Atos 9
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA
1 Shawulu lyuwa ta̱ elime a casu a̱za̱ e Itoni a̱tsuma̱lima̱ lon, adansa a na u to una le. Reve u ꞌya̱wa̱ ya aabara a nan ganu,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 reve u pati u ca yi mpepelime a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ a̱ꞌisa̱ a̱tsuma̱ a Dimaska. U zamishi ta̱ uɓolu wa aci u le, tsa̱ra̱ nu u tsura̱ pe aza a na o toniyi Ure wu Zagbain u lyungwa̱ le, ali na̱ a̱ma̱ci, tsa̱ra̱ waru u ta̱wa̱ ne ele wunlu a akani a̱tsuma̱ a̱ Urishelima.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ana u rawai zuzu na̱ Dimaska adama o ulinga u ndolo, babu usa̱n reve ekan o uta̱ ɗe zuva u ka̱nda̱ruwa̱ yi.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Reve u riya̱ e iɗa, reve wu uwwa uɗyo, adansa, “Shawulu, Shawulu, cine tsa ɗa voo ɓongishi mu?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Reve u damma, “A̱vu ɗa zane, Zagbain?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 ꞌYon vu uwa a̱tsuma̱ a̱ lyuci ndeɗe, a ta damma wu ili i na vaa yuwan.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Reve nꞌutsa̱ mu mmalu ma̱ yi a̱ kuɗa̱ a yuwan adanshi, a ta uwwusa uɗyo agba e ene vuma shi.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Reve Shawulu ꞌyon, ana u kpa̱tuꞌwa̱i esu a̱ yi u gura ene shi. Reve e reme yi ukere reve a̱ ta̱wa̱to yi Dimaska.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U yuwan ta̱ rana taꞌatsu urumba̱nu, u lyuwa shi agba u sowo shi.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 A mantsaꞌa za vi Itoni† ro da̱na̱ ta̱ pe a̱tsuma̱ a Dimaska, za na a̱ tsu ɗe Ananiya. Zagbain yuwaan yi ta̱ adanshi a̱tsuma̱ a alavu alavu, adansa, “Ananiya.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Reve Zagbaiꞌin damma, “ꞌYon vu ꞌya̱wa̱ o ure u na a̱ tsu ɗe Ure u Mejege. Vu ꞌya̱wa̱ o uꞌwa wa Yahuza ve ece ko vuma va Tarsu ta̱ pe za na ri na aala Shawulu. U ta̱ lo a yuwusan avasa uba̱ta̱ꞌa̱.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 N roco yi ta̱ alavu alavu a vuma na a̱ tsu ɗe Ananiya a uwa, u zuwaa yi ukere adama we enishe ure.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 A̱vu gba Ananiya usu u damma, “Zagbain n sowo ta̱ a uwwusa adanshi a vuma ndaꞌa o una̱ wa ama na̱ a̱bunda̱, adama e iwuya ya̱ a̱bunda̱ a na u yuwayin ama a akiza a̱ wu a̱tsuma̱ a̱ Urishelima.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 A̱yi ɗa nda nan ganu a gbagbain a ca niyi ucira u reme vuma na yuwain avasa a̱tsuma̱ a ala a̱ wu.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Reve Zagbain damma yi, “A̱vu de ꞌya̱wa̱ adama a na a̱yi vuma na n ɗangwai ɗa tsa̱ra̱ u yuwan ulinga u va̱, tsa̱ra̱ u revetyo ala a̱ va̱ a̱tsuma̱ a Atakpaci, na̱ ngono, na aza a Israꞌila.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 A̱mu na aciya̱va̱ n to roco yi cuꞌun va̱ a̱tsuma̱lima̱ a na woo sowo adama a ala a̱ va̱.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Reve Ananiya ꞌya̱wa̱ reve u uwa o uꞌwaꞌa, a̱vu u canana ukere wa̱ yi a̱vu u juꞌwa̱n Shawulu, u damma, “Moron ma̱ va̱ Shawulu, Yesu Zagbain ɗa lyungu numu a̱ tyo ya̱ꞌa̱ wu. Yesu za na roco nuwu aciya̱yi o ure u na vu kuruyi. U ciga wu ta̱ tsa̱ra̱ vu da̱shi gura ene ure, reve waru o shiton wu na̱ Ruhu va Akiza.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Babu usa̱n reve ili i ro i riya̱ diga pe esuꞌu gashi a̱ka̱ɓa̱, ɗaɗa we eneshi ure. A̱vu u ꞌyon, ɗaɗa a̱ rumbu niyi.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Reve u lyuwa ilyalya ɗaɗa u tsura̱shi ucira.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Babu a jima, ɗaɗa Shawulu temei alajiya e Yesu a̱tsuma̱ a̱ a̱ꞌisa̱ a aza a Israꞌila, adansa Yesu ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Reve aza a na a uwwa niyi suru a̱ ka̱ra̱ a asalama, adansa, “A̱yi nda a̱yi ɗa vuma na unusai a̱za̱ e Itoni, reve waru u beteꞌwe le, ele aza a na e ɗesu a̱tsuma̱ a ala o ndolo shi? U ta̱wa̱ ta̱ pa tsa̱ra̱ u reme le, reve wu nla̱ le na akani, reve waru u ꞌya̱wa̱to le a̱ ma̱ka̱ka̱n ma nan ganu a gbagbain shi?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Reve Shawulu da̱shi tsura̱ ucira a̱tsuma̱ a alajiya a̱ yi. Agba aza a Israꞌila a̱tsuma̱ a Dimaska a gura polo yi a adanshi a̱ yi shi, a na Yesu ɗa Zamawawa va amayun.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ana a yuwain rana meketeci, a̱vu aza a Israꞌila† a yuwan ifoɓi i na oo una Shawulu.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Reve a̱yi wu uwwa ifoɓi i le. A zuwusa ta̱ esu e le usana nu ulivu o una̱ntsu wu ukari u lyuci tsa̱ra̱ o una yi.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Na ayin, a̱vu ojoro a̱ yi a tara yi, reve a̱ ta̱lyuwa̱to yi a̱tsuma̱ a aasaka na̱ wungu wu ukari. E telyuwetyo ta̱ Bulu a̱ cipa̱|src="Acts_9_23-25.tif" size="span" loc="Acts 9:25" ref="Ajy. 9:25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ana Shawulu ta̱wa̱i Urishelima, u yuwan ta̱ a̱tyo a na waa yuwan tsa̱ra̱ u ɓolo aci no ojoro.† A̱vu suru nle a uwwa wovon adama a na a̱ usu ko a̱yi oojoro a ɗa shi.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 A̱vu Banaba tara yi a̱ tyo uba̱ta̱ wa ajiya. Reve u damma le ununa Shawulu enei Zagbain o ure. Reve waru u damma le cine Zagbain yuwaan niyi adanshi, na̱ cine Shawulu yuwain alajiya adama e Yesu a̱ lyuci va Dimaska babu wovon.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Diga lo ɗaɗa Shawulu remei maꞌuwa na̱ wu uti oɓolo ne ele a̱tsuma̱ a̱ Urishelima. Reve u uwa alajiya a̱tsuma̱ a ala a Zagbain, babu wono babu wovon.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Reve u uwa a yuwusan adanshi na aza a Israꞌila a na a yuwusan Tsuheleni,† reve u uwa mawasan ne ele. A̱vu a zamishi ure u na oo una yi.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ana a̱za̱ a̱ yi a uwwai ili i na i ri pe, ɗaɗa a tara niyi a̱ ꞌya̱wa̱ Kasariya a̱vu a tara yi a wantsun a̱ ka̱mba̱ Tarsu.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Mantsa mo ndolo ma ɗa a̱za̱ e Itoni a Yahuda, na̱ Ga̱lili, na̱ Samariya, a̱ tsura̱i nden n lafiya. A̱za̱ e Itoni a̱ tsura̱ ta̱ ucira, reve a̱ da̱shi a̱bunda̱ ni ikambi ya̱ Ruhu va Akiza a yashi i na a̱ da̱na̱i a mmalu na̱ Zagbain.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Reve Bituru ka̱nda̱ruwa̱ uba̱ta̱ suru tsa̱ra̱ u ka̱lyuwa̱ le. A̱yi a̱tsuma̱ a̱ a̱ka̱nda̱riya̱, reve u ta̱wa̱ u cina aza a akiza a̱ lyuci va Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 A̱ lyuci ɗaɗa u cinai vuma ro za na a̱ tsu ɗe Iniyasu na̱ mɓa̱la̱ n tsukutsuma̱ aꞌwan kunla̱.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Reve Bituru damma yi, “Iniyasu, Yesu Zamawawa ka̱mba̱to wu ta̱ gbaga. ꞌYon vu kutsulu aavalu a̱ wu.” Babu usa̱n, reve u ꞌyoshin.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Reve ama a Lida ni iɗa ya Sharana suru a vadala a̱ tyo uba̱ta̱ wu Zamawawa ana e enei Iniyasu a mmalu.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 A̱tsuma̱ a̱ lyuci va Japa ka ro za vi Itoni da̱na̱ ta̱ pe za na a̱ tsu ɗe Tabita a na Dokas na̱ Tsuheleni. Kaꞌa u zuwa ta̱ aciya̱yi u yuwan ulinga u saꞌani, reve waru u da̱na̱ a kambusa alambi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 A yashiꞌi u banakan ta̱, reve u kuwa̱. Ana a̱ sumba̱ niyi reve o voton yi a aasula a zuva.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ana a uwwai Bituru ta̱ Lida, lyuci na ri zuzu na̱ Japa, reve a̱ lyungu ama e re a lyawa Japa a̱ ꞌya̱wa̱ a damma yi, “Yuwan ankuri, ta̱wa̱ gogo, she vu jima wan.”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Reve Bituru ꞌyon u kuru le. Ana u rawai, a̱vu a̱ ꞌya̱wa̱to yi a aasula a zuva. Nruna̱ suru e isawan ta̱ zuzu na̱ a̱yi, e mesun. Reve a uwa o rocosu a̱tugu na akapi e itana i na Dokas u yuwaan nle a̱yi oɓolo ne ele.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Reve Bituru uta̱a̱ le suru, reve u ka̱ɗa̱to u yuwan avasa. Reve u vadala a̱ tyo uba̱ta̱ wa̱ a̱a̱kwa̱kwa̱ꞌa̱, reve u damma, “Dokas ꞌyon.” Reve u kpa̱tuꞌwa̱ esu. Ana we enei Bituru reve u ꞌyon u da̱nu.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Reve Bituru cananaa yi ukere a̱vu u kamba yi tsa̱ra̱ u ꞌyon. Reve u ɗe a̱za̱ e Itoni oɓolo na̱ nruna̱, ɗaɗa u roco le a na Dokas ka̱mba̱i wuma.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Adanshi o ndolo a uwa ta̱ ba̱ta̱ suru a̱tsuma̱ e iɗa ya Japa. Reve ama a̱ a̱bunda̱ a vadala a̱ tyo uba̱ta̱ wu Zagbain.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Bituru yuwan ta̱ rana re a̱ lyuci va Japa, o uꞌwa wa̱ Simo za na aa yuwusan yozu vu kwan.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.