Juízes 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bwile obu Banai̱saaleeli̱ baabaagha batakabaaye na mukama, hakaba haliyo Mu̱leevi̱ oghu aakalagha hambali haseli̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱. Aaswela mukali̱ ku̱lu̱gha Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos lados da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Bhaatu mukali̱ oghu aasaaliluwa na bali̱i̱ wee. Du̱mbi̱ aakuuka mu ka ya ese wee mu Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da. Aakalayo haabwa meeli̱ anaa.
2 Porém ela se irritou com ele e, deixando-o, voltou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, onde ficou durante uns quatro meses.
3 Niibuwo bali̱i̱ wee aatu̱u̱yemu kumukwama kandi kumusoona-soona kukuuka. Aatwala mu̱heeleli̱ya wee na ndogooi̱ ebili. Obu mukali̱ wee aamuboone aamutwala ewaa nkyame siye kandi nkyame siye aamwebali̱ye kusemeeye.
3 Seu marido, levando consigo o seu servo e dois jumentos, foi atrás dela para tentar convencê-la a voltar. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando viu o levita, saiu alegre a recebê-lo.
4 Nkyame siye, aamughila ati alaaleyo, nahabweki aamalayo bilo bisatu, naaliya, naanuwa kandi naanalaalayo.
4 O sogro, o pai da moça, convenceu o levita a ficar com ele durante três dias; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Haa kilo kyakanaa, baamuka nkyambisi cu̱i̱ kandi musaasa oghu aatandika kweteekani̱ja kughenda. Bhaatu nkyame siye aatodha aamughila ati, “Odu̱bhe oliye kantu, niikuwo oghende.”
5 No quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir. Mas o pai da moça disse a seu genro: — Coma alguma coisa, para você ter mais força para a viagem. Depois disso vocês podem ir embora.
6 Basaasa babili aba baasitama hamui kuliya kandi kunuwa. Nkyame siye aamughila ati, “Nkwesengeleei̱ye otodhe olaale kandi odheedhuwe haa mutima.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam juntos. Então o pai da moça disse ao homem: — Por favor, fique aqui mais uma noite e alegre o seu coração.
7 Obu Mu̱leevi̱ oghu aamu̱ki̱ye kughenda, nkyame siye aamwesengeleli̱ya kutodha kulaalayo, aatodha aalaalayo.
7 Quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu para que ficasse, e ele mais uma vez pernoitou ali.
8 Haa kilo kyakataano, aamuka nkyambisi cu̱i̱ kughenda, bhaatu nkyame siye aamughila ati, “Gutu odu̱bhe oliye kantu. Olinde ku̱hi̱ka lwagholo.” Nahabweki basaasa babili aba baasitama hamui kuliya.
8 No quinto dia, ele se levantou de madrugada para partir, mas o pai da moça lhe disse: — Coma alguma coisa. Fiquem até o entardecer. E ambos comeram juntos.
9 Obu musaasa oghu, mukali̱ wee onji na mu̱heeleli̱ya wee baatodhagha kubbala kughenda, nkyame siye aaghila ati, “Bwile bwamali̱ye ku̱hi̱ka lwagholo, otodhe olaale hani kandi odheedhuwe. Munkiya oomuke nkyambisi, oghende ewaawe.”
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo. Mas o sogro dele, o pai da moça, lhe disse: — Olhe! Está ficando tarde e a noite vem chegando. Passe mais uma noite aqui. Este dia já está acabando. Passe aqui a noite, e alegre o seu coração. Amanhã de madrugada vocês podem se levantar e viajar de volta para casa.
10 Bhaatu musaasa oghu ataabbala kutodha kulaala. Aaghenda na ndogooi̱ siye ebili na mukali̱ wee, aaki̱dha haai na kibugha kya Bayebu̱si̱ (niiyo Yelusaalemu).
10 Porém o homem não quis passar ali mais uma noite. Ele se levantou, partiu e chegou até a altura de Jebus, isto é, Jerusalém. Com ele iam os dois jumentos encilhados e também a sua concubina.
11 Baaki̱dha mu kibugha kya Yebu̱si̱ bwile mbughenda kwala, mu̱heeleli̱ya wee aamughila ati, “Oleke tulaale mu kibugha kya Bayebu̱si̱ eni.”
11 Quando chegaram perto de Jebus, o dia já estava chegando ao fim. Então o servo disse a seu senhor: — Venha, vamos sair da estrada e entrar nessa cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Mukama wee aamughila ati, “Bbaa, tatukugubha kulaala mu kibugha kya banamahanga hambali Banai̱saaleeli̱ batali. Bhaatu tweyongele mu maaso tu̱ki̱dhe mu kibugha kya Gi̱bbeya.”
12 Porém o seu senhor lhe disse: — Não vamos entrar em nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel. Vamos um pouco mais adiante até Gibeá.
13 “Mwise, muleke tulengʼo kughenda kandi ku̱ki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya kedha Laama kandi tukulaala mu emui haa bibugha ebi.”
13 E continuou: — Venha, vamos a um desses lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Nahabweki beeyongela kughenda. Obu musana ghwaghendagha kukota, baaki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya hambali bantu baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱ baabaagha baakaaye.
14 Assim passaram adiante e continuaram a viagem. E o sol se pôs quando chegaram a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Baalu̱gha mu luguudhe kughenda kulaala mu kibugha kya Gi̱bbeya eghi. Baaghenda kandi baasitama haagati ya tau̱ni̱ eghi, bhaatu ataabʼo muntu nʼomui oghu akubatwala ewe e ka kulaalayo.
15 Saíram da estrada para entrar em Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite. O levita entrou e se sentou na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Obu baabaagha banali haala, musaasa mukulu aasa lwagholo naalu̱gha kukola mu musili. Akaba alu̱ghi̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱, bhaatu bwile obu akaba aakaaye mu kibugha kya Gi̱bbeya. Bantu banji abaabaagha mu tau̱ni̱ eghi bakaba bali baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱.
16 Eis que, ao anoitecer, um homem velho estava voltando do seu trabalho no campo. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá. Os outros habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Obu aaboone bantu abakwete kubunga aba basitami̱ye haagati ya tau̱ni̱ eghi, aababu̱u̱li̱ya ati, “Mu̱ku̱lu̱gha haa kandi mukughenda haa?”
17 Quando o velho ergueu os olhos e viu o viajante na praça da cidade, perguntou: — Para onde você está indo? E de onde você vem?
18 Mu̱leevi̱ oghu aamughila ati, “Tukwete ku̱lu̱gha e Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi niibuwo twaghenda mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱ hambali nkuukalagha. Naabaagha Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi endindi niibuwo naakuuka e ka. Bhaatu taaliyo muntu weena oghu abbali̱ye kututwala ewe e ka kulaalayo.
18 O levita respondeu: — Estamos viajando de Belém de Judá para os lados da região montanhosa de Efraim, de onde sou. Fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do
19 Tuli na bi̱si̱ngo na byokuliya bya ndogooi̱ syatu kandi twaba na migaati̱ na vi̱i̱ni̱ yanje, mukali̱ wanje na mu̱heeleli̱ya oni, taaliyo eki̱bu̱li̱yʼo.”
19 embora tenhamos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para esta sua serva, e para o moço que vem com estes seus servos. Não nos falta nada.
20 Musaasa mukulu oghu aaghila ati, “Mwise mulaale ewanje, nkubaha byona ebi mukwetaaghisibuwa. Gutu mutalaala haagati ya tau̱ni̱ eni.”
20 Então o velho disse: — Que a paz esteja com você! Tudo o que lhe vier a faltar fique a meu encargo. Só não passem a noite na praça.
21 Musaasa mukulu oghu aatwala bantu aba ewe e ka kandi aaha ndogooi̱ syabo byokuliya. Aaha baghenu̱ be aba maasi ghaa kunaaba mu maghulu. Aabaha dhee byokuliya na byakunuwa.
21 Ele os levou para a sua casa e deu pasto aos jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 Obu baanaliyagha badheedheeu̱we haa mitima yabo, ki̱bbu̱la kya basaasa babhi bʼomu tau̱ni̱ eghi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya numba ya musaasa mukulu oghu. Baatandika kuhuula lwighi mbabilikila musaasa oghu nʼelaka lyamaani̱ bati, “Otwesi̱ye musaasa oghu ali mu numba yaawe tulangaale naye.”
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, homens malignos, cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho, o dono da casa: — Traga para fora o homem que entrou em sua casa, para que abusemos dele.
23 Musaasa mukulu oghu aatuwa enja ku̱bu̱gha nabo ati, “Bbaa, baana baa maaha, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki. Musaasa oghu ni mu̱ghenu̱ wanje kandi kintu eki kikutuhemula.
23 O dono da casa saiu para falar com eles e disse: — Não, meus irmãos, não façam esta maldade. Já que o homem está em minha casa, não façam uma loucura dessas.
24 Ndi hani na muhala wanje oghu atamani̱ye basaasa na mukali̱ wa musaasa oghu, oleke mbaleetele bo, mubakole kintu kyona eki mukubbala. Bhaatu musaasa oghu mutamukolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki.”
24 Vejam, aqui estão a minha filha virgem e a concubina dele. Vou pôr as duas para fora e vocês poderão abusar delas e fazer o que bem quiserem. Mas não façam uma loucura dessas com este homem!
25 Mu̱leevi̱ oghu, aakwata mukali̱ wee aamu̱twesi̱ya mu bantu aba, baamukola kubhi kandi baamuhamba mukilo yoona, nkyambisi bwile mbukiya baamuleka kughenda.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir. Então o levita pegou a sua concubina e a entregou a eles do lado de fora. E eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, quando estava amanhecendo, eles a deixaram.
26 Nkyambisi mukali̱ oghu aasa kandi eegenga haa mulyango ghwa numba ya musaasa oghu, hambali bali̱i̱ wee ali. Aakala alangaayʼo ku̱hi̱ki̱ya bwile bukeeye.
26 Ao amanhecer, a mulher veio e caiu à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava hospedado. E ela ficou ali até o clarear do dia.
27 Obu bali̱i̱ wee aamu̱ki̱ye nkyambisi kuughula lwighi kutuwa kughenda. Makakuba li̱i̱so, aabona mukali̱ wee alangaaye haai na mulyango, mikono yee eku̱mi̱ye haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya lwighi.
27 De manhã, quando o seu senhor se levantou e abriu as portas da casa, para continuar a viagem, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre a soleira.
28 Aamughila ati, “Oomuke, wiise tughende.” Bhaatu mukali̱ oghu ataamukuukamu. Du̱mbi̱ aahi̱dha mukali̱ wee oghu aamuta haa ndogooi̱ yee aamutwala ewe e ka.
28 Ele lhe disse: — Levante-se, e vamos embora! Porém não houve resposta. Então o homem a pôs sobre o jumento e foi para a sua casa.
29 Obu aaki̱dhi̱ye e ka, aakwata muhiyo, aajombakaka mu̱ku̱ ghwa mukali̱ wee oghu bi̱twi̱ke eku̱mi̱ na bibili. Aatuma mu bu̱li̱ ntu̱la ya I̱saaleeli̱ ki̱twi̱ke kimui kya mubili oghu.
29 Chegando a casa, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. E enviou os pedaços para todas as regiões da terra de Israel.
30 Bantu boona abaaboone kintu eki, baaghila bati, “Kintu ngʼeki takikabaaghʼo! Tatukaaghu̱wagha kintu ngʼeki ku̱lu̱gha bwile Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱. Tuli na ku̱kyeli̱li̱kanʼo bhyani kandi tu̱tu̱wemu̱ kya kukola.”
30 Todos os que viram isso diziam: — Nunca se fez uma coisa dessas, nem se viu nada semelhante desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje. Pensem nisso, discutam entre si e digam o que se deve fazer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.