Juízes 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bwile obu Banai̱saaleeli̱ baabaagha batakabaaye na mukama, hakaba haliyo Mu̱leevi̱ oghu aakalagha hambali haseli̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱. Aaswela mukali̱ ku̱lu̱gha Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Bhaatu mukali̱ oghu aasaaliluwa na bali̱i̱ wee. Du̱mbi̱ aakuuka mu ka ya ese wee mu Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da. Aakalayo haabwa meeli̱ anaa.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Niibuwo bali̱i̱ wee aatu̱u̱yemu kumukwama kandi kumusoona-soona kukuuka. Aatwala mu̱heeleli̱ya wee na ndogooi̱ ebili. Obu mukali̱ wee aamuboone aamutwala ewaa nkyame siye kandi nkyame siye aamwebali̱ye kusemeeye.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Nkyame siye, aamughila ati alaaleyo, nahabweki aamalayo bilo bisatu, naaliya, naanuwa kandi naanalaalayo.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Haa kilo kyakanaa, baamuka nkyambisi cu̱i̱ kandi musaasa oghu aatandika kweteekani̱ja kughenda. Bhaatu nkyame siye aatodha aamughila ati, “Odu̱bhe oliye kantu, niikuwo oghende.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Basaasa babili aba baasitama hamui kuliya kandi kunuwa. Nkyame siye aamughila ati, “Nkwesengeleei̱ye otodhe olaale kandi odheedhuwe haa mutima.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Obu Mu̱leevi̱ oghu aamu̱ki̱ye kughenda, nkyame siye aamwesengeleli̱ya kutodha kulaalayo, aatodha aalaalayo.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Haa kilo kyakataano, aamuka nkyambisi cu̱i̱ kughenda, bhaatu nkyame siye aamughila ati, “Gutu odu̱bhe oliye kantu. Olinde ku̱hi̱ka lwagholo.” Nahabweki basaasa babili aba baasitama hamui kuliya.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Obu musaasa oghu, mukali̱ wee onji na mu̱heeleli̱ya wee baatodhagha kubbala kughenda, nkyame siye aaghila ati, “Bwile bwamali̱ye ku̱hi̱ka lwagholo, otodhe olaale hani kandi odheedhuwe. Munkiya oomuke nkyambisi, oghende ewaawe.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Bhaatu musaasa oghu ataabbala kutodha kulaala. Aaghenda na ndogooi̱ siye ebili na mukali̱ wee, aaki̱dha haai na kibugha kya Bayebu̱si̱ (niiyo Yelusaalemu).
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Baaki̱dha mu kibugha kya Yebu̱si̱ bwile mbughenda kwala, mu̱heeleli̱ya wee aamughila ati, “Oleke tulaale mu kibugha kya Bayebu̱si̱ eni.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Mukama wee aamughila ati, “Bbaa, tatukugubha kulaala mu kibugha kya banamahanga hambali Banai̱saaleeli̱ batali. Bhaatu tweyongele mu maaso tu̱ki̱dhe mu kibugha kya Gi̱bbeya.”
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 “Mwise, muleke tulengʼo kughenda kandi ku̱ki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya kedha Laama kandi tukulaala mu emui haa bibugha ebi.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Nahabweki beeyongela kughenda. Obu musana ghwaghendagha kukota, baaki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya hambali bantu baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱ baabaagha baakaaye.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Baalu̱gha mu luguudhe kughenda kulaala mu kibugha kya Gi̱bbeya eghi. Baaghenda kandi baasitama haagati ya tau̱ni̱ eghi, bhaatu ataabʼo muntu nʼomui oghu akubatwala ewe e ka kulaalayo.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Obu baabaagha banali haala, musaasa mukulu aasa lwagholo naalu̱gha kukola mu musili. Akaba alu̱ghi̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱, bhaatu bwile obu akaba aakaaye mu kibugha kya Gi̱bbeya. Bantu banji abaabaagha mu tau̱ni̱ eghi bakaba bali baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Obu aaboone bantu abakwete kubunga aba basitami̱ye haagati ya tau̱ni̱ eghi, aababu̱u̱li̱ya ati, “Mu̱ku̱lu̱gha haa kandi mukughenda haa?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Mu̱leevi̱ oghu aamughila ati, “Tukwete ku̱lu̱gha e Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi niibuwo twaghenda mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱ hambali nkuukalagha. Naabaagha Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi endindi niibuwo naakuuka e ka. Bhaatu taaliyo muntu weena oghu abbali̱ye kututwala ewe e ka kulaalayo.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do ­SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Tuli na bi̱si̱ngo na byokuliya bya ndogooi̱ syatu kandi twaba na migaati̱ na vi̱i̱ni̱ yanje, mukali̱ wanje na mu̱heeleli̱ya oni, taaliyo eki̱bu̱li̱yʼo.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Musaasa mukulu oghu aaghila ati, “Mwise mulaale ewanje, nkubaha byona ebi mukwetaaghisibuwa. Gutu mutalaala haagati ya tau̱ni̱ eni.”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Musaasa mukulu oghu aatwala bantu aba ewe e ka kandi aaha ndogooi̱ syabo byokuliya. Aaha baghenu̱ be aba maasi ghaa kunaaba mu maghulu. Aabaha dhee byokuliya na byakunuwa.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Obu baanaliyagha badheedheeu̱we haa mitima yabo, ki̱bbu̱la kya basaasa babhi bʼomu tau̱ni̱ eghi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya numba ya musaasa mukulu oghu. Baatandika kuhuula lwighi mbabilikila musaasa oghu nʼelaka lyamaani̱ bati, “Otwesi̱ye musaasa oghu ali mu numba yaawe tulangaale naye.”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Musaasa mukulu oghu aatuwa enja ku̱bu̱gha nabo ati, “Bbaa, baana baa maaha, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki. Musaasa oghu ni mu̱ghenu̱ wanje kandi kintu eki kikutuhemula.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Ndi hani na muhala wanje oghu atamani̱ye basaasa na mukali̱ wa musaasa oghu, oleke mbaleetele bo, mubakole kintu kyona eki mukubbala. Bhaatu musaasa oghu mutamukolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Mu̱leevi̱ oghu, aakwata mukali̱ wee aamu̱twesi̱ya mu bantu aba, baamukola kubhi kandi baamuhamba mukilo yoona, nkyambisi bwile mbukiya baamuleka kughenda.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Nkyambisi mukali̱ oghu aasa kandi eegenga haa mulyango ghwa numba ya musaasa oghu, hambali bali̱i̱ wee ali. Aakala alangaayʼo ku̱hi̱ki̱ya bwile bukeeye.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Obu bali̱i̱ wee aamu̱ki̱ye nkyambisi kuughula lwighi kutuwa kughenda. Makakuba li̱i̱so, aabona mukali̱ wee alangaaye haai na mulyango, mikono yee eku̱mi̱ye haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya lwighi.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Aamughila ati, “Oomuke, wiise tughende.” Bhaatu mukali̱ oghu ataamukuukamu. Du̱mbi̱ aahi̱dha mukali̱ wee oghu aamuta haa ndogooi̱ yee aamutwala ewe e ka.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Obu aaki̱dhi̱ye e ka, aakwata muhiyo, aajombakaka mu̱ku̱ ghwa mukali̱ wee oghu bi̱twi̱ke eku̱mi̱ na bibili. Aatuma mu bu̱li̱ ntu̱la ya I̱saaleeli̱ ki̱twi̱ke kimui kya mubili oghu.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Bantu boona abaaboone kintu eki, baaghila bati, “Kintu ngʼeki takikabaaghʼo! Tatukaaghu̱wagha kintu ngʼeki ku̱lu̱gha bwile Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱. Tuli na ku̱kyeli̱li̱kanʼo bhyani kandi tu̱tu̱wemu̱ kya kukola.”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.