Atos 15
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Maktum quilhtamacú tachilh nac Antioquía makapitzí̠n judíos xalac Judea hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huani̠t Jesús pero xlacán tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ xtacircuncidarlani̠t porque xlacán ni̠ judíos xtalacachini̠t, xlacata pi̠ xajuerza natacircuncidarlay chuná cumu la̠ tili̠ma̠peksi̠nanchá Moisés, para xli̠ca̠na talakma̠xtuputún xli̠stacnicán.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pablo y Bernabé tzúculh tata̠la̠huaniy a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n porque ni̠ xtama̠tla̠nti̠y hua̠ntu̠ xlacán xtali̠chuhui̠namá̠nalh. Entonces la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos lacxtum tali̠cátzi̠lh y chiné tala̠huánilh:
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Acxni̠ xlacán tatáca̠xli huá tachípalh tiji hua̠ntu̠ xti̠taxtuy nac Fenicia y Samaria. La̠ta nícu xlacán xtati̠taxtuy xtali̠chuhui̠nán la̠ta lácu a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalakmakani̠t xalakmaká̠n xtasmani̠ncán y la̠ta xtali̠pa̠huani̠t Quimpu̠chinacán Jesús. Xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ xtakaxmata la̠ta lácu Dios xtlahuama xtascújut luu xtali̠pa̠xuhuay.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Acxni̠ Pablo y Bernabé tácha̠lh nac Jerusalén pu̠tum tatamacxtúmi̠lh hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos, apóstoles chu lakko̠lutzi̠nni. Xlacán tzúculh tahuán la̠ta lácu Dios xtlahuani̠t nac xlatama̠tcán laclanca tascújut.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pero makapitzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Quimpu̠chinacán antá xtahuilá̠nalh xlacán tatá̠yalh y chiné tachuhuí̠nalh:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Entonces apóstoles xa̠hua lakko̠lutzi̠nni hua̠nti̠ xtapuxcún nac pu̠siculan macxtum tálalh la̠qui̠ li̠huana̠ natali̠chuhui̠nán lácu luu nataca̠xtlahuay eé taaklhú̠hui̠t.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Maka̠s xtali̠lacchuhui̠nán porque ni̠ xtacatzi̠y la̠ta lácu lakchá̠n natatlahuay, pero maktum Pedro tá̠yalh y chiné ca̠huánilh:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Porque Dios hua̠k lakapasa cha̠tunu cha̠tunu xnacujcán cristianos y xlá luu tancs quinca̠ma̠catzi̠ní̠n pi̠ acxtum ca̠lakalhamán cristianos ma̠squi tícu ni̠ judíos, porque na̠ ca̠má̠xqui̠lh xli̠tlihueke Espíritu Santo chuná cumu la̠ quinca̠ma̠xquí̠n aquinín.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dios acxtum ca̠lakalhamán cristianos y ni̠ caj lacsacpa̠xqui̠nán porque acxtum ca̠lacxacaniy xtala̠kalhi̠ncán chuná cumu la̠ aquinín tla̠n quinca̠tlahuanini̠tán quinacujcán.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Pus, ¿túcu xpa̠lacata huixinín caj li̠taaklhu̠hui̠yá̠tit hua̠ntu̠ Dios tlahuani̠t? ¿Túcu xpa̠lacata ca̠li̠ma̠tlahui̠putuná̠tit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aya tali̠pa̠huani̠t Jesús a̠má tascújut hua̠ntu̠ ni̠para aquinín y ni̠para xalakmaká̠n quili̠talakapasni tla̠n tlahuani̠táhu?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Cumu la̠ aquinín catzi̠yá̠hu, caj xpa̠lacata pi̠ luu snu̠n quinca̠lakalhamaná̠n Jesús huá quinca̠li̠lakma̠xtún la̠qui̠ tla̠n naquinca̠ma̠tzanke̠nanicán quintala̠kalhi̠ncán, pus na̠chuná chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos lacxtum ca̠lakalhamani̠t cumu la̠ aquinín.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Acxni̠ chuhui̠nanko̠lh Pedro, xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtatamacxtumi̠ni̠t tla̠n tatláhualh y cacs taquilhua; acali̠stá̠n tzúculh takaxmata hua̠ntu̠ Pablo y Bernabé xtali̠chuhui̠namá̠nalh la̠ta lácu Dios xtlahuani̠t nac xlatama̠tcán laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Acxni̠ chú xlacán tachuhui̠nanko̠lh, Santiago tá̠yalh y chiné ca̠huánilh:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedro aya quinca̠li̠ta̠chuhui̠nani̠tán la̠ta Dios huacu luu ca̠lakalhámalh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos talacachini̠t cumu la̠ aquinín y ca̠lácsacli la̠qui̠ na̠ xcamaná̠n natahuán.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Xli̠hua̠k tu̠ qui̠taxtuni̠t tancs li̠kantaxtuni̠t hua̠ntu̠ titátzokli xalakmaká̠n profetas nac xtachuhuí̠n Dios anta nícu chiné huán:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ma̠squi cca̠akxtekmakani̠t ámaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ aquit nacmimparay,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 la̠qui̠ chuná xli̠hua̠k cristianos cani̠hua xalaní̠n
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Chuná chuhui̠nán Quimpu̠chinacán Dios hua̠nti̠ la̠nchú ma̠siyuy
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Aquit clacpuhuán pi̠ tama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero la̠nchú aya tali̠pa̠huani̠t Dios y talakmakaní̠t hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠macuán xtasmani̠ncán, ni̠ quinca̠mini̠niyá̠n juerza naca̠ma̠tlahui̠yá̠hu hua̠ntu̠ huan nac xli̠ma̠peksí̠n Moisés xlacata pi̠ na̠chuná natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ aquinín judíos tlahuayá̠hu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Huata mejor caj caca̠tzokníhu aktum carta antanícu naca̠huaniyá̠hu xlacata pi̠ ni̠ catáhualh catu̠hua̠ tahuá hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhui̠cani̠t tzincun, ni̠ cataxakátli̠lh cati̠hua̠ pusca̠t para huí xpusca̠tcán, y na̠ ni̠ catali̠huá̠yalh takalhí̠n hua̠ntu̠ caj ca̠akxtonkcani̠t y ni̠ tastajmakani̠t xkalhni, y ni̠para hua̠ntu̠ caj tajicsuani̠t, xa̠huachí na̠ ni̠para huá kalhni catáhualh.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Porque hasta la̠ta xamaká̠n quilhtamacú hua eé xli̠ma̠peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ aquinín judíos ma̠kantaxti̠yá̠hu, y hua̠ntu̠ ca̠liakchuhui̠nanicán cristianos tzi̠maj tzi̠má sábado nac xpu̠siculancán judíos.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Xli̠hua̠k apóstoles, lakko̠lutzi̠nni, chu xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús tla̠n tatláhualh hua̠ntu̠ Santiago ca̠huánilh, xlacán talacsácxtulh cha̠tiy lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ lacxtum natata̠án Pablo y Bernabé nac Antioquía la̠qui̠ natalé̠n a̠má carta. Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ ca̠lacsáccalh xca̠huanicán Judas hua̠nti̠ na̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Barsabás, xa̠hua Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Y nac a̠má carta chiné xtatzokni̠t:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Aquinín ccatzi̠ni̠táhu pi̠ makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n uú xalaní̠n taqui̠lachá antá y xlacán akatiyuj ca̠tlahuanini̠tán mintaca̠najlatcán, porque ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠n pi̠ xafuerza nacircuncidarlayá̠tit y xli̠hua̠k xli̠ma̠peksí̠n Moisés nama̠kantaxti̠yá̠tit hua̠ntu̠ antá huan; pero tama̠ko̠lh hua̠nti̠ chuná tali̠chuhui̠namá̠nalh, aquinín ni̠tu̠ cca̠ma̠xqui̠ni̠táhu talacasquín y hasta ni̠tu̠ quinca̠kalhasquimá̠n.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Huá xpa̠lacata aquinín cca̠li̠lacsacni̠táhu cha̠tiy lacchixcuhuí̠n la̠qui̠ xlacán naca̠lakana̠chá̠n y naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n hua̠ntu̠ aquinín nacca̠huaniyá̠hu, huá lacxtum natata̠ana̠chá Pablo y Bernabé.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Huá u̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ la̠ná tali̠pa̠tí̠nalh caj xpa̠lacata pi̠ huá tali̠chuhui̠namá̠nalh xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ aquinín cca̠ma̠lakacha̠nimá̠n ca̠huanicán Judas y Silas, huatuní̠n li̠huana̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n hua̠ntu̠ huixinín mili̠tlahuatcán.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Porque huá Espíritu Santo quinca̠ma̠lacpuhua̠ní̠n xlacata pi̠ ni̠ nacca̠ma̠tlahui̠yá̠n ca̠ta lhu̠hua tascújut hua̠ntu̠ aquinín judíos cma̠kantaxti̠yá̠hu. Huá eé hua̠ntu̠ huixinín mili̠tlahuatcán:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 ni̠ cahuátit tahuá hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhui̠cani̠t tzincun, na̠ ni̠para huá cahuátit xali̠hua lactzu̠ takalhí̠n hua̠ntu̠ ca̠akxtonkcani̠t y ni̠ tastajmakani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá cahuátit hua̠ntu̠ tajicsuani̠t, chu kalhni ni̠ nahuayá̠tit. Na̠chunali̠túm ni̠ caxakatlí̠tit cati̠hua̠ pusca̠t para huí o ni̠ti̠ mimpusca̠t. Para huixinín chuná nama̠kantaxti̠yá̠tit hua̠ntu̠ cca̠huanimá̠n luu aksti̠tum lapá̠tit nahuán. Catu̠xca̠ní̠tit calaktzaksátit.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Pablo, Bernabé, Judas, Silas y xa̠makapitzí̠n nata̠lán la̠li̠huán tatáca̠xli nac Jerusalén y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú tácha̠lh nac Antioquía. Xli̠hua̠k nata̠lán antá xalaní̠n tatamacxtúmi̠lh; acxni̠ chú aya pu̠tum xtahuilá̠nalh xlacán tamacamá̠sta̠lh a̠má carta hua̠ntu̠ xca̠ma̠le̠ni̠cán.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Acxni̠ chú ca̠li̠kalhtahuakanícalh hua̠ntu̠ xtatzokni̠t nac a̠má carta a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠n tali̠pa̠xúhualh hua̠ntu̠ antá xuan porque li̠huaca xca̠ma̠uxca̠ni̠má̠calh nac xtaca̠najlatcán.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Pero cumu Judas y Silas na̠ xtamakaacchá̠n talacapa̠stacni xlacán tzúculh tama̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán y tama̠akatá̠ksni̠lh lácu luu lacasquín Dios aksti̠tum natalatama̠y.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Acxni̠ chú aya juerza maka̠sá xtalamá̠nalh nac Antioquía Judas y Silas tataspitpá nac Jerusalén, pus a̠ma̠ko̠lh nata̠lán luu aktum tapa̠xuhuá̠n tamákxtekli pi̠ nataán y tahuánilh Dios caca̠lé̠n.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Pero huata Silas niaj taspitpútulh y antá tamákxtekli nac Antioquía y sacstu Judas táspitli.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pablo y Bernabé na̠ antá tatamákxtekli y xtama̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtata̠la̠makta̠yay a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtapuxcún xtali̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesús.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Chuná maka̠s xtascujmá̠nalh antá, y maktum quilhtamacú Pablo chiné huánilh Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 —Li̠huaca tla̠n para naaná̠hu, pero xta̠áhu Juan Marcos
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pero Pablo ni̠ ma̠tlá̠nti̠lh xlacata pi̠ naca̠ta̠án Marcos y chiné huánilh:
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Maka̠s la̠ta xtala̠li̠ma̠aklhuhui̠má̠nalh y ni̠lay acxtum xtacatzi̠y.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 y Pablo huá ta̠talakxtúmi̠lh Silas. Acxni̠ xli̠hua̠k cristianos takalhtahuakánilh Dios xlacata pi̠ huá caca̠maktákalhli y caca̠maktá̠yalh xlacán táalh.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pu̠lh antá tati̠táxtulh nac xapu̠latama̠n Siria y Cilicia, y la̠ta nícu xtachá̠n xtahuilá̠nalh hua̠ntu̠ xtali̠pa̠huán Jesús xtama̠kalhchuhui̠ni̠y la̠qui̠ natama̠akpuhuantiyani̠y.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.