Atos 15

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maktum quilh­ta­macú tachilh nac Antioquía maka­pi­tzí̠n judíos xalac Judea hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús pero xlacán tzú­culh tali̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ xta­cir­cun­ci­dar­lani̠t porque xlacán ni̠ judíos xta­la­ca­chini̠t, xla­cata pi̠ xajuerza nata­cir­cun­ci­darlay chuná cumu la̠ tili̠­ma̠­pek­si̠­nanchá Moisés, para xli̠­ca̠na talak­ma̠x­tu­putún xli̠s­tac­nicán.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo y Ber­nabé tzú­culh tata̠­la̠­huaniy a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n porque ni̠ xta­ma̠t­la̠nti̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh. Entonces la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh y chiné tala̠­huá­nilh:
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Acxni̠ xlacán tatá­ca̠xli huá tachí­palh tiji hua̠ntu̠ xti̠­taxtuy nac Feni­cia y Samaria. La̠ta nícu xlacán xta­ti̠­taxtuy xta­li̠­chu­hui̠nán la̠ta lácu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xta­lak­makani̠t xalak­maká̠n xtas­ma­ni̠ncán y la̠ta xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán Jesús. Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­kax­mata la̠ta lácu Dios xtla­huama xta­scújut luu xta­li̠­pa̠­xu­huay.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Acxni̠ Pablo y Ber­nabé tácha̠lh nac Jeru­salén pu̠tum tata­mac­xtú­mi̠lh hua̠nti̠ xta­pux­cuniy cris­tianos, após­toles chu lak­ko̠­lu­tzi̠nni. Xlacán tzú­culh tahuán la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca ta­scújut.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Pero maka­pi­tzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ aya xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán antá xta­hui­lá̠­nalh xlacán tatá̠­yalh y chiné tachu­huí̠­nalh:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Entonces após­toles xa̠hua lak­ko̠­lu­tzi̠nni hua̠nti̠ xta­puxcún nac pu̠si­culan mac­xtum tálalh la̠qui̠ li̠huana̠ nata­li̠­chu­hui̠nán lácu luu nata­ca̠x­tla­huay eé taaklhú̠­hui̠t.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Maka̠s xta­li̠­lac­chu­hui̠nán porque ni̠ xta­ca­tzi̠y la̠ta lácu lak­chá̠n natat­la­huay, pero maktum Pedro tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Porque Dios hua̠k laka­pasa cha̠­tunu cha̠­tunu xna­cujcán cris­tianos y xlá luu tancs quin­ca̠­ma̠­ca­tzi̠ní̠n pi̠ acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos ma̠squi tícu ni̠ judíos, porque na̠ ca̠má̠x­qui̠lh xli̠t­li­hueke Espíri­tu Santo chuná cumu la̠ quin­ca̠­ma̠x­quí̠n aquinín.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Dios acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos y ni̠ caj lac­sac­pa̠x­qui̠nán porque acxtum ca̠lac­xa­caniy xta­la̠­ka­lhi̠ncán chuná cumu la̠ aquinín tla̠n quin­ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán qui­na­cujcán.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Pus, ¿túcu xpa̠­la­cata hui­xinín caj li̠taaklhu̠­hui̠­yá̠tit hua̠ntu̠ Dios tla­huani̠t? ¿Túcu xpa̠­la­cata ca̠li̠­ma̠t­la­hui̠­pu­tu­ná̠tit a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ aya tali̠­pa̠­huani̠t Jesús a̠má ta­scújut hua̠ntu̠ ni̠para aquinín y ni̠para xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pasni tla̠n tla­hua­ni̠­táhu?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Cumu la̠ aquinín catzi̠­yá̠hu, caj xpa̠­la­cata pi̠ luu snu̠n quin­ca̠­la­ka­lha­maná̠n Jesús huá quin­ca̠­li̠­lak­ma̠xtún la̠qui̠ tla̠n naquin­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­nicán quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán, pus na̠chuná chú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos lac­xtum ca̠la­ka­lha­mani̠t cumu la̠ aquinín.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Acxni̠ chu­hui̠­nan­ko̠lh Pedro, xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t tla̠n tat­lá­hualh y cacs taqui­lhua; aca­li̠stá̠n tzú­culh takax­mata hua̠ntu̠ Pablo y Ber­nabé xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut nac xlak­sti̠­pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Acxni̠ chú xlacán tachu­hui̠­nan­ko̠lh, San­tiago tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simón Pedro aya quin­ca̠­li̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán la̠ta Dios huacu luu ca̠la­ka­lhá­malh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos tala­ca­chini̠t cumu la̠ aquinín y ca̠lác­sacli la̠qui̠ na̠ xca­maná̠n nata­huán.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Xli̠­hua̠k tu̠ qui̠­tax­tuni̠t tancs li̠kan­tax­tuni̠t hua̠ntu̠ titá­tzokli xalak­maká̠n pro­fetas nac xta­chu­huí̠n Dios anta nícu chiné huán:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Ma̠squi cca̠ak­xtek­makani̠t ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú acxni̠ aquit nac­mim­paray,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 la̠qui̠ chuná xli̠­hua̠k cris­tianos cani̠hua xalaní̠n
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Chuná chu­hui̠nán Quim­pu̠­chi­nacán Dios hua̠nti̠ la̠nchú ma̠siyuy
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Aquit clac­pu­huán pi̠ tama̠­ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero la̠nchú aya tali̠­pa̠­huani̠t Dios y talak­makaní̠t hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠ma­cuán xtas­ma­ni̠ncán, ni̠ quin­ca̠­mi­ni̠­niyá̠n juerza naca̠­ma̠t­la­hui̠­yá̠hu hua̠ntu̠ huan nac xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés xla­cata pi̠ na̠chuná nata­ma̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ aquinín judíos tla­hua­yá̠hu.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Huata mejor caj caca̠­tzok­níhu aktum carta anta­nícu naca̠­hua­ni­yá̠hu xla­cata pi̠ ni̠ catá­hualh catu̠hua̠ tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, ni̠ cata­xa­kát­li̠lh cati̠hua̠ pusca̠t para huí xpus­ca̠tcán, y na̠ ni̠ cata­li̠­huá̠­yalh taka­lhí̠n hua̠ntu̠ caj ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, y ni̠para hua̠ntu̠ caj tajic­suani̠t, xa̠huachí na̠ ni̠para huá kalhni catá­hualh.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Porque hasta la̠ta xamaká̠n quilh­ta­macú hua eé xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ aquinín judíos ma̠kan­tax­ti̠­yá̠hu, y hua̠ntu̠ ca̠liakchu­hui̠­na­nicán cris­tianos tzi̠maj tzi̠má sábado nac xpu̠­si­cu­lancán judíos.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Xli̠­hua̠k após­toles, lak­ko̠­lu­tzi̠nni, chu xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Quim­pu̠­chi­nacán Jesús tla̠n tat­lá­hualh hua̠ntu̠ San­tiago ca̠huá­nilh, xlacán talac­sác­xtulh cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ lac­xtum nata­ta̠án Pablo y Ber­nabé nac Antioquía la̠qui̠ natalé̠n a̠má carta. Uma̠­kó̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ ca̠lac­sác­calh xca̠­hua­nicán Judas hua̠nti̠ na̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Bar­sabás, xa̠hua Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Y nac a̠má carta chiné xta­tzokni̠t:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Aquinín cca­tzi̠­ni̠­táhu pi̠ maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n uú xalaní̠n taqui̠­lachá antá y xlacán aka­tiyuj ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán min­ta­ca̠­naj­latcán, porque ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠má̠n pi̠ xafuerza nacir­cun­ci­dar­la­yá̠tit y xli̠­hua̠k xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ antá huan; pero tama̠­ko̠lh hua̠nti̠ chuná tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh, aquinín ni̠tu̠ cca̠­ma̠x­qui̠­ni̠­táhu tala­cas­quín y hasta ni̠tu̠ quin­ca̠­ka­lhas­quimá̠n.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Huá xpa̠­la­cata aquinín cca̠­li̠­lac­sac­ni̠­táhu cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n la̠qui̠ xlacán naca̠­la­ka­na̠­chá̠n y naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ aquinín nac­ca̠­hua­ni­yá̠hu, huá lac­xtum nata­ta̠ana̠chá Pablo y Ber­nabé.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Huá u̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ la̠ná tali̠­pa̠­tí̠­nalh caj xpa̠­la­cata pi̠ huá tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesu­cristo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ aquinín cca̠­ma̠­la­ka­cha̠­nimá̠n ca̠hua­nicán Judas y Silas, hua­tuní̠n li̠huana̠ naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Porque huá Espíri­tu Santo quin­ca̠­ma̠­lac­pu­hua̠ní̠n xla­cata pi̠ ni̠ nac­ca̠­ma̠t­la­hui̠yá̠n ca̠ta lhu̠hua ta­scújut hua̠ntu̠ aquinín judíos cma̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu. Huá eé hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 ni̠ cahuátit tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, na̠ ni̠para huá cahuátit xali̠hua lactzu̠ taka­lhí̠n hua̠ntu̠ ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá cahuátit hua̠ntu̠ tajic­suani̠t, chu kalhni ni̠ nahua­yá̠tit. Na̠chu­na­li̠túm ni̠ caxa­kat­lí̠tit cati̠hua̠ pusca̠t para huí o ni̠ti̠ mim­pusca̠t. Para hui­xinín chuná nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ cca̠­hua­nimá̠n luu aksti̠tum lapá̠tit nahuán. Catu̠x­ca̠­ní̠tit calak­tzak­sátit.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Pablo, Ber­nabé, Judas, Silas y xa̠maka­pi­tzí̠n nata̠lán la̠li̠­huán tatá­ca̠xli nac Jeru­salén y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú tácha̠lh nac Antioquía. Xli̠­hua̠k nata̠lán antá xalaní̠n tata­mac­xtú­mi̠lh; acxni̠ chú aya pu̠tum xta­hui­lá̠­nalh xlacán tama­ca­má̠s­ta̠lh a̠má carta hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­le̠­ni̠cán.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Acxni̠ chú ca̠li̠­kalh­ta­hua­ka­ní­calh hua̠ntu̠ xta­tzokni̠t nac a̠má carta a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠n tali̠­pa̠­xú­hualh hua̠ntu̠ antá xuan porque li̠huaca xca̠­ma̠uxca̠­ni̠­má̠­calh nac xta­ca̠­naj­latcán.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Pero cumu Judas y Silas na̠ xta­ma­kaacchá̠n tala­ca­pa̠s­tacni xlacán tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán y tama̠aka­tá̠k­sni̠lh lácu luu lacas­quín Dios aksti̠tum nata­la­tama̠y.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Acxni̠ chú aya juerza maka̠sá xta­la­má̠­nalh nac Antioquía Judas y Silas tatas­pitpá nac Jeru­salén, pus a̠ma̠ko̠lh nata̠lán luu aktum tapa̠­xu­huá̠n tamák­xtekli pi̠ nataán y tahuá­nilh Dios caca̠lé̠n.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Pero huata Silas niaj tas­pit­pú­tulh y antá tamák­xtekli nac Antioquía y sacstu Judas tás­pitli.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pablo y Ber­nabé na̠ antá tata­mák­xtekli y xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xta­ta̠­la̠­mak­ta̠yay a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­puxcún xta­li̠­chu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Chuná maka̠s xtas­cuj­má̠­nalh antá, y maktum quilh­ta­macú Pablo chiné huá­nilh Ber­nabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 —Li̠huaca tla̠n para naaná̠hu, pero xta̠áhu Juan Marcos
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Pero Pablo ni̠ ma̠t­lá̠n­ti̠lh xla­cata pi̠ naca̠­ta̠án Marcos y chiné huá­nilh:
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Maka̠s la̠ta xta­la̠­li̠­ma̠aklhu­hui̠­má̠­nalh y ni̠lay acxtum xta­ca­tzi̠y.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 y Pablo huá ta̠ta­lak­xtú­mi̠lh Silas. Acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos takalh­ta­hua­ká­nilh Dios xla­cata pi̠ huá caca̠­mak­tá­kalhli y caca̠­mak­tá̠­yalh xlacán táalh.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Pu̠lh antá tati̠­táx­tulh nac xapu̠­la­tama̠n Siria y Cilicia, y la̠ta nícu xta­chá̠n xta­hui­lá̠­nalh hua̠ntu̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y la̠qui̠ nata­ma̠akpu­huan­ti­yani̠y.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.