Atos 21
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs VC
1 Ana tsu kasai na̱ mbara ma Afisu, a̱vu tsu uwa a wantsun tsu saɓa a̱ tyo Koso e iɗa i memere ma̱ mini mejege. Ana usana u tawai, a̱vu tsu rawa Rodusa, diga lo waru she Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Reve tsu cina lo wantsun u na waa pasalai a̱ tyo Finisiya, reve tsu uwa tsu lyuwa elime na̱ mmalu.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Tse ene ta̱ iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kuburu a̱vu tsu lyawa yi ugula̱ tsu ka̱ra̱ tsu cipa̱ a̱ lyuci va Taya, e iɗa ya Suriya, uba̱ta̱ u na a̱a̱ cipa̱to itana i na i ri a wantsuꞌun.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ana tsu uwai a̱ lyuci, reve tsu cina pe a̱za̱ e Itoni, reve tsu yuwan pe ayin e cindere. Reve Ruhu va Akiza zuwa le a ca Bulu a̱sa̱la̱ she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ana tsu yuwain ayin e cindereꞌe, reve tsu va̱sa̱ tsu lyuwa elime na̱ mmalu. Reve a̱za̱ e Itoni na̱ a̱ma̱ci na̱ muwun n le e shewun tsu o uta̱ a̱ lyuci a̱ tyo a̱ ngeꞌen m mala. A̱vu tsu ka̱ɗa̱to a̱ wuyun tsu yuwan avasa.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ana tsu kasalai, reve tsu uwa a wantsun. Ele gba a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Reve tsu lyawa Taya a̱ tyo Talamaya. Ana tsu ca̱sa̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni, a̱vu tsa asa pe ayin a̱ ta̱.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ana usana u tawai, reve tsu ka̱ra̱ a̱ tyo Kasariya, a̱vu tsu cuꞌwan ya Filibu za va alajiya, vuma ta̱ a̱tsuma̱ a ama e cindere a na a kambusai ajiya.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 U ta̱ ne esheli a̱ na̱shi aza a na o koto o oloi shi, a tsu yuwusan ta̱ adanshi e ikaka ya̱ A̱sula̱.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ana tsu jimai pe, a̱vu vumava̱sula̱ ro na a̱ tsu ɗe Agabu ta̱wa̱ diga Yahuda.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ana u ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ tsu, a̱vu u tara gbakala vi ikyun ya̱ Bulu, reve wu nla̱ aciya̱yi ekere na ana. A̱vu u damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱, ‘Ne tsunda tsa ɗa aza a Israꞌila a̱ Urishelima a̱a̱ nla̱ za gbakala vi ikyun i nda, a̱vu a zuwa yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ Roma.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ana tsu uwwai ne, reve a̱tsu na̱ a̱za̱ e Itoni a na a̱ ri lo tsu pati Bulu she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Reve Bulu usu u damma, “Adama a̱ nye i ri e mesun a kuɗusa okolo a̱ va̱? N ri ufoɓu n uwa o uꞌwa wa ali Urishelima goon shi, amma hali n kuwa̱ adama e Yesu Zagbain.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ana tse enei wa̱a̱ bula̱ shi, ɗaɗa tsu dammai, “Lyawa a yuwan ili i na A̱sulazuva e enei a̱ ri mejege.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Tsu jima shi, ɗaɗa tsu foɓoi tsu va̱sa̱i a̱ tyo Urishelima.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Reve ama o ro a̱tsuma̱ a̱ a̱za̱ e Itoni a Kasariya e shewun tsu, reve a̱ tyowetyo tsu o uꞌwa wa Nnasan uba̱ta̱ u na tsa̱a̱ da̱nu. A̱yi vuma va Kuburu ɗa za na fara cayi okolo a̱tsuma̱ e Itoni.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Ana tsu rawai Urishelima, reve a̱za̱ e Itoni suru a raba tsu na̱ ma̱za̱nga̱.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ana usana u tawai, reve a̱tsu na̱ Bulu tsu ꞌya̱wa̱ tse ene Yakubu, waru azagbain a̱ a̱za̱ e Itoni a̱ shi ta̱ lo.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ana Bulu ca̱sa̱ nle, reve u damma ununa A̱sula̱ a yuwain ulinga na̱ a̱yi adama u kamba Atakpaci.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Ana a uwwai ne suru, reve a ciɓala A̱sula̱, reve a damma Bulu, “Za tsu, vu ta uwwusa, ama ukpakukupa na̱ a̱bunda̱ aza a Israꞌila o oꞌwo ta̱ a̱za̱ e Itoni, agba suru nle o to mpolo nu ukurusu u Wila̱ wa Musa mejege.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Agba a damma le ta̱ ɗe a na vu to rocosu aza a Israꞌila a na a̱ ri nden a̱tsuma̱ a Atakpaci, she a̱ kuru Wila̱ wa Musa wan. A na vu ta dansaa le she a paɗa muwun n le uryumbu wan, waru she a̱ kuru agadu a̱ tsu wan.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 “Cine tsaa yuwain gogo, ana wo oꞌwoi a̱za̱ a̱ tsu a uwwa ta̱ ɗe na vu ri pa?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Yuwan ankuri, vu yuwan ili i na tsaa dansaa wu. Tsu ta̱ na ama a̱ na̱shi aza a na a yuwayin A̱sula̱ akucunu.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Vu ɓolo ekere na ama a nda. Vu foɓo aciya̱wu adama a̱ a̱ga̱nda̱ a na a tsu yuwan adama a akucunuꞌu. Vu tsupa adama a puna aci e le. Ɗaɗa ama ee reve adanshi a na a yuwain a aci a̱ wu epen a ɗa. E te reve a na voo tono Wila̱ wa Musa.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 “Tsu damma ta̱ ɗe Atakpaci a̱za̱ e Itoni ili i na i lobonoi a yuwan. Tsu ɗanaa le ta̱, she a lyuwa ili i na a cayi a̱ma̱li wan. She a tama a̱kutsu a mpasa wan, waru a tama nama na a̱ punda̱ra̱i wan. Tsu damma le ta̱ waru she a yuwan tsipere wan.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Reve Bulu usu a̱sa̱la̱ e le. Ana usana u tawai, reve u ꞌya̱wa̱ u yuwan a̱ga̱nda̱ a̱ wulecu oɓolo na amaꞌa. A̱vu u uwa a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa adama u damma le mantsa ma na akucunu e le oo koto, reve a yuwan kucci† adama a̱ koyan a̱tsuma̱ e le.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ana a yuwain ayin e cindere a na akucunuꞌu oo koto, reve aza a Israꞌila o ro a na a̱ ri e iɗa ya Asiya e ene Bulu a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Ɗaɗa a̱ ꞌya̱sa̱in okolo a ama, reve e reme Bulu.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Na a saali, “A̱za̱ a̱ tsu, kamba ntsu! Vuma nda u ta garasa ba̱ta̱ ba̱ta̱ o ritosu ili i vama a̱ tyo e ekere a ama a̱ tsu oɓolo na̱ Wila̱ wa Musa, na adama a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa a nda. U zuwa ta̱ uba̱ta̱ wa akiza u nda wo oꞌwo ili i wono a na u tarai Atakpaci a uwa pe.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ozo o ro e le a̱ shi ta̱ ɗe e ene Bulu oɓolo na̱ Tarafima vuma va Afisu a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Adama o ndolo, a ta dansa u tara yi ta̱ a uwa pe a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Reve ugbozu wa ama a̱ lyuci suru u ꞌyon, a̱vu ama a uwa a̱ ta̱wusa̱ ni ilaɗi ba̱ta̱ ba̱ta̱. Ɗaɗa e remei Bulu a̱vu o uta̱a̱ yi a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa reve a̱ ɓa̱rushi na̱ntsu va̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ele o mpolo n na oo una yi, ɗaɗa a dammai yali i gbain† yo oɓolo a̱ a̱soja va̱ Roma a na, lyuci suru ta̱ ɗe azama u daɓa na akina.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Reve u tarashi nan yali na̱ a̱soja o ro, a̱vu a suma a̱ tyo uba̱ta̱ u na ama a̱ ri uɓolotowu. Ana aza a addamaꞌa e enei zagbaiꞌin na̱ a̱soja a̱ yi a̱vu a lyawa malapa ma̱ Bulu.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 A̱vu yali i gbaiꞌin u reme Bulu, a̱vu u zuwa a̱ nla̱ yi na akani e re. A̱vu we ece oɓolo a amaꞌa ko zane ɗa Buluꞌu, ni ili i na u yuwain waru.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Reve akapi a saala ili i ro, akapi waru ili i ro koꞌo. Ana wo oꞌwoi a yuwusan ta̱ elemu lon, u gura reve ili i na aa dansa shi, ɗaɗa u zuwa a tarai Bulu a̱ tyo o uꞌwa wa̱ a̱soja.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Ana a rawai a dasata, a̱vu yisaali i yuwan a̱bunda̱ she na a̱sojaꞌa a tanuyi Bulu a̱ nlyungu adama a wawa yi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 A̱vu oɓolo a amaꞌa a̱ kuru adansa, “O kototo yi, o kototo yi.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 A̱soja azama o oto yi a̱tsuma̱ a aasula o ukari wa̱ a̱soja, a̱vu Bulu damma yali i gbaiꞌin, “Ko vu ta lyawa n yuwan adanshi na̱ a̱vu?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Mu uwwa ta̱ a na a̱vu ɗa za va Masar na ta̱wa̱yi nu uꞌya̱sun wa asuvu, a̱vu vu pura̱ ama a akpaka ukpakukupa una̱shi (4,000) a̱ tyo o ogozo mantsa mo ro ɗe shi. Ne ɗa shi?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 A̱vu Bulu usu, “Oꞌo, a̱mu za va Israꞌila ɗa umatsun wa Tarsu, lyuci na ri ili i ro a̱tsuma̱ a Kilikiya. Yuwan ankuri, lyawa n yuwan adanshi na amaꞌa.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ana zagbaiꞌin u damma niyi u ta gura yuwan adanshi, reve Bulu isawan o udasata, a̱vu u yuwaan ama iroci ne ekere tsa̱ra̱ a̱ rungwa̱. Ana a̱ rungwa̱i, ɗaɗa u yuwaan nle adanshi na̱ Tsuꞌarama.†
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.