Atos 7

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Reve aabara a nan ganu e ece Istifanu, “Ili i na aa dansa a aciya̱wu amayun a ɗa?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Ɗaɗa Istifanu tsu usu, “A̱ɗu a̱za̱ a̱ va̱ na azagbain, poloo numu atsuvu! Mogono ma̱ A̱sula̱ za tsugbain mo roco ta̱ aciya̱yi ya Ibrahim akaya a̱ tsu e iɗa ya Masapotomiya kafu Ibrahim tyo e iɗa ya Haran.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Vu ꞌyon vu lyawa iɗa i na a matsan nuwu na ama a̱ wu, reve vu tyo e iɗa i na moo roco wu.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ɗaɗa Ibrahim ꞌyoyin e iɗa ya aza a Kaldiya, reve u da̱nu Haran hali ukwa̱ wa abara a̱ yi. Reve A̱sula̱ a̱ ta̱wa̱to yi pa e iɗa i na i ri nden gogo.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Agba A̱sula̱ a ca yi agadu e iɗaꞌa shi, waru ko udasuwu u ta̱ wi iɗaꞌa u ca yi shi. Amma A̱sula̱ a yuwan ta̱ nzuwulai n na waa ca yi iɗaꞌa a̱yi na̱ limatan vu ugundo wa̱ yi ko na u shi na̱ mawun neꞌen shi.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Agba A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Limatan va̱ wu ta yuwan limocin e iɗa i ro uba̱ta̱ u na oo sowo a̱tsuma̱lima̱ ana agbashi hali aꞌwan ukpakuna̱shi (400).
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Agba n ta zuwa iɗa i na i zuwai aza a Israꞌila tsugbashi a̱tsuma̱lima̱. Waru o ukosu u tsugbashi a̱ to uta̱ adama a yuwaan mu a̱ga̱nda̱ uba̱ta̱ u nda.’ Ili i na A̱sula̱ a dammai ɗa nda.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 “Waru A̱sula̱ a yuwaan ta̱ Ibrahim akucunu† a mapaɗa mo uryumbu† a mantsaꞌa. Ɗaɗa i zuwai a paɗai Ishiyaku mawun ma Ibrahim uryumbu a̱yi na ayin kunla̱ nu umatsun. Ishiyaku ɗa ta̱wa̱ u matsain Yakubu, reve Yakubu matsan nkaya n tsu kupa ne ejere.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Ele nkaya n tsu ana a̱ ri a̱ tsushuꞌun na̱ Isuhu zawaꞌa le, reve a wina yi wo oꞌwo aagbashi e iɗa ya Masar. Agba A̱sula̱ a̱ shi ta̱ oɓolo na̱ a̱yi.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Reve gba u wawa yi a̱tsuma̱ a̱ a̱tsuma̱lima̱ a̱ yi. A̱vu A̱sula̱ a zuwa yi u tsura̱ icigi e ekere a Firiꞌawuna,† mogono ma Masar, adama a na A̱sula̱ a ca yi ta̱ urevu u na u ka̱ra̱la̱i. Ɗaɗa i zuwai Firiꞌawuna ca niyi tsugbain tsi iɗa tsa Masar na̱ tsugbain tsu uꞌwa tsa̱ yi suru.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Reve ambulu a uwa e iɗa ya Masar suru ni iɗa ya Kaꞌana,† na̱ a̱tsuma̱lima̱ lon, hali nkaya n tsu n lamba ilyalya.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 A̱vu ana Yakubu uwwai ishina i ta̱ ɗe e iɗa ya Masar, reve u lyungu nkaya n tsu n ꞌya̱wa̱ n tsula.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 O uꞌya̱wu we ire u le ɗaɗa Isuhu revetyoi aciya̱yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ yi, reve a tara le o roco Firiꞌawuna.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 “Reve Isuhu lyunguwa̱ dada va̱ yi Yakubu na ama a̱ yi adama a̱ tyo Masar ama kupocindere no ozo o ton ɗa suru suru.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ɗaɗa Yakubu† tyoyi Masar. Ɗe ɗa a̱yi na̱ nkaya n tsu n kuwa̱i.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Reve a̱ pura̱ etele e le suru a̱ tyo Shekem, ɗe ɗa a̱ ciɗo nle a aason a na Ibrahim tsulai ni ikebe† e ekere o olobo a Hama.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Ana mantsa ma na A̱sula̱ oo shiton nzuwulai ma̱ yi ya Ibrahim ma rawai zuzu, reve ama a̱ tsu a̱ da̱shi a̱bunda̱ a̱tsuma̱ a Masar.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 A̱vu wo oꞌwo mogono ma saꞌavu ma kumba tsugono tsa Masar, agba u ri nu urevu wi ili i ro adama a̱ Isuhu shi.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 A̱vu mogono u yuwaan ama a̱ tsu ugbozu u wuya, reve u roco le a̱tsuma̱lima̱, hali u zuwa le a varishi muwun n le adama a̱ kuwa̱.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “A mantsa mo ndolo ma ɗa a matsain Musa mawun ma saꞌani. Mbara ma̱ yi m ɓa̱na̱ yi ta̱ woto taꞌatsu o uꞌwa u le.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Na̱ a̱ca̱pa̱ reve wo oꞌwo le ko a ciga ko a ꞌyuwan a vari yi, reve usheli u mogono u tsura̱ yi, reve u kungwato yi ana mawun ma̱ yi.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Reve o rito Musa urevu wa aza a Masar suru, reve wo oꞌwo nu ucira a̱tsuma̱ a adanshi na̱ a̱tsuma̱ o ulinga waru.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Ana u rawai aꞌwan amunga, urana u ro, reve u damma lyawa u ꞌya̱wa̱ u bura ama a̱ yi, ama a Israꞌila.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 A mantsa ma ɗaɗa we enei vuma va Masar e leꞌeshe vuma va Israꞌila. Ɗaɗa Musa rawai adama u wawa yi, reve u tsupaa yi wu una za va Masarꞌm.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 U ta dansa a̱za̱ a̱ yi e te reve A̱sula̱ a̱ lyungu yi ta̱ u wawa le, agba a gura reve shi.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ana usana u tawai waru, reve wu utisa̱ mabura me le, a̱vu we ene ama a Israꞌila e re a̱ nla̱ngi. A̱vu u ciga wu kasa le. A̱vu u damma, ‘Ili i ta̱ i ɗa i ri, adama a̱ nye yaa amatonloi?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Reve za vi igishi ca̱co Musa a̱ ngeꞌen, a̱vu u damma yi, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu u tsu?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Vu ciga ta̱ vu una mu ununa vu unai vuma va Masar yon?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ana Musa uwwai ne, ɗaɗa u sumai u lyawai iɗaꞌa, reve u reme limocin e iɗa ya Midiya, uba̱ta̱ u na u matsain olobo e re a̱ yi.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Ana a yuwain aꞌwan amunga, urana u ro a̱tsuma̱ o ogozo zuzu na Masasan ma Sinai,† reve malingata ma̱ A̱sula̱ ma̱ ta̱wa̱ ya Musa a̱tsuma̱ e elentsu a akina a madala o molopu.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Ana Musa ene niyi, reve u reme asalama e ili i na wee inda. Ana u rawai zuzu adama we ene, ɗaɗa wu uwwai uɗyo wa̱ A̱sulazuva a dansaa yi,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘A̱mu ɗa A̱sula̱ a nkaya n ɗu A̱sula̱ a Ibrahim, na̱ Ishiyaku, na̱ Yakubu.’ Reve Musa reme mejeꞌen adama o wovon, u da̱shi gura ka̱lyuwa̱ iliꞌi shi.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Reve A̱sulazuva a damma yi, ‘Foɗo atan a̱ wu adama a na uba̱ta̱ u na vu ri uba̱ta̱ wa akiza u ɗa.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Me ene ta̱ a̱tsuma̱lima̱ a na ama a̱ va̱ a̱ ri o sowuso a Masar,† waru mu uwwa ta̱ mɓa̱la̱ mo okolo n le. N cipa̱ ta̱ adama n wawa le. Ta̱wa̱ gogo, n ta̱ lyungu wu a̱ ka̱mba̱ e iɗa ya Masar.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ɗaɗa A̱sula̱ a̱ lyunguwisa̱ vuma na ama a̱ yi a ꞌyuwain ɗe, za na a dammai, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu a aci a̱ tsu?’ Ni ikambi i malingata ma̱ A̱sula̱ ma na ma̱ ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ yi o molopu ma na ma̱ da̱na̱i a madala, ma ɗa mo oꞌwoto niyi zagbain na̱ zamawawa le.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Nu uyuwusan wu ulinga wa asalama, ɗaɗa wu uta̱a̱ nle e iɗa ya Masar a pasalai Mala ma̱ Shili.† Na̱ a̱ ꞌya̱wi elime na̱ a̱ca̱pa̱, hali a yuwan aꞌwan amunga a̱tsuma̱ o una.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 “Musa na aciya̱yi u damma ta̱ ama a Israꞌila, ‘A̱sula̱ a ta ɗangwa vumava̱sula̱ tsa̱ va̱ a̱tsuma̱ a ama a̱ ɗu.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Musa da̱na̱ ta̱ oɓolo no oɓolo a ama a̱tsuma̱ o una. Waru malingata ma̱ A̱sula̱ ma yuwan ta̱ adanshi na̱ a̱yi a Masasan ma Sinai, na adanshi a̱ a̱ɓula̱. Ne ɗa u ca ntsu adanshi a wumaꞌa.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “A̱vu nkaya n tsu n ꞌyuwan ili i na Musa dammai, a̱vu a ꞌyuwan a zuwaa yi atsuvu, reve a̱ shi a ciga a vadala a̱ ka̱mba̱ Masar.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 A̱vu a damma Haruna,† ‘Yuwaan tsu musula̱ n na maa tsu walaa elime, adama a na tsu reve ili i na i yuwain Musa za na uta̱a̱ ntsu a̱tsuma̱ a Masar shi.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Reve a ruma a̱ma̱li ana ma̱dindim, reve a yuwaan yi kucci, na̱ a̱buki reve a̱ za̱nga̱na̱ e ili i na a rumai ne ekere e le.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ɗaɗa A̱sula̱ a vadalaa nle ucina̱. Reve u lyawa le a̱ ꞌya̱wa̱ o toni urana, woto, ni italyoꞌo o oꞌwo musula̱ n le, ununa u ri pe uɗanu a aatagada a Ama̱sula̱:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 I ꞌya̱sa̱n ta̱ masaꞌa† ma̱ a̱ma̱li uba̱ta̱ u na aa yuwusaan a̱a̱ma̱li Mole a̱ga̱nda̱
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Reve nkaya n tsu n tanu Oogodo o Ucuwusan† adama a cuwan ni ili i na A̱sula̱ a yuwaan nle o una. A yuwan yi ta̱ ni ifoɓi ununa A̱sula̱ o rocoi Musa.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ana a yuwain aꞌwan o ro, a̱vu Josuwa† uwa elime o uvon a aci e iɗa ya Atakpaci a na A̱sula̱ a̱ gba̱ra̱i e iɗa i ndolo. A tara ta̱ Oogodoꞌo a̱ tyo a̱ nda̱na̱ta̱ n saꞌavu n le. A yuwusan ta̱ ulinga na̱ a̱yi a̱ tyo mantsa ma̱ Da̱wuda.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Da̱wuda tsura̱ ta̱ icigi e ekere a̱ A̱sula̱, hali u pati a lyawa yi u suwaa A̱sula̱ a Yakubu A̱a̱ꞌisamapaɗa.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Amma Sulemanu† ɗa ta̱wa̱i u suwa niyi.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Agba a̱vu wo oꞌwo Mogono ma̱ A̱sula̱ ma̱ tsu da̱nu o uꞌwa u na vaɗilima̱ suwai shi, ununa vumava̱sula̱ dammai, a̱yi a yuwusan adanshi a̱ A̱sula̱,
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Zuva nda̱na̱ta̱ n tsugono n va̱ n ɗa,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 A̱mu ɗa n yuwain ili biti a̱tsuma̱ a zuva ni iɗa ne ekere a̱ va̱ shi?’
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “A̱ɗu agbawata, aza a na okolo e le a̱ ri mejege shi, aza a na atsuvu a̱ ɗu a̱ ri uꞌulu. I ta yuwusan nronuloi na̱ Ruhu va Akiza kuci. Ununa nkaya n ɗu n yuwusain, ne ɗa yaa yuwusan.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 A̱tsuma̱ a ama̱sula̱ zane ɗa nkaya n ɗu n ꞌyuwain shi? Hali gba o una aza a na a yuwain adanshi o uta̱wu wu Za va̱ A̱ɓula̱ na i winai hali yu una yi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ko a na i ushiyi Wila̱ wa̱ A̱sula̱ e ekere a nlingata ma̱ A̱sula̱, ne ɗa i ꞌyuwain a̱ kuru yi mejege suru suru.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ana azagbain a Israꞌila a uwwai ne, reve a uwwa upan lon, hali a uwa maluma ma akatsu adama o upan.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Istifanu gba ana u ri na̱ Ruhu va Akiza, reve u zuwa esu a̱ yi zuva a̱vu we ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱. A̱vu we ene Yesu mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Reve u damma le, “Ka̱lyuwa̱i, me ene ta̱ zuva ukpa̱tuꞌu, reve me ene Mawun ma Vuma mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱!”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Reve a ula atsuvu e le na akatsu o oruwo lon. Reve a̱ zura̱ yi nu u ta̱.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Reve o uta̱a̱ yi o ugyuru, ɗaɗa a uwai mavara ma̱ yi na atali. Reve aza a na a̱ shi lo a uwwa niyi a adanshi o foɗo a̱tugu e le o ɓoloto le a̱ ma̱ka̱ka̱n mo ulobo u na a̱ tsu ɗe Shawulu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ele a vuvarasa yi, reve Istifanu yuwan avasa u damma, “Yesu Zagbain, ushi wivuwun u va̱.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ana u dammai ne, ɗaɗa u kingyoi reve u damma nu ucira, “A̱sulazuva she vu tara le nu unusu wan.” Ɗaɗa u kuwa̱i.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.