Apocalipse 18

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aca­li̠stá̠n cuc­xilhpá cha̠tum ángel hua̠nti̠ xta̠c­ta­ma̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠ti­yatni; u̠má ángel xka­lhi̠y lanca li̠t­li­hueke xa̠hua li̠ma̠­peksí̠n, y chilh xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú macax­ka­ke­ko̠lh acxni̠.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hueke chiné xqui­lhuama:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Porque xli̠­hua̠k ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ tahui­lá̠­nalh nac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Aca­li̠stá̠n ckax­matpá aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n y chiné huá:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Porque li̠pe̠cua la̠ta aclhu̠­huan­ta­hui­lani̠t xta­la̠­ka­lhi̠ncán hasta cha̠ni̠t nac akapú̠n,
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Tamá ca̠chi­quí̠n mini̠niy na̠ huá cama̠x­quí̠tit hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠x­qui̠ni̠t xa̠maka­pi­tzí̠n,
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Chuná mini̠niy nama̠­pa̠­ti̠­ni̠­yá̠tit cumu la̠ tita­ma­ca­má̠s­ta̠lh nac xca̠­ta­pa̠­xu­huá̠n lhu̠hua hua̠ntu̠ xlac­tla­hua­mi̠ma y xli̠­maka­pa̠­xu­huama xla­táma̠t.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Huá xpa̠­la­cata caj xta­kalh­pa­la­chu­huí̠n aktumá quilh­ta­macú pu̠tum nata­hui­la­ni­ya̠chi xli̠­hua̠k xta­pa̠tí̠n hua̠ntu̠ lak­chá̠n napa̠­ti̠nán:
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Ama̠­ko̠lh reyes xalac ca̠quilh­ta­macú hua̠nti̠ lac­xtum tata̠t­la­huani̠t lac­li̠xcáj­nit tala̠­ka­lhí̠n, y lac­xtum tali̠­pa̠­xu­huani̠t hua̠ntu̠ taka­lhi̠y, xlacán nata­lak­li̠­pu­huán y nata­lak­tasay acxni̠ nataucxilha pi̠ aya ta̠ya­ma̠chá xajini la̠ta lac­lhcu­yu­hui­li̠­má̠­calh nahuán.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Caj la̠ta xta­pe̠­cuacán ni̠para tzinú cati­ta­ma̠­la­ca­tzu­hui̠­pú­tulh, caj xma̠n mákat nata­ta̠­ya­ya̠chá y chiné nata­huán:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Na̠chuná sta̠­naní̠n xalac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú na̠ nata­lak­tasay a̠má lanca tali̠­pa̠hu ca̠chi­quí̠n caj xpa̠­la­cata pi̠ niaj ti̠ cati­mak­ta­má̠­hualh xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xlacán taka­lhi̠y.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Kam­pa̠­katzi xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xtalé̠n nac u̠má lanca ca̠chi­quí̠n, cumu la̠ oro, plata, lac­slipua chí­huix xa̠hua perlas, chuná lak­li̠­la­káti̠t y lac­ta­pa­ra̠xlá lháka̠t xla lino y xla seda, kam­pa̠­katzi colores xatzu­tzoko xa̠hua xapu̠s­ta­pu̠hua, na̠chuná kam­pa̠­katzi xata­cu­chí̠n lac­mu̠csu quihui; na̠chuná lhu̠hua lactzu lak­li̠­la­káti̠t lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠li̠t­la­hua­cani̠t xala­cuán pák­lha̠t, marfil, bronce, hierro, xa̠hua mármol.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Na̠chuná xli̠­cha̠ncán lhu̠hua xalí̠sta̠t canela, xa̠hua xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ lac­mu̠csu lí̠sta̠t, ciensus, per­fumes hua̠ntu̠ hua­nicán mirra; xala­cuán cuchu, aceite, xatlá̠n harina xlakstu xla trigo, xa̠hua xca̠­le̠ncán xalí̠sta̠t taka­lhí̠n cumu la̠ cahua̠yu, bor­regos, xa̠hua carros, y hasta na̠ xancán ca̠s­ta̠cán cris­tianos cumu la̠ tachí̠n, ma̠squi xlacán ni̠ huá xataucxilh­la­ca­chá̠n.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Caj xta­li̠­pu­hua̠ncán chiné nata­huaniy a̠má lanca ca̠chi­quí̠n:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ luu tla̠n xta­li̠t­la­ja­má̠­nalh u̠má lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠huacán, porque lhu̠hua la̠ta xta­qui̠s­ta̠­má̠­nalh nac u̠má ca̠chi­quí̠n, chu caj la̠ta xta­pe̠­cuacán mákat nata­la­ca­min­ta̠­ya­ya̠chá porque talac­pu­huán pi̠ na̠ naca̠­lak­chá̠n u̠má lanca tapa̠tí̠n,
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 huata chiné nata­huán:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ¡Pero caj laca­puntzú lak­tzan­ka̠­ko̠ni̠t xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xta­palh tumi̠n y hua̠ntu̠ lak­li̠­la­káti̠t xka­lhi̠ya!
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 y acxni̠ taúcxilhli pi̠ xta̠­ya­ma̠chá xajini la̠ta clhcu­ta­hui­lama a̠má ca̠chi­quí̠n xta­li̠­pu­hua̠ncán talak­tá­salh y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hue­kecán chiné tzú­culh tahuán:
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Y la̠ta xta­lak­li̠­pu­hua­má̠­nalh tzú­culh taacta­huacay tíyat y xli̠­pix­tli­hue­kecán chiné xta­huán:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Pero xli̠­hua̠k hui­xinín hua̠nti̠ lapá̠tit nac akapú̠n, ca̠mi­ni̠­niyá̠n nali̠­pa̠­xu­hua­yá̠tit
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Na̠ acxni­tiyá cúc­xilhli pi̠ cha̠tum tli­hue­kexní̠n ángel chex­tlá­hualh aktum lan­caxní̠n chí­huix xta̠­chuná cumu la̠ xachí­huix lanca molino, y lhkén máca̠lh nac pupunú, y chiné huá:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ni̠aj para maktum cati­ta­káx­matli nac min­ca̠­ti­ji̠ní̠n
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Xa̠huachí niaj ne̠c­xnicú catiucxílh­calh xtax­káket para napasay li̠maksko,
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Huá chuná li̠ma̠­pa̠­ti̠­ní̠­calh porque u̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ lac­xtum ca̠ta̠lé̠n cuentaj hua̠nti̠ ca̠s­taj­makani̠t xkalh­nicán lhu̠hua a̠ma̠ko̠lh pro­fetas, xa̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Dios, xa̠hua xli̠­hua̠k xca̠­naj­laní̠n hua̠nti̠ ca̠mak­ni̠­cani̠t la̠ta xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.