Atos 28

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana tsu laꞌai, a̱vu tsu uwwa a na tsu ta̱ e iɗa i memere ma̱ mini i na a̱ tsu ɗe Malita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ama a̱ lyuciꞌi a yuwaan tsu ta̱ isaꞌani lon. Mantsa ma̱ mini na̱ mantsa mo uta̱nu ma ɗa ma̱ da̱na̱i, a̱vu a kaɓatowo tsu akina, tsa̱ra̱ tsu lyasuwa.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 A̱vu Bulu zami ɗanga a zuwusa a akina, reve yo ro na ri na̱ tsukono wu uta̱ pe a̱tsuma̱ a ɗangaꞌa adama o usuɗuwu, a̱vu u ka̱ɗa̱ Bulu o ukere reve u kaɓa ɗe.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ana ama a̱ lyuciꞌi e enei yoꞌo ukaɓu o ukere wa̱ yi, a̱vu a dammulai va̱ni le, “Vuma nda za mona ma ama ma ɗa! Ye ene, ko na u kuwa̱i a̱ mini shi, amma suru na̱ ne a̱a̱ma̱li a ka o ugeꞌetosu wa amayun a ɗa a zuwai mpasa ma ama n kurusu yi, u ta̱ gba a̱ kuwa̱.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 A̱vu Bulu za̱ka̱tsa̱ ekere a̱ yi reve u vari yoꞌo a akina, agba wu uwwa mɓa̱la̱ shi.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Reve amaꞌa a̱ ka̱ra̱ a majiyan a na Bulu ta tsutsa ko u riya̱ a̱vu u kuwushi lo. Amma ana a jimai, agba e ene ili i fara na̱ a̱yi shi. Reve a vadala majiyan me le, a̱vu a damma, “Ma̱sula̱ ma ɗa.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Vuma na a̱ tsu ɗe Pubiliya ɗa da̱na̱i gwamna vi iɗa i memere ma̱ miniꞌi. U da̱na̱ ta̱ ni iɗa lo zuzu a̱ ka̱nda̱ruwa̱. A̱yi ɗa u ushi ntsu, reve u ca tsu ucuꞌwatan o uꞌwa wa̱ yi hali rana taꞌatsu.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Dada va Pubiliya gba u da̱na̱ ta̱ ni ivuna̱ nu ucaruwu. A̱vu Bulu uwa uba̱ta̱ u na u da̱na̱i. Reve u kuruwa̱ yi ukere a yuwusaan yi avasa, a̱vu gba vumaꞌa u ka̱mba̱ gbaga.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ana vuma wo oꞌwoi gbaga, reve ama e iɗa i memere ma̱ miniꞌi a̱ ka̱ra̱ a̱ ta̱wusa̱a̱ na ama e le a na a̱ ri nu ubanakun ya̱ Bulu a̱vu u ka̱mba̱to le gbaga.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Amaꞌa a ca tsu ta̱ tsugbain lon, waru ana tsa̱a̱ ka̱ra̱ a ca tsu ta̱ ili biti i na tsu cigai.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ana tsu yuwain woto taꞌatsu a Malita, reve tsu teme mmalu a malaꞌa. A̱vu tsu uwa a wantsun u na wi isawain e iɗa i memere ma̱ miniꞌi a mantsa ma na mmalu a wantsun n shi n yuwan shi. Wantsun u lyuci wa Iskandariya u ɗa u da̱na̱i. A aaci a wantsuꞌun, iroci yu usheꞌen vu mpishe va̱ a̱ma̱li a na a̱ tsu ɗe Kasata na̱ Polu ɗa da̱na̱i ɗe.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ana tsu rawai a̱ lyuci va Sirakusa, tsu da̱nu ta̱ pe rana taꞌatsu.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Reve tsu uwa a wantsun a̱vu tsu lyawa Sirakusa, a̱vu tsu ka̱ra̱ a̱ tyo uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Rigiyun. Ana usana u tawai, upepu u lapusa ta̱ a̱ tyosu ugana, a̱vu tsu rawa a̱ lyuci va Putiyoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 A̱tsuma̱ a̱ lyuci va Putiyoli tsu cina ta̱ pe a̱za̱ e Itoni, reve a pati tsu tsi isawan pe ne ele. Ana tsu yuwain ajuma a̱ ta̱ ne ele, a̱vu tsu ka̱ra̱ a̱ tyo a̱ lyuci va̱ Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ana a̱za̱ e Itoni ya̱ Roma a uwwai a na tsu ta̱ lo o ure a̱ ta̱wa̱, reve a̱ ta̱wa̱ a gaꞌaton tsu e Eden a Apiya. Ozo o ro gba shi a gaꞌaton tsu ta̱ uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Cuꞌwatan Taꞌatsu. Ana Bulu ene nle, reve u godyoo A̱sula̱ reve u da̱shi tsura̱ ugbamu wo okolo.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ana tsu uwai a̱ lyuci va̱ Roma, a lyawa ta̱ Bulu da̱na̱ a̱yi a̱ ndeꞌen oɓolo na̱ a̱soja a na a̱ pirishi yi.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ana tsu yuwain rana taꞌatsu, a̱vu Bulu ɗe azagbain a Israꞌila a̱tsuma̱ a̱ Roma. Ana o ɓolotoi a̱vu u damma le, “A̱ɗu a̱za̱ a̱ va̱, ko na wo oꞌwoi n yuwaan ama a̱ tsu unusu shi, n nusaan le uba̱ta̱ e ili ya agadu a nkaya n tsu shi. Suru na̱ ne e reme mu ta̱ a̱ Urishelima, a̱vu a ca mu e ekere a ama a̱ Roma ugutsuwu.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ele gba a̱za̱ a̱ Roma e petelyuwe ta̱ adanshi a̱ va̱, a̱vu a ciga a lyawa mu, adama a na e reme mu nu unusu u na u rawai o una mu shi.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Amma ana aza a Israꞌila a̱ usu yi shi, a̱yi ɗa i zuwai u reme numu m patiyi a̱ tyo na adanshi a̱ va̱ uba̱ta̱ wa Kaisa mogono, ko na wo oꞌwoi n ciga n ꞌya̱wa̱ na ama a̱ tsu o ukobu wu ugeꞌetosu shi.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 A̱yi ɗa i zuwai n zamiyi ure u na me ene ɗu, tsa̱ra̱ tsu dammulai neꞌen, ana wo oꞌwoi adama a vuma na aza a Israꞌila e indanasa uta̱wu wa̱ yi u ɗa a̱ nla̱ numu na akani a nda.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Reve a̱ usu yi, “A̱tsu tsu uwwa adanshi a̱ wu uba̱ta̱ wa aza a Israꞌila shi. Tsu tsura̱ mpepelime n na a ɗanaa ntsu ɗe Yahuda shi. Waru tsu uwwa adanshi o uwuyanu a̱ wu uba̱ta̱ wa aza a na a rawai shi.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Amma tsu ciga ta̱ tsu uwwa yo okolo a̱ wu. Ili i na a̱tsu tsu revei a̱yi ɗa, adama o ure wa̱ A̱sula̱ a saꞌavu a nda na ama suru a yuwusan adanshi a vanvama adama a̱ yi.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ana a zuwai urana u na a gaꞌan, reve ama na̱ a̱bunda̱ gba a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u na u cuꞌwain. Diga usana hali a̱ tyo ulivu u yuwusaan le ta̱ adanshi o tsugono tsa̱ A̱sula̱. A̱vu u yuwan ulinga na atagada a̱ Wila̱ wa Musa na atagada a Ama̱sula̱, tsa̱ra̱ u vadala le a̱ kuru Yesu.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ozo o ro e le a̱ usu ta̱ ili i na u damma nle, ozo o ro gba shi a ꞌyuwan ta̱ a na a ca okolo.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 A̱vu a uwa mawasan va̱ni le, reve a̱ ka̱ra̱ e beteꞌushe. A̱ tyo o ukosu a̱vu Bulu damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱ mejege, ana u yuwain adanshi na̱ nkaya n tsu o una̱ wa Ishaya vumava̱sula̱,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Vu ꞌya̱wa̱ vu damma ama a̱ va̱,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Suru nɗu i ta̱ no okolo ugbamu.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “Adama a nda, n ciga ta̱ i reve A̱sula̱ a̱ lyungu ta̱ na alabari e iwawi, hali a̱ tyo e ekere a Atakpaci. Ele gba a̱ ta̱ ushi.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ana Bulu dammai ne, a̱vu aza a Israꞌila a̱ ꞌyon a lyawa uba̱ta̱ꞌa̱, reve a̱ ka̱ra̱ a mawasan va̱ni le.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Bulu gba u da̱nu ta̱ pe o uꞌwa u na wa tsupusa ikebe hali aꞌwan e re. A̱ ushishi vuma na ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa̱ yi suru.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 A̱ shi a putsaa yi na alajiya shi. U yuwusan ta̱ uritosu wa̱ Yesu Zagbain Za vi Iwawi, babu wovon.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.