2 Coríntios 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Adi a fǝl ǝgeɣ tanat tǝmosat as ǝnneɣ: wǝr zʼǝlǝsaɣ aɣšud ǝn man-nawan s iyyan assa.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Fǝlas, nak as ǝɣšada iman-nawan, awak ma di-z-isǝddǝwen, ar kawanay win as ǝɣšadaɣ iman?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Adi a d-ewayan as a dawan-in-ǝktaba širawt fǝlas wǝr areɣ a kawan-in-asa tǝɣšǝdam iman-in, kawanay win as ihor a di-tǝsǝffǝliwǝsam; fǝlas ǝkkâsaɣ aššak as, arat wa di-isaffalawasan, kawanay da isifalawas-kawan ketnawan.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 As dawan-in-ǝktabaɣ širawt tǝdi, tǝga fall-i tǝssust labasat, isâs-i ǝwǝl-in, ǝffâyan daɣ-i mǝttawan. Amaran wǝr dawan-tat-in-ǝktebaɣ fǝl ad ǝɣšǝda i man-nawan, kalar fǝl ad tǝssǝnam daɣ tǝzzǝwwǝrt ǝn tara ta dawan-ǝgeɣ.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Amaran kud iyyan daɣ-wan a d-ewayan aɣšud ǝn man daɣ anamod iyyan, wǝrgeɣ nak as iɣšad iman, kalar ketnawan as dawan-tan-iɣšad, made zʼanna fǝl tǝksǝda ǝn tǝsǝssikǝyt iɣšâd-tan y arat daɣ-wan.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Awedan wǝdi, igd-âs ǝsǝnnǝrɣǝm wa das-tǝga taššam-nawan.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Ǝmǝrǝdda ofa a das-tǝssurǝfam, tǝssǝsmadam ǝwǝl-net, fǝl a tu-wǝr-iɣlǝb ǝɣšud ǝn man, ihlǝk.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Daɣ adi, onsâyaq-qawan a tu-tassaknim tara ta das-tǝgam.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Id iyyan ǝddǝlil wa fǝl dawan-in-ǝktaba širawt tǝdi, tara a ǝgeɣ a kawan-ajjarraba ǝssǝnaɣ kud tǝlkâmam y arat kul wa dawan-ǝnneɣ, wala.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Amaran awedan kul was tǝssorafam, nak da, ǝssorafaɣ-as; arat deɣ wa ǝssorafa den, kud ǝnta ill-ay fadda a ǝssorafaɣ y awedan, a das-ǝssurǝfaɣ arat kul was kala a di-t-iga fǝl ǝddǝlil-nawan, dat Ǝlmǝsix,
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 fǝl ad wǝr igrǝw Aššaytan tarrayt waliyyat n a danaɣ-akkarras, id wǝr danaɣ-ǝdregnat tǝmǝrkas-net.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Alwaq wa din-oseɣ aɣrǝm n Trowas y a daɣ-as ǝxtǝbaɣ isalan n Ǝlinjil n Ǝlmǝsix, or-i daɣ-as Ǝmǝli tarrayt n adi,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 mišan harkid awen, wǝr tǝnsa ǝnnǝyat-in, fǝlas wǝr daɣ-as ǝgrewaɣ amadray-nin Titǝs. Adi a fǝl namagga ǝd nalkiman win ǝhanen Trowas šiwatriwen, ǝgmadaq-qan s akal ǝn Masedonǝya.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Nǝtaggu igodan i Mǝššina a danaɣ-itaggin faw y ǝddǝnet ǝsǝkni a itaggu ǝmǝnokal ikefǝlan a d-oɣâ. Arat wen ig-anaq-qu fǝl ǝddǝlil ǝn tassaq-nana d Ǝlmǝsix isâknin agaraw-net tarna fǝl Iblis. Ǝnta deɣ a iziwǝziwizan ǝs tarrayt-nana daɣ adag kul aḍu izodan wa tǝmos masnat n Ǝlmǝsix.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Id aḍu izodan a nǝmos ǝs Mǝššina, a sǝr-ǝs in-igmâdan Ǝlmǝsix. Aḍu wa, iwizawaz daɣ aytedan win ǝhanen tarrayt ta n ǝlɣillas ǝd win ǝhanen tarrayt ta n ǝhluk.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Aytedan za win ǝhanen tarrayt ta n ǝhluk, nǝmos-asan aḍu ǝn tamattant, a d-itawayan sǝr-san tamattant. Aytedan amaran win hadatnen, nǝmos-asan aḍu ǝn tǝmǝddurt, tan-issodaran. Awak ma ifragan igi n ǝššǝɣǝl ogdân d awa?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Nakkanay, wǝr nola d aytedan aggotnen, ǝganen jola daɣ awal ǝn Mǝššina. Kalar daɣ tassaq ta nǝga d Ǝlmǝsix nǝmmâl dat Mǝššina awal-net s ǝwǝl iyyanda, amaran nǝssân as Mǝššina a dana-izammazalan.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.