝd wa n aggadǝm.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ijǝkkad-nasan olân ǝd jǝkkad ǝn tǝdoden, išenan-nasan olân ǝd šenan n ahar.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Idmâran-nasan ils-en arat olân ǝd tǝzoli, amaran imaslan n ǝfrutan-nasan olân d ǝmǝsli n amalankaytan n ǝmǝgǝr ǝlwâyan ǝggǝsan aggotnen, ozâlan s adag n ǝmǝgǝr.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ǝlân šisbaten olânen ǝd šin tǝzurdam, ǝlânen iškaran zun win daɣ ǝn tǝzardǝmt, amaran imawan ǝn tǝsbaten-nasan en da a daɣ iddew aššar n igi ǝn tǝkma labasat y aytedan har sǝmmosat tǝlil.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ark angalos n Aššaytan wa ihan ǝɣǝɣi wǝr nǝla eder, a imosan ǝmǝnokal n ǝjwalan win den. Esǝm-net daɣ tǝlɣibrit Abaddon, daɣ awal ǝn Kǝl-Ǝlyunan esǝm-net Abolǝyon, almaɣna n awen «Ǝmahlak.»
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Okay albala wa azzaran, amaran ǝllan-tu ǝššin wiyyad as kundaba ǝlkaman-as-du.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Insaɣ angalos wa n sǝdis esǝk wa ittaf. Tǝzzar ǝsleɣ y ǝmǝsli a d-igmâdan [ǝkkozat] tǝɣǝmmar ǝn majmar n urǝɣ wa illan dat Mǝššina, imosan majmar wa n ǝsǝqqǝd n aḍutan.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ǝmǝsli wen igannu y angalos wa n sǝdis ittafan esǝk: «Ara-du ǝkkoz angalosan win ǝqqannen daɣ tǝgadamayt n agarew wa zǝwwǝran, a t-imosan Efrat.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Tǝzzar tawâran-du angalosan win ǝkkoz en tiwasamatagnen y alwaq wen da, daɣ ǝzǝl wen da, daɣ tǝllit ten da, daɣ awatay wen da, fǝl ad ǝhlǝkan tǝzunt ta n karadat n aytedan kul n ǝddǝnet.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ǝmosan sanatat tǝmad ǝn milǝyaw n amawan n ays. Ǝnta den da meḍan-nasan, amaran ǝsleɣ-as.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ǝmmǝk da was di-du-nafalalan ǝggǝsan win den ǝd mawanan-nasan daɣ targǝt-in. Ǝggǝsan win, idmaran-nasan ils-en ǝɣǝr igân karad ǝlmawan ǝmosnen: tǝzuɣay ta n tǝmsay, ǝd taddalǝt ta n jǝnnawan tǝdâgat sa sǝr takkawalt ta n tǝhunt iyyat tǝlât almaqam as itawannu safir, ǝd tǝruɣay ta n adaɣas-ǝn-tahart. Iɣafawan n ǝggǝsan win, olân ǝd ɣafawan ǝn harran, imawan-nasan tǝgammad-tan-du tǝmsay d ǝhu d adaɣas-ǝn-tahart irɣân.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Albalatan win karad en ǝmosnen temsay d ǝhu d adaɣas-ǝn-tahart irɣân, ǝhlakan tǝzunt ta n karadat n aytedan kul n ǝddǝnet.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Fǝlas tarna n ǝggǝsan win den, tǝha imawan-nasan, ǝd tǝsbaten-nasan, id šisbaten-nasan olânat ǝd taššolen, ǝlânat iɣafawan as tagginat y aytedan tǝkma labasat.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Mišan aytedan win wǝr aba daɣ albalatan win den, wǝr ǝtuban daɣ ark aratan win tamazalan. Wǝr ǝmmǝzzayan d ǝlɣibada ǝn kǝlǝsuf, wala ǝssǝnǝman n urǝɣ ǝd win ǝzrǝf ǝd win daroɣ ǝd win tǝhun ǝd win eškan. Ǝssǝnǝman win den, wǝrmad za as hannayan, wala sallin, wala ǝfrâgan ǝmǝtǝkwǝy.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Aytedan win, wǝr ǝtuban daɣ igi ǝn man, wala igi ǝn šaɣawan, wala ǝzzǝna, wala šikra.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.