Atos 18
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Ana ili i ndolo i kotoi, reve Bulu lyawa Atina a̱vu u ka̱ra̱ a̱ tyo a̱ lyuci gbain va̱ Korinti.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Ɗe ɗa u cinai vuma va Israꞌila ro za na a̱ tsu ɗe Akila. Vuma vi iɗa va Pontu ɗa, koto u shi u jima na̱ wutu e iɗa ya Italiya shi, a̱yi na̱ ka va̱ yi Birisika. U lyawa ta̱ iɗa ya Italiya ana Kaladiya mogono ma zuwai vuma va Israꞌila suru u lyawa Roma.†
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Ana wo oꞌwoi cuꞌun vu ulinga u ta̱ u ɗa le, maɗava ma amuna mo ogodo, reve u da̱nu ne ele a yuwusan ulinga oɓolo. Maɗava ma amuna mo ogodo|src="Acts_18_18.tif" size="span" loc="Acts 18: 3" ref="Ajy. 18:3"
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 A̱vu Ashibi suru u yuwusan adanshi na aza a Israꞌila na Atakpaci a Heleni a̱tsuma̱ a̱ a̱a̱ꞌisa̱ adama u rono ugbozu u le.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ana Sila na̱ Timoti o uta̱i Makidoniya, a̱vu a̱ ta̱wa̱ Korinti. Reve Bulu reme alajiya o rocosu aza a Israꞌila Yesu Zamawawa ɗa.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Reve aza a Israꞌila† a ꞌyuwan adanshi a̱ yi, a̱vu e reme e isulusa yi. Ɗaɗa u za̱ka̱tsa̱i a̱buta̱ a̱ a̱tugu a̱ yi, a̱vu u damma le, “Mpasa n ɗu n ka̱mba̱ e ekere a̱ ɗu, a̱mu n yuwan ta̱ ili i na maa yuwan. Diga gogo uba̱ta̱ wa Atakpaci u ɗa mee tyo.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Reve u lyawa a̱a̱ꞌisa̱ꞌa̱, a̱vu u ka̱ra̱ a̱ tyo o uꞌwa wu Takpaci ro zuzu na̱ a̱a̱ꞌisa̱, za na a̱ tsu ɗe Titiyu Yusutu vuma na aa yuwusaan A̱sula̱ a̱ga̱nda̱. A̱vu u da̱na̱ a̱ da̱nu pe.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Reve Kirisibu zagbain va̱ a̱a̱ꞌisa̱ u ca Yesu Zagbain okolo a̱ yi na ama o uꞌwa a̱ yi suru. A̱vu fo ama a̱ Korinti a na a uwwa niyi a ca okolo reve a̱ rumbu le.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Urana u ro na ayin, reve A̱sulazuva a yuwan adanshi na̱ Bulu a̱tsuma̱ a alavu alavu. A̱vu u damma yi, “She vu uwwa wovon wan, lyuwa elime na alajiya, she ɓa̱ru una̱ wan.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 N to oɓolo na̱ a̱vu, ko ili i ro ya̱a̱ juꞌwa̱n wu shi, adama a na n ta̱ na ama a̱ a̱bunda̱ a na a̱a̱ kuru mu a̱ lyuci ndaꞌa.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ɗaɗa Bulu isawain a̱ lyuciꞌi hali aaꞌwan a̱ ta̱ na akapi o ritosu le adanshi a̱ A̱sula̱.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 A mantsa ma na Galiya oꞌwoi gwamna va Akataya, a̱vu aza a Israꞌila o ɓolo aci, reve e reme Bulu a̱ ta̱wa̱ na̱ a̱yi uba̱ta̱ wu ugeꞌetosu.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Reve a damma, “Vuma nda u te leꞌeshishe ama a̱ tsu aa zuwusa le aa yuwusaan A̱sula̱ a̱ga̱nda̱ o ure u na Wila̱ꞌa̱ u ꞌyasain.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Bulu o mpolo u yuwan adanshi, ɗaɗa Galiya dammai, “A̱ɗu aza a Israꞌila, a damma a̱ba̱jini o unusu u ro u ɗa u yuwain ko ikpaꞌa, n shi ta gura poloo ɗu atsuvu.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Amma ana wo oꞌwoi adama e idanshi i ɗu i ɗa, na adama a ala, na̱ Wila̱ u ɗu, ꞌya̱wa̱i i sa̱la̱la̱i na aciya̱ɗu. A̱mu imini i va̱ yi pe na mee geꞌeto cuꞌun vi ili i kekeꞌen i nda shi.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Reve u gba̱ra̱ le a lyawa ukobu wu ugeꞌetosuꞌu.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Ɗaɗa oɓolo a amaꞌa e remei Satsani zagbain va̱ a̱a̱ꞌisa̱, a̱vu a fufaba yi lon a̱ a̱a̱ra̱ra̱ zuzu nu ukobu wu ugeꞌetosu. Galiya dama ni ili i na a yuwain shi.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Reve Bulu gbaꞌa u da̱shi jima pe a̱tsuma̱ a̱ Korinti. Reve u ꞌyon u lyawa a̱za̱ e Itoni u uwa a wantsun a̱ tyo Suriya oɓolo na̱ Birisika na̱ Akila. Kafu u ka̱ra̱, reve u puna oogbondo ɗe Kankiriya, adama u shiton akucunu a na u tarai.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ana a rawai Afisu (pe ɗa u lyawai Birisika na̱ Akila), reve u uwa a̱ a̱a̱ꞌisa̱ a yuwusan adanshi na aza a Israꞌila.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Reve a pati yi u da̱shi jima pe ne ele, agba u usu shi.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 A̱vu u ka̱ra̱ u lyawa le, amma u damma le ta̱, “Na̱ A̱sula̱ a ciga, n ta̱ lo a̱ ta̱wisa̱.”
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Reve u uwa a wantsun ɗe Afisu. Ana u rawai Kasariya, reve u ꞌya̱wa̱ u ca̱sa̱ a̱za̱ e Itoni a̱tsuma̱ a̱ Urishelima, ɗaɗa u ka̱ra̱i a̱ tyo Antakiya.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ana u jimai pe waꞌa, reve u ꞌyon u bubura iɗa ya Galatiya na̱ Firijiya a̱ kurusu le lyuci lyuci a yuwusaan a̱za̱ e Itoni adanshi e isawan ugbamu.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Reve vuma va Israꞌila ro za na a̱ tsu ɗe Apolo ta̱wa̱ Afisu. Lyuci na a matsan niyi a̱yi ɗa Iskandariya. U ta̱ nu urevu, u reve ta̱ adanshi a̱ A̱sula̱ lon.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 O rito yi ta̱ lon o Ure wu Zagbain, waru u tsu yuwan ta̱ adanshi ulobonu, a̱vu u yuwusan uritosu adama e Yesu kuci mejege, ko a na wo oꞌwoi urumbusu wa Yahaya u ɗa u revei goon.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Reve u reme uritosu a̱tsuma̱ a̱ a̱a̱ꞌisa̱ no okolo ugbamu. Ana Akila na̱ Birisika uwwa niyi reve a banu yi o uꞌwa u le, reve a̱ da̱shi cuɗuwa yi ure wa̱ A̱sula̱ mejege.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ana u cigai u gawan a̱ tyo e iɗa ya Akataya, ɗaɗa a̱za̱ e Itoni a kamba niyi na̱ a̱sa̱la̱, a̱vu a ɗanaa a̱za̱ e Itoni a na a̱ ri ɗe mepepelime, adama a̱ ushi yi ne ekere e re. Ana u rawai, reve gba u kamba aza a na a cayi okolo e le ni isaꞌani ya̱ A̱sula̱.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Adama a na u polo ta̱ aza a Israꞌila a̱tsuma̱ a mawasan ma na a yuwusain, reve u rocosu le a̱tsuma̱ a Adanshi a̱ A̱sula̱ a na Yesu ɗa Zamawawa.†
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.