1 Samuel 20

tsw (TSW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Reve Da̱wuda suma diga Nayo a̱tsuma̱ a Rama a̱vu u 'ya̱wa̱ ya Jonata we ece yi, <<Nye i ɗa n yuwain? Iwuya i ne ɗa n yuwain? Unusu ne ɗa n yuwaan yi dada va̱ a̱ wu, a na waa zama wu una a̱ mu?>>
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 A̱vu Jonata usu yi, <<A̱sulazuva aa para, va̱a̱ kuwa̱ shi! Ka̱lyuwa̱! Dada va̱ tsu yuwan ili i gbain ko ili i ke'en na u tsu kuɗa̱ a damma mu shi. Nye i zuwai wo soko mu za nda? Ne ɗa u ri shi!>>
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Amma a̱vu Da̱wuda yuwan akucunu, u damma, <<Dada va̱ wu reve ta̱ lon a na n tsura̱i isa'ani e ekere a̱ wu, reve u jiyan okolo a̱ yi, <Na̱ Jonata reve ili ya nda u ta yuwan a̱tsumola̱ngu lon.> Ko na̱ ne n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma na̱ wuma wa̱ wu, udasuwu u ta̱ ɗa goon u ri e memere ma̱ va̱ nu ukwa̱.>>
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Ɗaɗa Jonata dammai Da̱wuda, <<Suru ili i na vu cigai n yuwaan a̱ wu, n ta yuwaan a̱ wu.>>
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Reve Da̱wuda damma Jonata, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, u lobono ta̱ n lyuwa oɓolo na̱ mogono, amma lyawa mu n 'ya̱wa̱ m pa'an a atsusa hali a cina santawa nu ulivu.
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Na̱ dada va̱ wu lamba mu biti, reve vu damma, <Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u jika̱ u 'ya̱wa̱ a̱ lyuci vu umatsun wa̱ yi Batalami, adama a na a fara ta̱ kucci va aa'wan vu umatsun wa̱ yi suru.>
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Nu u damma, <U lobono ta̱,> aagbashi a̱ wu a ta la'a. Amma nu u la̱nga̱ a̱tsuma̱ lon, vu te reve a na u cigai wu una mu.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 A̱vu gba shi, vu roco aagbashi a̱ wu icigi i na i tsu vadala shi, adama a na vu zuwa yi ta̱ u yuwain nzuwulai na̱ A̱sulazuva a̱ wu. Na̱ n yuwan ta̱ unusu, vu una mu na aciya̱wu! Nye i zuwai vaa ca mu ya dada va̱ wu adama wu una mu?>>
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Reve Jonata usu, <<A̱sulazuva aa para! She vu yuwan adanshi ne wan, na̱ n reve ta̱ ko ke'en a na dada va̱ cigai wu una wu, maa damma wu shi?>>
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Ɗaɗa Da̱wuda ecei Jonata, <<Zane ɗa a damma mu, na̱ dada va̱ wu usu wu nu upan?>>
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ta̱wa̱, lyawa tsu lapa a̱ tyo a atsusa.>> Ɗaɗa ele ra a̱ ka̱ra̱i.
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<N kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva A̱sula̱ a Isra'ila, na̱ mantsa ma nda nfa'an ko santawa n ta yuwan adanshi'i na̱ dada va̱. Nu u ta̱ ni ifoɓi i sa'ani a̱ tyo ya̱'a̱ wu, n ta̱ lyungu a damma wu.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Amma na̱ dada va̱ ciga ta̱ na woo una wu, n ta̱ lyungu wa̱ wu adama a na va a la'a. Amma lyawa A̱sulazuva a ca mu a̱tsuma̱lima̱ lon na̱ n yuwan ne shi. Lyawa A̱sulazuva a̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱vu cine u da̱na̱i na̱ dada va̱.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Na̱ m buwa ta̱ wuma, vu roco mu icigi i na i tsu vadala shi tsa̱ A̱sulazuva. Amma mantsa ma na n kuwa̱i,
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 she vu koɗo icigi i na i tsu vadala shi nu u'wa u va̱ wan hali hali, ko n na̱ A̱sulazuva o kototo n'yuwatan ma̱ wu Da̱wuda diga o uvaɗi.>>
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Reve Jonata yuwan nzuwulai nu u'wa wa̱ Da̱wuda, u damma, <<Lyawa A̱sulazuva a ca wu oforo n na̱ vu kuɗa̱ o shiton nzuwulai n na tsu yuwain.>>
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Adama e icigi i na Jonata a yuwusan Da̱wuda reve u zuwa yi u kucunisa, adama a na u ciga ta̱ Da̱wuda cine u cigai wuma wa̱ yi.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Ɗaɗa Jonata damma niyi, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, waru e ene a̱ wu lo shi adama a na ootogu a̱ wu a̱ ta̱ da̱na̱ lya̱nga̱.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Santawa a cina ulivu, a̱vu vu 'ya̱wa̱ uba̱ta̱ u na vu shi vu pa'ain a mantsa ma na addama a nda a farai, waru vi isawan pe zuzu nu uba̱ta̱ o oɓolo atali.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Waru n ta̱ tewin iliya i ta'atsu a̱ nge'en ma̱ yi, she damma n te tewishin ili i ro.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Waru n ta̱ lyungu ulobo u na tsa̱ ta̱wa̱i ra reve n damma yi, <'Ya̱wa̱ vu zami iliya i na n tewiyin.> Na̱ n damma yi, <Ka̱lyuwa̱, iliya i ta̱ lo a̱ nge'en nda ma̱ wu, ta̱wa̱ ne ele pa nda,> reve vu ta̱wa̱, vu la'a ta̱, adama a na n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma, babu addama o ro.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Amma na̱ n damma ulobo'o, <Ka̱lyuwa̱, iliya'a a̱ ta̱ ɗe elime a̱ wu ke'en,> reve vu ka̱ra̱, adama a na A̱sulazuva a ciga wu ta̱ vu ka̱ra̱.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Waru adama aɗa a na tsu yuwain a̱mu na̱ a̱vu, a̱yi ɗa nda A̱sulazuva a ɗa esu a̱ tsu a̱mu na̱ a̱ vu hali hali.>>
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Ɗaɗa Da̱wuda pa'ain a atsusa. Ana urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a rawai, reve Shawulu Mogono ma̱ da̱nu adama u lyuwa ilyalya.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Reve mogono ma̱ da̱nu uba̱ta̱ u na u tsu da̱nusu nu uɓaɓu, a̱ nka̱la̱la̱i na̱ Jonata, reve Abna da̱nu o tono Shawulu, amma uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱na̱ ta̱ lya̱nga̱.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Shawulu damma ili i ro shi o urana u ndolo, adama a na u ta̱ majiyan, <<Ili i ro i cina ta̱ Da̱wuda a na u ka̱mbuwa̱ niyi za vi idaba, amayun za vi idaba ɗa.>>
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 O urana we ire, wu urana u na u toni yi u urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu, uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱nisa̱ ta̱ lya̱nga̱. Reve Shawulu ece ulobo wa̱ yi Jonata, <<Nye i zuwai ulobo wa̱ Yese u ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa alya e ilyalya yon na ana'an shi?>>
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Reve Jonata usu Shawulu, <<Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u 'ya̱wa̱ Batalami.
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 U damma ta̱, <Lyawa mu n ka̱ra̱, adama a na umatsun u tsu u ta casu kucci a̱ lyuci, waru zakpara va̱ damma mu ta̱ n da̱na̱ ɗe. Na̱ n tsura̱ isa'ani e ekere a̱ wu, vu lyawa mu n 'ya̱wa̱ me ene a̱za̱ va̱.> Adama a adanshi a nda ɗa u ta̱wa̱i a alya ilyalya oɓolo na̱ mogono shi.>>
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Reve Shawulu yuwan upan na̱ Jonata lon, a̱vu u damma yi, <<A̱vu mawun me pere na aciyogbamu u ɗa tsa mma va̱ wu! N reve ta̱ vu ta a kambusa ulobo wa̱ Yese, adama vu ca aciya̱wu wono na̱ mma na matsan nu wu.
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 Nna̱ ulobo wa̱ Yese u ta̱ wuma o uvaɗi, wa lyawa tsugono tsa̱ wu tsa lyuwa elime a̱tsuma̱ e iɗa i nda shi. Gogo lyungu a̱ ta̱wa̱a̱ mu na̱ a̱yi, adama a na na a ciga a 'yuwan mu unai!>>
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Reve Jonata usu dada va̱ yi Shawulu, <<Nye i zuwai oo una yi? Nye i ɗa u yuwain?>>
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Reve Shawulu sari ibata ya̱ yi adama wu una yi. Ɗaɗa Jonata revei dada va̱ yi ciga ta̱ a na woo una Da̱wuda.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Reve Jonata 'yon nu upan lon diga a apada agba u lyuwa ilyalya o urana we ire, wu urana u na u toni u urana wa̱ a̱buki'i o woto u sa'avu shi, adama a na u ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu cine dada va̱ yi yuwain na̱ Da̱wuda a̱tsuma̱ o ulambu u wono.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Nu usana a̱vu Jonata 'ya̱wa̱ a atsusa uba̱ta̱ u na aa zuwai a na a ga'asan na̱ Da̱wuda. U da̱na̱ ta̱ na̱ molobo oɓolo na̱ a̱yi.
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Reve u damma molobo'o, <<Suma vu zami iliya i na me tewin.>> Ana molobo'o u sumai, a̱vu u tewin liya elime a̱ yi ke'en.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Ana molobo'o u rawai uba̱ta̱ wu liya n na Jonata teweyin, a̱vu Jonata ɗe yi reve u damma, <<Liya'a wu ɗe elime a̱ wu ke'en shi?>>
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Reve Jonata ɗe molobo'o, <<Jika̱! 'Ya̱wa̱ gogogo! She vi isawan wan!>> Ɗaɗa molobo'o u tarai liya'a a̱vu u ka̱mba̱ uba̱ta̱ wu zagbain va̱ yi.
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Amma molobo'o u reve ko nye i ɗa suru ili i nda'a shi, Jonata na̱ Da̱wuda ɗa goon revei.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 A̱vu Jonata ca molobo'o utan ni iliya ya̱ yi, a̱vu u damma yi, <<Wala, tara le a̱ tyo a̱ lyuci.>>
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Mantsa ma na molobo'o u ka̱ra̱i, a̱vu Da̱wuda 'yon diga upasu wu uyagi uba̱ta̱ wo o oɓolo atali'i, reve u kingyo u ka̱ɗa̱to urewesu wa̱ yi e iɗa a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Jonata toto uta'atsu. A̱vu a katalalai ra reve a̱ shon, amma Da̱wuda la'a ta̱ shon.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ka̱ra̱ na asuvu nden, adama a na tsu yuwan ta̱ akucunu a̱ n'utsa̱ na ala a̱ A̱sulazuva, tsu damma, <A̱sulazuva a ɗa esu a̱ va̱ na̱ a̱vu, waru esu a limatan va̱ wu na a limatan va̱ hali hali.> >> Reve Da̱wuda 'yon u ka̱ra̱, a̱vu Jonata ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ a̱ lyuci.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.