Rute 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Mu bwile obu bacu̱ baa misango baabaagha balemi̱ye mu I̱saaleeli̱, njala yaaghuwa mu nsi eghi. Hakaba haliyo musaasa aakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Aaghenda mu ehanga lya Mowaabu na mukali̱ wee, na batabani̱ baabo babili.
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 Musaasa oghu baamughilamu Eli̱meleeki̱ kandi li̱i̱na lya mukali̱ wee aaniiye Nawomi̱. Bakaba bali na batabani̱ babili, Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱. Bantu aba bakaba bali baa mu ntu̱la ya Efulaati̱, baakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Baaku̱lu̱ka, baaghenda kuukala mu ehanga lya Mowaabu.
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 Banaliyeyo, Eli̱meleeki̱ aaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghali̱ya batabani̱ be babili.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 Batabani̱ be baaswela bakali̱ Banamowaabu, Olupa na Lu̱u̱si̱. Bantu aba baakala mu ehanga eli kumala haai myaka eku̱mi̱.
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱ nabo dhee baaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghala enkaha, atali na bali̱i̱ wee kandi baana.
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Kilo kimui Nawomi̱ anali e Mowaabu, aaghu̱wa ngoku Mukama aabungiiye bantu baa ewaabo, aaleka baatunga byokuliya bikani̱ye. Nawomi̱ hamui na bagholi be babili beeteekani̱ja ku̱lu̱ghayo.
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 Baatandika hamui lughendo lwa kukuuka mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya.
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 Mbanaghenda, Nawomi̱ aabaghila ati, “Oleke bu̱li̱ omui akuuke e ka ewaa ni̱na wee. Mukama abaghilile kisa, ngoku mwakighiliiye si̱ye kandi beebaanu̱we abaaku̱u̱ye.
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 Mukama abakoonele, mutodhe musweluwe kandi mutunge maka.”
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 Baamughila bati, “Bbaa, tukughenda naawe mu bantu bʼewaanu.”
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 Nawomi̱ aabaghila ati, “Bahala banje, mukuuke ewaanu. Mbiki bi̱leki̱ye nimubbala kughenda nanje? Mukuteekeleja nangutodha ku̱byala baana abangubaswela?
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 Mukuuke ewaanu, naakaakuliiye kimui, tankugubha kutodha kusweluwa. Nankabha ngila nti nkunihila kutodha kusweluwa, ndangaale na musaasa kandi nibyale baana baabusaasa,
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 mwangubalinda ku̱hi̱ki̱ya baku̱li̱ye? Kyangubatanga kusweluwa basaasa banji? Bbaa, bahala banje, mukimani̱ye ngu eki takikugubhukana. Mukama niiye akankola atiyo kandi nsaaluuwe munu haabwanu.”
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 Baatodha baatandika kulila. Olupa aaghuwa ni̱nabyala wee mu ki̱ku̱bha aamulagha, aaghenda. Bhaatu Lu̱u̱si̱ eeboheelela Nawomi̱. Lu̱u̱si̱ neeboheelela Nawomi̱|alt="Ruth clings to Naomi while Orpah returns to Moab" src="co00956.jpg" size="col" loc="Ruth 1:14-18" copy="© 1996 David C. Cook." ref="1:14"
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 Nawomi̱ aaghila Lu̱u̱si̱ ati, “Tongasyawe aaku̱u̱ki̱ye mu bantu bʼewaabo kandi mu baaluhanga be, naawe dhee omukwame.”
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 Bhaatu Lu̱u̱si̱ aamukuukamu ati, “Otambhinga! Oleke ngende naawe. Hambali okughenda niiyo nkughenda, hambali okuukala, niiyo nkuukala. Bantu baawe bakuba bantu banje kandi Luhanga waawe akuba Luhanga wanje.
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 Hambali oli̱kwi̱la, niiyo ndi̱kwi̱la kandi niiyo balinjiika. Ninaaku̱lu̱ghi̱yʼo, Mukama anfubile kwonini. Lu̱ku̱ lwonkaha niiluwo lulitutambulani̱ya.”
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 Obu Nawomi̱ aamani̱ye ngoku Lu̱u̱si̱ aacuuyemu kughenda naye, taatodhi̱ye abu̱gha kantu.
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Nahabweki bakali̱ babili aba baaghenda, baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu. Obu baaki̱dhi̱yeyo, bantu bakani̱ye bʼomu tau̱ni̱ eghi baadheedhuwa. Bamui mu bakali̱ baayo baaghila bati, “Oghu ni Nawomi̱?”
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 Nawomi̱ aabaghila ati, “Muleke kungilamu Nawomi̱, mungilemu Maala, nanga Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 Nkaghenda ntu̱ngi̱ye, bhaatu Mukama anku̱u̱ki̱i̱ye ntali na kantu. Mukwete kungilamu Nawomi̱ nangaaki? Mukama wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.”
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Nawomi̱ niikuwo aaku̱u̱ki̱ye atiyo, ali na mugholi wee Lu̱u̱si̱ Munamowaabu, oghu aalu̱ghi̱ye naye mu ehanga lya Mowaabu. Baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu bwile obu bantu baakesagha bbaale.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.