Atos 21
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NVT
1 Ana tsu kasai na̱ mbara ma Afisu, a̱vu tsu uwa a wantsun tsu saɓa a̱ tyo Koso e iɗa i memere ma̱ mini mejege. Ana usana u tawai, a̱vu tsu rawa Rodusa, diga lo waru she Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Reve tsu cina lo wantsun u na waa pasalai a̱ tyo Finisiya, reve tsu uwa tsu lyuwa elime na̱ mmalu.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Tse ene ta̱ iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kuburu a̱vu tsu lyawa yi ugula̱ tsu ka̱ra̱ tsu cipa̱ a̱ lyuci va Taya, e iɗa ya Suriya, uba̱ta̱ u na a̱a̱ cipa̱to itana i na i ri a wantsuꞌun.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ana tsu uwai a̱ lyuci, reve tsu cina pe a̱za̱ e Itoni, reve tsu yuwan pe ayin e cindere. Reve Ruhu va Akiza zuwa le a ca Bulu a̱sa̱la̱ she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ana tsu yuwain ayin e cindereꞌe, reve tsu va̱sa̱ tsu lyuwa elime na̱ mmalu. Reve a̱za̱ e Itoni na̱ a̱ma̱ci na̱ muwun n le e shewun tsu o uta̱ a̱ lyuci a̱ tyo a̱ ngeꞌen m mala. A̱vu tsu ka̱ɗa̱to a̱ wuyun tsu yuwan avasa.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ana tsu kasalai, reve tsu uwa a wantsun. Ele gba a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Reve tsu lyawa Taya a̱ tyo Talamaya. Ana tsu ca̱sa̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni, a̱vu tsa asa pe ayin a̱ ta̱.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ana usana u tawai, reve tsu ka̱ra̱ a̱ tyo Kasariya, a̱vu tsu cuꞌwan ya Filibu za va alajiya, vuma ta̱ a̱tsuma̱ a ama e cindere a na a kambusai ajiya.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 U ta̱ ne esheli a̱ na̱shi aza a na o koto o oloi shi, a tsu yuwusan ta̱ adanshi e ikaka ya̱ A̱sula̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ana tsu jimai pe, a̱vu vumava̱sula̱ ro na a̱ tsu ɗe Agabu ta̱wa̱ diga Yahuda.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ana u ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ tsu, a̱vu u tara gbakala vi ikyun ya̱ Bulu, reve wu nla̱ aciya̱yi ekere na ana. A̱vu u damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱, ‘Ne tsunda tsa ɗa aza a Israꞌila a̱ Urishelima a̱a̱ nla̱ za gbakala vi ikyun i nda, a̱vu a zuwa yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ Roma.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ana tsu uwwai ne, reve a̱tsu na̱ a̱za̱ e Itoni a na a̱ ri lo tsu pati Bulu she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Reve Bulu usu u damma, “Adama a̱ nye i ri e mesun a kuɗusa okolo a̱ va̱? N ri ufoɓu n uwa o uꞌwa wa ali Urishelima goon shi, amma hali n kuwa̱ adama e Yesu Zagbain.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ana tse enei wa̱a̱ bula̱ shi, ɗaɗa tsu dammai, “Lyawa a yuwan ili i na A̱sulazuva e enei a̱ ri mejege.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Tsu jima shi, ɗaɗa tsu foɓoi tsu va̱sa̱i a̱ tyo Urishelima.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Reve ama o ro a̱tsuma̱ a̱ a̱za̱ e Itoni a Kasariya e shewun tsu, reve a̱ tyowetyo tsu o uꞌwa wa Nnasan uba̱ta̱ u na tsa̱a̱ da̱nu. A̱yi vuma va Kuburu ɗa za na fara cayi okolo a̱tsuma̱ e Itoni.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ana tsu rawai Urishelima, reve a̱za̱ e Itoni suru a raba tsu na̱ ma̱za̱nga̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ana usana u tawai, reve a̱tsu na̱ Bulu tsu ꞌya̱wa̱ tse ene Yakubu, waru azagbain a̱ a̱za̱ e Itoni a̱ shi ta̱ lo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ana Bulu ca̱sa̱ nle, reve u damma ununa A̱sula̱ a yuwain ulinga na̱ a̱yi adama u kamba Atakpaci.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ana a uwwai ne suru, reve a ciɓala A̱sula̱, reve a damma Bulu, “Za tsu, vu ta uwwusa, ama ukpakukupa na̱ a̱bunda̱ aza a Israꞌila o oꞌwo ta̱ a̱za̱ e Itoni, agba suru nle o to mpolo nu ukurusu u Wila̱ wa Musa mejege.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Agba a damma le ta̱ ɗe a na vu to rocosu aza a Israꞌila a na a̱ ri nden a̱tsuma̱ a Atakpaci, she a̱ kuru Wila̱ wa Musa wan. A na vu ta dansaa le she a paɗa muwun n le uryumbu wan, waru she a̱ kuru agadu a̱ tsu wan.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 “Cine tsaa yuwain gogo, ana wo oꞌwoi a̱za̱ a̱ tsu a uwwa ta̱ ɗe na vu ri pa?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Yuwan ankuri, vu yuwan ili i na tsaa dansaa wu. Tsu ta̱ na ama a̱ na̱shi aza a na a yuwayin A̱sula̱ akucunu.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Vu ɓolo ekere na ama a nda. Vu foɓo aciya̱wu adama a̱ a̱ga̱nda̱ a na a tsu yuwan adama a akucunuꞌu. Vu tsupa adama a puna aci e le. Ɗaɗa ama ee reve adanshi a na a yuwain a aci a̱ wu epen a ɗa. E te reve a na voo tono Wila̱ wa Musa.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 “Tsu damma ta̱ ɗe Atakpaci a̱za̱ e Itoni ili i na i lobonoi a yuwan. Tsu ɗanaa le ta̱, she a lyuwa ili i na a cayi a̱ma̱li wan. She a tama a̱kutsu a mpasa wan, waru a tama nama na a̱ punda̱ra̱i wan. Tsu damma le ta̱ waru she a yuwan tsipere wan.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Reve Bulu usu a̱sa̱la̱ e le. Ana usana u tawai, reve u ꞌya̱wa̱ u yuwan a̱ga̱nda̱ a̱ wulecu oɓolo na amaꞌa. A̱vu u uwa a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa adama u damma le mantsa ma na akucunu e le oo koto, reve a yuwan kucci† adama a̱ koyan a̱tsuma̱ e le.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ana a yuwain ayin e cindere a na akucunuꞌu oo koto, reve aza a Israꞌila o ro a na a̱ ri e iɗa ya Asiya e ene Bulu a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Ɗaɗa a̱ ꞌya̱sa̱in okolo a ama, reve e reme Bulu.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Na a saali, “A̱za̱ a̱ tsu, kamba ntsu! Vuma nda u ta garasa ba̱ta̱ ba̱ta̱ o ritosu ili i vama a̱ tyo e ekere a ama a̱ tsu oɓolo na̱ Wila̱ wa Musa, na adama a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa a nda. U zuwa ta̱ uba̱ta̱ wa akiza u nda wo oꞌwo ili i wono a na u tarai Atakpaci a uwa pe.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ozo o ro e le a̱ shi ta̱ ɗe e ene Bulu oɓolo na̱ Tarafima vuma va Afisu a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Adama o ndolo, a ta dansa u tara yi ta̱ a uwa pe a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Reve ugbozu wa ama a̱ lyuci suru u ꞌyon, a̱vu ama a uwa a̱ ta̱wusa̱ ni ilaɗi ba̱ta̱ ba̱ta̱. Ɗaɗa e remei Bulu a̱vu o uta̱a̱ yi a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa reve a̱ ɓa̱rushi na̱ntsu va̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ele o mpolo n na oo una yi, ɗaɗa a dammai yali i gbain† yo oɓolo a̱ a̱soja va̱ Roma a na, lyuci suru ta̱ ɗe azama u daɓa na akina.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Reve u tarashi nan yali na̱ a̱soja o ro, a̱vu a suma a̱ tyo uba̱ta̱ u na ama a̱ ri uɓolotowu. Ana aza a addamaꞌa e enei zagbaiꞌin na̱ a̱soja a̱ yi a̱vu a lyawa malapa ma̱ Bulu.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 A̱vu yali i gbaiꞌin u reme Bulu, a̱vu u zuwa a̱ nla̱ yi na akani e re. A̱vu we ece oɓolo a amaꞌa ko zane ɗa Buluꞌu, ni ili i na u yuwain waru.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Reve akapi a saala ili i ro, akapi waru ili i ro koꞌo. Ana wo oꞌwoi a yuwusan ta̱ elemu lon, u gura reve ili i na aa dansa shi, ɗaɗa u zuwa a tarai Bulu a̱ tyo o uꞌwa wa̱ a̱soja.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ana a rawai a dasata, a̱vu yisaali i yuwan a̱bunda̱ she na a̱sojaꞌa a tanuyi Bulu a̱ nlyungu adama a wawa yi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 A̱vu oɓolo a amaꞌa a̱ kuru adansa, “O kototo yi, o kototo yi.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 A̱soja azama o oto yi a̱tsuma̱ a aasula o ukari wa̱ a̱soja, a̱vu Bulu damma yali i gbaiꞌin, “Ko vu ta lyawa n yuwan adanshi na̱ a̱vu?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Mu uwwa ta̱ a na a̱vu ɗa za va Masar na ta̱wa̱yi nu uꞌya̱sun wa asuvu, a̱vu vu pura̱ ama a akpaka ukpakukupa una̱shi (4,000) a̱ tyo o ogozo mantsa mo ro ɗe shi. Ne ɗa shi?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 A̱vu Bulu usu, “Oꞌo, a̱mu za va Israꞌila ɗa umatsun wa Tarsu, lyuci na ri ili i ro a̱tsuma̱ a Kilikiya. Yuwan ankuri, lyawa n yuwan adanshi na amaꞌa.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ana zagbaiꞌin u damma niyi u ta gura yuwan adanshi, reve Bulu isawan o udasata, a̱vu u yuwaan ama iroci ne ekere tsa̱ra̱ a̱ rungwa̱. Ana a̱ rungwa̱i, ɗaɗa u yuwaan nle adanshi na̱ Tsuꞌarama.†
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.