Rute 1
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA
1 Mu bwile obu bacu̱ baa misango baabaagha balemi̱ye mu I̱saaleeli̱, njala yaaghuwa mu nsi eghi. Hakaba haliyo musaasa aakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Aaghenda mu ehanga lya Mowaabu na mukali̱ wee, na batabani̱ baabo babili.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Musaasa oghu baamughilamu Eli̱meleeki̱ kandi li̱i̱na lya mukali̱ wee aaniiye Nawomi̱. Bakaba bali na batabani̱ babili, Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱. Bantu aba bakaba bali baa mu ntu̱la ya Efulaati̱, baakaaye mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Baaku̱lu̱ka, baaghenda kuukala mu ehanga lya Mowaabu.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Banaliyeyo, Eli̱meleeki̱ aaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghali̱ya batabani̱ be babili.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Batabani̱ be baaswela bakali̱ Banamowaabu, Olupa na Lu̱u̱si̱. Bantu aba baakala mu ehanga eli kumala haai myaka eku̱mi̱.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Maaloni̱ na Ki̱li̱yooni̱ nabo dhee baaku̱wa. Nawomi̱ aati̱ghala enkaha, atali na bali̱i̱ wee kandi baana.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Kilo kimui Nawomi̱ anali e Mowaabu, aaghu̱wa ngoku Mukama aabungiiye bantu baa ewaabo, aaleka baatunga byokuliya bikani̱ye. Nawomi̱ hamui na bagholi be babili beeteekani̱ja ku̱lu̱ghayo.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Baatandika hamui lughendo lwa kukuuka mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Mbanaghenda, Nawomi̱ aabaghila ati, “Oleke bu̱li̱ omui akuuke e ka ewaa ni̱na wee. Mukama abaghilile kisa, ngoku mwakighiliiye si̱ye kandi beebaanu̱we abaaku̱u̱ye.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Mukama abakoonele, mutodhe musweluwe kandi mutunge maka.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Baamughila bati, “Bbaa, tukughenda naawe mu bantu bʼewaanu.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Nawomi̱ aabaghila ati, “Bahala banje, mukuuke ewaanu. Mbiki bi̱leki̱ye nimubbala kughenda nanje? Mukuteekeleja nangutodha ku̱byala baana abangubaswela?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Mukuuke ewaanu, naakaakuliiye kimui, tankugubha kutodha kusweluwa. Nankabha ngila nti nkunihila kutodha kusweluwa, ndangaale na musaasa kandi nibyale baana baabusaasa,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 mwangubalinda ku̱hi̱ki̱ya baku̱li̱ye? Kyangubatanga kusweluwa basaasa banji? Bbaa, bahala banje, mukimani̱ye ngu eki takikugubhukana. Mukama niiye akankola atiyo kandi nsaaluuwe munu haabwanu.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Baatodha baatandika kulila. Olupa aaghuwa ni̱nabyala wee mu ki̱ku̱bha aamulagha, aaghenda. Bhaatu Lu̱u̱si̱ eeboheelela Nawomi̱. Lu̱u̱si̱ neeboheelela Nawomi̱|alt="Ruth clings to Naomi while Orpah returns to Moab" src="co00956.jpg" size="col" loc="Ruth 1:14-18" copy="© 1996 David C. Cook." ref="1:14"
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nawomi̱ aaghila Lu̱u̱si̱ ati, “Tongasyawe aaku̱u̱ki̱ye mu bantu bʼewaabo kandi mu baaluhanga be, naawe dhee omukwame.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Bhaatu Lu̱u̱si̱ aamukuukamu ati, “Otambhinga! Oleke ngende naawe. Hambali okughenda niiyo nkughenda, hambali okuukala, niiyo nkuukala. Bantu baawe bakuba bantu banje kandi Luhanga waawe akuba Luhanga wanje.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Hambali oli̱kwi̱la, niiyo ndi̱kwi̱la kandi niiyo balinjiika. Ninaaku̱lu̱ghi̱yʼo, Mukama anfubile kwonini. Lu̱ku̱ lwonkaha niiluwo lulitutambulani̱ya.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Obu Nawomi̱ aamani̱ye ngoku Lu̱u̱si̱ aacuuyemu kughenda naye, taatodhi̱ye abu̱gha kantu.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Nahabweki bakali̱ babili aba baaghenda, baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu. Obu baaki̱dhi̱yeyo, bantu bakani̱ye bʼomu tau̱ni̱ eghi baadheedhuwa. Bamui mu bakali̱ baayo baaghila bati, “Oghu ni Nawomi̱?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Nawomi̱ aabaghila ati, “Muleke kungilamu Nawomi̱, mungilemu Maala, nanga Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Nkaghenda ntu̱ngi̱ye, bhaatu Mukama anku̱u̱ki̱i̱ye ntali na kantu. Mukwete kungilamu Nawomi̱ nangaaki? Mukama wa Bu̱toki̱ Bwona ambona-boneei̱ye kwonini.”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nawomi̱ niikuwo aaku̱u̱ki̱ye atiyo, ali na mugholi wee Lu̱u̱si̱ Munamowaabu, oghu aalu̱ghi̱ye naye mu ehanga lya Mowaabu. Baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Bbeteleheemu mu bwile obu bantu baakesagha bbaale.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.