1 Samuel 20

tsw (TSW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Reve Da̱wuda suma diga Nayo a̱tsuma̱ a Rama a̱vu u 'ya̱wa̱ ya Jonata we ece yi, <<Nye i ɗa n yuwain? Iwuya i ne ɗa n yuwain? Unusu ne ɗa n yuwaan yi dada va̱ a̱ wu, a na waa zama wu una a̱ mu?>>
1 Então, fugiu Davi de Naiote, em Ramá, e veio, e disse perante Jônatas: Que fiz eu? Qual é o meu crime? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 A̱vu Jonata usu yi, <<A̱sulazuva aa para, va̱a̱ kuwa̱ shi! Ka̱lyuwa̱! Dada va̱ tsu yuwan ili i gbain ko ili i ke'en na u tsu kuɗa̱ a damma mu shi. Nye i zuwai wo soko mu za nda? Ne ɗa u ri shi!>>
2 E ele lhe disse: Tal não seja; não morrerás. Eis que meu pai não faz coisa nenhuma grande, nem pequena, sem primeiro me dar parte; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não é assim.
3 Amma a̱vu Da̱wuda yuwan akucunu, u damma, <<Dada va̱ wu reve ta̱ lon a na n tsura̱i isa'ani e ekere a̱ wu, reve u jiyan okolo a̱ yi, <Na̱ Jonata reve ili ya nda u ta yuwan a̱tsumola̱ngu lon.> Ko na̱ ne n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma na̱ wuma wa̱ wu, udasuwu u ta̱ ɗa goon u ri e memere ma̱ va̱ nu ukwa̱.>>
3 Então, Davi tornou a jurar e disse: Mui bem sabe teu pai que achei graça a teus olhos; pelo que disse: Não saiba isso Jônatas, para que se não magoe; e, na verdade, vive o Senhor , e vive a tua alma, que apenas há um passo entre mim e a morte.
4 Ɗaɗa Jonata dammai Da̱wuda, <<Suru ili i na vu cigai n yuwaan a̱ wu, n ta yuwaan a̱ wu.>>
4 E disse Jônatas a Davi: O que disser a tua alma eu te farei.
5 Reve Da̱wuda damma Jonata, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, u lobono ta̱ n lyuwa oɓolo na̱ mogono, amma lyawa mu n 'ya̱wa̱ m pa'an a atsusa hali a cina santawa nu ulivu.
5 Disse Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, em que costumo assentar-me com o rei para comer; deixa-me tu ir, porém, e esconder-me-ei no campo, até à terceira tarde.
6 Na̱ dada va̱ wu lamba mu biti, reve vu damma, <Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u jika̱ u 'ya̱wa̱ a̱ lyuci vu umatsun wa̱ yi Batalami, adama a na a fara ta̱ kucci va aa'wan vu umatsun wa̱ yi suru.>
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a linhagem.
7 Nu u damma, <U lobono ta̱,> aagbashi a̱ wu a ta la'a. Amma nu u la̱nga̱ a̱tsuma̱ lon, vu te reve a na u cigai wu una mu.
7 Se disser assim: Está bem! Então, teu servo tem paz. Porém, se muito se indignar, sabe que já está inteiramente determinado no mal.
8 A̱vu gba shi, vu roco aagbashi a̱ wu icigi i na i tsu vadala shi, adama a na vu zuwa yi ta̱ u yuwain nzuwulai na̱ A̱sulazuva a̱ wu. Na̱ n yuwan ta̱ unusu, vu una mu na aciya̱wu! Nye i zuwai vaa ca mu ya dada va̱ wu adama wu una mu?>>
8 Usa, pois, de misericórdia com o teu servo, porque fizeste a teu servo entrar contigo em aliança do Senhor ; se, porém, há em mim crime, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Reve Jonata usu, <<A̱sulazuva aa para! She vu yuwan adanshi ne wan, na̱ n reve ta̱ ko ke'en a na dada va̱ cigai wu una wu, maa damma wu shi?>>
9 Então, disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém, se dalguma maneira soubesse que já este mal está inteiramente determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to descobriria eu?
10 Ɗaɗa Da̱wuda ecei Jonata, <<Zane ɗa a damma mu, na̱ dada va̱ wu usu wu nu upan?>>
10 E disse Davi a Jônatas: Quem tal me fará saber, se, por acaso, teu pai te responder asperamente?
11 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ta̱wa̱, lyawa tsu lapa a̱ tyo a atsusa.>> Ɗaɗa ele ra a̱ ka̱ra̱i.
11 Então, disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<N kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva A̱sula̱ a Isra'ila, na̱ mantsa ma nda nfa'an ko santawa n ta yuwan adanshi'i na̱ dada va̱. Nu u ta̱ ni ifoɓi i sa'ani a̱ tyo ya̱'a̱ wu, n ta̱ lyungu a damma wu.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor , Deus de Israel, seja testemunha. Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas ou depois de amanhã, e eis que houver coisa favorável para Davi, e eu, então, não enviar a ti e não to fizer saber,
13 Amma na̱ dada va̱ ciga ta̱ na woo una wu, n ta̱ lyungu wa̱ wu adama a na va a la'a. Amma lyawa A̱sulazuva a ca mu a̱tsuma̱lima̱ lon na̱ n yuwan ne shi. Lyawa A̱sulazuva a̱ da̱na̱ oɓolo na̱ a̱vu cine u da̱na̱i na̱ dada va̱.
13 o Senhor faça assim com Jônatas outro tanto; mas, se aprouver a meu pai fazer-te mal, também to farei saber e te deixarei partir, e irás em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Na̱ m buwa ta̱ wuma, vu roco mu icigi i na i tsu vadala shi tsa̱ A̱sulazuva. Amma mantsa ma na n kuwa̱i,
14 E, se eu, então, ainda viver, porventura, não usarás comigo da beneficência do Senhor , para que não morra?
15 she vu koɗo icigi i na i tsu vadala shi nu u'wa u va̱ wan hali hali, ko n na̱ A̱sulazuva o kototo n'yuwatan ma̱ wu Da̱wuda diga o uvaɗi.>>
15 Nem tampouco cortarás da minha casa a tua beneficência eternamente; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 Reve Jonata yuwan nzuwulai nu u'wa wa̱ Da̱wuda, u damma, <<Lyawa A̱sulazuva a ca wu oforo n na̱ vu kuɗa̱ o shiton nzuwulai n na tsu yuwain.>>
16 Assim, fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor o requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Adama e icigi i na Jonata a yuwusan Da̱wuda reve u zuwa yi u kucunisa, adama a na u ciga ta̱ Da̱wuda cine u cigai wuma wa̱ yi.
17 E Jônatas fez jurar a Davi de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Ɗaɗa Jonata damma niyi, <<A̱yi ɗa nda nfa'an urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a ɗa, waru e ene a̱ wu lo shi adama a na ootogu a̱ wu a̱ ta̱ da̱na̱ lya̱nga̱.
18 E disse-lhe Jônatas: Amanhã é a lua nova, e não te acharão no teu lugar, pois o teu assento se achará vazio.
19 Santawa a cina ulivu, a̱vu vu 'ya̱wa̱ uba̱ta̱ u na vu shi vu pa'ain a mantsa ma na addama a nda a farai, waru vi isawan pe zuzu nu uba̱ta̱ o oɓolo atali.
19 E, ausentando-te tu três dias, desce apressadamente e vai àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio; e fica-te junto à pedra de Ezel.
20 Waru n ta̱ tewin iliya i ta'atsu a̱ nge'en ma̱ yi, she damma n te tewishin ili i ro.
20 E eu atirarei três flechas para aquela banda, como se atirara ao alvo.
21 Waru n ta̱ lyungu ulobo u na tsa̱ ta̱wa̱i ra reve n damma yi, <'Ya̱wa̱ vu zami iliya i na n tewiyin.> Na̱ n damma yi, <Ka̱lyuwa̱, iliya i ta̱ lo a̱ nge'en nda ma̱ wu, ta̱wa̱ ne ele pa nda,> reve vu ta̱wa̱, vu la'a ta̱, adama a na n kucuna ta̱ na̱ A̱sulazuva a na a̱ ri wuma, babu addama o ro.
21 E eis que mandarei o moço, dizendo: Anda, busca as flechas; se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, toma-o contigo; vem, porque há paz para ti, e não há nada, vive o Senhor .
22 Amma na̱ n damma ulobo'o, <Ka̱lyuwa̱, iliya'a a̱ ta̱ ɗe elime a̱ wu ke'en,> reve vu ka̱ra̱, adama a na A̱sulazuva a ciga wu ta̱ vu ka̱ra̱.
22 Porém, se disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti. Vai-te embora, porque o Senhor te deixa ir.
23 Waru adama aɗa a na tsu yuwain a̱mu na̱ a̱vu, a̱yi ɗa nda A̱sulazuva a ɗa esu a̱ tsu a̱mu na̱ a̱ vu hali hali.>>
23 E, quanto ao negócio de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti, eternamente.
24 Ɗaɗa Da̱wuda pa'ain a atsusa. Ana urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu a rawai, reve Shawulu Mogono ma̱ da̱nu adama u lyuwa ilyalya.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, assentou-se o rei para comer pão.
25 Reve mogono ma̱ da̱nu uba̱ta̱ u na u tsu da̱nusu nu uɓaɓu, a̱ nka̱la̱la̱i na̱ Jonata, reve Abna da̱nu o tono Shawulu, amma uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱na̱ ta̱ lya̱nga̱.
25 E, assentando-se o rei no seu assento, como as outras vezes, no lugar junto à parede, Jônatas se levantou, e assentou-se Abner ao lado de Saul; e o lugar de Davi apareceu vazio.
26 Shawulu damma ili i ro shi o urana u ndolo, adama a na u ta̱ majiyan, <<Ili i ro i cina ta̱ Da̱wuda a na u ka̱mbuwa̱ niyi za vi idaba, amayun za vi idaba ɗa.>>
26 Porém, naquele dia, não disse Saul nada, porque dizia: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; certamente, não está limpo.
27 O urana we ire, wu urana u na u toni yi u urana wa̱ a̱buki o woto u sa'avu, uba̱ta̱ wa̱ Da̱wuda u da̱nisa̱ ta̱ lya̱nga̱. Reve Shawulu ece ulobo wa̱ yi Jonata, <<Nye i zuwai ulobo wa̱ Yese u ta̱wa̱i uba̱ta̱ wa alya e ilyalya yon na ana'an shi?>>
27 Sucedeu também ao outro dia, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi apareceu vazio; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé, nem ontem nem hoje, a comer pão?
28 Reve Jonata usu Shawulu, <<Da̱wuda pati mu ta̱ lon n lyawa yi u 'ya̱wa̱ Batalami.
28 E respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu encarecidamente que o deixasse ir a Belém,
29 U damma ta̱, <Lyawa mu n ka̱ra̱, adama a na umatsun u tsu u ta casu kucci a̱ lyuci, waru zakpara va̱ damma mu ta̱ n da̱na̱ ɗe. Na̱ n tsura̱ isa'ani e ekere a̱ wu, vu lyawa mu n 'ya̱wa̱ me ene a̱za̱ va̱.> Adama a adanshi a nda ɗa u ta̱wa̱i a alya ilyalya oɓolo na̱ mogono shi.>>
29 dizendo: Peço- te que me deixes ir, porquanto a nossa linhagem tem um sacrifício na cidade, e meu irmão mesmo me mandou ir. Se, pois, agora tenho achado graça a teus olhos, peço- te que me deixes partir, para que veja meus irmãos. Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Reve Shawulu yuwan upan na̱ Jonata lon, a̱vu u damma yi, <<A̱vu mawun me pere na aciyogbamu u ɗa tsa mma va̱ wu! N reve ta̱ vu ta a kambusa ulobo wa̱ Yese, adama vu ca aciya̱wu wono na̱ mma na matsan nu wu.
30 Então, se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho da perversa em rebeldia; não sei eu que tens elegido o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha da nudez de tua mãe?
31 Nna̱ ulobo wa̱ Yese u ta̱ wuma o uvaɗi, wa lyawa tsugono tsa̱ wu tsa lyuwa elime a̱tsuma̱ e iɗa i nda shi. Gogo lyungu a̱ ta̱wa̱a̱ mu na̱ a̱yi, adama a na na a ciga a 'yuwan mu unai!>>
31 Porque todos os dias que o filho de Jessé viver sobre a terra nem tu serás firme, nem o teu reino; pelo que envia e traze-mo nesta hora, porque é digno de morte.
32 Reve Jonata usu dada va̱ yi Shawulu, <<Nye i zuwai oo una yi? Nye i ɗa u yuwain?>>
32 Então, respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de ele morrer? Que tem feito?
33 Reve Shawulu sari ibata ya̱ yi adama wu una yi. Ɗaɗa Jonata revei dada va̱ yi ciga ta̱ a na woo una Da̱wuda.
33 Então, Saul atirou-lhe com a lança, para o ferir; assim, entendeu Jônatas que já seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Reve Jonata 'yon nu upan lon diga a apada agba u lyuwa ilyalya o urana we ire, wu urana u na u toni u urana wa̱ a̱buki'i o woto u sa'avu shi, adama a na u ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu cine dada va̱ yi yuwain na̱ Da̱wuda a̱tsuma̱ o ulambu u wono.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa e, no segundo dia da lua nova, não comeu pão; porque se magoava por causa de Davi, pois seu pai o tinha maltratado.
35 Nu usana a̱vu Jonata 'ya̱wa̱ a atsusa uba̱ta̱ u na aa zuwai a na a ga'asan na̱ Da̱wuda. U da̱na̱ ta̱ na̱ molobo oɓolo na̱ a̱yi.
35 E aconteceu, pela manhã, que Jônatas saiu ao campo, ao tempo que tinha ajustado com Davi, e um moço pequeno com ele.
36 Reve u damma molobo'o, <<Suma vu zami iliya i na me tewin.>> Ana molobo'o u sumai, a̱vu u tewin liya elime a̱ yi ke'en.
36 Então, disse ao seu moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço, e ele atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Ana molobo'o u rawai uba̱ta̱ wu liya n na Jonata teweyin, a̱vu Jonata ɗe yi reve u damma, <<Liya'a wu ɗe elime a̱ wu ke'en shi?>>
37 E, chegando o moço ao lugar da flecha que Jônatas tinha atirado, gritou Jônatas atrás do moço e disse: Não está, porventura, a flecha mais para lá de ti?
38 Reve Jonata ɗe molobo'o, <<Jika̱! 'Ya̱wa̱ gogogo! She vi isawan wan!>> Ɗaɗa molobo'o u tarai liya'a a̱vu u ka̱mba̱ uba̱ta̱ wu zagbain va̱ yi.
38 E tornou Jônatas a gritar atrás do moço: Apressa-te, avia-te, não te demores. E o moço de Jônatas apanhou as flechas e veio a seu senhor.
39 Amma molobo'o u reve ko nye i ɗa suru ili i nda'a shi, Jonata na̱ Da̱wuda ɗa goon revei.
39 E o moço não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste negócio.
40 A̱vu Jonata ca molobo'o utan ni iliya ya̱ yi, a̱vu u damma yi, <<Wala, tara le a̱ tyo a̱ lyuci.>>
40 Então, Jônatas deu as suas armas ao moço que trazia e disse-lhe: Anda e leva-as à cidade.
41 Mantsa ma na molobo'o u ka̱ra̱i, a̱vu Da̱wuda 'yon diga upasu wu uyagi uba̱ta̱ wo o oɓolo atali'i, reve u kingyo u ka̱ɗa̱to urewesu wa̱ yi e iɗa a̱ ma̱ka̱ka̱n ma Jonata toto uta'atsu. A̱vu a katalalai ra reve a̱ shon, amma Da̱wuda la'a ta̱ shon.
41 E, indo-se o moço, levantou-se Davi da banda do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro e choraram juntos, até que Davi chorou muito mais.
42 Reve Jonata damma Da̱wuda, <<Ka̱ra̱ na asuvu nden, adama a na tsu yuwan ta̱ akucunu a̱ n'utsa̱ na ala a̱ A̱sulazuva, tsu damma, <A̱sulazuva a ɗa esu a̱ va̱ na̱ a̱vu, waru esu a limatan va̱ wu na a limatan va̱ hali hali.> >> Reve Da̱wuda 'yon u ka̱ra̱, a̱vu Jonata ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ a̱ lyuci.
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porque nós temos jurado ambos em nome do Senhor , dizendo: O Senhor seja perpetuamente entre mim e ti e entre minha semente e a tua semente.
43 — ausente —
43 Então, se levantou Davi e se foi; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.