Juízes 11
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Yefuta Munagi̱li̱yaadi̱ akaba ali muusilikale wamaani̱. Ese wee baamughilaghamu Gi̱li̱yaadi̱, bhaatu ni̱na wee akaba ali malaaya kandi atali mukali̱ wa Gi̱li̱yaadi̱.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Gi̱li̱yaadi̱ akaba ali na batabani̱ be banji aba aabyayʼo mukali̱ wee. Obu baaku̱li̱ye baabhinga Yefuta. Baamughila bati, “Tookutunga kantu haa bintu bya eseetu̱we, nanga oli mutabani̱ wa mukali̱ onji.”
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Yefuta aaluka ewaa baana baa ni̱na wee kandi aaghenda aakala mu nsi ya Tobbu̱. Basaasa bayaayi baalungana naye mu ki̱i̱kalo eki. Baafooka ki̱bbu̱la kya baasilikale kandi Yefuta aaba mukulu wabo.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Haanu̱ma ya bwile, Bamooni̱ baatandika kulwana na Banai̱saaleeli̱.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Obu Bamooni̱ aba baanalwanagha na Banai̱saaleeli̱, beebembeli̱ bʼomu Gi̱li̱yaadi̱ baaghenda kwendela Yefuta mu nsi ya Tobbu̱.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Baaghila Yefuta bati, “Wiise obe mwebembeli̱ waatu niikuwo tugubhe kulwana na Bamooni̱.”
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Yefuta aaghila bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ ati, “Taali̱i̱nu̱we mwanjohi̱ye kandi mwambhinga ewaa tita? Obu muli mu bijibu, mwasi̱ye ewanje nangaaki?”
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ aba baaghila Yefuta bati, “Ekyaleki̱ye twasa ewaawe tukubbala kukutwala kulwana na Bamooni̱ kandi obe mwebembeli̱ wa bantu boona baa Gi̱li̱yaadi̱.”
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Yefuta aaghila bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ ati, “Kaakuba muntwala e ka kulwana na Bamooni̱ kandi Mukama ampa kubasi̱ngu̱la, majima mukunfoola mukulu waanu?”
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ baaghila Yefuta bati, “Mukama ni kai̱so waatu, tukukola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Yefuta aaghenda na bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱, bantu aba baamufoola mukulu kandi mwebembeli̱ wabo. Obu Yefuta aabaagha mu kibugha kya Mijipa, aabu̱gha bighambo biye byona mu maaso ghaa Mukama.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Niibuwo Yefuta aatu̱mi̱ye batumuwa ewaa mukama wa Bamooni̱ naamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Oku̱tu̱bu̱ni̱ya ki? Mbiki bi̱leki̱ye noobbala ku̱lu̱mba nsi yaatu?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Mukama wa Bamooni̱ aakuukamu batumuwa baa Yefuta ati, “Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghagha mu Mi̱si̱li̱, bakatwala nsi yanje ku̱lu̱gha haa maasi Alu̱nooni̱ ku̱hi̱ka haa maasi Yabboki̱ kandi ku̱hi̱ka haa maasi Yolodaani̱. Onku̱u̱ki̱li̱ye nsi eghi mu bu̱si̱nge.”
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Yefuta aatodha aatuma batumuwa ewaa mukama wa Bamooni̱.
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 Aamughila ati, “Yefuta niibuwo aaghila ati, ‘I̱saaleeli̱ tayaatwete nsi ya Mowaabu kedha nsi ya Bamooni̱.’
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Bhaatu obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Mi̱si̱li̱ bakakwamila mu elungu, baasaalila haai na Nanja Mutuku kandi baaki̱dha Kadesi̱.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Banai̱saaleeli̱ niibuwo baatu̱mi̱ye batumuwa ewaa mukama wa Edomu mbaghila bati, ‘Tu̱kwesengeleei̱ye otu̱si̱i̱mi̱lani̱ye kusaalila mu nsi yaawe,’ bhaatu mukama wa Edomu aabhenga ku̱u̱ghu̱wa. Baatodha baatuma batumuwa ewaa mukama wa Mowaabu, bhaatu naye aabhenga. Banai̱saaleeli̱ aba baatu̱wamu kuukala e Kadesi̱.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Niibuwo baakwamiiye mu elungu beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya nsi ya Edomu na ya Mowaabu kandi baaki̱dha bu̱lu̱gha ejooba bwa nsi ya Mowaabu, baaghoona luhande lweli̱ lwa maasi Alu̱nooni̱. Tabaataahi̱ye mu nsi ya Mowaabu nanga maasi Alu̱nooni̱ niighuwo ghwabaagha mutaano ghwa Mowaabu.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Banai̱saaleeli̱ baatuma batumuwa ewaa Si̱hooni̱ mukama wa Bamooli̱ oghu akaba alemeeye mu Hesi̱bbooni̱ kumughila bati, ‘Otu̱si̱i̱mi̱lani̱ye kusaalila mu nsi yaawe, kughenda mu ehanga lyatu.’
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Bhaatu Si̱hooni̱ ateesigha Banai̱saaleeli̱ kusaalila mu nsi yee, nahabweki aakumaani̱li̱ya mahe ghe mu kibugha kya Jahaaji̱ kandi aatandika kulwana na Banai̱saaleeli̱.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 Mukama Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ aahaayo Si̱hooni̱ na mahe ghe ghoona mu mikono ya Banai̱saaleeli̱ kandi baamu̱si̱ngu̱la. Banai̱saaleeli̱ baatwala nsi yoona hambali Bamooli̱ baabaagha baakaaye.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Baatwala kyalo kyona kya Bamooli̱ ku̱lu̱gha haa maasi Alu̱nooni̱ eku̱wa ku̱hi̱ka haa maasi Yabboki̱ elughulu kandi ku̱lu̱gha mu elungu lya bu̱lu̱gha ejooba ku̱hi̱ka haa maasi Yolodaani̱ bughuwa ejooba.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Mukama Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niiye akaayʼo Bamooli̱ nsi eghi kandi aaghiha Banai̱saaleeli̱ aba. Buuye tukukuha nsi eghi nangaaki?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Obiike ebi luhanga waawe Kemosi̱ akukuha, naatu tukubiika ebi Mukama Luhanga waatu akutuha.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Osaai̱ye Bbalaki̱ mutabani̱ wa Jipola, mukama wa Mowaabu? Buuye akatongana na Banai̱saaleeli̱ kedha kulwana nabo?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Banai̱saaleeli̱ bakaakala mu maatau̱ni̱ ghaa Hesi̱bbooni̱ na Alu̱weeli̱ na mi̱bhi̱li̱ yoona eghi yeeli̱ghi̱li̱i̱ye bibugha ebi kandi baakwela maatau̱ni̱ haai na maasi Alu̱nooni̱ baamalʼo myaka bi̱ku̱mi̱ bisatu. Wangubaaye weeku̱ki̱li̱i̱ye nsi eghi bwile obu. Buuye ekyakutangi̱ye nkiki?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Nahabweki tandi na kintu kyona naabasobeleei̱ye, bhaatu ni̱i̱nu̱we mukwete kunkola kubhi kulwana nanje. Mukama, oghu aku̱twi̱lagha bantu misango, obwalo atu̱wemu̱ haagati ya Banai̱saaleeli̱ na bantu baa Amooni̱.”
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Bhaatu mukama wa Bamooni̱ aabhenga ku̱u̱ghu̱wa butumuwa bwa Yefuta.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Bwile obu Mwoyo wa Mukama aasʼo Yefuta kandi Yefuta aakwamila mu kyalo kya Gi̱li̱yaadi̱ na Manase. Aaghenda mu kibugha kya Mijipa mu kyalo kya Gi̱li̱yaadi̱ kandi aalu̱ghʼo aaghenda hambali Bamooni̱ bali.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Yefuta aalahila ewaa Mukama naaghila ati, “Kaakuba ompa Bamooni̱ kandi mbasi̱ngu̱la,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 nkuha Mukama kintu kyona eki̱ku̱du̱bha kutuwa mu numba yanje kwisa kunsangaana nkaakukuuka haanu̱ma ya ku̱si̱ngu̱la Bamooni̱. Nkukihonga nga kihonguwa kyokeei̱ye.”
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Niibuwo Yefuta aaghendi̱ye kulwana na mahe ghaa Bamooni̱, Mukama aamuha bo mu mikono yee.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Yefuta aabaata ku̱lu̱gha mu kibugha kya Alu̱weeli̱ ku̱hi̱ka mu byalo ebyeli̱ghi̱li̱i̱ye kibugha kya Mi̱ni̱ti̱. Aahwelekeeleli̱ya bibugha byabo maku̱mi̱ abili ku̱hi̱ka mu kibugha kya Abbeli̱-kelami̱mu̱. Nahabweki Banai̱saaleeli̱ baasi̱ngu̱la kwonini Bamooni̱.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Obu Yefuta aaku̱u̱ki̱ye e ka mu kibugha kya Mijipa, muhala wee aatuwa kumusangaana naateela buuciki-ciki kandi naabi̱na haabwa kudheedhuwa. Niiye mwana enkaha aabaagha naye. Taabaagha na mwana onji wabusaasa kedha wabukali̱.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Obu aaboone muhala wee oghu, aatemula eki aabaagha alu̱wete kandi aaghila ati, “Muhala wanje! Waaleki̱ye naasaaliluwa kwonini kandi wandeeteeye kutuntula kwamaani̱, nanga eki naalahiiye ewaa Mukama ndi na kukikola.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Muhala wee aamughila ati, “Tita, okaakuba nuwaalahiiye ewaa Mukama, onkolʼo eki waalahiiye na kanu̱wa kaawe, nanga Mukama aakuhaaye bu̱si̱ngu̱li̱ bwamaani̱ haa ngi̱ghu̱ syawe Bamooni̱.”
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Niibuwo aaghi̱li̱ye ese wee ati, “Onkolele kintu kimui kyonkaha. Onsi̱i̱mi̱lani̱ye kughenda kumala meeli̱ abili mu kyalo kya bwena, nimbunga-bungayo na baana baabukali̱ baanakyanje kandi ntuntuuye nanga nku̱ku̱wa ntakamani̱ye basaasa.”
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Yefuta aamughila ati, “Oghende.” Aamu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kughenda kumalayo meeli̱ abili. Muhala wee oghu aaghenda na baabhootu̱ siye mu kyalo kya bwena kandi beeghunga nanga aaghendagha ku̱ku̱wa atamani̱ye basaasa.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Obu meeli̱ abili ghaahooyʼo, mwana wabukali̱ oghu aakuuka ewaa Ese wee kandi ese wee aamukolʼo eki aalahiiye ewaa Mukama. Mwana wabukali̱ oghu akaba atamani̱ye basaasa.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 bahala baabo kughendagha kumala bilo bbinaa bu̱li̱ mwaka mu kyalo kya bwena baneeghu̱ngi̱ye kuusuka muhala wa Yefuta Munagi̱li̱yaadi̱.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.