2 Coríntios 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Adi a fǝl ǝgeɣ tanat tǝmosat as ǝnneɣ: wǝr zʼǝlǝsaɣ aɣšud ǝn man-nawan s iyyan assa.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Fǝlas, nak as ǝɣšada iman-nawan, awak ma di-z-isǝddǝwen, ar kawanay win as ǝɣšadaɣ iman?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Adi a d-ewayan as a dawan-in-ǝktaba širawt fǝlas wǝr areɣ a kawan-in-asa tǝɣšǝdam iman-in, kawanay win as ihor a di-tǝsǝffǝliwǝsam; fǝlas ǝkkâsaɣ aššak as, arat wa di-isaffalawasan, kawanay da isifalawas-kawan ketnawan.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 As dawan-in-ǝktabaɣ širawt tǝdi, tǝga fall-i tǝssust labasat, isâs-i ǝwǝl-in, ǝffâyan daɣ-i mǝttawan. Amaran wǝr dawan-tat-in-ǝktebaɣ fǝl ad ǝɣšǝda i man-nawan, kalar fǝl ad tǝssǝnam daɣ tǝzzǝwwǝrt ǝn tara ta dawan-ǝgeɣ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Amaran kud iyyan daɣ-wan a d-ewayan aɣšud ǝn man daɣ anamod iyyan, wǝrgeɣ nak as iɣšad iman, kalar ketnawan as dawan-tan-iɣšad, made zʼanna fǝl tǝksǝda ǝn tǝsǝssikǝyt iɣšâd-tan y arat daɣ-wan.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Awedan wǝdi, igd-âs ǝsǝnnǝrɣǝm wa das-tǝga taššam-nawan.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Ǝmǝrǝdda ofa a das-tǝssurǝfam, tǝssǝsmadam ǝwǝl-net, fǝl a tu-wǝr-iɣlǝb ǝɣšud ǝn man, ihlǝk.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Daɣ adi, onsâyaq-qawan a tu-tassaknim tara ta das-tǝgam.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Id iyyan ǝddǝlil wa fǝl dawan-in-ǝktaba širawt tǝdi, tara a ǝgeɣ a kawan-ajjarraba ǝssǝnaɣ kud tǝlkâmam y arat kul wa dawan-ǝnneɣ, wala.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Amaran awedan kul was tǝssorafam, nak da, ǝssorafaɣ-as; arat deɣ wa ǝssorafa den, kud ǝnta ill-ay fadda a ǝssorafaɣ y awedan, a das-ǝssurǝfaɣ arat kul was kala a di-t-iga fǝl ǝddǝlil-nawan, dat Ǝlmǝsix,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 fǝl ad wǝr igrǝw Aššaytan tarrayt waliyyat n a danaɣ-akkarras, id wǝr danaɣ-ǝdregnat tǝmǝrkas-net.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Alwaq wa din-oseɣ aɣrǝm n Trowas y a daɣ-as ǝxtǝbaɣ isalan n Ǝlinjil n Ǝlmǝsix, or-i daɣ-as Ǝmǝli tarrayt n adi,
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 mišan harkid awen, wǝr tǝnsa ǝnnǝyat-in, fǝlas wǝr daɣ-as ǝgrewaɣ amadray-nin Titǝs. Adi a fǝl namagga ǝd nalkiman win ǝhanen Trowas šiwatriwen, ǝgmadaq-qan s akal ǝn Masedonǝya.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Nǝtaggu igodan i Mǝššina a danaɣ-itaggin faw y ǝddǝnet ǝsǝkni a itaggu ǝmǝnokal ikefǝlan a d-oɣâ. Arat wen ig-anaq-qu fǝl ǝddǝlil ǝn tassaq-nana d Ǝlmǝsix isâknin agaraw-net tarna fǝl Iblis. Ǝnta deɣ a iziwǝziwizan ǝs tarrayt-nana daɣ adag kul aḍu izodan wa tǝmos masnat n Ǝlmǝsix.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Id aḍu izodan a nǝmos ǝs Mǝššina, a sǝr-ǝs in-igmâdan Ǝlmǝsix. Aḍu wa, iwizawaz daɣ aytedan win ǝhanen tarrayt ta n ǝlɣillas ǝd win ǝhanen tarrayt ta n ǝhluk.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Aytedan za win ǝhanen tarrayt ta n ǝhluk, nǝmos-asan aḍu ǝn tamattant, a d-itawayan sǝr-san tamattant. Aytedan amaran win hadatnen, nǝmos-asan aḍu ǝn tǝmǝddurt, tan-issodaran. Awak ma ifragan igi n ǝššǝɣǝl ogdân d awa?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Nakkanay, wǝr nola d aytedan aggotnen, ǝganen jola daɣ awal ǝn Mǝššina. Kalar daɣ tassaq ta nǝga d Ǝlmǝsix nǝmmâl dat Mǝššina awal-net s ǝwǝl iyyanda, amaran nǝssân as Mǝššina a dana-izammazalan.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.