Juízes 19

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bwile obu Banai̱saaleeli̱ baabaagha batakabaaye na mukama, hakaba haliyo Mu̱leevi̱ oghu aakalagha hambali haseli̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱. Aaswela mukali̱ ku̱lu̱gha Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da.
1 Aconteceu também naqueles dias, quando não havia rei em Israel, que certo levita, habitante das partes remotas da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Bhaatu mukali̱ oghu aasaaliluwa na bali̱i̱ wee. Du̱mbi̱ aakuuka mu ka ya ese wee mu Bbeteleheemu mu kyalo kya ntu̱la ya Yu̱da. Aakalayo haabwa meeli̱ anaa.
2 Ora, a sua concubina adulterou contra ele e, deixando-o, foi para casa de seu pai em Belém de Judá, e ali ficou uns quatro meses.
3 Niibuwo bali̱i̱ wee aatu̱u̱yemu kumukwama kandi kumusoona-soona kukuuka. Aatwala mu̱heeleli̱ya wee na ndogooi̱ ebili. Obu mukali̱ wee aamuboone aamutwala ewaa nkyame siye kandi nkyame siye aamwebali̱ye kusemeeye.
3 Seu marido, levantando-se, foi atrás dela para lhe falar bondosamente, a fim de tornar a trazê-la; e levava consigo o seu moço e um par de jumentos. Ela o levou à casa de seu pai, o qual, vendo-o, saiu alegremente a encontrar-se com ele.
4 Nkyame siye, aamughila ati alaaleyo, nahabweki aamalayo bilo bisatu, naaliya, naanuwa kandi naanalaalayo.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve consigo três dias; assim comeram e beberam, e se alojaram ali.
5 Haa kilo kyakanaa, baamuka nkyambisi cu̱i̱ kandi musaasa oghu aatandika kweteekani̱ja kughenda. Bhaatu nkyame siye aatodha aamughila ati, “Odu̱bhe oliye kantu, niikuwo oghende.”
5 Ao quarto dia madrugaram, e ele se levantou para partir. Então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e depois partireis:
6 Basaasa babili aba baasitama hamui kuliya kandi kunuwa. Nkyame siye aamughila ati, “Nkwesengeleei̱ye otodhe olaale kandi odheedhuwe haa mutima.”
6 Sentando-se, pois, ambos juntos, comeram e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que fiques ainda esta noite aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Obu Mu̱leevi̱ oghu aamu̱ki̱ye kughenda, nkyame siye aamwesengeleli̱ya kutodha kulaalayo, aatodha aalaalayo.
7 O homem, porém, levantou-se para partir; mas, como seu sogro insistisse, tornou a passar a noite ali.
8 Haa kilo kyakataano, aamuka nkyambisi cu̱i̱ kughenda, bhaatu nkyame siye aamughila ati, “Gutu odu̱bhe oliye kantu. Olinde ku̱hi̱ka lwagholo.” Nahabweki basaasa babili aba baasitama hamui kuliya.
8 Também ao quinto dia madrugaram para partir; e disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração, e detém-te até o declinar do dia. E ambos juntos comeram.
9 Obu musaasa oghu, mukali̱ wee onji na mu̱heeleli̱ya wee baatodhagha kubbala kughenda, nkyame siye aaghila ati, “Bwile bwamali̱ye ku̱hi̱ka lwagholo, otodhe olaale hani kandi odheedhuwe. Munkiya oomuke nkyambisi, oghende ewaawe.”
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina para a tarde; peço-te que aqui passes a noite. O dia já vai acabando; passa aqui a noite, e alegre-se o teu coração: Amanhã de madrugada levanta-te para encetares viagem, e irás para a tua tenda.
10 Bhaatu musaasa oghu ataabbala kutodha kulaala. Aaghenda na ndogooi̱ siye ebili na mukali̱ wee, aaki̱dha haai na kibugha kya Bayebu̱si̱ (niiyo Yelusaalemu).
10 Entretanto, o homem não quis passar a noite ali, mas, levantando-se, partiu e chegou à altura de Jebus {que é Jerusalém}, e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Baaki̱dha mu kibugha kya Yebu̱si̱ bwile mbughenda kwala, mu̱heeleli̱ya wee aamughila ati, “Oleke tulaale mu kibugha kya Bayebu̱si̱ eni.”
11 Quando estavam perto de Jebus, já o dia tinha declinado muito; e disse o moço a seu senhor: Vem, peço-te, retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos nela a noite.
12 Mukama wee aamughila ati, “Bbaa, tatukugubha kulaala mu kibugha kya banamahanga hambali Banai̱saaleeli̱ batali. Bhaatu tweyongele mu maaso tu̱ki̱dhe mu kibugha kya Gi̱bbeya.”
12 Respondeu-lhe, porém, o seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estrangeira, que não seja dos filhos de Israel, mas passaremos até Gibeá.
13 “Mwise, muleke tulengʼo kughenda kandi ku̱ki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya kedha Laama kandi tukulaala mu emui haa bibugha ebi.”
13 Disse mais a seu moço: Vem, cheguemos a um destes lugares, Gibeá ou Ramá, e passemos ali a noite.
14 Nahabweki beeyongela kughenda. Obu musana ghwaghendagha kukota, baaki̱dha mu kibugha kya Gi̱bbeya hambali bantu baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱ baabaagha baakaaye.
14 Passaram, pois, continuando o seu caminho; e o sol se pôs quando estavam perto de Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Baalu̱gha mu luguudhe kughenda kulaala mu kibugha kya Gi̱bbeya eghi. Baaghenda kandi baasitama haagati ya tau̱ni̱ eghi, bhaatu ataabʼo muntu nʼomui oghu akubatwala ewe e ka kulaalayo.
15 Pelo que se dirigiram para lá, a fim de passarem ali a noite; e o levita, entrando, sentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Obu baabaagha banali haala, musaasa mukulu aasa lwagholo naalu̱gha kukola mu musili. Akaba alu̱ghi̱ye mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱, bhaatu bwile obu akaba aakaaye mu kibugha kya Gi̱bbeya. Bantu banji abaabaagha mu tau̱ni̱ eghi bakaba bali baa ntu̱la ya Bbenjami̱i̱ni̱.
16 Eis que ao anoitecer vinha do seu trabalho no campo um ancião; era ele da região montanhosa de Efraim, mas habitava em Gibeá; os homens deste lugar, porém, eram benjamitas.
17 Obu aaboone bantu abakwete kubunga aba basitami̱ye haagati ya tau̱ni̱ eghi, aababu̱u̱li̱ya ati, “Mu̱ku̱lu̱gha haa kandi mukughenda haa?”
17 Levantando ele os olhos, viu na praça da cidade o viajante, e perguntou-lhe: Para onde vais, e donde vens?
18 Mu̱leevi̱ oghu aamughila ati, “Tukwete ku̱lu̱gha e Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi niibuwo twaghenda mu kyalo kya bwena kya Efulahi̱mu̱ hambali nkuukalagha. Naabaagha Bbeteleheemu mu ntu̱la ya Yu̱da kandi endindi niibuwo naakuuka e ka. Bhaatu taaliyo muntu weena oghu abbali̱ye kututwala ewe e ka kulaalayo.
18 Respondeu-lhe ele: Estamos de viagem de Belém de Judá para as partes remotas da região montanhosa de Efraim, donde sou. Fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa.
19 Tuli na bi̱si̱ngo na byokuliya bya ndogooi̱ syatu kandi twaba na migaati̱ na vi̱i̱ni̱ yanje, mukali̱ wanje na mu̱heeleli̱ya oni, taaliyo eki̱bu̱li̱yʼo.”
19 Todavia temos palha e forragem para os nossos jumentos; também há pão e vinho para mim, para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Musaasa mukulu oghu aaghila ati, “Mwise mulaale ewanje, nkubaha byona ebi mukwetaaghisibuwa. Gutu mutalaala haagati ya tau̱ni̱ eni.”
20 Disse-lhe o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Musaasa mukulu oghu aatwala bantu aba ewe e ka kandi aaha ndogooi̱ syabo byokuliya. Aaha baghenu̱ be aba maasi ghaa kunaaba mu maghulu. Aabaha dhee byokuliya na byakunuwa.
21 Assim o fez entrar em sua casa, e deu ração aos jumentos; e, depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 Obu baanaliyagha badheedheeu̱we haa mitima yabo, ki̱bbu̱la kya basaasa babhi bʼomu tau̱ni̱ eghi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya numba ya musaasa mukulu oghu. Baatandika kuhuula lwighi mbabilikila musaasa oghu nʼelaka lyamaani̱ bati, “Otwesi̱ye musaasa oghu ali mu numba yaawe tulangaale naye.”
22 Enquanto eles alegravam o seu coração, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, bateram à porta, e disseram ao ancião, dono da casa: Traze cá para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Musaasa mukulu oghu aatuwa enja ku̱bu̱gha nabo ati, “Bbaa, baana baa maaha, gutu mutakola kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki. Musaasa oghu ni mu̱ghenu̱ wanje kandi kintu eki kikutuhemula.
23 O dono da casa saiu a ter com eles, e disse-lhes: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais essa loucura.
24 Ndi hani na muhala wanje oghu atamani̱ye basaasa na mukali̱ wa musaasa oghu, oleke mbaleetele bo, mubakole kintu kyona eki mukubbala. Bhaatu musaasa oghu mutamukolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye eki.”
24 Aqui estão a minha filha virgem e a concubina do homem; fá-las-ei sair; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais tal loucura.
25 Mu̱leevi̱ oghu, aakwata mukali̱ wee aamu̱twesi̱ya mu bantu aba, baamukola kubhi kandi baamuhamba mukilo yoona, nkyambisi bwile mbukiya baamuleka kughenda.
25 Mas esses homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora. Eles a conheceram e abusaram dela a noite toda até pela manhã; e ao subir da alva deixaram-na:
26 Nkyambisi mukali̱ oghu aasa kandi eegenga haa mulyango ghwa numba ya musaasa oghu, hambali bali̱i̱ wee ali. Aakala alangaayʼo ku̱hi̱ki̱ya bwile bukeeye.
26 Ao romper do dia veio a mulher e caiu à porta da casa do homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Obu bali̱i̱ wee aamu̱ki̱ye nkyambisi kuughula lwighi kutuwa kughenda. Makakuba li̱i̱so, aabona mukali̱ wee alangaaye haai na mulyango, mikono yee eku̱mi̱ye haa bi̱ji̱ngi̱li̱jo bya lwighi.
27 Levantando-se pela manhã seu senhor, abriu as portas da casa, e ia sair para seguir o seu caminho; e eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Aamughila ati, “Oomuke, wiise tughende.” Bhaatu mukali̱ oghu ataamukuukamu. Du̱mbi̱ aahi̱dha mukali̱ wee oghu aamuta haa ndogooi̱ yee aamutwala ewe e ka.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos; porém ela não respondeu. Então a pôs sobre o jumento e, partindo dali, foi para o seu lugar.
29 Obu aaki̱dhi̱ye e ka, aakwata muhiyo, aajombakaka mu̱ku̱ ghwa mukali̱ wee oghu bi̱twi̱ke eku̱mi̱ na bibili. Aatuma mu bu̱li̱ ntu̱la ya I̱saaleeli̱ ki̱twi̱ke kimui kya mubili oghu.
29 Quando chegou em casa, tomou um cutelo e, pegando na sua concubina, a dividiu, membro por membro, em doze pedaços, que ele enviou por todo o território de Israel.
30 Bantu boona abaaboone kintu eki, baaghila bati, “Kintu ngʼeki takikabaaghʼo! Tatukaaghu̱wagha kintu ngʼeki ku̱lu̱gha bwile Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱. Tuli na ku̱kyeli̱li̱kanʼo bhyani kandi tu̱tu̱wemu̱ kya kukola.”
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal coisa se fez, nem se viu, desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até o dia de hoje; ponderai isto, consultai, e dai o vosso parecer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.