Atos 15

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maktum quilh­ta­macú tachilh nac Antioquía maka­pi­tzí̠n judíos xalac Judea hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús pero xlacán tzú­culh tali̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ xta­cir­cun­ci­dar­lani̠t porque xlacán ni̠ judíos xta­la­ca­chini̠t, xla­cata pi̠ xajuerza nata­cir­cun­ci­darlay chuná cumu la̠ tili̠­ma̠­pek­si̠­nanchá Moisés, para xli̠­ca̠na talak­ma̠x­tu­putún xli̠s­tac­nicán.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo y Ber­nabé tzú­culh tata̠­la̠­huaniy a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n porque ni̠ xta­ma̠t­la̠nti̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh. Entonces la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh y chiné tala̠­huá­nilh:
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Acxni̠ xlacán tatá­ca̠xli huá tachí­palh tiji hua̠ntu̠ xti̠­taxtuy nac Feni­cia y Samaria. La̠ta nícu xlacán xta­ti̠­taxtuy xta­li̠­chu­hui̠nán la̠ta lácu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xta­lak­makani̠t xalak­maká̠n xtas­ma­ni̠ncán y la̠ta xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán Jesús. Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­kax­mata la̠ta lácu Dios xtla­huama xta­scújut luu xta­li̠­pa̠­xu­huay.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Acxni̠ Pablo y Ber­nabé tácha̠lh nac Jeru­salén pu̠tum tata­mac­xtú­mi̠lh hua̠nti̠ xta­pux­cuniy cris­tianos, após­toles chu lak­ko̠­lu­tzi̠nni. Xlacán tzú­culh tahuán la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca ta­scújut.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Pero maka­pi­tzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ aya xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán antá xta­hui­lá̠­nalh xlacán tatá̠­yalh y chiné tachu­huí̠­nalh:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Entonces após­toles xa̠hua lak­ko̠­lu­tzi̠nni hua̠nti̠ xta­puxcún nac pu̠si­culan mac­xtum tálalh la̠qui̠ li̠huana̠ nata­li̠­chu­hui̠nán lácu luu nata­ca̠x­tla­huay eé taaklhú̠­hui̠t.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Maka̠s xta­li̠­lac­chu­hui̠nán porque ni̠ xta­ca­tzi̠y la̠ta lácu lak­chá̠n natat­la­huay, pero maktum Pedro tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Porque Dios hua̠k laka­pasa cha̠­tunu cha̠­tunu xna­cujcán cris­tianos y xlá luu tancs quin­ca̠­ma̠­ca­tzi̠ní̠n pi̠ acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos ma̠squi tícu ni̠ judíos, porque na̠ ca̠má̠x­qui̠lh xli̠t­li­hueke Espíri­tu Santo chuná cumu la̠ quin­ca̠­ma̠x­quí̠n aquinín.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Dios acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos y ni̠ caj lac­sac­pa̠x­qui̠nán porque acxtum ca̠lac­xa­caniy xta­la̠­ka­lhi̠ncán chuná cumu la̠ aquinín tla̠n quin­ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán qui­na­cujcán.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Pus, ¿túcu xpa̠­la­cata hui­xinín caj li̠taaklhu̠­hui̠­yá̠tit hua̠ntu̠ Dios tla­huani̠t? ¿Túcu xpa̠­la­cata ca̠li̠­ma̠t­la­hui̠­pu­tu­ná̠tit a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ aya tali̠­pa̠­huani̠t Jesús a̠má ta­scújut hua̠ntu̠ ni̠para aquinín y ni̠para xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pasni tla̠n tla­hua­ni̠­táhu?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Cumu la̠ aquinín catzi̠­yá̠hu, caj xpa̠­la­cata pi̠ luu snu̠n quin­ca̠­la­ka­lha­maná̠n Jesús huá quin­ca̠­li̠­lak­ma̠xtún la̠qui̠ tla̠n naquin­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­nicán quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán, pus na̠chuná chú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos lac­xtum ca̠la­ka­lha­mani̠t cumu la̠ aquinín.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Acxni̠ chu­hui̠­nan­ko̠lh Pedro, xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t tla̠n tat­lá­hualh y cacs taqui­lhua; aca­li̠stá̠n tzú­culh takax­mata hua̠ntu̠ Pablo y Ber­nabé xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut nac xlak­sti̠­pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Acxni̠ chú xlacán tachu­hui̠­nan­ko̠lh, San­tiago tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simón Pedro aya quin­ca̠­li̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán la̠ta Dios huacu luu ca̠la­ka­lhá­malh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos tala­ca­chini̠t cumu la̠ aquinín y ca̠lác­sacli la̠qui̠ na̠ xca­maná̠n nata­huán.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Xli̠­hua̠k tu̠ qui̠­tax­tuni̠t tancs li̠kan­tax­tuni̠t hua̠ntu̠ titá­tzokli xalak­maká̠n pro­fetas nac xta­chu­huí̠n Dios anta nícu chiné huán:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Ma̠squi cca̠ak­xtek­makani̠t ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú acxni̠ aquit nac­mim­paray,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 la̠qui̠ chuná xli̠­hua̠k cris­tianos cani̠hua xalaní̠n
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Chuná chu­hui̠nán Quim­pu̠­chi­nacán Dios hua̠nti̠ la̠nchú ma̠siyuy
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’Aquit clac­pu­huán pi̠ tama̠­ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero la̠nchú aya tali̠­pa̠­huani̠t Dios y talak­makaní̠t hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠ma­cuán xtas­ma­ni̠ncán, ni̠ quin­ca̠­mi­ni̠­niyá̠n juerza naca̠­ma̠t­la­hui̠­yá̠hu hua̠ntu̠ huan nac xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés xla­cata pi̠ na̠chuná nata­ma̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ aquinín judíos tla­hua­yá̠hu.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Huata mejor caj caca̠­tzok­níhu aktum carta anta­nícu naca̠­hua­ni­yá̠hu xla­cata pi̠ ni̠ catá­hualh catu̠hua̠ tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, ni̠ cata­xa­kát­li̠lh cati̠hua̠ pusca̠t para huí xpus­ca̠tcán, y na̠ ni̠ cata­li̠­huá̠­yalh taka­lhí̠n hua̠ntu̠ caj ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, y ni̠para hua̠ntu̠ caj tajic­suani̠t, xa̠huachí na̠ ni̠para huá kalhni catá­hualh.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Porque hasta la̠ta xamaká̠n quilh­ta­macú hua eé xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ aquinín judíos ma̠kan­tax­ti̠­yá̠hu, y hua̠ntu̠ ca̠liakchu­hui̠­na­nicán cris­tianos tzi̠maj tzi̠má sábado nac xpu̠­si­cu­lancán judíos.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Xli̠­hua̠k após­toles, lak­ko̠­lu­tzi̠nni, chu xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Quim­pu̠­chi­nacán Jesús tla̠n tat­lá­hualh hua̠ntu̠ San­tiago ca̠huá­nilh, xlacán talac­sác­xtulh cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ lac­xtum nata­ta̠án Pablo y Ber­nabé nac Antioquía la̠qui̠ natalé̠n a̠má carta. Uma̠­kó̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ ca̠lac­sác­calh xca̠­hua­nicán Judas hua̠nti̠ na̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Bar­sabás, xa̠hua Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Y nac a̠má carta chiné xta­tzokni̠t:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Aquinín cca­tzi̠­ni̠­táhu pi̠ maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n uú xalaní̠n taqui̠­lachá antá y xlacán aka­tiyuj ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán min­ta­ca̠­naj­latcán, porque ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠má̠n pi̠ xafuerza nacir­cun­ci­dar­la­yá̠tit y xli̠­hua̠k xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ antá huan; pero tama̠­ko̠lh hua̠nti̠ chuná tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh, aquinín ni̠tu̠ cca̠­ma̠x­qui̠­ni̠­táhu tala­cas­quín y hasta ni̠tu̠ quin­ca̠­ka­lhas­quimá̠n.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Huá xpa̠­la­cata aquinín cca̠­li̠­lac­sac­ni̠­táhu cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n la̠qui̠ xlacán naca̠­la­ka­na̠­chá̠n y naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ aquinín nac­ca̠­hua­ni­yá̠hu, huá lac­xtum nata­ta̠ana̠chá Pablo y Ber­nabé.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Huá u̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ la̠ná tali̠­pa̠­tí̠­nalh caj xpa̠­la­cata pi̠ huá tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesu­cristo.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ aquinín cca̠­ma̠­la­ka­cha̠­nimá̠n ca̠hua­nicán Judas y Silas, hua­tuní̠n li̠huana̠ naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Porque huá Espíri­tu Santo quin­ca̠­ma̠­lac­pu­hua̠ní̠n xla­cata pi̠ ni̠ nac­ca̠­ma̠t­la­hui̠yá̠n ca̠ta lhu̠hua ta­scújut hua̠ntu̠ aquinín judíos cma̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu. Huá eé hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 ni̠ cahuátit tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, na̠ ni̠para huá cahuátit xali̠hua lactzu̠ taka­lhí̠n hua̠ntu̠ ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá cahuátit hua̠ntu̠ tajic­suani̠t, chu kalhni ni̠ nahua­yá̠tit. Na̠chu­na­li̠túm ni̠ caxa­kat­lí̠tit cati̠hua̠ pusca̠t para huí o ni̠ti̠ mim­pusca̠t. Para hui­xinín chuná nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ cca̠­hua­nimá̠n luu aksti̠tum lapá̠tit nahuán. Catu̠x­ca̠­ní̠tit calak­tzak­sátit.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Pablo, Ber­nabé, Judas, Silas y xa̠maka­pi­tzí̠n nata̠lán la̠li̠­huán tatá­ca̠xli nac Jeru­salén y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú tácha̠lh nac Antioquía. Xli̠­hua̠k nata̠lán antá xalaní̠n tata­mac­xtú­mi̠lh; acxni̠ chú aya pu̠tum xta­hui­lá̠­nalh xlacán tama­ca­má̠s­ta̠lh a̠má carta hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­le̠­ni̠cán.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Acxni̠ chú ca̠li̠­kalh­ta­hua­ka­ní­calh hua̠ntu̠ xta­tzokni̠t nac a̠má carta a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠n tali̠­pa̠­xú­hualh hua̠ntu̠ antá xuan porque li̠huaca xca̠­ma̠uxca̠­ni̠­má̠­calh nac xta­ca̠­naj­latcán.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Pero cumu Judas y Silas na̠ xta­ma­kaacchá̠n tala­ca­pa̠s­tacni xlacán tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán y tama̠aka­tá̠k­sni̠lh lácu luu lacas­quín Dios aksti̠tum nata­la­tama̠y.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Acxni̠ chú aya juerza maka̠sá xta­la­má̠­nalh nac Antioquía Judas y Silas tatas­pitpá nac Jeru­salén, pus a̠ma̠ko̠lh nata̠lán luu aktum tapa̠­xu­huá̠n tamák­xtekli pi̠ nataán y tahuá­nilh Dios caca̠lé̠n.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Pero huata Silas niaj tas­pit­pú­tulh y antá tamák­xtekli nac Antioquía y sacstu Judas tás­pitli.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pablo y Ber­nabé na̠ antá tata­mák­xtekli y xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xta­ta̠­la̠­mak­ta̠yay a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­puxcún xta­li̠­chu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Chuná maka̠s xtas­cuj­má̠­nalh antá, y maktum quilh­ta­macú Pablo chiné huá­nilh Ber­nabé:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 —Li̠huaca tla̠n para naaná̠hu, pero xta̠áhu Juan Marcos
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Pero Pablo ni̠ ma̠t­lá̠n­ti̠lh xla­cata pi̠ naca̠­ta̠án Marcos y chiné huá­nilh:
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Maka̠s la̠ta xta­la̠­li̠­ma̠aklhu­hui̠­má̠­nalh y ni̠lay acxtum xta­ca­tzi̠y.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 y Pablo huá ta̠ta­lak­xtú­mi̠lh Silas. Acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos takalh­ta­hua­ká­nilh Dios xla­cata pi̠ huá caca̠­mak­tá­kalhli y caca̠­mak­tá̠­yalh xlacán táalh.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pu̠lh antá tati̠­táx­tulh nac xapu̠­la­tama̠n Siria y Cilicia, y la̠ta nícu xta­chá̠n xta­hui­lá̠­nalh hua̠ntu̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y la̠qui̠ nata­ma̠akpu­huan­ti­yani̠y.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.