Atos 21

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ana tsu kasai na̱ mbara ma Afisu, a̱vu tsu uwa a wantsun tsu saɓa a̱ tyo Koso e iɗa i memere ma̱ mini mejege. Ana usana u tawai, a̱vu tsu rawa Rodusa, diga lo waru she Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Reve tsu cina lo wantsun u na waa pasalai a̱ tyo Finisiya, reve tsu uwa tsu lyuwa elime na̱ mmalu.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Tse ene ta̱ iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kuburu a̱vu tsu lyawa yi ugula̱ tsu ka̱ra̱ tsu cipa̱ a̱ lyuci va Taya, e iɗa ya Suriya, uba̱ta̱ u na a̱a̱ cipa̱to itana i na i ri a wantsuꞌun.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ana tsu uwai a̱ lyuci, reve tsu cina pe a̱za̱ e Itoni, reve tsu yuwan pe ayin e cindere. Reve Ruhu va Akiza zuwa le a ca Bulu a̱sa̱la̱ she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ana tsu yuwain ayin e cindereꞌe, reve tsu va̱sa̱ tsu lyuwa elime na̱ mmalu. Reve a̱za̱ e Itoni na̱ a̱ma̱ci na̱ muwun n le e shewun tsu o uta̱ a̱ lyuci a̱ tyo a̱ ngeꞌen m mala. A̱vu tsu ka̱ɗa̱to a̱ wuyun tsu yuwan avasa.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ana tsu kasalai, reve tsu uwa a wantsun. Ele gba a̱ ka̱mba̱ o uꞌwa.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Reve tsu lyawa Taya a̱ tyo Talamaya. Ana tsu ca̱sa̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni, a̱vu tsa asa pe ayin a̱ ta̱.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ana usana u tawai, reve tsu ka̱ra̱ a̱ tyo Kasariya, a̱vu tsu cuꞌwan ya Filibu za va alajiya, vuma ta̱ a̱tsuma̱ a ama e cindere a na a kambusai ajiya.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 U ta̱ ne esheli a̱ na̱shi aza a na o koto o oloi shi, a tsu yuwusan ta̱ adanshi e ikaka ya̱ A̱sula̱.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ana tsu jimai pe, a̱vu vumava̱sula̱ ro na a̱ tsu ɗe Agabu ta̱wa̱ diga Yahuda.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ana u ta̱wa̱i ya̱ꞌa̱ tsu, a̱vu u tara gbakala vi ikyun ya̱ Bulu, reve wu nla̱ aciya̱yi ekere na ana. A̱vu u damma, “Ruhu va Akiza damma ta̱, ‘Ne tsunda tsa ɗa aza a Israꞌila a̱ Urishelima a̱a̱ nla̱ za gbakala vi ikyun i nda, a̱vu a zuwa yi e ekere a̱ a̱za̱ a̱ Roma.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ana tsu uwwai ne, reve a̱tsu na̱ a̱za̱ e Itoni a na a̱ ri lo tsu pati Bulu she u ꞌya̱wa̱ Urishelima wan.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Reve Bulu usu u damma, “Adama a̱ nye i ri e mesun a kuɗusa okolo a̱ va̱? N ri ufoɓu n uwa o uꞌwa wa ali Urishelima goon shi, amma hali n kuwa̱ adama e Yesu Zagbain.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ana tse enei wa̱a̱ bula̱ shi, ɗaɗa tsu dammai, “Lyawa a yuwan ili i na A̱sulazuva e enei a̱ ri mejege.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Tsu jima shi, ɗaɗa tsu foɓoi tsu va̱sa̱i a̱ tyo Urishelima.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Reve ama o ro a̱tsuma̱ a̱ a̱za̱ e Itoni a Kasariya e shewun tsu, reve a̱ tyowetyo tsu o uꞌwa wa Nnasan uba̱ta̱ u na tsa̱a̱ da̱nu. A̱yi vuma va Kuburu ɗa za na fara cayi okolo a̱tsuma̱ e Itoni.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ana tsu rawai Urishelima, reve a̱za̱ e Itoni suru a raba tsu na̱ ma̱za̱nga̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ana usana u tawai, reve a̱tsu na̱ Bulu tsu ꞌya̱wa̱ tse ene Yakubu, waru azagbain a̱ a̱za̱ e Itoni a̱ shi ta̱ lo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ana Bulu ca̱sa̱ nle, reve u damma ununa A̱sula̱ a yuwain ulinga na̱ a̱yi adama u kamba Atakpaci.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ana a uwwai ne suru, reve a ciɓala A̱sula̱, reve a damma Bulu, “Za tsu, vu ta uwwusa, ama ukpakukupa na̱ a̱bunda̱ aza a Israꞌila o oꞌwo ta̱ a̱za̱ e Itoni, agba suru nle o to mpolo nu ukurusu u Wila̱ wa Musa mejege.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Agba a damma le ta̱ ɗe a na vu to rocosu aza a Israꞌila a na a̱ ri nden a̱tsuma̱ a Atakpaci, she a̱ kuru Wila̱ wa Musa wan. A na vu ta dansaa le she a paɗa muwun n le uryumbu wan, waru she a̱ kuru agadu a̱ tsu wan.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 “Cine tsaa yuwain gogo, ana wo oꞌwoi a̱za̱ a̱ tsu a uwwa ta̱ ɗe na vu ri pa?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Yuwan ankuri, vu yuwan ili i na tsaa dansaa wu. Tsu ta̱ na ama a̱ na̱shi aza a na a yuwayin A̱sula̱ akucunu.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Vu ɓolo ekere na ama a nda. Vu foɓo aciya̱wu adama a̱ a̱ga̱nda̱ a na a tsu yuwan adama a akucunuꞌu. Vu tsupa adama a puna aci e le. Ɗaɗa ama ee reve adanshi a na a yuwain a aci a̱ wu epen a ɗa. E te reve a na voo tono Wila̱ wa Musa.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 “Tsu damma ta̱ ɗe Atakpaci a̱za̱ e Itoni ili i na i lobonoi a yuwan. Tsu ɗanaa le ta̱, she a lyuwa ili i na a cayi a̱ma̱li wan. She a tama a̱kutsu a mpasa wan, waru a tama nama na a̱ punda̱ra̱i wan. Tsu damma le ta̱ waru she a yuwan tsipere wan.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Reve Bulu usu a̱sa̱la̱ e le. Ana usana u tawai, reve u ꞌya̱wa̱ u yuwan a̱ga̱nda̱ a̱ wulecu oɓolo na amaꞌa. A̱vu u uwa a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa adama u damma le mantsa ma na akucunu e le oo koto, reve a yuwan kucci† adama a̱ koyan a̱tsuma̱ e le.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ana a yuwain ayin e cindere a na akucunuꞌu oo koto, reve aza a Israꞌila o ro a na a̱ ri e iɗa ya Asiya e ene Bulu a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa. Ɗaɗa a̱ ꞌya̱sa̱in okolo a ama, reve e reme Bulu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Na a saali, “A̱za̱ a̱ tsu, kamba ntsu! Vuma nda u ta garasa ba̱ta̱ ba̱ta̱ o ritosu ili i vama a̱ tyo e ekere a ama a̱ tsu oɓolo na̱ Wila̱ wa Musa, na adama a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa a nda. U zuwa ta̱ uba̱ta̱ wa akiza u nda wo oꞌwo ili i wono a na u tarai Atakpaci a uwa pe.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ozo o ro e le a̱ shi ta̱ ɗe e ene Bulu oɓolo na̱ Tarafima vuma va Afisu a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Adama o ndolo, a ta dansa u tara yi ta̱ a uwa pe a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Reve ugbozu wa ama a̱ lyuci suru u ꞌyon, a̱vu ama a uwa a̱ ta̱wusa̱ ni ilaɗi ba̱ta̱ ba̱ta̱. Ɗaɗa e remei Bulu a̱vu o uta̱a̱ yi a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa reve a̱ ɓa̱rushi na̱ntsu va̱ A̱a̱ꞌisamapaɗaꞌa.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ele o mpolo n na oo una yi, ɗaɗa a dammai yali i gbain† yo oɓolo a̱ a̱soja va̱ Roma a na, lyuci suru ta̱ ɗe azama u daɓa na akina.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Reve u tarashi nan yali na̱ a̱soja o ro, a̱vu a suma a̱ tyo uba̱ta̱ u na ama a̱ ri uɓolotowu. Ana aza a addamaꞌa e enei zagbaiꞌin na̱ a̱soja a̱ yi a̱vu a lyawa malapa ma̱ Bulu.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 A̱vu yali i gbaiꞌin u reme Bulu, a̱vu u zuwa a̱ nla̱ yi na akani e re. A̱vu we ece oɓolo a amaꞌa ko zane ɗa Buluꞌu, ni ili i na u yuwain waru.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Reve akapi a saala ili i ro, akapi waru ili i ro koꞌo. Ana wo oꞌwoi a yuwusan ta̱ elemu lon, u gura reve ili i na aa dansa shi, ɗaɗa u zuwa a tarai Bulu a̱ tyo o uꞌwa wa̱ a̱soja.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ana a rawai a dasata, a̱vu yisaali i yuwan a̱bunda̱ she na a̱sojaꞌa a tanuyi Bulu a̱ nlyungu adama a wawa yi.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 A̱vu oɓolo a amaꞌa a̱ kuru adansa, “O kototo yi, o kototo yi.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 A̱soja azama o oto yi a̱tsuma̱ a aasula o ukari wa̱ a̱soja, a̱vu Bulu damma yali i gbaiꞌin, “Ko vu ta lyawa n yuwan adanshi na̱ a̱vu?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Mu uwwa ta̱ a na a̱vu ɗa za va Masar na ta̱wa̱yi nu uꞌya̱sun wa asuvu, a̱vu vu pura̱ ama a akpaka ukpakukupa una̱shi (4,000) a̱ tyo o ogozo mantsa mo ro ɗe shi. Ne ɗa shi?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 A̱vu Bulu usu, “Oꞌo, a̱mu za va Israꞌila ɗa umatsun wa Tarsu, lyuci na ri ili i ro a̱tsuma̱ a Kilikiya. Yuwan ankuri, lyawa n yuwan adanshi na amaꞌa.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ana zagbaiꞌin u damma niyi u ta gura yuwan adanshi, reve Bulu isawan o udasata, a̱vu u yuwaan ama iroci ne ekere tsa̱ra̱ a̱ rungwa̱. Ana a̱ rungwa̱i, ɗaɗa u yuwaan nle adanshi na̱ Tsuꞌarama.†
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.