Rute 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Mu bwile obu bacu̱ baa misango baabaagha balemi̱ye mu I̱saaleeli̱, njala yaaghuwa mu nsi eghi. Hakaba haliyo musaasa aakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Aaghenda mu ehanga lya Mowaabu na mukali̱ wee, na batabani̱ baabo babili.
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 Musaasa oghu baamughilamu Eli̱meleeki̱ kandi li̱i̱na lya mukali̱ wee aaniiye Nawomi̱. Bakaba bali na batabani̱ babili, Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱. Bantu aba bakaba bali baa mu ntu̱la ya Efulaati̱, baakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Baaku̱lu̱ka, baaghenda kuukala mu ehanga lya Mowaabu.
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Banaliyeyo, Eli̱meleeki̱ aaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghali̱ya batabani̱ be babili.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Batabani̱ be baaswela bakali̱ Banamowaabu, Olupa na Lu̱u̱si̱. Bantu aba baakala mu ehanga eli kumala haai myaka eku̱mi̱.
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱ nabo dhee baaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghala enkaha, atali na bali̱i̱ wee kandi baana.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Kilo kimui Nawomi̱ anali e Mowaabu, aaghu̱wa ngoku Mukama aabungiiye bantu baa ewaabo, aaleka baatunga byokuliya bikani̱ye. Nawomi̱ hamui na bagholi be babili beeteekani̱ja ku̱lu̱ghayo.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Baatandika hamui lughendo lwa kukuuka mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya.
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Mbanaghenda, Nawomi̱ aabaghila ati, “Oleke bu̱li̱ omui akuuke e ka ewaa ni̱na wee. Mukama abaghilile kisa, ngoku mwakighiliiye si̱ye kandi beebaanu̱we abaaku̱u̱ye.
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Mukama abakoonele, mutodhe musweluwe kandi mutunge maka.”
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 Baamughila bati, “Bbaa, tukughenda naawe mu bantu bʼewaanu.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Nawomi̱ aabaghila ati, “Bahala banje, mukuuke ewaanu. Mbiki bi̱leki̱ye nimubbala kughenda nanje? Mukuteekeleja nangutodha ku̱byala baana abangubaswela?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Mukuuke ewaanu, naakaakuliiye kimui, tankugubha kutodha kusweluwa. Nankabha ngila nti nkunihila kutodha kusweluwa, ndangaale na musaasa kandi nibyale baana baabusaasa,
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 mwangubalinda ku̱hi̱ki̱ya baku̱li̱ye? Kyangubatanga kusweluwa basaasa banji? Bbaa, bahala banje, mukimani̱ye ngu eki takikugubhukana. Mukama niiye akankola atiyo kandi nsaaluuwe munu haabwanu.”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Baatodha baatandika kulila. Olupa aaghuwa ni̱nabyala wee mu ki̱ku̱bha aamulagha, aaghenda. Bhaatu Lu̱u̱si̱ eeboheelela Nawomi̱. Lu̱u̱si̱ neeboheelela Nawomi̱|alt="Ruth clings to Naomi while Orpah returns to Moab" src="co00956.jpg" size="col" loc="Ruth 1:14-18" copy="© 1996 David C. Cook." ref="1:14"
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Nawomi̱ aaghila Lu̱u̱si̱ ati, “Tongasyawe aaku̱u̱ki̱ye mu bantu bʼewaabo kandi mu baaluhanga be, naawe dhee omukwame.”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Bhaatu Lu̱u̱si̱ aamukuukamu ati, “Otambhinga! Oleke ngende naawe. Hambali okughenda niiyo nkughenda, hambali okuukala, niiyo nkuukala. Bantu baawe bakuba bantu banje kandi Luhanga waawe akuba Luhanga wanje.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Hambali oli̱kwi̱la, niiyo ndi̱kwi̱la kandi niiyo balinjiika. Ninaaku̱lu̱ghi̱yʼo, Mukama anfubile kwonini. Lu̱ku̱ lwonkaha niiluwo lulitutambulani̱ya.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Obu Nawomi̱ aamani̱ye ngoku Lu̱u̱si̱ aacuuyemu kughenda naye, taatodhi̱ye abu̱gha kantu.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Nahabweki bakali̱ babili aba baaghenda, baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu. Obu baaki̱dhi̱yeyo, bantu bakani̱ye bʼomu tau̱ni̱ eghi baadheedhuwa. Bamui mu bakali̱ baayo baaghila bati, “Oghu ni Nawomi̱?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Nawomi̱ aabaghila ati, “Muleke kungilamu Nawomi̱, mungilemu Maala, nanga Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Nkaghenda ntu̱ngi̱ye, bhaatu Mukama anku̱u̱ki̱i̱ye ntali na kantu. Mukwete kungilamu Nawomi̱ nangaaki? Mukama wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.”
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Nawomi̱ niikuwo aaku̱u̱ki̱ye atiyo, ali na mugholi wee Lu̱u̱si̱ Munamowaabu, oghu aalu̱ghi̱ye naye mu ehanga lya Mowaabu. Baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu bwile obu bantu baakesagha bbaale.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.