1 Samuel 25
tsw (TSW) vs VC
1 Ana a yuwain ne Sama'ila kuwa̱ ta̱, a̱vu aza a Isra'ila suru o ɓoloto a yuwan nde n wiruta̱ adama a̱ yi, reve a̱ ciɗo yi a̱tsuma̱ a̱ lyuci va̱ yi a Rama. Reve Da̱wuda ka̱ra̱ a̱cipa̱ a̱ tyo A̱tsumona a Faran.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 — ausente —
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 — ausente —
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Mantsa ma na Da̱wuda da̱na̱i a̱tsumona, wu uwwa ta̱ a na Nabal ta apunusa ikyon ya̱ a̱ yi,
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 ɗaɗa u lyunguyi ali o uvon kupa a̱vu u damma le, <<'Ya̱wa̱i uba̱ta̱ wa Nabal ɗe Kame reve i ca̱sa̱ yi na aala a̱ va̱.
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 I damma yi, <Wuma wa̱ wu ujima! Asuvu nden a̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱vu, waru ɓolo nu u'wa wa̱ wu, waru asuvu nden a̱ da̱na̱ oɓolo ni ili i na vu ri na̱ yi suru!
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 << <Mu uwwa ta̱ mantsa me ipuna me ikyon ma ɗa. Mantsa ma na azaguɓa a̱ wu a̱ da̱na̱i oɓolo na̱ a̱tsu, tsu yuwaan le iwuya shi, waru suru mantsa ma na a̱ da̱na̱i ɗe Kame babu ili i le i na i puwa̱yin.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Ece agbashi a̱ wu waru a ta damma wu. Adama o ndolo lyawa olobo a̱ va̱ a̱ tsura̱ isa'ani e esu a̱ wu, adama a na tsu rawa ta̱ urana wa̱ a̱buki. Vu yuwan ankuri vu ca a̱ tsu agbashi a̱ wu, nu ulobo wa̱ wu Da̱wuda, ilyalya i na va̱a̱ tsura̱a̱ a̱ tsu suru.> >>
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Ana olobo a̱ Da̱wuda a rawai, a̱vu a damma Nabal ili i nda suru na ala a̱ Da̱wuda, reve o puro u usuwu wa̱ a̱ yi.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 A̱vu Nabal usu le, <<Zane ɗa Da̱wuda nda'a? Zane ɗa ulobo wa̱ Yese nda? Agbashi na̱ a̱bunda̱ a suma ta̱ diga uba̱ta̱ wa azagbain e le a rana nda.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 Nye i zuwai maa tara opopofu a̱ va̱ na̱ mini, ni inama i na m paɗai adama a̱za̱ e ipuna i va̱, reve n ca ama a na o uta̱i diga uba̱ta̱ u na n revei shi?>>
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Ɗaɗa olobo a̱ Da̱wuda'a a vadalai a̱ ka̱mba̱. Ana a rawai a̱vu a damma yi ili ya nda suru.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 A̱vu Da̱wuda damma ama a̱ yi, <<Za suru wu nla̱ matsun me pe'eni ma̱ yi!>> Ɗaɗa a̱ nla̱i mutsun mu pe'eni n le, a̱vu Da̱wuda fo nla̱ matsun me pe'eni ma̱ yi. A̱vu ali ukpakuna̱shi (400) a̱ ka̱ra̱ oɓolo na̱ Da̱wuda, reve ali ukpakure (200) e isawan ipiri yi itana i le.
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 A̱vu aagbashi a̱ ta̱ a Nabal a damma Abigel ka va Nabal, <<Da̱wuda lyungu ta̱ nlingata diga a̱tsumona a̱ ta̱wa̱ adama a na a̱ ca̱sa̱ zagbain tsu, amma a̱vu u gbarana le.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 A̱yi ɗa nda ama a nda a̱ da̱na̱ ta̱ na̱ a̱ɓula̱ e ekere a̱ tsu lon. A yuwaan tsu iwuya shi, mantsa ma na tsu da̱na̱i alyuna a atsusa zuzu ne ele, ko ili ta̱ i tsu i puwa̱n shi.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Ayin nu urana o o'wo ta̱ ukari u na u gesheshe n tsu, mantsa ma na tsu uta̱i alyuna e mgbele i tsu zuzu ne ele.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Gogo she vu yuwan majiyan ve ene ili i na va yuwan, adama a na addama a̱ shiton ta̱ zagbain tsu nu u'wa wa̱ yi suru. A̱yi vuma vama ɗa, na ko za aa gura yuwaan yi adanshi shi.>>
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Agba Abigel jika̱ ta̱, a̱vu u tara akpatali o opopofu ukpakure (200) na̱ tsa̱n vu kwan masayan ma̱ ina̱bi ejere, ni ikyon i ton i na a lapulai ɗe, na̱ ishina yu uzuwun u makundatsu ushin, na̱ ogbodolu o u'yewu ukpaku (100) u muwun n ina̱bi, na akala o u'yewu u muwun mu ubiri ukpakure (200), a̱vu u zuwa le o nloli.
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 Reve u damma agbashi a̱ yi, <<Walai elime n ta̱ kuru ɗu.>> Agba u damma vali va̱ yi Nabal shi.
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 A̱yi a mmalu zuva mololi, a na u rawai e ikyun i masasan, a̱vu we ne Da̱wuda na ama a̱ yi a̱ za̱luwusa̱ a̱ tyo ya̱'a̱ yi, reve u ga'an ne ele.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Da̱wuda damma ta̱ ɗe, <<Ulinga we pere u ɗa n yuwain a na n pirishi yi itana i vuma nda Nabal a̱tsumona suru, adama she ili i ta̱ ya̱ yi i puwa̱n wan. A̱vu u tsupa mu ni iwuya o una̱ wi isa'ani.
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 Lyawa A̱sulazuva a ca mu a̱tsuma̱lima̱ lon a̱mu Da̱wuda, na̱ lyawa vali ta̱ wuma kafu usana u tawa!>>
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Ana Abigel enei Da̱wuda a̱vu u jika̱ u cipa̱ o mololi a̱vu u kingyo u ka̱ɗa̱to urewesu wa̱ yi e iɗa a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ a̱ yi.
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 A̱vu u riya̱ a ana a̱ yi reve u damma, <<Zagbain va̱ lyawa unusu'u wo o'wo za va̱ goon, yuwan ankuri vu lyawa aagbashi a̱ wu a yuwan adanshi na̱ a̱vu, uwwa ili i na maa damma wu.
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 Yuwan ankuri zagbain va̱ she poloo adanshi a vuma vama nda Nabal atsuvu wan. U ta̱ tsa aala a̱yi. Aala a̱ yi ulo u ɗa, waru tsulo tsa̱ ta̱ oɓolo na̱ a̱ yi. Amma adama a̱ va̱, aagbashi a̱ wu, me ene o olobo a na zagbain va̱ lyungu yi shi.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 <<Gogo zagbain va̱, n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma na̱ wuma wa̱ wu, a na wo o'woi A̱sulazuva a putsa nuwu na voo oco mpasa, ko vu tsupaa aciya̱wu ne ekere a̱ wu, lyawa n'yuwatan ma̱ wu na aza a na a zama a amaton wu zagbain va̱ o o'wo tsa Nabal.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Waru lyawa une'e u nda, za na aagbashi a̱ wu a̱ ta̱wa̱yi zagbain va̱, a ca ama a na a̱ kuru nuwu.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 M pati wu ta̱ vu yuwaan aagbashi a̱ wu gafura n na̱ n yuwaan ta̱ unusu biti, adama a na A̱sulazuva a ta zuwa u'wa wa̱ wu u shuwa̱ na amayun hali hali, adama a na zagbain va̱ ta yuwusan nla̱ngi mu uvon wa̱ A̱sulazuva, waru a̱a̱ tsura̱ iwuya ya̱'a̱ wu shi, suru a mantsa ma wuma ma̱ wu.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Ko na wo o'woi za ro ta gbagbusa wu e izami i wuma wa̱ wu adama wu una wu, wuma wu zagbain va̱ ta̱ da̱na̱ gbaga ukatalu a̱tsuma̱ o oɓolo a aza a wuma a̱ A̱sulazuva A̱sula̱ a̱ wu. Amma wuma wu n'yuwatan ma̱ wu a̱ ta̱ vuta̱la̱ le cine a̱ tsu vuta̱la̱ aatali a̱ a̱bitsutsu.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Mantsa ma na A̱sulazuva a shitowoyi zagbain va̱ nzuwulai mi ili isa'ani i na u yuwain suru adama a̱ yi waru a̱vu u zuwa yi zagbain a aci ya aza a Isra'ila,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 zagbain va̱ a̱ da̱na̱ na̱ a̱tsuma̱la̱ngu ko udamotowu o okolo adama o wocosu wu mpasa shi, she vu tsupaa aciya̱wu wan. Waru na̱ A̱sulazuva o roco zagbain va̱ isa'ani, vu cuwan na̱ a̱mu aagbashi a̱ wu.>>
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 A̱vu Da̱wuda damma Abigel, <<Za va aba'un ɗa A̱sulazuva A̱sula̱ a Isra'ila, za na lyungu nuwu ana'an vu ga'asan na̱ a̱mu.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 Lyawa vu da̱na̱ na aba'un adama o uge'etosu u sa'ani wa̱ wu, waru a na vu 'yasan numu na̱ wocosu wu mpasa, waru she n tsupaa aciya̱va̱ ne ekere a̱ va̱ wan.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Na̱ ne shi, n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva A̱sula̱ a Isra'ila a na a̱ ri wuma, za na putsa numu na ma amaton wu, na̱ shi a damma vu jika̱ vu ta̱wa̱ vu ga'asan na̱ a̱mu shi, babu ko vali ta̱ o u'wa wa Nabal na asa wuma kafu usana.>>
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 A̱vu Da̱wuda ushi ili i na u ta̱wa̱a̱ niyi, a̱vu u damma, <<Ka̱mba̱ o u'wa na̱ nden ma asuvu. Mu uwwa ta̱ adanshi a̱ wu waru n usu ta̱ ipati ya̱ wu.>>
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Ana Abigel ka̱mba̱i ya Nabal, a̱yi pe a̱tsuma̱ o u'wa a yuwusan a̱buki, tsa̱ a̱buki o tsugono, u da̱na̱ ta̱ a uwwusa uyo'o, waru usowu lon. Agba u damma yi adama shi hali she nu usana.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Nu usana, ana usowu'u wu uta̱i Nabal, a̱vu ka va̱ yi damma yi ili ya nda suru, reve okolo a̱ yi a kuɗa nu uta̱, a̱vu u von kpa̱ka̱ tsa aatali.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Ana a yuwain rana kupa a̱vu A̱sulazuva a faba Nabal, a̱vu u kuwa̱.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Ana Da̱wuda uwwai a na Nabal kuwa̱ ta̱, a̱vu u damma, <<Za va aba'un ɗa A̱sulazuva a na a tsupaa numu wisulusa u na n tsura̱i o ukere wa Nabal waru u putsa ta̱ aagbashi a̱ yi a yuwan iwuya. A̱sulazuva a̱ ka̱mbuwa̱a̱ ta̱ Nabal ni iwuya ya̱ yi a aci a̱ yi.>> A̱vu Da̱wuda lyungu adanshi a̱ tyo ya Abigel, a damma yi u ciga ta̱ wo o'wo ka va̱ yi.
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Ana agbashi a̱ Da̱wuda a̱ 'ya̱wa̱i uba̱ta̱ wa Abigel ɗe Kame reve a damma yi, <<Da̱wuda ɗa lyungu ntsu tsu tara wu vo o'wo ka va̱ yi.>>
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 A̱vu u ka̱ɗa̱to urewesu wa̱ yi a̱ tyo e iɗa reve u damma, <<Apa a̱mu aagbashi a̱ wu ufoɓu u na maa yuwaan wu a̱ga̱nda̱, reve n sa'a ana a agbashi a zagbain va̱.>>
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 A̱vu Abigel jika̱ u 'yon u kumba mololi na agbashi e esheli o ton aza a na a yuwusaan yi ulinga a mmalu ana. A̱vu u toni nlingata ma̱ Da̱wuda reve wo o'wo ka va̱ yi.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 A̱vu Da̱wuda zuwisa ka na a̱ tsu ɗe Ahinowam diga Yezireyel, a̱vu ele ra o o'wo a̱ma̱ci a̱ yi.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 Amma Shawulu ca ta̱ usheli wa̱ yi Mikal, ka va̱ Da̱wuda ya Palti ulobo wa Layish vuma va Galim, wo'o ka va̱ yi.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.