Atos 7

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Reve aabara a nan ganu e ece Istifanu, “Ili i na aa dansa a aciya̱wu amayun a ɗa?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ɗaɗa Istifanu tsu usu, “A̱ɗu a̱za̱ a̱ va̱ na azagbain, poloo numu atsuvu! Mogono ma̱ A̱sula̱ za tsugbain mo roco ta̱ aciya̱yi ya Ibrahim akaya a̱ tsu e iɗa ya Masapotomiya kafu Ibrahim tyo e iɗa ya Haran.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Vu ꞌyon vu lyawa iɗa i na a matsan nuwu na ama a̱ wu, reve vu tyo e iɗa i na moo roco wu.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Ɗaɗa Ibrahim ꞌyoyin e iɗa ya aza a Kaldiya, reve u da̱nu Haran hali ukwa̱ wa abara a̱ yi. Reve A̱sula̱ a̱ ta̱wa̱to yi pa e iɗa i na i ri nden gogo.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Agba A̱sula̱ a ca yi agadu e iɗaꞌa shi, waru ko udasuwu u ta̱ wi iɗaꞌa u ca yi shi. Amma A̱sula̱ a yuwan ta̱ nzuwulai n na waa ca yi iɗaꞌa a̱yi na̱ limatan vu ugundo wa̱ yi ko na u shi na̱ mawun neꞌen shi.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Agba A̱sula̱ a damma yi ta̱, ‘Limatan va̱ wu ta yuwan limocin e iɗa i ro uba̱ta̱ u na oo sowo a̱tsuma̱lima̱ ana agbashi hali aꞌwan ukpakuna̱shi (400).
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Agba n ta zuwa iɗa i na i zuwai aza a Israꞌila tsugbashi a̱tsuma̱lima̱. Waru o ukosu u tsugbashi a̱ to uta̱ adama a yuwaan mu a̱ga̱nda̱ uba̱ta̱ u nda.’ Ili i na A̱sula̱ a dammai ɗa nda.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “Waru A̱sula̱ a yuwaan ta̱ Ibrahim akucunu† a mapaɗa mo uryumbu† a mantsaꞌa. Ɗaɗa i zuwai a paɗai Ishiyaku mawun ma Ibrahim uryumbu a̱yi na ayin kunla̱ nu umatsun. Ishiyaku ɗa ta̱wa̱ u matsain Yakubu, reve Yakubu matsan nkaya n tsu kupa ne ejere.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Ele nkaya n tsu ana a̱ ri a̱ tsushuꞌun na̱ Isuhu zawaꞌa le, reve a wina yi wo oꞌwo aagbashi e iɗa ya Masar. Agba A̱sula̱ a̱ shi ta̱ oɓolo na̱ a̱yi.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Reve gba u wawa yi a̱tsuma̱ a̱ a̱tsuma̱lima̱ a̱ yi. A̱vu A̱sula̱ a zuwa yi u tsura̱ icigi e ekere a Firiꞌawuna,† mogono ma Masar, adama a na A̱sula̱ a ca yi ta̱ urevu u na u ka̱ra̱la̱i. Ɗaɗa i zuwai Firiꞌawuna ca niyi tsugbain tsi iɗa tsa Masar na̱ tsugbain tsu uꞌwa tsa̱ yi suru.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Reve ambulu a uwa e iɗa ya Masar suru ni iɗa ya Kaꞌana,† na̱ a̱tsuma̱lima̱ lon, hali nkaya n tsu n lamba ilyalya.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 A̱vu ana Yakubu uwwai ishina i ta̱ ɗe e iɗa ya Masar, reve u lyungu nkaya n tsu n ꞌya̱wa̱ n tsula.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 O uꞌya̱wu we ire u le ɗaɗa Isuhu revetyoi aciya̱yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ yi, reve a tara le o roco Firiꞌawuna.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 “Reve Isuhu lyunguwa̱ dada va̱ yi Yakubu na ama a̱ yi adama a̱ tyo Masar ama kupocindere no ozo o ton ɗa suru suru.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ɗaɗa Yakubu† tyoyi Masar. Ɗe ɗa a̱yi na̱ nkaya n tsu n kuwa̱i.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Reve a̱ pura̱ etele e le suru a̱ tyo Shekem, ɗe ɗa a̱ ciɗo nle a aason a na Ibrahim tsulai ni ikebe† e ekere o olobo a Hama.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Ana mantsa ma na A̱sula̱ oo shiton nzuwulai ma̱ yi ya Ibrahim ma rawai zuzu, reve ama a̱ tsu a̱ da̱shi a̱bunda̱ a̱tsuma̱ a Masar.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 A̱vu wo oꞌwo mogono ma saꞌavu ma kumba tsugono tsa Masar, agba u ri nu urevu wi ili i ro adama a̱ Isuhu shi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 A̱vu mogono u yuwaan ama a̱ tsu ugbozu u wuya, reve u roco le a̱tsuma̱lima̱, hali u zuwa le a varishi muwun n le adama a̱ kuwa̱.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “A mantsa mo ndolo ma ɗa a matsain Musa mawun ma saꞌani. Mbara ma̱ yi m ɓa̱na̱ yi ta̱ woto taꞌatsu o uꞌwa u le.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Na̱ a̱ca̱pa̱ reve wo oꞌwo le ko a ciga ko a ꞌyuwan a vari yi, reve usheli u mogono u tsura̱ yi, reve u kungwato yi ana mawun ma̱ yi.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Reve o rito Musa urevu wa aza a Masar suru, reve wo oꞌwo nu ucira a̱tsuma̱ a adanshi na̱ a̱tsuma̱ o ulinga waru.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Ana u rawai aꞌwan amunga, urana u ro, reve u damma lyawa u ꞌya̱wa̱ u bura ama a̱ yi, ama a Israꞌila.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 A mantsa ma ɗaɗa we enei vuma va Masar e leꞌeshe vuma va Israꞌila. Ɗaɗa Musa rawai adama u wawa yi, reve u tsupaa yi wu una za va Masarꞌm.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 U ta dansa a̱za̱ a̱ yi e te reve A̱sula̱ a̱ lyungu yi ta̱ u wawa le, agba a gura reve shi.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ana usana u tawai waru, reve wu utisa̱ mabura me le, a̱vu we ene ama a Israꞌila e re a̱ nla̱ngi. A̱vu u ciga wu kasa le. A̱vu u damma, ‘Ili i ta̱ i ɗa i ri, adama a̱ nye yaa amatonloi?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Reve za vi igishi ca̱co Musa a̱ ngeꞌen, a̱vu u damma yi, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu u tsu?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Vu ciga ta̱ vu una mu ununa vu unai vuma va Masar yon?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Ana Musa uwwai ne, ɗaɗa u sumai u lyawai iɗaꞌa, reve u reme limocin e iɗa ya Midiya, uba̱ta̱ u na u matsain olobo e re a̱ yi.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ana a yuwain aꞌwan amunga, urana u ro a̱tsuma̱ o ogozo zuzu na Masasan ma Sinai,† reve malingata ma̱ A̱sula̱ ma̱ ta̱wa̱ ya Musa a̱tsuma̱ e elentsu a akina a madala o molopu.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Ana Musa ene niyi, reve u reme asalama e ili i na wee inda. Ana u rawai zuzu adama we ene, ɗaɗa wu uwwai uɗyo wa̱ A̱sulazuva a dansaa yi,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘A̱mu ɗa A̱sula̱ a nkaya n ɗu A̱sula̱ a Ibrahim, na̱ Ishiyaku, na̱ Yakubu.’ Reve Musa reme mejeꞌen adama o wovon, u da̱shi gura ka̱lyuwa̱ iliꞌi shi.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Reve A̱sulazuva a damma yi, ‘Foɗo atan a̱ wu adama a na uba̱ta̱ u na vu ri uba̱ta̱ wa akiza u ɗa.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Me ene ta̱ a̱tsuma̱lima̱ a na ama a̱ va̱ a̱ ri o sowuso a Masar,† waru mu uwwa ta̱ mɓa̱la̱ mo okolo n le. N cipa̱ ta̱ adama n wawa le. Ta̱wa̱ gogo, n ta̱ lyungu wu a̱ ka̱mba̱ e iɗa ya Masar.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Ɗaɗa A̱sula̱ a̱ lyunguwisa̱ vuma na ama a̱ yi a ꞌyuwain ɗe, za na a dammai, ‘Zane ɗa zuwa nuwu zagbain na̱ za vu ugeꞌetosu a aci a̱ tsu?’ Ni ikambi i malingata ma̱ A̱sula̱ ma na ma̱ ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ yi o molopu ma na ma̱ da̱na̱i a madala, ma ɗa mo oꞌwoto niyi zagbain na̱ zamawawa le.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nu uyuwusan wu ulinga wa asalama, ɗaɗa wu uta̱a̱ nle e iɗa ya Masar a pasalai Mala ma̱ Shili.† Na̱ a̱ ꞌya̱wi elime na̱ a̱ca̱pa̱, hali a yuwan aꞌwan amunga a̱tsuma̱ o una.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Musa na aciya̱yi u damma ta̱ ama a Israꞌila, ‘A̱sula̱ a ta ɗangwa vumava̱sula̱ tsa̱ va̱ a̱tsuma̱ a ama a̱ ɗu.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Musa da̱na̱ ta̱ oɓolo no oɓolo a ama a̱tsuma̱ o una. Waru malingata ma̱ A̱sula̱ ma yuwan ta̱ adanshi na̱ a̱yi a Masasan ma Sinai, na adanshi a̱ a̱ɓula̱. Ne ɗa u ca ntsu adanshi a wumaꞌa.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “A̱vu nkaya n tsu n ꞌyuwan ili i na Musa dammai, a̱vu a ꞌyuwan a zuwaa yi atsuvu, reve a̱ shi a ciga a vadala a̱ ka̱mba̱ Masar.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 A̱vu a damma Haruna,† ‘Yuwaan tsu musula̱ n na maa tsu walaa elime, adama a na tsu reve ili i na i yuwain Musa za na uta̱a̱ ntsu a̱tsuma̱ a Masar shi.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Reve a ruma a̱ma̱li ana ma̱dindim, reve a yuwaan yi kucci, na̱ a̱buki reve a̱ za̱nga̱na̱ e ili i na a rumai ne ekere e le.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ɗaɗa A̱sula̱ a vadalaa nle ucina̱. Reve u lyawa le a̱ ꞌya̱wa̱ o toni urana, woto, ni italyoꞌo o oꞌwo musula̱ n le, ununa u ri pe uɗanu a aatagada a Ama̱sula̱:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 I ꞌya̱sa̱n ta̱ masaꞌa† ma̱ a̱ma̱li uba̱ta̱ u na aa yuwusaan a̱a̱ma̱li Mole a̱ga̱nda̱
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Reve nkaya n tsu n tanu Oogodo o Ucuwusan† adama a cuwan ni ili i na A̱sula̱ a yuwaan nle o una. A yuwan yi ta̱ ni ifoɓi ununa A̱sula̱ o rocoi Musa.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ana a yuwain aꞌwan o ro, a̱vu Josuwa† uwa elime o uvon a aci e iɗa ya Atakpaci a na A̱sula̱ a̱ gba̱ra̱i e iɗa i ndolo. A tara ta̱ Oogodoꞌo a̱ tyo a̱ nda̱na̱ta̱ n saꞌavu n le. A yuwusan ta̱ ulinga na̱ a̱yi a̱ tyo mantsa ma̱ Da̱wuda.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Da̱wuda tsura̱ ta̱ icigi e ekere a̱ A̱sula̱, hali u pati a lyawa yi u suwaa A̱sula̱ a Yakubu A̱a̱ꞌisamapaɗa.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Amma Sulemanu† ɗa ta̱wa̱i u suwa niyi.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Agba a̱vu wo oꞌwo Mogono ma̱ A̱sula̱ ma̱ tsu da̱nu o uꞌwa u na vaɗilima̱ suwai shi, ununa vumava̱sula̱ dammai, a̱yi a yuwusan adanshi a̱ A̱sula̱,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Zuva nda̱na̱ta̱ n tsugono n va̱ n ɗa,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 A̱mu ɗa n yuwain ili biti a̱tsuma̱ a zuva ni iɗa ne ekere a̱ va̱ shi?’
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “A̱ɗu agbawata, aza a na okolo e le a̱ ri mejege shi, aza a na atsuvu a̱ ɗu a̱ ri uꞌulu. I ta yuwusan nronuloi na̱ Ruhu va Akiza kuci. Ununa nkaya n ɗu n yuwusain, ne ɗa yaa yuwusan.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 A̱tsuma̱ a ama̱sula̱ zane ɗa nkaya n ɗu n ꞌyuwain shi? Hali gba o una aza a na a yuwain adanshi o uta̱wu wu Za va̱ A̱ɓula̱ na i winai hali yu una yi.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ko a na i ushiyi Wila̱ wa̱ A̱sula̱ e ekere a nlingata ma̱ A̱sula̱, ne ɗa i ꞌyuwain a̱ kuru yi mejege suru suru.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ana azagbain a Israꞌila a uwwai ne, reve a uwwa upan lon, hali a uwa maluma ma akatsu adama o upan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Istifanu gba ana u ri na̱ Ruhu va Akiza, reve u zuwa esu a̱ yi zuva a̱vu we ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱. A̱vu we ene Yesu mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Reve u damma le, “Ka̱lyuwa̱i, me ene ta̱ zuva ukpa̱tuꞌu, reve me ene Mawun ma Vuma mishin uba̱ta̱ u tsugbain o ukere usaꞌani wa̱ A̱sula̱!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Reve a ula atsuvu e le na akatsu o oruwo lon. Reve a̱ zura̱ yi nu u ta̱.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Reve o uta̱a̱ yi o ugyuru, ɗaɗa a uwai mavara ma̱ yi na atali. Reve aza a na a̱ shi lo a uwwa niyi a adanshi o foɗo a̱tugu e le o ɓoloto le a̱ ma̱ka̱ka̱n mo ulobo u na a̱ tsu ɗe Shawulu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ele a vuvarasa yi, reve Istifanu yuwan avasa u damma, “Yesu Zagbain, ushi wivuwun u va̱.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ana u dammai ne, ɗaɗa u kingyoi reve u damma nu ucira, “A̱sulazuva she vu tara le nu unusu wan.” Ɗaɗa u kuwa̱i.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.