Atos 28

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana tsu laꞌai, a̱vu tsu uwwa a na tsu ta̱ e iɗa i memere ma̱ mini i na a̱ tsu ɗe Malita.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ama a̱ lyuciꞌi a yuwaan tsu ta̱ isaꞌani lon. Mantsa ma̱ mini na̱ mantsa mo uta̱nu ma ɗa ma̱ da̱na̱i, a̱vu a kaɓatowo tsu akina, tsa̱ra̱ tsu lyasuwa.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 A̱vu Bulu zami ɗanga a zuwusa a akina, reve yo ro na ri na̱ tsukono wu uta̱ pe a̱tsuma̱ a ɗangaꞌa adama o usuɗuwu, a̱vu u ka̱ɗa̱ Bulu o ukere reve u kaɓa ɗe.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ana ama a̱ lyuciꞌi e enei yoꞌo ukaɓu o ukere wa̱ yi, a̱vu a dammulai va̱ni le, “Vuma nda za mona ma ama ma ɗa! Ye ene, ko na u kuwa̱i a̱ mini shi, amma suru na̱ ne a̱a̱ma̱li a ka o ugeꞌetosu wa amayun a ɗa a zuwai mpasa ma ama n kurusu yi, u ta̱ gba a̱ kuwa̱.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 A̱vu Bulu za̱ka̱tsa̱ ekere a̱ yi reve u vari yoꞌo a akina, agba wu uwwa mɓa̱la̱ shi.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Reve amaꞌa a̱ ka̱ra̱ a majiyan a na Bulu ta tsutsa ko u riya̱ a̱vu u kuwushi lo. Amma ana a jimai, agba e ene ili i fara na̱ a̱yi shi. Reve a vadala majiyan me le, a̱vu a damma, “Ma̱sula̱ ma ɗa.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Vuma na a̱ tsu ɗe Pubiliya ɗa da̱na̱i gwamna vi iɗa i memere ma̱ miniꞌi. U da̱na̱ ta̱ ni iɗa lo zuzu a̱ ka̱nda̱ruwa̱. A̱yi ɗa u ushi ntsu, reve u ca tsu ucuꞌwatan o uꞌwa wa̱ yi hali rana taꞌatsu.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Dada va Pubiliya gba u da̱na̱ ta̱ ni ivuna̱ nu ucaruwu. A̱vu Bulu uwa uba̱ta̱ u na u da̱na̱i. Reve u kuruwa̱ yi ukere a yuwusaan yi avasa, a̱vu gba vumaꞌa u ka̱mba̱ gbaga.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ana vuma wo oꞌwoi gbaga, reve ama e iɗa i memere ma̱ miniꞌi a̱ ka̱ra̱ a̱ ta̱wusa̱a̱ na ama e le a na a̱ ri nu ubanakun ya̱ Bulu a̱vu u ka̱mba̱to le gbaga.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Amaꞌa a ca tsu ta̱ tsugbain lon, waru ana tsa̱a̱ ka̱ra̱ a ca tsu ta̱ ili biti i na tsu cigai.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Ana tsu yuwain woto taꞌatsu a Malita, reve tsu teme mmalu a malaꞌa. A̱vu tsu uwa a wantsun u na wi isawain e iɗa i memere ma̱ miniꞌi a mantsa ma na mmalu a wantsun n shi n yuwan shi. Wantsun u lyuci wa Iskandariya u ɗa u da̱na̱i. A aaci a wantsuꞌun, iroci yu usheꞌen vu mpishe va̱ a̱ma̱li a na a̱ tsu ɗe Kasata na̱ Polu ɗa da̱na̱i ɗe.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ana tsu rawai a̱ lyuci va Sirakusa, tsu da̱nu ta̱ pe rana taꞌatsu.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Reve tsu uwa a wantsun a̱vu tsu lyawa Sirakusa, a̱vu tsu ka̱ra̱ a̱ tyo uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Rigiyun. Ana usana u tawai, upepu u lapusa ta̱ a̱ tyosu ugana, a̱vu tsu rawa a̱ lyuci va Putiyoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 A̱tsuma̱ a̱ lyuci va Putiyoli tsu cina ta̱ pe a̱za̱ e Itoni, reve a pati tsu tsi isawan pe ne ele. Ana tsu yuwain ajuma a̱ ta̱ ne ele, a̱vu tsu ka̱ra̱ a̱ tyo a̱ lyuci va̱ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ana a̱za̱ e Itoni ya̱ Roma a uwwai a na tsu ta̱ lo o ure a̱ ta̱wa̱, reve a̱ ta̱wa̱ a gaꞌaton tsu e Eden a Apiya. Ozo o ro gba shi a gaꞌaton tsu ta̱ uba̱ta̱ u na a̱ tsu ɗe Cuꞌwatan Taꞌatsu. Ana Bulu ene nle, reve u godyoo A̱sula̱ reve u da̱shi tsura̱ ugbamu wo okolo.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ana tsu uwai a̱ lyuci va̱ Roma, a lyawa ta̱ Bulu da̱na̱ a̱yi a̱ ndeꞌen oɓolo na̱ a̱soja a na a̱ pirishi yi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ana tsu yuwain rana taꞌatsu, a̱vu Bulu ɗe azagbain a Israꞌila a̱tsuma̱ a̱ Roma. Ana o ɓolotoi a̱vu u damma le, “A̱ɗu a̱za̱ a̱ va̱, ko na wo oꞌwoi n yuwaan ama a̱ tsu unusu shi, n nusaan le uba̱ta̱ e ili ya agadu a nkaya n tsu shi. Suru na̱ ne e reme mu ta̱ a̱ Urishelima, a̱vu a ca mu e ekere a ama a̱ Roma ugutsuwu.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ele gba a̱za̱ a̱ Roma e petelyuwe ta̱ adanshi a̱ va̱, a̱vu a ciga a lyawa mu, adama a na e reme mu nu unusu u na u rawai o una mu shi.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Amma ana aza a Israꞌila a̱ usu yi shi, a̱yi ɗa i zuwai u reme numu m patiyi a̱ tyo na adanshi a̱ va̱ uba̱ta̱ wa Kaisa mogono, ko na wo oꞌwoi n ciga n ꞌya̱wa̱ na ama a̱ tsu o ukobu wu ugeꞌetosu shi.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 A̱yi ɗa i zuwai n zamiyi ure u na me ene ɗu, tsa̱ra̱ tsu dammulai neꞌen, ana wo oꞌwoi adama a vuma na aza a Israꞌila e indanasa uta̱wu wa̱ yi u ɗa a̱ nla̱ numu na akani a nda.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Reve a̱ usu yi, “A̱tsu tsu uwwa adanshi a̱ wu uba̱ta̱ wa aza a Israꞌila shi. Tsu tsura̱ mpepelime n na a ɗanaa ntsu ɗe Yahuda shi. Waru tsu uwwa adanshi o uwuyanu a̱ wu uba̱ta̱ wa aza a na a rawai shi.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Amma tsu ciga ta̱ tsu uwwa yo okolo a̱ wu. Ili i na a̱tsu tsu revei a̱yi ɗa, adama o ure wa̱ A̱sula̱ a saꞌavu a nda na ama suru a yuwusan adanshi a vanvama adama a̱ yi.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ana a zuwai urana u na a gaꞌan, reve ama na̱ a̱bunda̱ gba a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ u na u cuꞌwain. Diga usana hali a̱ tyo ulivu u yuwusaan le ta̱ adanshi o tsugono tsa̱ A̱sula̱. A̱vu u yuwan ulinga na atagada a̱ Wila̱ wa Musa na atagada a Ama̱sula̱, tsa̱ra̱ u vadala le a̱ kuru Yesu.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ozo o ro e le a̱ usu ta̱ ili i na u damma nle, ozo o ro gba shi a ꞌyuwan ta̱ a na a ca okolo.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 A̱vu a uwa mawasan va̱ni le, reve a̱ ka̱ra̱ e beteꞌushe. A̱ tyo o ukosu a̱vu Bulu damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱ mejege, ana u yuwain adanshi na̱ nkaya n tsu o una̱ wa Ishaya vumava̱sula̱,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Vu ꞌya̱wa̱ vu damma ama a̱ va̱,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Suru nɗu i ta̱ no okolo ugbamu.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 “Adama a nda, n ciga ta̱ i reve A̱sula̱ a̱ lyungu ta̱ na alabari e iwawi, hali a̱ tyo e ekere a Atakpaci. Ele gba a̱ ta̱ ushi.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Ana Bulu dammai ne, a̱vu aza a Israꞌila a̱ ꞌyon a lyawa uba̱ta̱ꞌa̱, reve a̱ ka̱ra̱ a mawasan va̱ni le.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Bulu gba u da̱nu ta̱ pe o uꞌwa u na wa tsupusa ikebe hali aꞌwan e re. A̱ ushishi vuma na ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa̱ yi suru.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 A̱ shi a putsaa yi na alajiya shi. U yuwusan ta̱ uritosu wa̱ Yesu Zagbain Za vi Iwawi, babu wovon.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.