1 Samuel 20
tsw (TSW) vs BKJ
1 Reve Da̱wuda suma diga Nayo a̱tsuma̱ a Rama a̱vu u 'ya̱wa̱ ya Jonata we ece yi, <<Nye i ɗa n yuwain? Iwuya i ne ɗa n yuwain? Unusu ne ɗa n yuwaan yi dada va̱ a̱ wu, a na waa zama wu una a̱ mu?>>
1 E Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e veio, e disse diante de Jônatas: O que eu fiz? Qual é a minha iniquidade? E qual é o meu pecado diante do teu pai para que ele busque a minha vida?
2 A̱vu Jonata usu yi, <<A̱sulazuva aa para, va̱a̱ kuwa̱ shi! Ka̱lyuwa̱! Dada va̱ tsu yuwan ili i gbain ko ili i ke'en na u tsu kuɗa̱ a damma mu shi. Nye i zuwai wo soko mu za nda? Ne ɗa u ri shi!>>
2 E ele lhe disse: Deus o livre, tu não morrerás; eis que o meu pai não fará qualquer coisa grande ou pequena, mas isto ele me mostrará; e por que o meu pai esconderia esta coisa de mim? Não é assim.
3 Amma a̱vu Da̱wuda yuwan akucunu, u damma, <<Dada va̱ wu reve ta̱ lon a na n tsura̱i isa'ani e ekere a̱ wu, reve u jiyan okolo a̱ yi, <Na̱ Jonata reve ili ya nda u ta yuwan a̱tsumola̱ngu lon.> Ko na̱ ne n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma na̱ wuma wa̱ wu, udasuwu u ta̱ ɗa goon u ri e memere ma̱ va̱ nu ukwa̱.>>
3 E Davi também jurou e disse: O teu pai certamente sabe que encontrei graça em teus olhos; e ele disse: Que Jônatas não saiba disso, para que não esteja aflito; mas, verdadeiramente, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não há nada além de um passo entre mim e a morte.
4 Ɗaɗa Jonata dammai Da̱wuda, <<Suru ili i na vu cigai n yuwaan a̱ wu, n ta yuwaan a̱ wu.>>
4 Então disse Jônatas a Davi: O que quer que deseje a tua alma, eu mesmo farei por ti.
5 Reve Da̱wuda damma Jonata, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, u lobono ta̱ n lyuwa oɓolo na̱ mogono, amma lyawa mu n 'ya̱wa̱ m pa'an a atsusa hali a cina santawa nu ulivu.
5 E Davi disse a Jônatas: Eis que amanhã é lua nova, e eu não devo falhar em me assentar com o rei na refeição; mas deixa-me ir, para que eu possa me esconder no campo até o anoitecer do terceiro dia.
6 Na̱ dada va̱ wu lamba mu biti, reve vu damma, <Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u jika̱ u 'ya̱wa̱ a̱ lyuci vu umatsun wa̱ yi Batalami, adama a na a fara ta̱ kucci va aa'wan vu umatsun wa̱ yi suru.>
6 Se o teu pai sentir mesmo a minha falta, então diz: Davi muito seriamente me pediu para sair para que pudesse correr até Belém, sua cidade; pois há lá um sacrifício anual para toda a família.
7 Nu u damma, <U lobono ta̱,> aagbashi a̱ wu a ta la'a. Amma nu u la̱nga̱ a̱tsuma̱ lon, vu te reve a na u cigai wu una mu.
7 Se ele disser assim: Está bem; o teu servo terá paz; mas se ele ficar muito nervoso, então esteja certo de que o mal está determinado por ele.
8 A̱vu gba shi, vu roco aagbashi a̱ wu icigi i na i tsu vadala shi, adama a na vu zuwa yi ta̱ u yuwain nzuwulai na̱ A̱sulazuva a̱ wu. Na̱ n yuwan ta̱ unusu, vu una mu na aciya̱wu! Nye i zuwai vaa ca mu ya dada va̱ wu adama wu una mu?>>
8 Portanto, tratarás com bondade o teu servo; pois trouxeste o teu servo a um pacto do SENHOR contigo; não obstante, se em mim houver iniquidade, mata-me tu mesmo; afinal por que deverias tu me levar ao teu pai?
9 Reve Jonata usu, <<A̱sulazuva aa para! She vu yuwan adanshi ne wan, na̱ n reve ta̱ ko ke'en a na dada va̱ cigai wu una wu, maa damma wu shi?>>
9 E Jônatas disse: Longe esteja isto de ti; pois se eu soubesse com certeza que o mal estava determinado pelo meu pai sobre ti, não to diria eu?
10 Ɗaɗa Da̱wuda ecei Jonata, <<Zane ɗa a damma mu, na̱ dada va̱ wu usu wu nu upan?>>
10 Então disse Davi a Jônatas: Quem me contará? Ou, e se o teu pai te responder rudemente?
11 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ta̱wa̱, lyawa tsu lapa a̱ tyo a atsusa.>> Ɗaɗa ele ra a̱ ka̱ra̱i.
11 E Jônatas disse a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<N kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva A̱sula̱ a Isra'ila, na̱ mantsa ma nda nfa'an ko santawa n ta yuwan adanshi'i na̱ dada va̱. Nu u ta̱ ni ifoɓi i sa'ani a̱ tyo ya̱'a̱ wu, n ta̱ lyungu a damma wu.
12 E Jônatas disse a Davi: Ó SENHOR Deus de Israel, quando eu tiver sondado o meu pai a este respeito, amanhã, a qualquer hora, ou no terceiro dia, e eis que se houver bem para com Davi, e eu não to enviar, e to mostrar;
13 Amma na̱ dada va̱ ciga ta̱ na woo una wu, n ta̱ lyungu wa̱ wu adama a na va a la'a. Amma lyawa A̱sulazuva a ca mu a̱tsuma̱lima̱ lon na̱ n yuwan ne shi. Lyawa A̱sulazuva a̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱vu cine u da̱na̱i na̱ dada va̱.
13 que o SENHOR assim o faça e muito mais a Jônatas; mas se aprouver ao meu pai fazer-te o mal, então eu to mostrarei, e te mandarei embora, para que possas ir em paz; e o SENHOR esteja contigo, como tem estado com o meu pai.
14 Na̱ m buwa ta̱ wuma, vu roco mu icigi i na i tsu vadala shi tsa̱ A̱sulazuva. Amma mantsa ma na n kuwa̱i,
14 E tu não somente demonstrarás a bondade do SENHOR enquanto eu ainda viver, para que eu não morra;
15 she vu koɗo icigi i na i tsu vadala shi nu u'wa u va̱ wan hali hali, ko n na̱ A̱sulazuva o kototo n'yuwatan ma̱ wu Da̱wuda diga o uvaɗi.>>
15 como também não cortarás a tua bondade da minha casa para todo o sempre; não, nem quando o SENHOR tiver cortado os inimigos de Davi, cada um deles, da face da terra.
16 Reve Jonata yuwan nzuwulai nu u'wa wa̱ Da̱wuda, u damma, <<Lyawa A̱sulazuva a ca wu oforo n na̱ vu kuɗa̱ o shiton nzuwulai n na tsu yuwain.>>
16 Assim, Jônatas fez um pacto com a casa de Davi, dizendo: Que o SENHOR até mesmo isto requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Adama e icigi i na Jonata a yuwusan Da̱wuda reve u zuwa yi u kucunisa, adama a na u ciga ta̱ Da̱wuda cine u cigai wuma wa̱ yi.
17 E Jônatas fez com que Davi jurasse novamente, porque o amava; pois ele o amava como amava a sua própria alma.
18 Ɗaɗa Jonata damma niyi, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, waru e ene a̱ wu lo shi adama a na ootogu a̱ wu a̱ ta̱ da̱na̱ lya̱nga̱.
18 Então, Jônatas disse a Davi: Amanhã é a lua nova; e a tua falta será sentida, porque o teu assento estará vazio.
19 Santawa a cina ulivu, a̱vu vu 'ya̱wa̱ uba̱ta̱ u na vu shi vu pa'ain a mantsa ma na addama a nda a farai, waru vi isawan pe zuzu nu uba̱ta̱ o oɓolo atali.
19 E quando tiveres permanecido por três dias, então descerás rapidamente, e virás ao lugar onde te escondias quando o negócio estava à mão, e permanecerás junto à pedra de Ezel.
20 Waru n ta̱ tewin iliya i ta'atsu a̱ nge'en ma̱ yi, she damma n te tewishin ili i ro.
20 E eu atirarei três flechas para o teu lado, como se atirasse a um alvo.
21 Waru n ta̱ lyungu ulobo u na tsa̱ ta̱wa̱i ra reve n damma yi, <'Ya̱wa̱ vu zami iliya i na n tewiyin.> Na̱ n damma yi, <Ka̱lyuwa̱, iliya i ta̱ lo a̱ nge'en nda ma̱ wu, ta̱wa̱ ne ele pa nda,> reve vu ta̱wa̱, vu la'a ta̱, adama a na n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma, babu addama o ro.
21 E eis que te enviarei um jovem, dizendo: Vai e encontra as flechas. Se eu disser expressamente ao jovem: Eis que as flechas estão neste teu lado, apanha-as; depois vem; pois há paz para ti, e nenhuma ferida; como vive o SENHOR.
22 Amma na̱ n damma ulobo'o, <Ka̱lyuwa̱, iliya'a a̱ ta̱ ɗe elime a̱ wu ke'en,> reve vu ka̱ra̱, adama a na A̱sulazuva a ciga wu ta̱ vu ka̱ra̱.
22 Mas se eu disser isto ao jovem: Eis que as flechas estão além de ti; segue o teu caminho; pois o SENHOR te mandou embora.
23 Waru adama aɗa a na tsu yuwain a̱mu na̱ a̱vu, a̱yi ɗa nda A̱sulazuva a ɗa esu a̱ tsu a̱mu na̱ a̱ vu hali hali.>>
23 E no tocante à questão que tu e eu falamos, que o SENHOR esteja entre mim e ti para sempre.
24 Ɗaɗa Da̱wuda pa'ain a atsusa. Ana urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a rawai, reve Shawulu Mogono ma̱ da̱nu adama u lyuwa ilyalya.
24 Assim, Davi se escondeu no campo; e, quando a lua nova chegou, o rei se assentou para comer carne.
25 Reve mogono ma̱ da̱nu uba̱ta̱ u na u tsu da̱nusu nu uɓaɓu, a̱ nka̱la̱la̱i na̱ Jonata, reve Abna da̱nu o tono Shawulu, amma uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱na̱ ta̱ lya̱nga̱.
25 E o rei se assentou sobre o seu assento, como nas outras vezes, sobre um assento junto à parede; e Jônatas se levantou, e Abner se assentou ao lado de Saul, e o lugar de Davi estava vago.
26 Shawulu damma ili i ro shi o urana u ndolo, adama a na u ta̱ majiyan, <<Ili i ro i cina ta̱ Da̱wuda a na u ka̱mbuwa̱ niyi za vi idaba, amayun za vi idaba ɗa.>>
26 Todavia Saul nada falou naquele dia, pois pensou: Algo lhe sobreveio, ele não está limpo; seguramente ele não está limpo.
27 O urana we ire, wu urana u na u toni yi u urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu, uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱nisa̱ ta̱ lya̱nga̱. Reve Shawulu ece ulobo wa̱ yi Jonata, <<Nye i zuwai ulobo wa̱ Yese u ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa alya e ilyalya yon na ana'an shi?>>
27 E sucedeu, pela manhã, o segundo dia do mês, que o lugar de Davi estava vago; e Saul disse a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé comer, nem ontem, nem hoje?
28 Reve Jonata usu Shawulu, <<Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u 'ya̱wa̱ Batalami.
28 E Jônatas respondeu a Saul: Davi me pediu seriamente para ir a Belém;
29 U damma ta̱, <Lyawa mu n ka̱ra̱, adama a na umatsun u tsu u ta casu kucci a̱ lyuci, waru zakpara va̱ damma mu ta̱ n da̱na̱ ɗe. Na̱ n tsura̱ isa'ani e ekere a̱ wu, vu lyawa mu n 'ya̱wa̱ me ene a̱za̱ va̱.> Adama a adanshi a nda ɗa u ta̱wa̱i a alya ilyalya oɓolo na̱ mogono shi.>>
29 e ele disse: Deixa-me ir, rogo-te; pois a nossa família tem um sacrifício na cidade; e o meu irmão, ele me ordenou a ir para lá; e, agora, se tenho achado favor aos teus olhos, deixa-me partir, rogo-te, para ver os meus irmãos. Por isso não vem ele à mesa do rei.
30 Reve Shawulu yuwan upan na̱ Jonata lon, a̱vu u damma yi, <<A̱vu mawun me pere na aciyogbamu u ɗa tsa mma va̱ wu! N reve ta̱ vu ta a kambusa ulobo wa̱ Yese, adama vu ca aciya̱wu wono na̱ mma na matsan nu wu.
30 Então, a ira de Saul acendeu-se contra Jônatas, e ele lhe disse: Tu, filho da mulher rebelde pervertida, não sei eu que escolheste o filho de Jessé para a tua própria confusão, e para a confusão da nudez da tua mãe?
31 Nna̱ ulobo wa̱ Yese u ta̱ wuma o uvaɗi, wa lyawa tsugono tsa̱ wu tsa lyuwa elime a̱tsuma̱ e iɗa i nda shi. Gogo lyungu a̱ ta̱wa̱a̱ mu na̱ a̱yi, adama a na na a ciga a 'yuwan mu unai!>>
31 Pois, enquanto viver o filho de Jessé sobre o chão, tu não serás estabelecido, nem o teu reino. Por isso, agora, manda apanhá-lo para mim, pois ele certamente morrerá.
32 Reve Jonata usu dada va̱ yi Shawulu, <<Nye i zuwai oo una yi? Nye i ɗa u yuwain?>>
32 E Jônatas respondeu a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que ele deve ser morto? O que fez ele?
33 Reve Shawulu sari ibata ya̱ yi adama wu una yi. Ɗaɗa Jonata revei dada va̱ yi ciga ta̱ a na woo una Da̱wuda.
33 E Saul atirou um dardo contra ele para atingi-lo; pelo que Jônatas soube que seu pai estava determinado a matar Davi.
34 Reve Jonata 'yon nu upan lon diga a apada agba u lyuwa ilyalya o urana we ire, wu urana u na u toni u urana wa̱ a̱buki'i o woto u sa'avu shi, adama a na u ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu cine dada va̱ yi yuwain na̱ Da̱wuda a̱tsuma̱ o ulambu u wono.
34 Assim, Jônatas se levantou da mesa mui irado, e não comeu carne no segundo dia do mês; pois estava aflito por Davi, porque o seu pai lhe havia feito vergonha.
35 Nu usana a̱vu Jonata 'ya̱wa̱ a atsusa uba̱ta̱ u na aa zuwai a na a ga'asan na̱ Da̱wuda. U da̱na̱ ta̱ na̱ molobo oɓolo na̱ a̱yi.
35 E sucedeu que, pela manhã, Jônatas saiu para o campo na hora marcada com Davi, e com ele um jovem pequeno.
36 Reve u damma molobo'o, <<Suma vu zami iliya i na me tewin.>> Ana molobo'o u sumai, a̱vu u tewin liya elime a̱ yi ke'en.
36 E ele disse ao seu jovem: Corre, encontra agora as flechas que atirei. E enquanto o jovem corria, ele atirou uma flecha para além dele.
37 Ana molobo'o u rawai uba̱ta̱ wu liya n na Jonata teweyin, a̱vu Jonata ɗe yi reve u damma, <<Liya'a wu ɗe elime a̱ wu ke'en shi?>>
37 E quando o jovem havia chegado ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou ao jovem, e disse: Não está a flecha além de ti?
38 Reve Jonata ɗe molobo'o, <<Jika̱! 'Ya̱wa̱ gogogo! She vi isawan wan!>> Ɗaɗa molobo'o u tarai liya'a a̱vu u ka̱mba̱ uba̱ta̱ wu zagbain va̱ yi.
38 E Jônatas gritou para o jovem: Apressa-te, rápido, não te detenhas. E o jovem de Jônatas apanhou as flechas, e veio ao seu senhor.
39 Amma molobo'o u reve ko nye i ɗa suru ili i nda'a shi, Jonata na̱ Da̱wuda ɗa goon revei.
39 Porém o jovem não sabia de coisa alguma; somente Jônatas e Davi conheciam o assunto.
40 A̱vu Jonata ca molobo'o utan ni iliya ya̱ yi, a̱vu u damma yi, <<Wala, tara le a̱ tyo a̱ lyuci.>>
40 E Jônatas deu a sua artilharia ao seu jovem, e lhe disse: Vai, leva-os até a cidade.
41 Mantsa ma na molobo'o u ka̱ra̱i, a̱vu Da̱wuda 'yon diga upasu wu uyagi uba̱ta̱ wo o oɓolo atali'i, reve u kingyo u ka̱ɗa̱to urewesu wa̱ yi e iɗa a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Jonata toto uta'atsu. A̱vu a katalalai ra reve a̱ shon, amma Da̱wuda la'a ta̱ shon.
41 E assim que o jovem se foi, Davi se levantou de um lugar em direção ao sul, e caiu sobre a sua face em terra, e se curvou três vezes; e eles se beijaram, e choraram juntos, até Davi se exceder.
42 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ka̱ra̱ na asuvu nden, adama a na tsu yuwan ta̱ akucunu a̱ n'utsa̱ na ala a̱ A̱sulazuva, tsu damma, <A̱sulazuva a ɗa esu a̱ va̱ na̱ a̱vu, waru esu a limatan va̱ wu na a limatan va̱ hali hali.> >> Reve Da̱wuda 'yon u ka̱ra̱, a̱vu Jonata ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ a̱ lyuci.
42 E Jônatas disse a Davi: Vai em paz, porquanto nós dois juramos em nome do SENHOR, dizendo: O SENHOR esteja entre mim e ti, e entre a minha semente e a tua semente para sempre. E ele se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.