Atos 21

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ana tsu kasai na̱ mbara ma Afisu, a̱vu tsu uwa a wantsun tsu saɓa a̱ tyo Koso e iɗa i memere ma̱ mini mejege. Ana usana u tawai, a̱vu tsu rawa Rodusa, diga lo waru she Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Reve tsu cina lo wantsun u na waa pasalai a̱ tyo Finisiya, reve tsu uwa tsu lyuwa elime na̱ mmalu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Tse ene ta̱ iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kuburu a̱vu tsu lyawa yi ugula̱ tsu ka̱ra̱ tsu cipa̱ a̱ lyuci va Taya, e iɗa ya Suriya, uba̱ta̱ u na a̱a̱ cipa̱to itana i na i ri a wantsuꞌun.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ana tsu uwai a̱ lyuci, reve tsu cina pe a̱za̱ e Itoni, reve tsu yuwan pe ayin e cindere. Reve Ruhu va Akiza zuwa le a ca Bulu a̱sa̱la̱ she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ana tsu yuwain ayin e cindereꞌe, reve tsu va̱sa̱ tsu lyuwa elime na̱ mmalu. Reve a̱za̱ e Itoni na̱ a̱ma̱ci na̱ muwun n le e shewun tsu o uta̱ a̱ lyuci a̱ tyo a̱ ngeꞌen m mala. A̱vu tsu ka̱ɗa̱to a̱ wuyun tsu yuwan avasa.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ana tsu kasalai, reve tsu uwa a wantsun. Ele gba a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Reve tsu lyawa Taya a̱ tyo Talamaya. Ana tsu ca̱sa̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni, a̱vu tsa asa pe ayin a̱ ta̱.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ana usana u tawai, reve tsu ka̱ra̱ a̱ tyo Kasariya, a̱vu tsu cuꞌwan ya Filibu za va alajiya, vuma ta̱ a̱tsuma̱ a ama e cindere a na a kambusai ajiya.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 U ta̱ ne esheli a̱ na̱shi aza a na o koto o oloi shi, a tsu yuwusan ta̱ adanshi e ikaka ya̱ A̱sula̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ana tsu jimai pe, a̱vu vumava̱sula̱ ro na a̱ tsu ɗe Agabu ta̱wa̱ diga Yahuda.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ana u ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ tsu, a̱vu u tara gbakala vi ikyun ya̱ Bulu, reve wu nla̱ aciya̱yi ekere na ana. A̱vu u damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱, ‘Ne tsunda tsa ɗa aza a Israꞌila a̱ Urishelima a̱a̱ nla̱ za gbakala vi ikyun i nda, a̱vu a zuwa yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ Roma.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ana tsu uwwai ne, reve a̱tsu na̱ a̱za̱ e Itoni a na a̱ ri lo tsu pati Bulu she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Reve Bulu usu u damma, “Adama a̱ nye i ri e mesun a kuɗusa okolo a̱ va̱? N ri ufoɓu n uwa o uꞌwa wa ali Urishelima goon shi, amma hali n kuwa̱ adama e Yesu Zagbain.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ana tse enei wa̱a̱ bula̱ shi, ɗaɗa tsu dammai, “Lyawa a yuwan ili i na A̱sulazuva e enei a̱ ri mejege.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Tsu jima shi, ɗaɗa tsu foɓoi tsu va̱sa̱i a̱ tyo Urishelima.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Reve ama o ro a̱tsuma̱ a̱ a̱za̱ e Itoni a Kasariya e shewun tsu, reve a̱ tyowetyo tsu o uꞌwa wa Nnasan uba̱ta̱ u na tsa̱a̱ da̱nu. A̱yi vuma va Kuburu ɗa za na fara cayi okolo a̱tsuma̱ e Itoni.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ana tsu rawai Urishelima, reve a̱za̱ e Itoni suru a raba tsu na̱ ma̱za̱nga̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ana usana u tawai, reve a̱tsu na̱ Bulu tsu ꞌya̱wa̱ tse ene Yakubu, waru azagbain a̱ a̱za̱ e Itoni a̱ shi ta̱ lo.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ana Bulu ca̱sa̱ nle, reve u damma ununa A̱sula̱ a yuwain ulinga na̱ a̱yi adama u kamba Atakpaci.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ana a uwwai ne suru, reve a ciɓala A̱sula̱, reve a damma Bulu, “Za tsu, vu ta uwwusa, ama ukpakukupa na̱ a̱bunda̱ aza a Israꞌila o oꞌwo ta̱ a̱za̱ e Itoni, agba suru nle o to mpolo nu ukurusu u Wila̱ wa Musa mejege.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Agba a damma le ta̱ ɗe a na vu to rocosu aza a Israꞌila a na a̱ ri nden a̱tsuma̱ a Atakpaci, she a̱ kuru Wila̱ wa Musa wan. A na vu ta dansaa le she a paɗa muwun n le uryumbu wan, waru she a̱ kuru agadu a̱ tsu wan.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 “Cine tsaa yuwain gogo, ana wo oꞌwoi a̱za̱ a̱ tsu a uwwa ta̱ ɗe na vu ri pa?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Yuwan ankuri, vu yuwan ili i na tsaa dansaa wu. Tsu ta̱ na ama a̱ na̱shi aza a na a yuwayin A̱sula̱ akucunu.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Vu ɓolo ekere na ama a nda. Vu foɓo aciya̱wu adama a̱ a̱ga̱nda̱ a na a tsu yuwan adama a akucunuꞌu. Vu tsupa adama a puna aci e le. Ɗaɗa ama ee reve adanshi a na a yuwain a aci a̱ wu epen a ɗa. E te reve a na voo tono Wila̱ wa Musa.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 “Tsu damma ta̱ ɗe Atakpaci a̱za̱ e Itoni ili i na i lobonoi a yuwan. Tsu ɗanaa le ta̱, she a lyuwa ili i na a cayi a̱ma̱li wan. She a tama a̱kutsu a mpasa wan, waru a tama nama na a̱ punda̱ra̱i wan. Tsu damma le ta̱ waru she a yuwan tsipere wan.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Reve Bulu usu a̱sa̱la̱ e le. Ana usana u tawai, reve u ꞌya̱wa̱ u yuwan a̱ga̱nda̱ a̱ wulecu oɓolo na amaꞌa. A̱vu u uwa a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa adama u damma le mantsa ma na akucunu e le oo koto, reve a yuwan kucci† adama a̱ koyan a̱tsuma̱ e le.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ana a yuwain ayin e cindere a na akucunuꞌu oo koto, reve aza a Israꞌila o ro a na a̱ ri e iɗa ya Asiya e ene Bulu a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Ɗaɗa a̱ ꞌya̱sa̱in okolo a ama, reve e reme Bulu.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Na a saali, “A̱za̱ a̱ tsu, kamba ntsu! Vuma nda u ta garasa ba̱ta̱ ba̱ta̱ o ritosu ili i vama a̱ tyo e ekere a ama a̱ tsu oɓolo na̱ Wila̱ wa Musa, na adama a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa a nda. U zuwa ta̱ uba̱ta̱ wa akiza u nda wo oꞌwo ili i wono a na u tarai Atakpaci a uwa pe.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ozo o ro e le a̱ shi ta̱ ɗe e ene Bulu oɓolo na̱ Tarafima vuma va Afisu a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Adama o ndolo, a ta dansa u tara yi ta̱ a uwa pe a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Reve ugbozu wa ama a̱ lyuci suru u ꞌyon, a̱vu ama a uwa a̱ ta̱wusa̱ ni ilaɗi ba̱ta̱ ba̱ta̱. Ɗaɗa e remei Bulu a̱vu o uta̱a̱ yi a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa reve a̱ ɓa̱rushi na̱ntsu va̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ele o mpolo n na oo una yi, ɗaɗa a dammai yali i gbain† yo oɓolo a̱ a̱soja va̱ Roma a na, lyuci suru ta̱ ɗe azama u daɓa na akina.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Reve u tarashi nan yali na̱ a̱soja o ro, a̱vu a suma a̱ tyo uba̱ta̱ u na ama a̱ ri uɓolotowu. Ana aza a addamaꞌa e enei zagbaiꞌin na̱ a̱soja a̱ yi a̱vu a lyawa malapa ma̱ Bulu.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 A̱vu yali i gbaiꞌin u reme Bulu, a̱vu u zuwa a̱ nla̱ yi na akani e re. A̱vu we ece oɓolo a amaꞌa ko zane ɗa Buluꞌu, ni ili i na u yuwain waru.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Reve akapi a saala ili i ro, akapi waru ili i ro koꞌo. Ana wo oꞌwoi a yuwusan ta̱ elemu lon, u gura reve ili i na aa dansa shi, ɗaɗa u zuwa a tarai Bulu a̱ tyo o uꞌwa wa̱ a̱soja.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ana a rawai a dasata, a̱vu yisaali i yuwan a̱bunda̱ she na a̱sojaꞌa a tanuyi Bulu a̱ nlyungu adama a wawa yi.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 A̱vu oɓolo a amaꞌa a̱ kuru adansa, “O kototo yi, o kototo yi.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 A̱soja azama o oto yi a̱tsuma̱ a aasula o ukari wa̱ a̱soja, a̱vu Bulu damma yali i gbaiꞌin, “Ko vu ta lyawa n yuwan adanshi na̱ a̱vu?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Mu uwwa ta̱ a na a̱vu ɗa za va Masar na ta̱wa̱yi nu uꞌya̱sun wa asuvu, a̱vu vu pura̱ ama a akpaka ukpakukupa una̱shi (4,000) a̱ tyo o ogozo mantsa mo ro ɗe shi. Ne ɗa shi?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 A̱vu Bulu usu, “Oꞌo, a̱mu za va Israꞌila ɗa umatsun wa Tarsu, lyuci na ri ili i ro a̱tsuma̱ a Kilikiya. Yuwan ankuri, lyawa n yuwan adanshi na amaꞌa.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ana zagbaiꞌin u damma niyi u ta gura yuwan adanshi, reve Bulu isawan o udasata, a̱vu u yuwaan ama iroci ne ekere tsa̱ra̱ a̱ rungwa̱. Ana a̱ rungwa̱i, ɗaɗa u yuwaan nle adanshi na̱ Tsuꞌarama.†
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.