Atos 15

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Maktum quilh­ta­macú tachilh nac Antioquía maka­pi­tzí̠n judíos xalac Judea hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús pero xlacán tzú­culh tali̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ xta­cir­cun­ci­dar­lani̠t porque xlacán ni̠ judíos xta­la­ca­chini̠t, xla­cata pi̠ xajuerza nata­cir­cun­ci­darlay chuná cumu la̠ tili̠­ma̠­pek­si̠­nanchá Moisés, para xli̠­ca̠na talak­ma̠x­tu­putún xli̠s­tac­nicán.
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo y Ber­nabé tzú­culh tata̠­la̠­huaniy a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n porque ni̠ xta­ma̠t­la̠nti̠y hua̠ntu̠ xlacán xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh. Entonces la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos lac­xtum tali̠­cá­tzi̠lh y chiné tala̠­huá­nilh:
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Acxni̠ xlacán tatá­ca̠xli huá tachí­palh tiji hua̠ntu̠ xti̠­taxtuy nac Feni­cia y Samaria. La̠ta nícu xlacán xta­ti̠­taxtuy xta­li̠­chu­hui̠nán la̠ta lácu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xta­lak­makani̠t xalak­maká̠n xtas­ma­ni̠ncán y la̠ta xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán Jesús. Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­kax­mata la̠ta lácu Dios xtla­huama xta­scújut luu xta­li̠­pa̠­xu­huay.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Acxni̠ Pablo y Ber­nabé tácha̠lh nac Jeru­salén pu̠tum tata­mac­xtú­mi̠lh hua̠nti̠ xta­pux­cuniy cris­tianos, após­toles chu lak­ko̠­lu­tzi̠nni. Xlacán tzú­culh tahuán la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca ta­scújut.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Pero maka­pi­tzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ aya xta­li̠­pa̠­huani̠t Quim­pu̠­chi­nacán antá xta­hui­lá̠­nalh xlacán tatá̠­yalh y chiné tachu­huí̠­nalh:
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Entonces após­toles xa̠hua lak­ko̠­lu­tzi̠nni hua̠nti̠ xta­puxcún nac pu̠si­culan mac­xtum tálalh la̠qui̠ li̠huana̠ nata­li̠­chu­hui̠nán lácu luu nata­ca̠x­tla­huay eé taaklhú̠­hui̠t.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Maka̠s xta­li̠­lac­chu­hui̠nán porque ni̠ xta­ca­tzi̠y la̠ta lácu lak­chá̠n natat­la­huay, pero maktum Pedro tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Porque Dios hua̠k laka­pasa cha̠­tunu cha̠­tunu xna­cujcán cris­tianos y xlá luu tancs quin­ca̠­ma̠­ca­tzi̠ní̠n pi̠ acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos ma̠squi tícu ni̠ judíos, porque na̠ ca̠má̠x­qui̠lh xli̠t­li­hueke Espíri­tu Santo chuná cumu la̠ quin­ca̠­ma̠x­quí̠n aquinín.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Dios acxtum ca̠la­ka­lhamán cris­tianos y ni̠ caj lac­sac­pa̠x­qui̠nán porque acxtum ca̠lac­xa­caniy xta­la̠­ka­lhi̠ncán chuná cumu la̠ aquinín tla̠n quin­ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán qui­na­cujcán.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Pus, ¿túcu xpa̠­la­cata hui­xinín caj li̠taaklhu̠­hui̠­yá̠tit hua̠ntu̠ Dios tla­huani̠t? ¿Túcu xpa̠­la­cata ca̠li̠­ma̠t­la­hui̠­pu­tu­ná̠tit a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ aya tali̠­pa̠­huani̠t Jesús a̠má ta­scújut hua̠ntu̠ ni̠para aquinín y ni̠para xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pasni tla̠n tla­hua­ni̠­táhu?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Cumu la̠ aquinín catzi̠­yá̠hu, caj xpa̠­la­cata pi̠ luu snu̠n quin­ca̠­la­ka­lha­maná̠n Jesús huá quin­ca̠­li̠­lak­ma̠xtún la̠qui̠ tla̠n naquin­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­nicán quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán, pus na̠chuná chú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos lac­xtum ca̠la­ka­lha­mani̠t cumu la̠ aquinín.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Acxni̠ chu­hui̠­nan­ko̠lh Pedro, xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t tla̠n tat­lá­hualh y cacs taqui­lhua; aca­li̠stá̠n tzú­culh takax­mata hua̠ntu̠ Pablo y Ber­nabé xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh la̠ta lácu Dios xtla­huani̠t nac xla­ta­ma̠tcán lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut nac xlak­sti̠­pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Acxni̠ chú xlacán tachu­hui̠­nan­ko̠lh, San­tiago tá̠yalh y chiné ca̠huá­nilh:
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simón Pedro aya quin­ca̠­li̠­ta̠­chu­hui̠­na­ni̠tán la̠ta Dios huacu luu ca̠la­ka­lhá­malh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos tala­ca­chini̠t cumu la̠ aquinín y ca̠lác­sacli la̠qui̠ na̠ xca­maná̠n nata­huán.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Xli̠­hua̠k tu̠ qui̠­tax­tuni̠t tancs li̠kan­tax­tuni̠t hua̠ntu̠ titá­tzokli xalak­maká̠n pro­fetas nac xta­chu­huí̠n Dios anta nícu chiné huán:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Ma̠squi cca̠ak­xtek­makani̠t ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú acxni̠ aquit nac­mim­paray,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 la̠qui̠ chuná xli̠­hua̠k cris­tianos cani̠hua xalaní̠n
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Chuná chu­hui̠nán Quim­pu̠­chi­nacán Dios hua̠nti̠ la̠nchú ma̠siyuy
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 ’Aquit clac­pu­huán pi̠ tama̠­ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero la̠nchú aya tali̠­pa̠­huani̠t Dios y talak­makaní̠t hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠ma­cuán xtas­ma­ni̠ncán, ni̠ quin­ca̠­mi­ni̠­niyá̠n juerza naca̠­ma̠t­la­hui̠­yá̠hu hua̠ntu̠ huan nac xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés xla­cata pi̠ na̠chuná nata­ma̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ aquinín judíos tla­hua­yá̠hu.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Huata mejor caj caca̠­tzok­níhu aktum carta anta­nícu naca̠­hua­ni­yá̠hu xla­cata pi̠ ni̠ catá­hualh catu̠hua̠ tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, ni̠ cata­xa­kát­li̠lh cati̠hua̠ pusca̠t para huí xpus­ca̠tcán, y na̠ ni̠ cata­li̠­huá̠­yalh taka­lhí̠n hua̠ntu̠ caj ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, y ni̠para hua̠ntu̠ caj tajic­suani̠t, xa̠huachí na̠ ni̠para huá kalhni catá­hualh.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Porque hasta la̠ta xamaká̠n quilh­ta­macú hua eé xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ aquinín judíos ma̠kan­tax­ti̠­yá̠hu, y hua̠ntu̠ ca̠liakchu­hui̠­na­nicán cris­tianos tzi̠maj tzi̠má sábado nac xpu̠­si­cu­lancán judíos.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Xli̠­hua̠k após­toles, lak­ko̠­lu­tzi̠nni, chu xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Quim­pu̠­chi­nacán Jesús tla̠n tat­lá­hualh hua̠ntu̠ San­tiago ca̠huá­nilh, xlacán talac­sác­xtulh cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ lac­xtum nata­ta̠án Pablo y Ber­nabé nac Antioquía la̠qui̠ natalé̠n a̠má carta. Uma̠­kó̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ ca̠lac­sác­calh xca̠­hua­nicán Judas hua̠nti̠ na̠ xli̠­ma̠­pa̠­cu­hui̠cán Bar­sabás, xa̠hua Silas.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Y nac a̠má carta chiné xta­tzokni̠t:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Aquinín cca­tzi̠­ni̠­táhu pi̠ maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n uú xalaní̠n taqui̠­lachá antá y xlacán aka­tiyuj ca̠t­la­hua­ni­ni̠tán min­ta­ca̠­naj­latcán, porque ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠má̠n pi̠ xafuerza nacir­cun­ci­dar­la­yá̠tit y xli̠­hua̠k xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ antá huan; pero tama̠­ko̠lh hua̠nti̠ chuná tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh, aquinín ni̠tu̠ cca̠­ma̠x­qui̠­ni̠­táhu tala­cas­quín y hasta ni̠tu̠ quin­ca̠­ka­lhas­quimá̠n.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Huá xpa̠­la­cata aquinín cca̠­li̠­lac­sac­ni̠­táhu cha̠tiy lac­chix­cu­huí̠n la̠qui̠ xlacán naca̠­la­ka­na̠­chá̠n y naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ aquinín nac­ca̠­hua­ni­yá̠hu, huá lac­xtum nata­ta̠ana̠chá Pablo y Ber­nabé.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Huá u̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ la̠ná tali̠­pa̠­tí̠­nalh caj xpa̠­la­cata pi̠ huá tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesu­cristo.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ aquinín cca̠­ma̠­la­ka­cha̠­nimá̠n ca̠hua­nicán Judas y Silas, hua­tuní̠n li̠huana̠ naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Porque huá Espíri­tu Santo quin­ca̠­ma̠­lac­pu­hua̠ní̠n xla­cata pi̠ ni̠ nac­ca̠­ma̠t­la­hui̠yá̠n ca̠ta lhu̠hua ta­scújut hua̠ntu̠ aquinín judíos cma̠­kan­tax­ti̠­yá̠hu. Huá eé hua̠ntu̠ hui­xinín mili̠t­la­huatcán:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 ni̠ cahuátit tahuá hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­cani̠t tzincun, na̠ ni̠para huá cahuátit xali̠hua lactzu̠ taka­lhí̠n hua̠ntu̠ ca̠ak­xton­kcani̠t y ni̠ tas­taj­makani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá cahuátit hua̠ntu̠ tajic­suani̠t, chu kalhni ni̠ nahua­yá̠tit. Na̠chu­na­li̠túm ni̠ caxa­kat­lí̠tit cati̠hua̠ pusca̠t para huí o ni̠ti̠ mim­pusca̠t. Para hui­xinín chuná nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ cca̠­hua­nimá̠n luu aksti̠tum lapá̠tit nahuán. Catu̠x­ca̠­ní̠tit calak­tzak­sátit.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Pablo, Ber­nabé, Judas, Silas y xa̠maka­pi­tzí̠n nata̠lán la̠li̠­huán tatá­ca̠xli nac Jeru­salén y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú tácha̠lh nac Antioquía. Xli̠­hua̠k nata̠lán antá xalaní̠n tata­mac­xtú­mi̠lh; acxni̠ chú aya pu̠tum xta­hui­lá̠­nalh xlacán tama­ca­má̠s­ta̠lh a̠má carta hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­le̠­ni̠cán.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Acxni̠ chú ca̠li̠­kalh­ta­hua­ka­ní­calh hua̠ntu̠ xta­tzokni̠t nac a̠má carta a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠n tali̠­pa̠­xú­hualh hua̠ntu̠ antá xuan porque li̠huaca xca̠­ma̠uxca̠­ni̠­má̠­calh nac xta­ca̠­naj­latcán.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Pero cumu Judas y Silas na̠ xta­ma­kaacchá̠n tala­ca­pa̠s­tacni xlacán tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán y tama̠aka­tá̠k­sni̠lh lácu luu lacas­quín Dios aksti̠tum nata­la­tama̠y.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Acxni̠ chú aya juerza maka̠sá xta­la­má̠­nalh nac Antioquía Judas y Silas tatas­pitpá nac Jeru­salén, pus a̠ma̠ko̠lh nata̠lán luu aktum tapa̠­xu­huá̠n tamák­xtekli pi̠ nataán y tahuá­nilh Dios caca̠lé̠n.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Pero huata Silas niaj tas­pit­pú­tulh y antá tamák­xtekli nac Antioquía y sacstu Judas tás­pitli.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pablo y Ber­nabé na̠ antá tata­mák­xtekli y xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xta­ta̠­la̠­mak­ta̠yay a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­puxcún xta­li̠­chu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Chuná maka̠s xtas­cuj­má̠­nalh antá, y maktum quilh­ta­macú Pablo chiné huá­nilh Ber­nabé:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 —Li̠huaca tla̠n para naaná̠hu, pero xta̠áhu Juan Marcos
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Pero Pablo ni̠ ma̠t­lá̠n­ti̠lh xla­cata pi̠ naca̠­ta̠án Marcos y chiné huá­nilh:
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Maka̠s la̠ta xta­la̠­li̠­ma̠aklhu­hui̠­má̠­nalh y ni̠lay acxtum xta­ca­tzi̠y.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 y Pablo huá ta̠ta­lak­xtú­mi̠lh Silas. Acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos takalh­ta­hua­ká­nilh Dios xla­cata pi̠ huá caca̠­mak­tá­kalhli y caca̠­mak­tá̠­yalh xlacán táalh.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pu̠lh antá tati̠­táx­tulh nac xapu̠­la­tama̠n Siria y Cilicia, y la̠ta nícu xta­chá̠n xta­hui­lá̠­nalh hua̠ntu̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y la̠qui̠ nata­ma̠akpu­huan­ti­yani̠y.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.