Juízes 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bwile obu Banai̱saaleeli̱ baabaagha batakabaaye na mukama, hakaba haliyo Mu̱leevi̱ oghu aakalagha hambali haseli̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱. Aaswela mukali̱ ku̱lu̱gha Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos longes da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Bhaatu mukali̱ oghu aasaaliluwa na bali̱i̱ wee. Du̱mbi̱ aakuuka mu ka ya ese wee mu Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da. Aakalayo haabwa meeli̱ anaa.
2 Porém ela, aborrecendo-se dele, o deixou, tornou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e lá esteve os dias de uns quatro meses.
3 Niibuwo bali̱i̱ wee aatu̱u̱yemu kumukwama kandi kumusoona-soona kukuuka. Aatwala mu̱heeleli̱ya wee na ndogooi̱ ebili. Obu mukali̱ wee aamuboone aamutwala ewaa nkyame siye kandi nkyame siye aamwebali̱ye kusemeeye.
3 Seu marido, tendo consigo o seu servo e dois jumentos, levantou-se e foi após ela para falar-lhe ao coração, a fim de tornar a trazê-la. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando o viu, saiu alegre a recebê-lo.
4 Nkyame siye, aamughila ati alaaleyo, nahabweki aamalayo bilo bisatu, naaliya, naanuwa kandi naanalaalayo.
4 Seu sogro, o pai da moça, o deteve por três dias em sua companhia; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Haa kilo kyakanaa, baamuka nkyambisi cu̱i̱ kandi musaasa oghu aatandika kweteekani̱ja kughenda. Bhaatu nkyame siye aatodha aamughila ati, “Odu̱bhe oliye kantu, niikuwo oghende.”
5 Ao quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e, depois, partireis.
6 Basaasa babili aba baasitama hamui kuliya kandi kunuwa. Nkyame siye aamughila ati, “Nkwesengeleei̱ye otodhe olaale kandi odheedhuwe haa mutima.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; então, disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e se alegre o teu coração.
7 Obu Mu̱leevi̱ oghu aamu̱ki̱ye kughenda, nkyame siye aamwesengeleli̱ya kutodha kulaalayo, aatodha aalaalayo.
7 Contudo, o homem levantou-se para partir; porém o seu sogro, instando com ele, fê-lo pernoitar ali.
8 Haa kilo kyakataano, aamuka nkyambisi cu̱i̱ kughenda, bhaatu nkyame siye aamughila ati, “Gutu odu̱bhe oliye kantu. Olinde ku̱hi̱ka lwagholo.” Nahabweki basaasa babili aba baasitama hamui kuliya.
8 Madrugando ele ao quinto dia para partir, disse o pai da moça: Fortalece-te, e detende-vos até ao declinar do dia; e ambos comeram juntos.
9 Obu musaasa oghu, mukali̱ wee onji na mu̱heeleli̱ya wee baatodhagha kubbala kughenda, nkyame siye aaghila ati, “Bwile bwamali̱ye ku̱hi̱ka lwagholo, otodhe olaale hani kandi odheedhuwe. Munkiya oomuke nkyambisi, oghende ewaawe.”
9 Então, o homem se levantou para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já declina o dia, a tarde vem chegando; peço-te que passes aqui a noite; vai-se o dia acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar e ide para a vossa casa.
10 Bhaatu musaasa oghu ataabbala kutodha kulaala. Aaghenda na ndogooi̱ siye ebili na mukali̱ wee, aaki̱dha haai na kibugha kya Bayebu̱si̱ (niiyo Yelusaalemu).
10 Porém o homem não quis passar ali a noite; mas levantou-se, e partiu, e veio até à altura de Jebus (que é Jerusalém), e com ele os dois jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Baaki̱dha mu kibugha kya Yebu̱si̱ bwile mbughenda kwala, mu̱heeleli̱ya wee aamughila ati, “Oleke tulaale mu kibugha kya Bayebu̱si̱ eni.”
11 Estando, pois, já perto de Jebus e tendo-se adiantado o declinar-se do dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai, agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Mukama wee aamughila ati, “Bbaa, tatukugubha kulaala mu kibugha kya banamahanga hambali Banai̱saaleeli̱ batali. Bhaatu tweyongele mu maaso tu̱ki̱dhe mu kibugha kya Gi̱bbeya.”
12 Porém o seu senhor lhe disse: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel, mas passemos até Gibeá.
13 “Mwise, muleke tulengʼo kughenda kandi ku̱ki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya kedha Laama kandi tukulaala mu emui haa bibugha ebi.”
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Nahabweki beeyongela kughenda. Obu musana ghwaghendagha kukota, baaki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya hambali bantu baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱ baabaagha baakaaye.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Baalu̱gha mu luguudhe kughenda kulaala mu kibugha kya Gi̱bbeya eghi. Baaghenda kandi baasitama haagati ya tau̱ni̱ eghi, bhaatu ataabʼo muntu nʼomui oghu akubatwala ewe e ka kulaalayo.
15 Retiraram-se para Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite; entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Obu baabaagha banali haala, musaasa mukulu aasa lwagholo naalu̱gha kukola mu musili. Akaba alu̱ghi̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱, bhaatu bwile obu akaba aakaaye mu kibugha kya Gi̱bbeya. Bantu banji abaabaagha mu tau̱ni̱ eghi bakaba bali baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱.
16 Eis que, ao anoitecer, vinha do seu trabalho no campo um homem velho; era este da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá; porém os habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Obu aaboone bantu abakwete kubunga aba basitami̱ye haagati ya tau̱ni̱ eghi, aababu̱u̱li̱ya ati, “Mu̱ku̱lu̱gha haa kandi mukughenda haa?”
17 Erguendo o velho os olhos, viu na praça da cidade este viajante e lhe perguntou: Para onde vais e donde vens?
18 Mu̱leevi̱ oghu aamughila ati, “Tukwete ku̱lu̱gha e Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi niibuwo twaghenda mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱ hambali nkuukalagha. Naabaagha Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi endindi niibuwo naakuuka e ka. Bhaatu taaliyo muntu weena oghu abbali̱ye kututwala ewe e ka kulaalayo.
18 Ele lhe respondeu: Estamos viajando de Belém de Judá para os longes da região montanhosa de Efraim, donde sou; fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do Senhor ; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Tuli na bi̱si̱ngo na byokuliya bya ndogooi̱ syatu kandi twaba na migaati̱ na vi̱i̱ni̱ yanje, mukali̱ wanje na mu̱heeleli̱ya oni, taaliyo eki̱bu̱li̱yʼo.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Musaasa mukulu oghu aaghila ati, “Mwise mulaale ewanje, nkubaha byona ebi mukwetaaghisibuwa. Gutu mutalaala haagati ya tau̱ni̱ eni.”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te vier a faltar fique a meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Musaasa mukulu oghu aatwala bantu aba ewe e ka kandi aaha ndogooi̱ syabo byokuliya. Aaha baghenu̱ be aba maasi ghaa kunaaba mu maghulu. Aabaha dhee byokuliya na byakunuwa.
21 Levou-o para casa e deu pasto aos jumentos; e, tendo eles lavado os pés, comeram e beberam.
22 Obu baanaliyagha badheedheeu̱we haa mitima yabo, ki̱bbu̱la kya basaasa babhi bʼomu tau̱ni̱ eghi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya numba ya musaasa mukulu oghu. Baatandika kuhuula lwighi mbabilikila musaasa oghu nʼelaka lyamaani̱ bati, “Otwesi̱ye musaasa oghu ali mu numba yaawe tulangaale naye.”
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Traze para fora o homem que entrou em tua casa, para que abusemos dele.
23 Musaasa mukulu oghu aatuwa enja ku̱bu̱gha nabo ati, “Bbaa, baana baa maaha, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki. Musaasa oghu ni mu̱ghenu̱ wanje kandi kintu eki kikutuhemula.
23 O senhor da casa saiu a ter com eles e lhes disse: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que o homem está em minha casa, não façais tal loucura.
24 Ndi hani na muhala wanje oghu atamani̱ye basaasa na mukali̱ wa musaasa oghu, oleke mbaleetele bo, mubakole kintu kyona eki mukubbala. Bhaatu musaasa oghu mutamukolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki.”
24 Minha filha virgem e a concubina dele trarei para fora; humilhai-as e fazei delas o que melhor vos agrade; porém a este homem não façais semelhante loucura.
25 Mu̱leevi̱ oghu, aakwata mukali̱ wee aamu̱twesi̱ya mu bantu aba, baamukola kubhi kandi baamuhamba mukilo yoona, nkyambisi bwile mbukiya baamuleka kughenda.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, ele pegou da concubina do levita e entregou a eles fora, e eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, subindo a alva, a deixaram.
26 Nkyambisi mukali̱ oghu aasa kandi eegenga haa mulyango ghwa numba ya musaasa oghu, hambali bali̱i̱ wee ali. Aakala alangaayʼo ku̱hi̱ki̱ya bwile bukeeye.
26 Ao romper da manhã, vindo a mulher, caiu à porta da casa do homem, onde estava o seu senhor, e ali ficou até que se fez dia claro.
27 Obu bali̱i̱ wee aamu̱ki̱ye nkyambisi kuughula lwighi kutuwa kughenda. Makakuba li̱i̱so, aabona mukali̱ wee alangaaye haai na mulyango, mikono yee eku̱mi̱ye haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya lwighi.
27 Levantando-se pela manhã o seu senhor, abriu as portas da casa e, saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Aamughila ati, “Oomuke, wiise tughende.” Bhaatu mukali̱ oghu ataamukuukamu. Du̱mbi̱ aahi̱dha mukali̱ wee oghu aamuta haa ndogooi̱ yee aamutwala ewe e ka.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamos; porém ela não respondeu; então, o homem a pôs sobre o jumento, dispôs-se e foi para sua casa.
29 Obu aaki̱dhi̱ye e ka, aakwata muhiyo, aajombakaka mu̱ku̱ ghwa mukali̱ wee oghu bi̱twi̱ke eku̱mi̱ na bibili. Aatuma mu bu̱li̱ ntu̱la ya I̱saaleeli̱ ki̱twi̱ke kimui kya mubili oghu.
29 Chegando a casa, tomou de um cutelo e, pegando a concubina, a despedaçou por seus ossos em doze partes; e as enviou por todos os limites de Israel.
30 Bantu boona abaaboone kintu eki, baaghila bati, “Kintu ngʼeki takikabaaghʼo! Tatukaaghu̱wagha kintu ngʼeki ku̱lu̱gha bwile Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱. Tuli na ku̱kyeli̱li̱kanʼo bhyani kandi tu̱tu̱wemu̱ kya kukola.”
30 Cada um que a isso presenciava aos outros dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até ao dia de hoje; ponderai nisso, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.