Atos 7

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Reve aabara a nan ganu e ece Istifanu, “Ili i na aa dansa a aciya̱wu amayun a ɗa?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ɗaɗa Istifanu tsu usu, “A̱ɗu a̱za̱ a̱ va̱ na azagbain, poloo numu atsuvu! Mogono ma̱ A̱sula̱ za tsugbain mo roco ta̱ aciya̱yi ya Ibrahim akaya a̱ tsu e iɗa ya Masapotomiya kafu Ibrahim tyo e iɗa ya Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Vu ꞌyon vu lyawa iɗa i na a matsan nuwu na ama a̱ wu, reve vu tyo e iɗa i na moo roco wu.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Ɗaɗa Ibrahim ꞌyoyin e iɗa ya aza a Kaldiya, reve u da̱nu Haran hali ukwa̱ wa abara a̱ yi. Reve A̱sula̱ a̱ ta̱wa̱to yi pa e iɗa i na i ri nden gogo.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Agba A̱sula̱ a ca yi agadu e iɗaꞌa shi, waru ko udasuwu u ta̱ wi iɗaꞌa u ca yi shi. Amma A̱sula̱ a yuwan ta̱ nzuwulai n na waa ca yi iɗaꞌa a̱yi na̱ limatan vu ugundo wa̱ yi ko na u shi na̱ mawun neꞌen shi.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Agba A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Limatan va̱ wu ta yuwan limocin e iɗa i ro uba̱ta̱ u na oo sowo a̱tsuma̱lima̱ ana agbashi hali aꞌwan ukpakuna̱shi (400).
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Agba n ta zuwa iɗa i na i zuwai aza a Israꞌila tsugbashi a̱tsuma̱lima̱. Waru o ukosu u tsugbashi a̱ to uta̱ adama a yuwaan mu a̱ga̱nda̱ uba̱ta̱ u nda.’ Ili i na A̱sula̱ a dammai ɗa nda.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Waru A̱sula̱ a yuwaan ta̱ Ibrahim akucunu† a mapaɗa mo uryumbu† a mantsaꞌa. Ɗaɗa i zuwai a paɗai Ishiyaku mawun ma Ibrahim uryumbu a̱yi na ayin kunla̱ nu umatsun. Ishiyaku ɗa ta̱wa̱ u matsain Yakubu, reve Yakubu matsan nkaya n tsu kupa ne ejere.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Ele nkaya n tsu ana a̱ ri a̱ tsushuꞌun na̱ Isuhu zawaꞌa le, reve a wina yi wo oꞌwo aagbashi e iɗa ya Masar. Agba A̱sula̱ a̱ shi ta̱ oɓolo na̱ a̱yi.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Reve gba u wawa yi a̱tsuma̱ a̱ a̱tsuma̱lima̱ a̱ yi. A̱vu A̱sula̱ a zuwa yi u tsura̱ icigi e ekere a Firiꞌawuna,† mogono ma Masar, adama a na A̱sula̱ a ca yi ta̱ urevu u na u ka̱ra̱la̱i. Ɗaɗa i zuwai Firiꞌawuna ca niyi tsugbain tsi iɗa tsa Masar na̱ tsugbain tsu uꞌwa tsa̱ yi suru.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Reve ambulu a uwa e iɗa ya Masar suru ni iɗa ya Kaꞌana,† na̱ a̱tsuma̱lima̱ lon, hali nkaya n tsu n lamba ilyalya.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 A̱vu ana Yakubu uwwai ishina i ta̱ ɗe e iɗa ya Masar, reve u lyungu nkaya n tsu n ꞌya̱wa̱ n tsula.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 O uꞌya̱wu we ire u le ɗaɗa Isuhu revetyoi aciya̱yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ yi, reve a tara le o roco Firiꞌawuna.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 “Reve Isuhu lyunguwa̱ dada va̱ yi Yakubu na ama a̱ yi adama a̱ tyo Masar ama kupocindere no ozo o ton ɗa suru suru.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ɗaɗa Yakubu† tyoyi Masar. Ɗe ɗa a̱yi na̱ nkaya n tsu n kuwa̱i.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Reve a̱ pura̱ etele e le suru a̱ tyo Shekem, ɗe ɗa a̱ ciɗo nle a aason a na Ibrahim tsulai ni ikebe† e ekere o olobo a Hama.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Ana mantsa ma na A̱sula̱ oo shiton nzuwulai ma̱ yi ya Ibrahim ma rawai zuzu, reve ama a̱ tsu a̱ da̱shi a̱bunda̱ a̱tsuma̱ a Masar.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 A̱vu wo oꞌwo mogono ma saꞌavu ma kumba tsugono tsa Masar, agba u ri nu urevu wi ili i ro adama a̱ Isuhu shi.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 A̱vu mogono u yuwaan ama a̱ tsu ugbozu u wuya, reve u roco le a̱tsuma̱lima̱, hali u zuwa le a varishi muwun n le adama a̱ kuwa̱.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “A mantsa mo ndolo ma ɗa a matsain Musa mawun ma saꞌani. Mbara ma̱ yi m ɓa̱na̱ yi ta̱ woto taꞌatsu o uꞌwa u le.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Na̱ a̱ca̱pa̱ reve wo oꞌwo le ko a ciga ko a ꞌyuwan a vari yi, reve usheli u mogono u tsura̱ yi, reve u kungwato yi ana mawun ma̱ yi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Reve o rito Musa urevu wa aza a Masar suru, reve wo oꞌwo nu ucira a̱tsuma̱ a adanshi na̱ a̱tsuma̱ o ulinga waru.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Ana u rawai aꞌwan amunga, urana u ro, reve u damma lyawa u ꞌya̱wa̱ u bura ama a̱ yi, ama a Israꞌila.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 A mantsa ma ɗaɗa we enei vuma va Masar e leꞌeshe vuma va Israꞌila. Ɗaɗa Musa rawai adama u wawa yi, reve u tsupaa yi wu una za va Masarꞌm.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 U ta dansa a̱za̱ a̱ yi e te reve A̱sula̱ a̱ lyungu yi ta̱ u wawa le, agba a gura reve shi.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ana usana u tawai waru, reve wu utisa̱ mabura me le, a̱vu we ene ama a Israꞌila e re a̱ nla̱ngi. A̱vu u ciga wu kasa le. A̱vu u damma, ‘Ili i ta̱ i ɗa i ri, adama a̱ nye yaa amatonloi?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Reve za vi igishi ca̱co Musa a̱ ngeꞌen, a̱vu u damma yi, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu u tsu?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Vu ciga ta̱ vu una mu ununa vu unai vuma va Masar yon?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ana Musa uwwai ne, ɗaɗa u sumai u lyawai iɗaꞌa, reve u reme limocin e iɗa ya Midiya, uba̱ta̱ u na u matsain olobo e re a̱ yi.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Ana a yuwain aꞌwan amunga, urana u ro a̱tsuma̱ o ogozo zuzu na Masasan ma Sinai,† reve malingata ma̱ A̱sula̱ ma̱ ta̱wa̱ ya Musa a̱tsuma̱ e elentsu a akina a madala o molopu.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ana Musa ene niyi, reve u reme asalama e ili i na wee inda. Ana u rawai zuzu adama we ene, ɗaɗa wu uwwai uɗyo wa̱ A̱sulazuva a dansaa yi,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘A̱mu ɗa A̱sula̱ a nkaya n ɗu A̱sula̱ a Ibrahim, na̱ Ishiyaku, na̱ Yakubu.’ Reve Musa reme mejeꞌen adama o wovon, u da̱shi gura ka̱lyuwa̱ iliꞌi shi.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Reve A̱sulazuva a damma yi, ‘Foɗo atan a̱ wu adama a na uba̱ta̱ u na vu ri uba̱ta̱ wa akiza u ɗa.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Me ene ta̱ a̱tsuma̱lima̱ a na ama a̱ va̱ a̱ ri o sowuso a Masar,† waru mu uwwa ta̱ mɓa̱la̱ mo okolo n le. N cipa̱ ta̱ adama n wawa le. Ta̱wa̱ gogo, n ta̱ lyungu wu a̱ ka̱mba̱ e iɗa ya Masar.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Ɗaɗa A̱sula̱ a̱ lyunguwisa̱ vuma na ama a̱ yi a ꞌyuwain ɗe, za na a dammai, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu a aci a̱ tsu?’ Ni ikambi i malingata ma̱ A̱sula̱ ma na ma̱ ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ yi o molopu ma na ma̱ da̱na̱i a madala, ma ɗa mo oꞌwoto niyi zagbain na̱ zamawawa le.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Nu uyuwusan wu ulinga wa asalama, ɗaɗa wu uta̱a̱ nle e iɗa ya Masar a pasalai Mala ma̱ Shili.† Na̱ a̱ ꞌya̱wi elime na̱ a̱ca̱pa̱, hali a yuwan aꞌwan amunga a̱tsuma̱ o una.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Musa na aciya̱yi u damma ta̱ ama a Israꞌila, ‘A̱sula̱ a ta ɗangwa vumava̱sula̱ tsa̱ va̱ a̱tsuma̱ a ama a̱ ɗu.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Musa da̱na̱ ta̱ oɓolo no oɓolo a ama a̱tsuma̱ o una. Waru malingata ma̱ A̱sula̱ ma yuwan ta̱ adanshi na̱ a̱yi a Masasan ma Sinai, na adanshi a̱ a̱ɓula̱. Ne ɗa u ca ntsu adanshi a wumaꞌa.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “A̱vu nkaya n tsu n ꞌyuwan ili i na Musa dammai, a̱vu a ꞌyuwan a zuwaa yi atsuvu, reve a̱ shi a ciga a vadala a̱ ka̱mba̱ Masar.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 A̱vu a damma Haruna,† ‘Yuwaan tsu musula̱ n na maa tsu walaa elime, adama a na tsu reve ili i na i yuwain Musa za na uta̱a̱ ntsu a̱tsuma̱ a Masar shi.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Reve a ruma a̱ma̱li ana ma̱dindim, reve a yuwaan yi kucci, na̱ a̱buki reve a̱ za̱nga̱na̱ e ili i na a rumai ne ekere e le.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ɗaɗa A̱sula̱ a vadalaa nle ucina̱. Reve u lyawa le a̱ ꞌya̱wa̱ o toni urana, woto, ni italyoꞌo o oꞌwo musula̱ n le, ununa u ri pe uɗanu a aatagada a Ama̱sula̱:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 I ꞌya̱sa̱n ta̱ masaꞌa† ma̱ a̱ma̱li uba̱ta̱ u na aa yuwusaan a̱a̱ma̱li Mole a̱ga̱nda̱
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Reve nkaya n tsu n tanu Oogodo o Ucuwusan† adama a cuwan ni ili i na A̱sula̱ a yuwaan nle o una. A yuwan yi ta̱ ni ifoɓi ununa A̱sula̱ o rocoi Musa.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ana a yuwain aꞌwan o ro, a̱vu Josuwa† uwa elime o uvon a aci e iɗa ya Atakpaci a na A̱sula̱ a̱ gba̱ra̱i e iɗa i ndolo. A tara ta̱ Oogodoꞌo a̱ tyo a̱ nda̱na̱ta̱ n saꞌavu n le. A yuwusan ta̱ ulinga na̱ a̱yi a̱ tyo mantsa ma̱ Da̱wuda.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Da̱wuda tsura̱ ta̱ icigi e ekere a̱ A̱sula̱, hali u pati a lyawa yi u suwaa A̱sula̱ a Yakubu A̱a̱ꞌisamapaɗa.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Amma Sulemanu† ɗa ta̱wa̱i u suwa niyi.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Agba a̱vu wo oꞌwo Mogono ma̱ A̱sula̱ ma̱ tsu da̱nu o uꞌwa u na vaɗilima̱ suwai shi, ununa vumava̱sula̱ dammai, a̱yi a yuwusan adanshi a̱ A̱sula̱,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Zuva nda̱na̱ta̱ n tsugono n va̱ n ɗa,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 A̱mu ɗa n yuwain ili biti a̱tsuma̱ a zuva ni iɗa ne ekere a̱ va̱ shi?’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “A̱ɗu agbawata, aza a na okolo e le a̱ ri mejege shi, aza a na atsuvu a̱ ɗu a̱ ri uꞌulu. I ta yuwusan nronuloi na̱ Ruhu va Akiza kuci. Ununa nkaya n ɗu n yuwusain, ne ɗa yaa yuwusan.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 A̱tsuma̱ a ama̱sula̱ zane ɗa nkaya n ɗu n ꞌyuwain shi? Hali gba o una aza a na a yuwain adanshi o uta̱wu wu Za va̱ A̱ɓula̱ na i winai hali yu una yi.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ko a na i ushiyi Wila̱ wa̱ A̱sula̱ e ekere a nlingata ma̱ A̱sula̱, ne ɗa i ꞌyuwain a̱ kuru yi mejege suru suru.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ana azagbain a Israꞌila a uwwai ne, reve a uwwa upan lon, hali a uwa maluma ma akatsu adama o upan.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Istifanu gba ana u ri na̱ Ruhu va Akiza, reve u zuwa esu a̱ yi zuva a̱vu we ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱. A̱vu we ene Yesu mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Reve u damma le, “Ka̱lyuwa̱i, me ene ta̱ zuva ukpa̱tuꞌu, reve me ene Mawun ma Vuma mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱!”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Reve a ula atsuvu e le na akatsu o oruwo lon. Reve a̱ zura̱ yi nu u ta̱.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Reve o uta̱a̱ yi o ugyuru, ɗaɗa a uwai mavara ma̱ yi na atali. Reve aza a na a̱ shi lo a uwwa niyi a adanshi o foɗo a̱tugu e le o ɓoloto le a̱ ma̱ka̱ka̱n mo ulobo u na a̱ tsu ɗe Shawulu.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ele a vuvarasa yi, reve Istifanu yuwan avasa u damma, “Yesu Zagbain, ushi wivuwun u va̱.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ana u dammai ne, ɗaɗa u kingyoi reve u damma nu ucira, “A̱sulazuva she vu tara le nu unusu wan.” Ɗaɗa u kuwa̱i.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.